okt 182019
 

Gisteren heb ik in een uitgebreide post beschreven welke onderdelen ik uitgekozen had voor mijn nieuwe desktop.  Vandaag ga ik in op het bouwproces. Niet met een filmpje waarbij je de hele build van begin tot einde kunt zien.  Eerlijk is eerlijk, omdat het de eerste keer was durfde ik dat gewoon niet aan. Geen idee of het een probleemloos geheel zou worden of een paar dagen stressen.

Het werd een probleemloze build, een volgende keer zou ik het ook absoluut aandurven om de camera aan te zetten en het proces te documenteren. Maar dat is waarschijnlijk pas over 10 jaar. Het bouwen heb ik uiteindelijk samen gedaan met Niek, mijn 16-jarige zoon. Hij was, net als ik, thuis voor de herftsvakantie en wilde die graag een meemaken. Ook zijn conclusie was na afloop: dit zou hij nu ook zelf nog wel een keer durven nadoen.

Disclaimer: dit is een beschrijving van mijn eerste eigen build ooit. Ik heb dus niet de illusie dat het een “zo moet het en niet anders” handleiding is !!!

Lees verder….

Deel dit bericht:
okt 172019
 

Het is inmiddels (op 2 maanden na) bijna op de kop af 10 jaar geleden dat ik mijn vorige desktop bestelde. Toen wél de componenten geselecteerd maar ik had hem door Salland in elkaar laten zetten. Dat was voor nu eigenlijk ook het plan. Waarom? Nou, omdat 99 euro betalen voor het in elkaar laten zetten van een apparaat dat uit de nodige losse onderdelen bestaat, uniek is qua configuratie (dus geen kant en klaren “how to build it” filmpjes) én niet heel goedkoop voor wat betreft het totaal van onderdelen, eigenlijk best een goede deal is.

Maar omdat de AMD Ryzen 9 3900X erg populair blijkt te zijn, was die opeens niet meer op voorraad bij Alternate waar ik de rest van de configuratie uitgezocht had. Nou had ik natuurlijk op zoek kunnen gaan naar een plek waar ik wél alle onderdelen die ik wilde hebben kon vinden (niet gemakkelijk omdat er best veel plekken waren die de Ryzen 9 helemaal niet hadden). Maar dat was me eigenlijk teveel gedoe omdat het uitzoeken van de individuele componenten al veel werk was. Daarom was het het laatste zetje dat ik nodig had om dan toch maar voor zelfbouw te gaan. En dit keer dan dus echt.

In dit eerste bericht wil ik een aantal van de keuzes die ik dit keer gemaakt heb bij het samenstellen van mijn desktop toelichten. In het volgende bericht ga ik in op het bouwproces.

Desktop of laptop
Toen ik de vorige keer een systeem samenstelde was het geen vraag: als je een stevig systeem wilde, dan werd het een desktop. Een laptop was per definitie minder krachtig of onbetaalbaar.
Dat is inmiddels niet helemaal meer zo. Je kunt op een aantal plekken, bijvoorbeeld bij BTO hele mooie configuraties samenstellen.
De keuzevrijheid is dan echter een stuk beperkter. Zo was een AMD Ryzen 9 bij BTO geen optie, Was de optie voor een Intel i9 meteen gekoppeld aan een  (dure) NVIDIA GeForce RTX 2070 met 8GB GDDR6 en kwam ik qua kosten voor een “brute kracht” systeem uiteindelijk bijna 1.000 euro duurder uit dan ik nu betaald heb.
En dat vond ik wat veel (50% extra) voor de mogelijkheid om het systeem gemakkelijk te verplaatsen.

Lees verder….

Deel dit bericht:
sep 082019
 

Het was al een tijdje zo’n “moet ik nog een keer uitproberen” onderwerp (daar heb ik er best veel van): het via een netwerkkabel van stroom (en netwerk) voorzien van een Raspberry Pi. De reden daarvoor is eenvoudig: je hebt op de plek van het apparaat geen stopcontact nodig, dat kan veel verder weg zitten dan bij het gebruik van een “normale” voeding en je hoeft maar één kabel te trekken om zowel netwerk als stroom bij de Raspberry Pi te krijgen. Nou hebben de meeste van mijn Rasberry Pi’s ingebouwde WiFi (ik heb nog een paar Raspberry Pi 1 en 2 exemplaren in gebruik, die hebben een aparte WiFi dongle nodig), maar bij bijvoorbeeld een gateway voor The Things Network, wil je eigenlijk alles wat voor storing kan zorgen uitschakelen. Daar kan een bekabelde netwerkvoorziening (en uitgeschakelde Bluetooth en WiFi) dan voor een net wat betrouwbaardere verbinding zorgen.

Uiteindelijk bleek het relatief simpel. In de video hierboven legt Andreas Spiess in meer detail uit hoe de verschillende technologieën werken. Zelf heb ik een ESCAM 48V 0.5A 24W POE Wall Plug injector besteld voor €5,15 incl. verzendkosten en een ESCAM 2.5KV Anti-interference Power Over Ethernet 48V To 5V 2.4A 12W Active POE Splitter. Deze heeft een micro USB plug zodat je hem meteen kunt gebruiken voor een Raspberry Pi 1, 2 of 3. Wil je hem gebruiken voor een Raspberry Pi 4, dan heb je deze splitter nodig met een USB-C aansluiting.

Raspberry Pi aan een PoE setup

Het aansluiten is een fluitje van een cent. De PoE Wall Plug injector heeft twee netwerkplugs:

De ene sluit je aan op je gewone router, die heeft niets speciaals nodig. Aan de andere sluit je een netwerkkabel van maximaal zo’n 100 meter op aan.

De andere kant plug je in in de netwerkaansluiting van de splitter. Die heeft dan weer een netwerkplug die in de Raspberry Pi gaat en een micro-USB of USB-C aansluiting die voor de stroomvoorziening gaat.
Na het aansluiten en inpluggen van de stekker, start het geheel op en hoef je verder niets meer te doen.

Overigens hoef je niet persé de injector op een router aan te sluiten. Je kunt de setup ook gebruiken als een manier om een lange verlengkabel te maken voor je Raspberry Pi naar een plek waar je geen stopcontact hebt. Doordat de injector 48V gebruikt kun je een grotere afstand afleggen dan met 5V en je hoeft niet persé een 220V kabel aan te leggen, en dat is dan ook wel weer prettig. Soms is het ook niet helemaal haalbaar. Op de plek waar ik bv in de tuin een Raspberry Pi “buiten” (in een waterdichte box) zou willen neerleggen vind ik die 48V wel prettig, maar is het wat moeilijker voor me om daar een bekabelde netwerkverbinding te krijgen.

 

Deel dit bericht:
sep 012019
 

Het is nog nét geen jaar geleden dat ik naar aanleiding van de Eindhoven Maker Faire 2018 een cool Raspberry Pi pakket van MagPi en Elektor won. Dus eigenlijk schaam ik me wel heel erg dat de Pirate Radio – Pi Zero W Project Kit die onderdeel uitmaakte van dat pakket pas vandaag in elkaar gezet is. Het solderen van 2 headers met 40 pinnen zorgde er voor dat hij steeds op niet helemaal op het “moet ik nog even doen” lijstje kwam. Ik moet wellicht toch maar eens kijken naar het “hammer header” pakket dat ze verkopen. 😉

Het in elkaar zetten van de rest de kit is voor de rest niet moeilijk, je volgt gewoon de installatie-instructies hier. Wij wilden daarna voor een setup als Spotify streaming speaker gaan. Pimoroni levert een installatiescript waarmee Mopidy geïnstalleerd wordt. Daarmee kun je lokale bestanden, online streams en via plugins ook Spotify, SoundCloud en Google Play afspelen. Het is op zichzelf “gewoon” een Python applicatie, maar met de pHAT en de Speaker van de Pirate Radio-kit kun je de muziek ook direct vanaf de Raspberry Pi afspelen (en anders sluit je er een speaker of een koptelefoon op aan).

De installatie ging redelijk probleemloos en het was voor Niek ook een introductie in het gebruik van SSH en SCP. Er kwam niet meteen geluid uit de Pirate Radio, dus hebben we de documentatie bij Mopidy er ook op nageslagen. Uiteindelijk bleek het een wachtwoordprobleem bij Spotify te zijn en daarna speelde hij probleemloos zowel de Spotify tracks als lokaal opgeslagen tracks af:

De track die je hoort is afkomstig van bensound.com, de clips met muziek van Spotify laat ik maar even niet online horen. Geluidskwaliteit is zoals je van zo’n klein (mono-) speakertje mag verwachten. De pHAT kan overigens stereogeluid aan en de equalizer geeft ook in stereo de sterkte weer.


Er wordt een stickerset bij de speaker bijgeleverd voor als je hem wilt versieren met vrolijkere kleuren, mijn 16-jarige vond dat niet nodig. De Iris browser-interface die standaard geïnstalleerd wordt (het is een extensie voor Mopidy) werkt prima op een laptop, maar ook op je telefoon. Er zit alleen helemaal geen beveiliging op. Dat betekent dat als een huisgenoot de URL weet van de interface, hij/zij er ook voor kan zorgen dat er andere muziek afgespeeld wordt. Kan ook een leuke feature zijn. Nee, niet voor ouders die dan Phil Collins opzetten, maar bv tijdens een feestje waarbij je de aanwezigen in staat stelt zelf ook de muziek aan te passen.

Hoe dan ook het was een leuk zondagmiddag project en aangezien Max zich na 21 races vlekkeloos gedrag zichzelf vanmiddag al bij de eerste bocht uitschakelde, hadden we sowieso wat meer tijd over. Nogmaals dank Elektor en MagPi!
Oh, en Maker Faire 2019 is op 28 en 29 september in Eindhoven. Een absolute aanrader voor het hele gezin!!

Deel dit bericht:
jul 092019
 

Het was zo’n zondagmiddagprojectje dat er al een tijdje lag: het opbouwen van een Raspberry Pi Zero met een Picam op een ZeroView van PiHut. De oorspronkelijke bedoeling was om dat met een Pi Noir te doen (voor ’s nachts) maar stap 1 was met een gewone camera. In elkaar zetten is gemakkelijk als je de PDF volgt.

Op de micro SD-kaart staat een exemplaar van het gloednieuw Raspbian Buster Lite aangevuld met RPi-Cam-Web-Interface. De setup van met name die laatste was verrassend eenvoudig. En het werkte meteen:

De interface maakt het mogelijk om via de camera (en het raam) naar buiten te kijken, foto’s en video’s te maken en deze daarna ook weer te downloaden.

Het enig wat met nog niet lukt is het instellen van de bewegingsdetectie. Als ik op “motion detection start” klik gaat het mis. Ik krijg dan een popup met foutmelding en het enige dat er dan opzit om dat te verhelpen is om de Raspberry Pi te resetten. Dus daar blijf ik nog even vanaf. Maar de interface heeft sowieso heel wat opties die ik nog niet bekeken heb, dus dat komt nog wel.

Uiteindelijk doel van de setup is niet om oninteressante shots van de tuin te maken, maar om het aantal vogels dat op de voederplank komt te tellen (of het aantal fietsers dat in Nijmegen langs het gebouw komt). Dit was stap 1. 😉

Deel dit bericht:
jul 072019
 

Als er ooit nog weer een 3D printer hier het huis binnen komt, dan is het er eentje van Prusa Research. Maar nog niet vandaag, ook niet door de korting die ze (nog t/m vandaag) aanbieden op de verzendkosten van een Original Prusa i3 MK3S kit. Het aantal projecten dat nog niet af is, zorgt er voor dat dat nog even moet wachten (van mezelf).
Maar het is een prachtig ding, voor minder dan 1.000 euro, voorzien van veel geavanceerde snufjes: automatische bed-leveling, detectie van breuk in filament (en de mogelijkheid om daarvan te herstellen), een optionele set waarmee je tot 5 verschillende soorten filament tegelijkertijd kunt aansluiten, ondersteuning voor octoprint zodat je je printer op afstand in de gaten kunt houden, eenvoudige software, duidelijke bouwhandleidingen. Kortom, tamelijk uniek.

Het bedrijf, dat heel klein gestart is, is inmiddels flink gegroeid. Het filmpje hierboven laat in 27 minuten zien hoe dat zo gegaan is. Leuk om te volgen. Ik hoop dat ze het als bedrijf nog lang vol mogen houden. Andere 3D printerbedrijven hebben het niet gemakkelijk, of kregen het moeilijk na een overname, niets is zeker in deze industrie.

Deel dit bericht:
jun 192019
 

Last Monday I took my TTN-mapper node with me in the car driving from home (Deurne) to Nijmegen, to Arnhem, to Veenendaal and back home again in the evening. The gateways found were not really surprising. None for most of the trip to Nijmegen, good coverage in Nijmegen and Arnhem (and in between) . But there was one gateway that surprised me. While driving through “De Rips” (population 1,179 in 2011) a total of 3 packages arrived at a gateway.

According to TTN Mapper and the metadata available at The Things Network, this gateway was located in Bilthoven at the, 75 km from the place where the package was sent. On Monday I could not figure out what could have gone wrong. The gateway was registered by the RIVM, the coordinates registered was as the RIVM in Bilthoven. But 75 km sounded as too good (far) to be true (possible).

I’ll skip to the conclusion: it was, the gateway was not located in Bilthoven, it was much closer.

Today, Derko from the RIVM (the National Institute for Public Health and the Environment) contacted me by e-mail because he had seen my tweet about their gateway. I pointed him to the post (in Dutch) that I wrote about it. In his mail he had already explained that the gateway was indeed a Lorank 8 (and not a single channel gateway as TTN Mapper assumed, but since then has corrected) and was located indoors. This made the 75 km even more unlikely.

About half an hour after my reply, Derko responded again. He felt sorry for me, but had bad news. Reading about the location from where I had been able to reach their gateway, he realized that only recently, they had installed a new gateway at one of their locations where they measure air quality. And you might have already guessed: that location was close to De Rips, it was at Vreedepeel, about 3.5 – 4 km and not 75 km from the location of my node. The location data for that gateway had not been updated when it was installed.

Derko since then changed the data for the gateway, so it now correctly shows its location:

TTNMapper hasn’t updated it on the map yet (I’m guessing that is a batch process), but the change in location is listed on this page: https://ttnmapper.org/gateway_moves.php (search for 1DEE0348A7BB4EC8) so it should be corrected in not to long.

Am I sad that it wasn’t 75 km? No, not at all. It was highly unlikely and I’m happy that the puzzle has been solved (thanks Derko!). The RIVM gateway is not the only gateway that has incorrect location information.

I took the TTN-mapper node with me today in the train to Deventer and back. And in Deventer a gateway was active that has its coordinates set to South Africa. It confuses TTNMapper because it by default zooms out to a view where all the gateways are visible.

But I prefer to focus on the plausible “cool results”, like the fact that apparently I could reach the “Grote Kerk” in Deventer and het Kadaster in Apeldoorn (see map in tweet above) at the same time. Both about 12 km or 18 km from where I was. Still impressive.

 

Deel dit bericht:
jun 182019
 

Geen advertorial, gewoon even een tweet om een paar mensen te bedanken voor hun tips toen ik vroeg welke oplossing zij gebruiken als ze in Microsoft Teams vergaderen met een groepje mensen om dezelfde tafel.
Op 17 juni voor het eerst gebruikt, werkte prima. Nog niet in zijn draadloze / Bluetooth setup getest.

Deel dit bericht:
jun 102019
 

Het is zoiets dat bij uitstek kan gebeuren op een ietwat regenachtige vrije maandag: er komt een tweet met een vraag voorbij (zie hierboven de tweet van Ralp Crützen) en 2 minuten laten ben ìk volop op zoek naar oplossingen.  Zijn vraag: hij heeft 645 CD’s gekregen van een familielid, zónder hoesjes en boekjes en wil er een jukebox van maken, hoe begin je aan zoiets?

Lees verder….

Deel dit bericht:
jun 072019
 

Goed, ik snap het idee: hoe cool zou het zijn als je overal waar je maar bent dezelfde setup qua monitoren kunt hebben als op je eigen werkplek.

Want zeg nou zelf, jij hebt toch ook zo’n setup van 6 monitoren op je bureau, waarbij de ene nog groter is dan de andere?
Maar goed, dat zal ter illustratie zijn, als een “stel je eens voor dat je zo’n setup nu wél kunt realiseren?”

Los daarvan, wij zien het in de demo als vensters die in de werkelijke ruimte rondvliegen, maar het zijn duidelijk VR (of Mixed Reality zoals Microsoft dat noemt) brillen. Geen HoloLens brillen. Dat betekent dus dat je volledig afgesloten bent van je omgeving. Je ziet je toetsenbord of andere zaken die je op je tafel hebt liggen niet meer, ziet ook niet of iemand er in de coffeeshop met je tas vandoor gaat, je zit helemaal afgesloten van de buitenwereld. En dat wordt na 20-30 minuten helemaal niet zo fijn. Zelfs als je geen last krijgt van het gewicht van de bril op je hoofd, het zweterige gevoel dat je krijgt door het afgesloten zijn van een deel van je hoofd, zelfs dan wil je na die tijd wel weer even “vrij” uit die opgesloten ruimte. Dan maakt het dus niet uit dat de bril uren mee kan  op een acculading.

Nogmaals, het zou me super stoer lijken als ik ’s ochtends in de bus en trein een paar grotere schermen voor me zou kunnen zien bij het werken op mijn laptop. Maar dan wel in een AR-situatie. Waarbij ik gewoon de buitenwereld zie en de scherm letterlijk als extra fysieke schermen in de ruimte zweven. Zo tegen de tijd dat ze de interface in een contactlens ingebouwd hebben, die ik kan dragen zonder dat ik het gewicht voel of zonder dat ik een groot apparaat extra met me mee moet slepen om daar te kunnen werken. Die tijd komt wel, maar tot die tijd zijn dit vingeroefeningen waarvan ik me afvraag of Microsoft er genoeg van kan leren. De vraag “lopen gebruikers warm voor dit concept?” hangt toch heel erg samen met de uitvoering. En het zou me echt heel erg verbazen als dit met de huidige VR brillen en stand van de technologie tot een daadwerkelijk product te maken is.

getipt door mspoweruser.com

Deel dit bericht: