jan 092020
 

Het is het onderdeel van de competenties rond ict-geletterdheid waar docenten, leraren, eigenlijk bijna iedereen het meest moeite mee hebben: computational thinking.
Al was het maar omdat het in tegenstelling tot de andere onderdelen (ict-basisvaardigheden, informatievaardigheden, mediawijsheid) een Engelstalig begrip is. Hele discussies vinden plaats om na te denken over een goede Nederlandse vertaling. Maar wat is het nou eigenlijk, waar komt het vandaan, waarom moeten we er aandacht aan besteden?

Het boek “Computational Thinking” van Peter Denning en Matti Tedre probeert antwoord te geven op deze vragen. Daar hebben ze bijna 200 pagina’s voor nodig (150 zonder de bijlagen). In het Engels. Dus daarom een “korte” samenvatting van de inhoud. Niet met de bedoeling om die 150 pagina’s te vervangen, maar om je een beeld te geven van de inhoud.

Omdat het een redelijk lang verhaal is, kun je het ook in zijn geheel als PDF downloaden.

Lees verder….

Deel dit bericht:
dec 252019
 

Okay, okay, het is zeker niet de meest hoogstaande muziekproductie die er voor SonicPi bestaat, maar de Jingle-Bells uitvoering die Coderdojo Leiden online gezet heeft is eenvoudig genoeg om vandaag of morgen samen met de kinderen zelf uit te proberen. Terwijl het buiten regent en/of terwijl iedereen in de nette kleren zit en geen zin in spelletjes heeft.

Alles was je nodig hebt is een exemplaar van het gratis SonicPi programma. Dat draait niet alleen op een Raspberry Pi, maar ook gewoon op Windows of een Mac. Voor Windows kun je zelfs een “portable” versie downloaden, die hoef je niet te installeren maar kun je gewoon uitpakken naar een map op de computer. Dat kan ook op een USB-stick voor als je kind de creaties op school wil laten horen zonder de laptop mee te hoeven nemen.

De instructies zijn een kwestie van knippen en plakken van de code die getoond wordt. De uitleg is duidelijk genoeg om het geheel aan de praat te krijgen. Daarna is wellicht leuk om ook nog wat beter te begrijpen wat de code doet en om zelf wat muziek te programmeren. De overzichtspagina van Coderdojo Leiden heeft een aantal voorbeelden in de vorm van downloadbare PDF’s. Dat heeft als voordeel dat je ze kunt printen en erbij kunt houden. Het ‘nadeel’ is dat je de code zelf moet intypen. Dat levert in de regel wat meer fouten op de eerste keer, maar zorgt er wel voor dat je ook moet debuggen (fouten oplossen) en daardoor leer je dan weer beter de code zelf begrijpen.

Wil je nog wat meer kerstmuziek, hier en hier kun je nog twee knip-plak voorbeelden vinden. Gewoon in een nieuwe buffer plakken en run drukken. En als je wilt kun je natuurlijk wél een Raspberry Pi gebruiken. Het is wat laat om de RGBXmastree van ThePiHut nog voor de kerst van dit jaar in huis te halen, maar dan heb je alvast een project voor volgend jaar om naar toe te werken. Fijne Kerstdagen!

 

Deel dit bericht:

Sneeuwvlokken voor gevorderden

 Gepubliceerd door om 21:58  Agenda, coding
dec 152018
 

Als ik zeg “je hebt altijd baas boven baas”, dan klinkt dat negatief, maar wat ik bedoel in dit geval is dat wat ik ook doe, er altijd wel iemand is die iets doet waarvan ik dan denk “oh, zo zou het ook nog kunnen, dat is wel heel erg cool”. En dat bedoel ik dan juist positief. Dan valt er nog wat te leren.

Zo ook bij het bericht dat ik bij Adafruit las over de HoLLiday party bij Lab64 vorige week. Geen sneeuwvlokken uit de lasersnijder of de snijplotter. Nee, zelf ontworpen PCB’s in de vorm van sneeuwvlokken die ter plekke gesoldeerd en geprogrammeerd werden. In het bericht heel veel foto’s van wat er in ieder geval uitziet als een gezellige activiteit. Het enige dat eigenlijk ontbreekt zijn een aantal gifjes van de resultaten. De sneeuwvlokken zijn capacitive touch (aanraakgevoelig) en (na solderen) voorzien van neopixels en een SAMD21 zoals ook op de Adafruit Feather M0 waar het ontwerp op gebaseerd is (en dat mag, want Adafruit heeft dat ontwerp open source beschikbaar gemaakt).

Het is geen project voor beginners, dat zie je ook als je naar de materiaallijst kijk.  Ze wilden het event geschikt maken voor beginners, daarom hoefde je niet alles zelf te doen als je dat te spannend vond, En als voor jou solderen ook nog nieuw is: de tutorial die ze linken ziet er heel handig uit.

Kortom, een leuke activiteit die de nodige planning kost, maar die (aan de foto’s te zien) voor een groep studenten op zijn minst een leuke middag opgeleverd heeft. De vraag is natuurlijk of ze na die sessie echt anders zijn gaan denken over electronica / programmeren, of ze de volgende keer bij een project hier nu eerder ook mee aan de slag zouden gaan….want daar deden ze het voor.

Ik wil tot slot ook wel even ongevraagd de oproep van de mensen van Lab64 herhalen:

This all made possible because Adafruit invests time and resources providing open source designs and software. Please support Adafruit and open-source hardware by purchasing products from Adafruit and documenting your projects!!

Ik heb een paar Adafruit boards in huis zoals de  Circuit Playground Express en de Circuit Playground Developer Edition (nu “Classic”), maar ik moet bekennen dat ze het qua prijs en bestelgemak wel heel veraf liggen van de leveranciers die via AliExpress boards met een ESP8266 of EPS32 aanbieden. Daarom koop ik er niet zo heel vaak (maar documenteer ik wat ik er mee doe zo goed mogelijk).

/ht Adafruit

Deel dit bericht:
apr 022018
 

De SonicPi software bestaat al lang. Maar ik heb er nog niet eerder over geschreven. Bij deze dus. Want eigenlijk kan dat natuurlijk niet.

Even vooraf: de SonicPi software verwijst in zijn naam naar de Raspberry Pi, maar je hebt geen Raspberry Pi nodig, de software draait ook gewoon op Windows, een Mac of Linux. Je kunt hem gratis downloaden en voor Windows is er ook een “portable” versie, die hoef je dus niet te installeren, kun je gewoon op een USB-stick zetten.

Wat is SonicPi en waarom zou je er iets mee moeten?
Dat kan ik je waarschijnlijk het beste door de bedenker (Sam Aaron) ervan laten uitleggen. Het filmpje hieronder is al uit 2015 (er zijn oudere filmpjes):

De introductie lijkt erg op het verhaal van Felienne bij haar Python/programmeren en kunst workshop.  En daarmee bedoel ik richting beiden niets negatief. Integendeel. Beiden maken duidelijk dat maar een bepaalde (kleine) groep speciale mensen enthousiast wordt van programmeren. En ook Sam Aaron maakt duidelijk dat het een stuk eenvoudiger is om kinderen enthousiast te maken over programmeren als je ze ook echt iets geeft waar ze enthousiast over worden.

Nou moet ik bekennen dat dit, net als verhalen bedenken in Python, natuurlijk ook weer niet voor elke leerling zal gelden. Ik heb vanmiddag een uurtje zitten spelen met SonicPi en zo goed als Sam zal ik waarschijnlijk nooit worden. Sowieso, kijk maar eens hoe veel werk het is om onderstaande track te maken.

Lees verder….

Deel dit bericht:

Programmeren & Kunst

 Gepubliceerd door om 21:45  coding, Onderwijs
mrt 072018
 

Waarschuwing! Als je weinig tijd hebt, een deadline voor je werk, klusjes die je echt nog moet doen, lees dan niet verder. Want de kans is groot dat je namelijk het komende uur of langer bezig bent naar aanleiding van deze blogpost.

Ok, je bent gewaarschuwd. Het bericht van vandaag gaat over de workshop die Felienne Hermans vandaag tijdens de tweede dag (ochtend) van de NIOC conferentie verzorgde. Hij was getiteld “Programmeren & Kunst” en ik had al uit de beschrijving begrepen dat we ook echt met Python aan de slag zouden gaan.

Nou ken ik voldoende (micro)Python om me wel te redden, maar het ging me om de combinatie met Kunst. Felienne had op dinsdag tijdens haar keynote er al kort iets over verteld.

De WORKshop begon met het op het beeldscherp typen van dat woord door Felienne: dit is een WORKshop, dus pak je laptop maar.

Voor de workshop maakten we gebruik van repl.it, een gratis dienst waarmee je o.a. een Python editor en live REPL in je browser krijgt. Geen noodzaak dus om Python op je computer te installeren. Handig en snel, zeker ook in een onderwijssetting. Wil je de code bewaren, dan is het aanmaken van een gratis account handig. Leuk ook is dat je je code heel eenvoudig kunt delen. De code voor de gif hierboven bij het bericht is hier te vinden. Wil je zelf verder werken met die code dan kun je op de “fork” knop klikken.

En het laat meteen de waarschuwing zien: vandaag bij de workshop was ‘spirograaf’ niet de opdracht waar we aan gewerkt hebben. Dat heb ik daarna gedaan, toen ik eigenlijk ‘even snel’ een blogpost had willen maken, waarvan het daarna een stuk langer duurde voordat die af was. De PDF met uitleg is hier te vinden.

Tijdens de workshop ging het om het verzinnen van gekke verhalen. Felienne liet kort zien dat je maar een klein stukje code nodig hebt (haar voorbeeld kun je hier forken) om te beginnen bouwen aan een gek verhaal. Daarna gaf ze het al snel aan ons over. Niet iedereen had een laptop en ook nu was dat handig. Want in groepjes was de opdracht veel leuker: maak een gek verhaal in Python. De docentinstructie kun je hier vinden.

Het resultaat van ons groepje staat hier. Elke keer als je op de run-knop drukt, krijg je een ander verhaaltje.

Leuk was dat er heel verschillende resultaten uit kwamen van de verschillende groepjes. Dus niet alleen in gekozen woorden, maar sommigen waren wat verder gegaan met loops, keuzes, input opvragen etc.
Iedereen ging ook best wel los op de opdracht. En dat was heel grappig om te zien: minimale code vooraf uitgelegd, een heel eenvoudige online omgeving en je kunt volwassenen en kinderen/jongeren los laten gaan in hun creativiteit en dan intussen laten oefenen met hun programmeervaardigheden.

 

Deel dit bericht:
mrt 062018
 

If I write only one blogpost about day 1 of the NIOC conference, then it has to be one about the keynote and session by Paul Curzon. And to spare him the trouble of having to use Google Translate if he stumbles upon this post, I’ll do it in English.

Why about his performance during this first day? Because he showed me (and the other participants) really nice examples of ways that we can, could, maybe even should, explain computational thinking and other programming concepts to pupils / students. He used “Magic” as a way to make abstract concepts like problem decomposition, algorithms etc. very clear. Even though he used our confusion (about how a trick could possibly work) as a way to get us interested and motivated to learn the solution.

Take a look for example at the Australian Magician’s Dream in the video below.

Note: the video is from 2016, when he does the trick live, he now looks much more relaxed than in the video. So, at first, this might look like just another magic trick. But when he does the trick live, either with grown-ups or with smaller students, he lets the guess the solution. How does the trick work? It is no real magic, no quick hand movements, it is in fact an algorithm.

If you want to know how it works, and/or do it yourself with your students, have a look at this page, you’ll find two more video’s and PDF’s that can help you prepare the trick.

Of course, it is not the first “teaching unplugged CS” course, but I really liked the concept chosen here.

You can find a lot more resources on the website, I have ordered the book The Power of Computational Thinking: Games, Magic and Puzzles to Help You Become a Computational Thinker, by Paul Curzon and Peter W. McOwan so I can read more about it.

So, to be continued….

Deel dit bericht:
nov 202017
 

De TIOBE index is een indicatie van de populariteit van programmeertalen. Het is een Nederlandse index (uit Eindhoven) en TIOBE staat voor “The Importance of Being Earnest” (klik maar even op de link voor verdere toelichting daarover).

De index wordt berekend aan de hand van het aantal resultaten dat je krijgt als je naar de programmeertaal zoekt in een aantal populaire zoekmachines: Google, Google Blogs, MSN, Yahoo!, Wikipedia en YouTube. Het is dus niet persé een index op basis van het daadwerkelijk gebruik van de programmeertalen, maar dat zou ook best moeilijk zijn, want wat tel je dan (aantal programma’s, aantal regels code, …. ?).  Het idee is dus dat hoe meer informatie over een programmeertaal online te vinden is, des te populairder je mag veronderstellen dat de programmeertaal is.

(als de resultaten voor jouw favoriete taal je dus niet bevallen, kun je altijd nog de validiteit van de index in twijfel trekken!)

Hoe dan ook, op basis van de TIOBE index komen een aantal oude bekenden nog steeds bovenaan in de lijst voor. Java voert de lijst aan, C / C++ / C# staan alledrie in de top 5. Python staat op 4, JavaScript op 6, PHP op 8 en Visual Basic .Net op plek 7.

Ik kwam bij de index vanwege een bericht op mspoweruser.com waar ze maar wat blij waren dat ze konden verwijzen naar Infoworld.com waar ze geconstateerd hadden dat Swift, de programmeertaal van Apple, na een initiële opkomst in de index, nu flink gekelderd was in de index. Van plek 12 naar plek 20.

Nogmaals, dat betekent niet persé dat Swift minder gebruikt wordt, wel dat er minder over gepubliceerd wordt.

De (mogelijke) verklaring die Infoworld gaf is dat Swift nou eenmaal maar voor één platform is: iOS, terwijl andere talen, zoals JavaScript en C# gebruikt worden in cross-platform ontwikkeltools Xamarin van Microsoft, Cordova van Apache en Ionic. Ook Java zou daaronder te lijden hebben, maar niet voldoende om van de nummer 1 plek gedrukt te worden.

Als je het hebt over het op school gebruiken van programmeertalen die ook in het wild populair zijn, dan is Python in ieder geval niet eens zo’n vreemde keuze.

 

Deel dit bericht:
mrt 262017
 

De Puck.js is een nogal eigenaardig apparaat. Het is een soort knop (je kunt hem ook echt indrukken) met ingebouwd een programmeerbare chip met ondersteuning voor Bluetooth Low Energy (BLE), GPIO poorten, een infraroodzender, een thermometer, ingebouwde lichtsensor, een sensor voor magnetisme, een rode/groene/blauwe LED.

Je programmeert hem met behulp van Javascript via BLE. En in dat laatste zit hem eigenlijk wel de uitdaging. De maker gaat er namelijk vanuit dat je daarvoor Web Bluetooth gebruikt. Handig, gewoon ingebakken in de browser. Alleen….op iOS / de iPad is dat nog niet standaard aanwezig en op Windows 7 of 10 ook nog niet. Op een Chromebook overigens wel weer. Idem voor Android, maar het 5,5 inch scherm van mijn telefoon is daar toch net wat klein voor.

Er is nu een soort van alternatieve manier beschikbaar op iOS en dat is via de applicatie WebBLE. Die is niet gratis, je betaald er €1,99 voor, maar dan kun je vanaf je iPad ook programmeren. Gaat net wat beter vanwege de optie om daar een toetsenbord bij te gebruiken.
De schermindeling is echter nog niet helemaal optimaal voor gebruik op een iPad Mini in liggende weergave.

Er zou een optie moeten zijn via https://www.espruino.com/ide/relay om de verbinding van de iPad te delen met mijn Windows laptop zónder Web Bluetooth ondersteuning. Maar ondanks de stap voor stap instructie in deze video is me dat nog niet gelukt.

Zoals gezegd, het is een intrigerend apparaatje. Ik heb 2 van de pucks aangeschaft maar voorlopig leveren ze vooral nog veel frustratie ehm leermomenten op en heb ik ze nog niet echt voor iets nuttigs in kunnen zetten.
De vraag over de relay functie heb ik op het forum uitgezet, dus wie weet wordt dat nog opgelost.

p.s. Gordon heeft in het verleden heel snel op andere vragen gereageerd en heeft dus wel wat credit opgebouwd, sowieso omdat ik de puck.js niet écht voor productiedoeleinden nodig heb. Ik kan wachten terwijl het product zich verder ontwikkeld.

 

Deel dit bericht:
mrt 082017
 

Ik realiseerde me bij het typen van dit bericht dat ik geen aparte tags of categorieën heb voor de verschillende sectoren van het onderwijs, terwijl ik voorheen vooral over zaken die in het hoger onderwijs speelden schreef en nu ik bij het iXperium werk ook over mbo, voortgezet onderwijs en primair onderwijs. Toch ga ik die tags niet introduceren omdat ik nog steeds blijf vinden dat de sectoren veel meer van elkaar kunnen leren dan ze nu doen.

Praxisbulletin 7  met de titel “Maak het nou!” is een uitgave van Malmberg en gericht op het basisonderwijs. Redactie/samenstelling was in handen van Tessa van Zadelhoff. Het bulletin is gratis als PDF te downloaden of op papier via de uitgever te bestellen. Mijn betrokkenheid erbij was nul, ik heb het ongevraagd zojuist gelezen en wil jullie er via deze blogpost naar verwijzen.

Het bulletin is een combinatie van een aantal bijdragen die wat meer uitleg/achtergrond geven bij het hoe en waarom van wetenschap en techniek,  programmeren, computational thinking, maakonderwijs en een aantal lesvoorbeelden. Dat maakt het tamelijk laagdrempelig, maar ook wel handig als je als leerkracht zelf enthousiast bent over het onderwerp en niet meteen weet hoe je dat enthousiasme over moet brengen op directie en/of collega’s. Zo gaat het stukje “Wat hebben we nodig?” in op de vraag waarom we nou op de basisschool aandacht moeten besteden aan dit soort vaardigheden.  De stukjes “Programmeren kun je leren” en “Denken als een computer” proberen dat te doen voor programmeren en computational thinking. Het gaat ook niet altijd helemaal goed, “Makerspace op school” is nog best wel een bestellijst van spullen, maar “Ondernemerschap is kinderspel” is dan wel weer verrassend omdat ondernemerschap binnen mbo’s wel al een hot topic is (en binnen hbo / wo al heel lang), maar binnen het basisonderwijs nog lang niet altijd.
Nu ik de bijdragen voor deze blogpost op een rijtje probeer te zetten merk ik dat ik sowieso de lijn af en toe kwijt raak, waarom staat de bijdrage over computational thinking bij “make” ? En het stukje “Anders (leren) denken” had meer naar voren gemogen bij de lesvoorbeelden in het eerste deel over wetenschap en techniek.

Ik kan me daarnaast voorstellen dat leerkrachten ook wel met vragen blijven zitten. Zoals “waarom wil ik kinderen een hologramprojector laten bouwen?” en ook wel “wat leren ze dan?”. Het bulletin zegt daarover: ” Ze leggen een praktische link tussen de werking van het prisma en de nieuwe mediafunctionaliteiten van de mobiele telefoon“. Ik heb zelf zo’n projector gemaakt van plexiglas, ik denk dat je wel meer leert, bijvoorbeeld ook de praktische vaardigheid van het werken met de noodzakelijke materialen en gereedschappen. Als je bijvoorbeeld de onderzoekscyclus combineert met deze opdracht, dan laat je ze ook nadenken over alternatieve manieren om hetzelfde te bereiken. En waarom deze vorm nou zo werkt, dus hoe een prisma werkt, wat het effect is van het net niet helemaal goed plaatsen van een zijkantje, of het ook met een bolvorm zou kunnen werken in plaats van een prisma, zijn ook vragen die je zou kunnen laten stellen. Idem bij bv de “Papieren circuits”, het maken van zo’n kaart (= “leuk!”) is stap 1,  al spelenderwijs leren werken met elektronica is stap 2, koppelen aan de Makey Makey stap 3 etc. Nou staat er voor papieren circuits een uitgebreidere versie op de website met een PDF die meer voorbeelden geeft dan in dit bulletin pasten, maar het wordt nog een beetje aan de leerkrachten over gelaten om de verbindingen te leggen.

Maar goed, nou ben ik ook wel heel erg ver in de bek van dat spreekwoordelijk gegeven paard aan het kijken. Ik kan het ook omdraaien en zeggen: het bulletin biedt leerkrachten heel wat ruimte om zelf uitbreidingen te ontwikkelen en legt hen niet vast in de manier waarop ze het in hun onderwijs willen integreren. Dat maakt het extra flexibel in gebruik. 🙂
Serieus: ik zou het natuurlijk heel mooi vinden als leerkrachten dat daadwerkelijk doen. En dan natuurlijk ook die uitwerkingen, aanpassingen, implementaties weer online delen. Dan kunnen ze ook weer door anderen gebruikt worden!
Stap 1 is dan om het bulletin te downloaden of te bestellen (als je liever vanaf papier leest).

Deel dit bericht:
nov 162016
 

hour_of_code_2016Ten behoeve van de Hour of Code 2016 hebben Microsoft en Code.org een uitbreiding uitgebracht op de op Minecraft gebaseerde opdrachten van vorig jaar. Ik schreef daar toen al uitgebreid over, in dit bericht wil ik me even richten op de verschillen van de uitbreiding.

Heel simpel: het is een hoger level van coderen. Er wordt nu gebruik gemaakt van events die aan objecten gekoppeld zijn, het eerste uur van vorig jaar gaat uit van een lineaire programmalijn op basis van de “als gestart” actie (ok, dat zou je ook een event kunnen noemen). Nu gebruik je combinaties zoals “chicken” (object) met “when spawned” (event). Ik heb de opdrachten gemaakt. Ze zijn leuk en uitdagend, maar ik heb ook wel wat vragen erbij. Allereerst is het geheel een beetje vreemde mening van Nederlands en Engels.

hour_of_code_2016_1

Nederlands en Engels door elkaar heen.

Dat zou voor de wat oudere kinderen geen probleem moeten zijn, maar het maakt het geheel een beetje half af. Ik weet het, het is een gratis resource, dus niet te streng zijn.

Waar ik ook wat moeite mee heb is de vermenging van redelijk basale acties zoals “attack” (al zou je kunnen stellen dat ook dat een

hour_of_code_2016_2

Samengestelde opdrachten als één blokje.

samengestelde actie is) en veel complexere acties zoals “move a step toward ‘zombie'”. Die laatste bevat hoe dan ook veel meer dan één actie. Zo moet de “Iron Golem” in dit geval een keuze maken tussen een aantal zombies. Kiest hij er willekeurig eentje? De zombie die het dichtste bij is? En als dat zo is, hoe bepaal je dat?

Hier (die ene opdracht) ligt een heel individueel probleem achter. En als je het over computational thinkingvaardigheden als “probleem decompositie” hebt, dan is ook dat besef relevant.

En ten slotte vraag ik me af waar de grens ligt voor wat betreft dit soort omgevingen. Het is immers niet echt Minecraft, je bent in een gesimuleerde omgeving aan het programmeren. Voor de beginner-oefeningen vond ik deze omgeving heel logisch, maar is het voor kinderen die dit niveau aankunnen niet veel leuker om in het “echte” mindcraft te programmeren? Of met fysieke robots of “gewoon” met een micro:bit, arduino, Raspberry Pi aan de slag te gaan? Die zijn weliswaar niet gratis, maar toch.

Je ziet het, voldoende om over na te denken, zelfs als je geen doelgroep van de toepassing bent. 🙂

 

Deel dit bericht: