jul 092019
 

Het was zo’n zondagmiddagprojectje dat er al een tijdje lag: het opbouwen van een Raspberry Pi Zero met een Picam op een ZeroView van PiHut. De oorspronkelijke bedoeling was om dat met een Pi Noir te doen (voor ’s nachts) maar stap 1 was met een gewone camera. In elkaar zetten is gemakkelijk als je de PDF volgt.

Op de micro SD-kaart staat een exemplaar van het gloednieuw Raspbian Buster Lite aangevuld met RPi-Cam-Web-Interface. De setup van met name die laatste was verrassend eenvoudig. En het werkte meteen:

De interface maakt het mogelijk om via de camera (en het raam) naar buiten te kijken, foto’s en video’s te maken en deze daarna ook weer te downloaden.

Het enig wat met nog niet lukt is het instellen van de bewegingsdetectie. Als ik op “motion detection start” klik gaat het mis. Ik krijg dan een popup met foutmelding en het enige dat er dan opzit om dat te verhelpen is om de Raspberry Pi te resetten. Dus daar blijf ik nog even vanaf. Maar de interface heeft sowieso heel wat opties die ik nog niet bekeken heb, dus dat komt nog wel.

Uiteindelijk doel van de setup is niet om oninteressante shots van de tuin te maken, maar om het aantal vogels dat op de voederplank komt te tellen (of het aantal fietsers dat in Nijmegen langs het gebouw komt). Dit was stap 1. 😉

Deel dit bericht:
jul 072019
 

Als er ooit nog weer een 3D printer hier het huis binnen komt, dan is het er eentje van Prusa Research. Maar nog niet vandaag, ook niet door de korting die ze (nog t/m vandaag) aanbieden op de verzendkosten van een Original Prusa i3 MK3S kit. Het aantal projecten dat nog niet af is, zorgt er voor dat dat nog even moet wachten (van mezelf).
Maar het is een prachtig ding, voor minder dan 1.000 euro, voorzien van veel geavanceerde snufjes: automatische bed-leveling, detectie van breuk in filament (en de mogelijkheid om daarvan te herstellen), een optionele set waarmee je tot 5 verschillende soorten filament tegelijkertijd kunt aansluiten, ondersteuning voor octoprint zodat je je printer op afstand in de gaten kunt houden, eenvoudige software, duidelijke bouwhandleidingen. Kortom, tamelijk uniek.

Het bedrijf, dat heel klein gestart is, is inmiddels flink gegroeid. Het filmpje hierboven laat in 27 minuten zien hoe dat zo gegaan is. Leuk om te volgen. Ik hoop dat ze het als bedrijf nog lang vol mogen houden. Andere 3D printerbedrijven hebben het niet gemakkelijk, of kregen het moeilijk na een overname, niets is zeker in deze industrie.

Deel dit bericht:
jun 192019
 

Last Monday I took my TTN-mapper node with me in the car driving from home (Deurne) to Nijmegen, to Arnhem, to Veenendaal and back home again in the evening. The gateways found were not really surprising. None for most of the trip to Nijmegen, good coverage in Nijmegen and Arnhem (and in between) . But there was one gateway that surprised me. While driving through “De Rips” (population 1,179 in 2011) a total of 3 packages arrived at a gateway.

According to TTN Mapper and the metadata available at The Things Network, this gateway was located in Bilthoven at the, 75 km from the place where the package was sent. On Monday I could not figure out what could have gone wrong. The gateway was registered by the RIVM, the coordinates registered was as the RIVM in Bilthoven. But 75 km sounded as too good (far) to be true (possible).

I’ll skip to the conclusion: it was, the gateway was not located in Bilthoven, it was much closer.

Today, Derko from the RIVM (the National Institute for Public Health and the Environment) contacted me by e-mail because he had seen my tweet about their gateway. I pointed him to the post (in Dutch) that I wrote about it. In his mail he had already explained that the gateway was indeed a Lorank 8 (and not a single channel gateway as TTN Mapper assumed, but since then has corrected) and was located indoors. This made the 75 km even more unlikely.

About half an hour after my reply, Derko responded again. He felt sorry for me, but had bad news. Reading about the location from where I had been able to reach their gateway, he realized that only recently, they had installed a new gateway at one of their locations where they measure air quality. And you might have already guessed: that location was close to De Rips, it was at Vreedepeel, about 3.5 – 4 km and not 75 km from the location of my node. The location data for that gateway had not been updated when it was installed.

Derko since then changed the data for the gateway, so it now correctly shows its location:

TTNMapper hasn’t updated it on the map yet (I’m guessing that is a batch process), but the change in location is listed on this page: https://ttnmapper.org/gateway_moves.php (search for 1DEE0348A7BB4EC8) so it should be corrected in not to long.

Am I sad that it wasn’t 75 km? No, not at all. It was highly unlikely and I’m happy that the puzzle has been solved (thanks Derko!). The RIVM gateway is not the only gateway that has incorrect location information.

I took the TTN-mapper node with me today in the train to Deventer and back. And in Deventer a gateway was active that has its coordinates set to South Africa. It confuses TTNMapper because it by default zooms out to a view where all the gateways are visible.

But I prefer to focus on the plausible “cool results”, like the fact that apparently I could reach the “Grote Kerk” in Deventer and het Kadaster in Apeldoorn (see map in tweet above) at the same time. Both about 12 km or 18 km from where I was. Still impressive.

 

Deel dit bericht:
jun 182019
 

Geen advertorial, gewoon even een tweet om een paar mensen te bedanken voor hun tips toen ik vroeg welke oplossing zij gebruiken als ze in Microsoft Teams vergaderen met een groepje mensen om dezelfde tafel.
Op 17 juni voor het eerst gebruikt, werkte prima. Nog niet in zijn draadloze / Bluetooth setup getest.

Deel dit bericht:
jun 102019
 

Het is zoiets dat bij uitstek kan gebeuren op een ietwat regenachtige vrije maandag: er komt een tweet met een vraag voorbij (zie hierboven de tweet van Ralp Crützen) en 2 minuten laten ben ìk volop op zoek naar oplossingen.  Zijn vraag: hij heeft 645 CD’s gekregen van een familielid, zónder hoesjes en boekjes en wil er een jukebox van maken, hoe begin je aan zoiets?

Lees verder….

Deel dit bericht:
jun 072019
 

Goed, ik snap het idee: hoe cool zou het zijn als je overal waar je maar bent dezelfde setup qua monitoren kunt hebben als op je eigen werkplek.

Want zeg nou zelf, jij hebt toch ook zo’n setup van 6 monitoren op je bureau, waarbij de ene nog groter is dan de andere?
Maar goed, dat zal ter illustratie zijn, als een “stel je eens voor dat je zo’n setup nu wél kunt realiseren?”

Los daarvan, wij zien het in de demo als vensters die in de werkelijke ruimte rondvliegen, maar het zijn duidelijk VR (of Mixed Reality zoals Microsoft dat noemt) brillen. Geen HoloLens brillen. Dat betekent dus dat je volledig afgesloten bent van je omgeving. Je ziet je toetsenbord of andere zaken die je op je tafel hebt liggen niet meer, ziet ook niet of iemand er in de coffeeshop met je tas vandoor gaat, je zit helemaal afgesloten van de buitenwereld. En dat wordt na 20-30 minuten helemaal niet zo fijn. Zelfs als je geen last krijgt van het gewicht van de bril op je hoofd, het zweterige gevoel dat je krijgt door het afgesloten zijn van een deel van je hoofd, zelfs dan wil je na die tijd wel weer even “vrij” uit die opgesloten ruimte. Dan maakt het dus niet uit dat de bril uren mee kan  op een acculading.

Nogmaals, het zou me super stoer lijken als ik ’s ochtends in de bus en trein een paar grotere schermen voor me zou kunnen zien bij het werken op mijn laptop. Maar dan wel in een AR-situatie. Waarbij ik gewoon de buitenwereld zie en de scherm letterlijk als extra fysieke schermen in de ruimte zweven. Zo tegen de tijd dat ze de interface in een contactlens ingebouwd hebben, die ik kan dragen zonder dat ik het gewicht voel of zonder dat ik een groot apparaat extra met me mee moet slepen om daar te kunnen werken. Die tijd komt wel, maar tot die tijd zijn dit vingeroefeningen waarvan ik me afvraag of Microsoft er genoeg van kan leren. De vraag “lopen gebruikers warm voor dit concept?” hangt toch heel erg samen met de uitvoering. En het zou me echt heel erg verbazen als dit met de huidige VR brillen en stand van de technologie tot een daadwerkelijk product te maken is.

getipt door mspoweruser.com

Deel dit bericht:
mei 252019
 

Toen ik vorig jaar oktober de aankondiging van de Kickstarter voor o.a. een uitbreidingsbordje waarmee je een Micro:bit via het The Things Network kunt laten communiceren, had ik al zo mijn bedenkingen bij de logica ervan. Meer daarover in dat vorige bericht, vandaag kwam de bestelde node binnen (minder dan 2 maanden later dan gepland, heel normaal voor een Kickstarter) en kon ik ermee aan de slag.

Assemblage is eenvoudig. De antenne schroef je op het ene uiteinde van de kabel, de andere kant druk je voorzichtig op de juiste plek op de node. Je hebt zelf een Micro:bit nodig. Die had ik uiteraard.

Daarna is het een kwestie van de stappen volgen in de online handleiding.

Daarin wordt uitgelegd hoe je bij The Things Netwerk (TTN) een nieuw device aanmaakt. Dat was voor mij zeker niet voor het eerst dus tamelijk gesneden koek, ik heb geen idee hoe complex dat voor iemand is om te doen als je het voor het eerst doet.

Lees verder….

Deel dit bericht:
mei 242019
 

Om te beginnen, credit voor de titel gaan naar AndrewS in de reacties op het bericht op raspberrypi.org. Daar kun je lezen over de breimachine van Sarah Spencer, die ze met behulp van een Raspberry Pi aan het netwerk gekoppeld heeft:

I hacked my domestic knitting machine and turned it into a network printer with the help of a Raspberry Pi. By using a floppy drive emulator written in Python and a web interface, I can send an image to the Raspberry Pi over the network, preview it in a knitting grid, and tell it to send the knitting pattern to the knitting machine via the floppy drive port.

De software heeft ze gedeeld via Github en met het nodige gevoel voor de klassiekers heeft ze het OctoKnit genoemd “n honour of a more famous and widely used tool” (OctoPrint).
Haar winkeltje op Etsy is op dit moment even dicht omdat ze met zwangerschapsverlof is. Op Raspberrypi.org toont ze een paar voorbeelden:

Maar het mooiste voorbeeld is toch wel dit tapijt dat ze zelf via Twitter deelt:

https://twitter.com/HeartOfPluto_/status/1033550777434816512

Als je geen beeld hebt van de omvang, er zit een persoon op de foto!

Een tweedehands breimachine kost zo’n 500 euro (en meer). Ik ga er even vanuit dat net als bij een lasersnijder, een snijplotter en welk apparaat dan ook waar je ogenschijnlijk heel coole dingen mee kunt maken, er heel wat debug- en uitprobeerwerk vooraf gaat aan het daadwerkelijk kunnen laten breien van zo’n mooi tapijt. Maar zeg nou zelf, hier wordt je toch vanzelf enthousiast van? En ben je dan niet blij dat je (een beetje) kunt programmeren? Dat je weet hoe programma’s, hardware, software aan elkaar geknoopt kunnen worden? Dacht ik ook. 🙂

Deel dit bericht:
mei 132019
 

Afgelopen weekend zag ik op dronewatch.nl bovenstaand filmpje. Het leukste is eigenlijk als je niet doorleest in de bericht maar eerst even een paar minuten van het filmpje bekijkt.

Je ziet Lotfi Lamaali (wie kent hem niet) bezig op een Longboard. De omgeving is lekker surrealistisch en het camerawerk lijkt haast onmogelijk. Ik liet het aan iemand zien (zonder ook de tekst op de eerste afbeelding van de video) en die dacht dat het in een of andere virtual reality omgeving was opgenomen (niet gek want ik heb hier ook wel eens videos waarbij de omgeving echt lijkt maar helemaal gerenderd is).
Maar nee, dit is helemaal echt. “Gewoon” opgenomen met (ik denk) een GoPro. Het speciale aan het geheel is dat het opgenomen is met een heel kleine drone. Op dronewatch.nl introduceerde Wietse de Jager het voor mij nieuwe begrip ” CineWhoop”. Ik dacht eerst even dat het een werk drone was, maar het is een verzamelnaam voor kleine drones met een camera er op.

Fincky, de maker van de video, heeft onder de video op YouTube een lijstje staan met zijn favoriete onderdelen voor een CineWhoop, maar ook op zijn Facebook-pagina kon ik zo snel geen foto vinden van de exacte setup die hij gebruikt heeft.

Foto’s vond ik wél bij Paul Nurkula, die een uitgebreide blogpost online gezet heeft over zijn eerste ervaringen met het stabiel en werkbaar krijgen van een CineWhoop op basis van een “ShenDrones NutMeg CineWhoop Drone .
Het verhaal maakt duidelijk dat het geen avontuur voor een beginner is. Paul legt uit dat het ook geen racedrone of een freestyle drone is. Het is ook niet de absoluut lichtste optie, maar wel een

  • die krachtig genoeg is om een GoPro 7 te vervoeren (zonder bv de behuizing te verwijderen)
  • die klein/licht genoeg is om veilig te gebruiken dicht in de buurt van mensen
  • flexibel/klein genoeg is om probleemloos langs/door/onder plekken te vliegen waar grotere drones niet kunnen komen.

Ik hou het even bij het met respect kijken naar de filmpjes die op de verschillende pagina’s voorbij komen. Het is voor mij weer een mooi voorbeeld van de combinatie van creativiteit en technische kennis die dingen mogelijk maakt waarvan we 1-2-5 jaar geleden gedacht zouden hebben dat ze onmogelijk of onbetaalbaar om te realiseren waren.

 

Deel dit bericht:
mei 052019
 

Gezien de titel “Duiken met de GoPro HERO 7 Black” had dit bericht natuurlijk ook op Activegeek.nl een plek kunnen hebben. Daar heb ik de resultaten geplaatst, hier wil ik het vooral hebben over de achterliggende techniek.

GoPro HERO 7 Black versus de Insta 360 One X

Voor de vakantie was het plan eigenlijk om een Insta 360 One X camera met onderwaterbehuizing te kopen en daarmee te gaan duiken in Egypte. Helaas waren de recenties van de behuizing lang niet zo goed als van de camera zelf. Dus die werd het toch niet.

Wél had ik heel goede dingen gelezen over de stabilisatie-opties van de GoPro HERO 7 Black. En dus werd mijn GoPro HERO 4 Black voor deze vakantie vervangen door een GoPro HERO 7 Black.

Duikbehuizing: origineel of namaak?

GoPro heeft het niet gemakkelijk de laatste jaren als het gaat om het generen van omzet. Dat zal dan niet gelegen hebben  aan de tactiek die ze ook al jaren hanteren: nieuwe camera betekent ook nieuwe accessoires. Dus uiteraard moest ik een nieuwe behuizing kopen voor mij GoPro HERO 7 Black. GoPro verkoopt er zelf eentje voor, die de mooie naam “Super Suit” heeft en bijna 54 euro moet kosten.
Na wat rond zoeken kwam ik echter ook een “namaak” Super Suit tegen waar de meeste mensen heel erg tevreden mee zijn, de behuizing van Kupton te koop via o.a. Amazon in Duitsland. Die kost geen 54 euro maar 12,50 euro. En voor 6,99 euro je er een rood filter bij. GoPro verkoopt ook een filter voor haar Super Suit, maar die kost weer zo’n 35 euro. Dus ik betaalde net geen 20 euro voor iets waar ik anders bijna 90 euro voor zou moeten betalen.

Natuurlijk. Met een namaak behuizing loop je in theorie meer kans op een lekkage dan bij een originele behuizing. Of niet natuurlijk. En een GoPro HERO 7 Black is van zichzelf al waterdicht. Helemaal al omdat het voor de Kupton behuizing niet nodig is om de lens van de camera af te schroeven. Dat moet bij de originele behuizing wél en dat vind ik echt super onhandig.

Het is een aanbeveling die je mag aannemen of niet. Ik verdien er niks aan. De rood filter is voor het water van de Rode Zee ideaal. Tussen een meter of 5 tot een meter of 15 haalt het de rode kleuren heel mooi weer op. Achteraf gezien had ik beter deze set kunnen kopen. Dan had ik voor 16 euro niet alleen een behuizing maar ook een rood, licht rood én magenta filter (+ een paar anti-condens inlays) gehad, ook goed voor zoet / groen water.

Lees verder….

Deel dit bericht: