mei 282018
 

Via Adafruit kwam ik bij deze leuke (verder tamelijk nutteloze) Record Player. het is een combinatie van de Google Vision API en de Spotify API.

De werking is tamelijk eenvoudig: maak een foto van een hoes van een LP of CD of als je die niet meer hebt (of nooit gehad hebt), zoek je gewoon even op Google naar plaatjes. Die afbeelding sleep je dan op de interface en dan stuurt de site die eerst door naar Google Vision om te beoordelen wat er op de afbeelding staat. Het resultaat wordt dan naar Spotify gestuurd en jij krijgt het resultaat daarvan te zien.

Mijn eerste test was met Eliminator van ZZ Top:

Het resultaat was niet 100% correct, maar wél ZZ Top:

Een dubbelcheck (dank je Marit) liet zien dat dat logisch is: Eliminator als album staat namelijk niet op Spotify. Zoek ik op basis van de cover van Afterburner, dan komt Spotify met het juiste album. Cool! 🙂

Hieronder staan er nog een paar:

De twee antieke “Now This is Music” hoezen kan Spotify niets mee. Maar dat ligt niet eens alleen aan Spotify (die die oude LP’s niet in de collectie heeft), van #4 maakt Google “lassen” (geen idee waarom) en op #6 herkent Google alleen Tina Turner. Op zich ook niet verkeerd.
Van de verzamel CD van Level 42 weet Google alleen “level 42” te achterhalen. Grappig is dan weer dat Spotify dan ook “The Very Best Of” als response geeft, als de cover in dat geval niet helemaal hetzelfde.

Je ziet het, je kunt je hier heeeeel lang mee amuseren. Vooral als je een oude sok bent (zegt Marit).

Deel dit bericht:

Ben er weer…

 Gepubliceerd door om 23:00  Persoonlijk
mei 072018
 

Drie weken geen bericht, terwijl het geen zomervakantie is, komt niet heel vaak voor. Daarom even een kort teken van leven: ik ben er (weer/nog). 🙂
Niets ergs aan de hand, in tegendeel. De afgelopen twee weken ben ik bijna in zijn geheel offline geweest (voor de eerste 11 dagen) en daarna wat beperkter. We waren in Egypte duiken en ik moet zeggen dat het offline zijn (mijn telefoon stond uit) goed bevallen is.

Meer over die vakantie kun je hier lezen net als over de fietstocht van gisteren . De week voor de vakantie was het uiteraard net wat drukker dan anders vanwege het weg werken van zo veel mogelijk van de dingen die nog op de TODO lijst stonden. Dus toen ook geen berichten.

Vandaag is ook hier een korte werkweek van start gegaan, dus ook hier even een teken van leven. 🙂

Deel dit bericht:
apr 092018
 

Nee, ik ben niet boos. Maar veel andere mensen blijkbaar wel. En ik snap het ook wel een beetje. Padlet heeft namelijk onlangs haar gratis aanbod drastisch naar beneden bijgesteld.

Als nieuwe gebruiker mag je nu nog maar 3 padlets aanmaken in het gratis plan. Voor bestaande gebruikers ligt het er aan hoe veel bestaande padlets je al had. Ik heb geluk, mijn quotum ligt op 41 padlets. Wil ik er meer dan moet ik overstappen op het betaalde plan.

Weer een bedrijf dat gaat voor het grote geld? Nou, niet echt. ik werd via Richard Byrne gewezen op de uitgebreide uitleg van de baas van Padlet (en toen pas zag ik dat voor nieuwe gebruikers het aantal zo laag lag). Een van de dingen die in het bericht staat is dit:

We are a 6 person company of 5 super talented people: 3 engineers — SY, Linh, and Colin; 1 designer — Gerard, 1 support person — Carla. And then there’s me. Close to 10 million people come to Padlet every month. That’s 3 million people for every engineer to support every month. Carla answers over a 100 emails every day.

Oef. Dat zijn heel weinig mensen om een dienst betrouwbaar in de lucht te houden, gebruikers te ondersteunen en functionaliteit toe te voegen.

[…]

Je ziet het niet aan de blogpost, maar terwijl ik hem zat te typen realiseerde me dat ik meer wilde doen dan alleen de makers een hart onder de riem steken middels dit bericht. Dus heb ik mijn account omgezet naar een betaald account. Hoeveel jaar ik die $99 per jaar wil betalen? Geen idee. Maar minimaal voor het eerste jaar.
En eigenlijk is het simpelweg te hopen dat voldoende andere mensen dat ook doen. Lees de uitgebreide uitleg, beslis voor jezelf.
Ik gebruik Padlet soms een maand of twee niet, maar als ik snel een overzicht van bronnen wil maken dat er ook aantrekkelijk uitziet als je deelt, dan wel. Bijvoorbeeld deze: https://padlet.com/PiAir/lasersnijden

Daarom dus.

Deel dit bericht:
mrt 312018
 

Wauw! Dit was een site die ik graag een paar weken geleden had willen ontdekken: Katacoda

Dat had me namelijk waarschijnlijk heel wat gestoei met Docker gescheeld. Op Katacoda staan namelijk meer dan 100 interactieve scenario’s voor als je met Docker aan de slag wilt gaan. En ze worden verder uitgebreid met scenario’s voor andere technologieën zoals Git, .NET, Java, CoreDNS, Tenserflow, R-project etc.

Er zijn natuurlijk wel meer (gratis) online resources beschikbaar voor Docker. Maar de YouTube-filmpjes en online instructies zijn niet interactief en soms was het nogal even stoeien om in docker op Windows 10/VirtualMachine alles aan de praat te krijgen.

Katacoda werkt met scenario’s. Dat op zichzelf is nog niet zo spannend, een scenario is een klein brokje lesmateriaal, een thema/onderwerp zo je wilt. Maar wat in dit geval handig is, is dat naast de instructie / uitleg, er meteen een terminalvenster getoond wordt waarin je de commando’s kunt uitproberen. De terminal reageert namelijk precies zoals je van een terminal zou mogen verwachten in een live omgeving. Dat betekent ook dat je ook andere commando’s kunt uitvoeren dan exact in de instructie staan. Je kunt niks stuk maken, je krijgt hoogstens een foutmelding.  Er zitten een paar grenzen aan, ik heb geprobeerd een complete WordPress installatie en een Minecraftserver te installeren, dan krijg je bij Katacoda een foutmelding vanwege te weinig toegewezen geheugen. Voor zulke dingen kun je beter gebruik maken van Play with Docker, maar daarover later meer.

Los van die (logische) begrenzingen is het heel prettig werken in de omgeving. Afhankelijk van wat je nodig hebt, heb je 1 terminal, soms een editor om bv een Dockerfile te wijzigen, maar als je met een Swarm aan de slag gaat heb je (uiteraard) 2 Terminalvensters zodat je zonder problemen kunt simuleren dat de ene machine zichzelf toevoegt aan de swarm.

Prettig is dat je net persé de commando’s die getoond worden over hoeft te typen. Als je er op klikt dan worden ze geknipt en geplakt in het terminalvenster. Natuurlijk, intypen is wel zo verstandig, dat voorkomt dat je parameters in een commandoregel over het hoofd ziet.

Katacoda is echter niet alleen een plek waar je kunt leren. Als jij op jouw beurt scenario’s hebt die je aan anderen over wilt dragen, dan kun je ook de rol van instructeur aannemen en in de omgeving zelf nieuwe scenario’s aanmaken in de ingebouwde editor (of via Github). Zelf heb ik voorlopig even genoeg aan de rol van student, nog meer dan genoeg te leren! 🙂

 

Deel dit bericht:
mrt 292018
 

Aflevering 5 alweer van de Crash Course Media Literacy (zie hier voor een overzicht van de andere afleveringen). Na aandacht voor ons brein in aflevering 4, gaat het nu over media en geld. Nee, nog niet over adverteerders, maar over de constatering dat alle media gemaakt zijn door iemand, of een groep van iemanden (ja ja, dat is geen correct Nederlands, in het Engels klinkt het veel leuker: “group of someones”) .

Omdat media gemaakt worden met een doel (om je te informeren, te overtuigen, te vermaken), wordt gekozen voor een bepaalde manier om de boodschap over te brengen. Daarbij wordt gewezen op het feit dat er iemand moet betalen het maken van die media. En die mensen zijn mensen met geld. En vaak zijn dat witte hetero mannen. Dus dat kan invloed hebben op manier waarop de boodschap overgebracht wordt.

De aflevering krijgt op YouTube een aantal duimpjes naar beneden (veel minder dan duimpjes naar boven hoor). En dat is logisch. Want dit stuk van het verhaal komt stilaan al in het gebied waarbij het wat minder ongevaarlijk wordt. Sowieso, ook CrashCourse wordt betaald door mensen met een boodschap en een doel. Dus ook de filmpjes van CrashCourse zijn niet zonder kleur en doel. Hoe afgewogen en neutraal of “juist” jij als kijker die boodschap vindt hangt nu ook deels af van je eigen positie.

Als je als docent/leraar met de filmpjes aan de slag gaat maakt dat ze zeker ook nog waardevoller als je dat gesprek met de studenten/leerlingen aangaat: je hebt nu een filmpje gezien over media, maar dat filmpje is ook onderdeel van die media. Denk daar eens over na en bedenk hoe het filmpje jou probeert te beïnvloeden. Wat zou je kunnen/willen/moeten doen, naast het alleen naar dit filmpje kijken?

Deel dit bericht:
mrt 282018
 

Vond ik afgelopen weekend nog dat Docker toch best wel een leercurve had, vandaag  kwam ik er gelukkig al achter dat die geïnvesteerde tijd toch niet voor niets was geweest. Want op het Revolutions weblog stond een interessant bericht. Daarbij werd gebruik gemaakt van de Microsoft Azure Computer Vision API om automatisch een bijschrijft te laten genereren van willekeurige afbeeldingen die opgehaald werden van Wikimedia Commons. De stap-voor-stap beschrijving staat hier.

Om dat te doen had je alleen een (gratis) Azure-account nodig (ik heb de studenten versie aangemaakt met mijn Office365-account) én een installatie van RStudio. Die laatste gebruik ik niet dagelijks. Maar met behulp van Docker was het een kwestie van een Docker commandline openen en het commando docker run --rm -p 8787:8787 rocker/verse, even wachten totdat Docker gezien had dat container nog niet lokaal beschikbaar was, de container automatisch gedownload was en opgestart.

Daarna had ik in mijn browser de beschikking over een volledige R setup met RStudio en de meest voorkomende libraries.

Ik heb daarop een R-bestand aangemaakt en daar de code die David Smith in zijn blogpost plaatst geknipt en geplakt. Daarbij bleek er 1 klein foutje te zitten in de code waardoor het niet werkte. In regel 3 van image_caption.R stond "?visualFeatures=Description",
en dat moet zijn "/analyze?visualFeatures=Description", anders krijg je alleen 404 meldingen terug van Azure. Daarna krijg je confidence info en een beschrijving retour. Bij een niveau boven de 50% komt hij zo te zien heel aardig overeen:

Lees verder….

Deel dit bericht:
mrt 232018
 

De afleveringen van de Crash Course Media Literacy volgen elkaar zo te zien toch met enige regelmaat op. Aflevering 4 gaat over de werking van onze hersenen. Nee, geen breinwetenschapper die langs komt, maar uitleg over hoe onze hersenen efficient omgaan met hun verwerkingscapaciteit maar ook hoe dit er voor kan zorgen dat je dingen “onjuist” kunt onthouden.

Het is een leuke serie aan het worden, ik ben benieuwd hoe ze verder gaan.

Deel dit bericht:
mrt 162018
 

Aflevering 2 en 3 van de Crash Course Mediawijsheid staan online (voor aflevering 1 zie dit bericht). Er zat een week tussen het verschijnen van beide afleveringen, maar ze zijn prima gewoon direct achter elkaar te bekijken.

Jay Smooth neemt ons nu terug in de geschiedenis, en dan gaat hij helemaal terug in de geschiedenis, dus tot aan Plato zodat hij duidelijk kan maken dat de discussie over media, de waarde en geschiktheid ervan al zou oud is als het Oude Griekenland.

In deel 3 wordt het interessant als het gaat over protectionisme en de verschillende soorten redenen (cultureel, politiek, moreel) die mensen hebben om bezwaar te hebben tegen bepaalde media.

Op naar aflevering 4!

Deel dit bericht:
mrt 122018
 

Ik moet er soms nog wel aan wennen dat samenwerken met “externen” binnen bedrijven, en dus ook onderwijsinstellingen, vaak nog zo’n dingetje is dat logisch lijkt, maar als het om systemen gaat, heel gevoelig ligt. Immers, het delen van digitale data kan, als het onbedoeld gebeurt, heel vervelende krantenkoppen opleveren.

En ik heb zelf ook al gemerkt dat bv het samenwerken in Dropbox en Google Drive heel eenvoudig kan, het samenwerken in Onedrive voor bedrijven vergt de juiste instelling van rechten aan beide kanten (zowel bij ons als bij de onderwijsinstelling waar je mee samen wilt werken). Het samenwerking in Microsoft Teams ging eerst alleen met mensen binnen je eigen onderwijsinstelling, toen ook met mensen die ook een Office365-account hadden (dus bv een hotmail/live.com account) en nu eindelijk dan ook met de rest van de wereld.

Dat betekent dat iemand niet persé een Microsoft gerelateerd mailaccount hoeft te hebben om aan een team deel te nemen. Je kunt ook bv iemand met een @gmail.com mailadres uitnodigen. Voordat die persoon dan toegang heeft, moet hij/zij wel nog even een paar dingen doen: een wachtwoord toevoegen is logisch. Je geboortedatum invullen zal wel zijn om te controleren of je wel oud genoeg bent om deel te nemen. Het verplichte telefoonnummer voor het geval je je inloginfo kwijt raakt vond ik al wat irritanter.  Maar goed, het werkt.

Deel dit bericht:
mrt 052018
 

Ok, ok, zo erg als in het spreekwoord uit de titel van dit bericht is het wellicht met mij ook nog niet. Maar alle geëxperimenteer met LoRaWAN, The Things Network, de vraag of ik een antenne tot helemaal boven op het dak zou krijgen, heeft me toch een beetje “antenne-minded” gemaakt. Of zo lijkt het.

Want toen ik vanavond op weg naar Leeuwarden in Zutphen op het station dit ding zag staan:

Dacht ik “dat is een antenne met kap”. En wilde ik weten waar die antenne dan wel niet voor was.

Lees verder….

Deel dit bericht: