apr 022018
 

De SonicPi software bestaat al lang. Maar ik heb er nog niet eerder over geschreven. Bij deze dus. Want eigenlijk kan dat natuurlijk niet.

Even vooraf: de SonicPi software verwijst in zijn naam naar de Raspberry Pi, maar je hebt geen Raspberry Pi nodig, de software draait ook gewoon op Windows, een Mac of Linux. Je kunt hem gratis downloaden en voor Windows is er ook een “portable” versie, die hoef je dus niet te installeren, kun je gewoon op een USB-stick zetten.

Wat is SonicPi en waarom zou je er iets mee moeten?
Dat kan ik je waarschijnlijk het beste door de bedenker (Sam Aaron) ervan laten uitleggen. Het filmpje hieronder is al uit 2015 (er zijn oudere filmpjes):

De introductie lijkt erg op het verhaal van Felienne bij haar Python/programmeren en kunst workshop.  En daarmee bedoel ik richting beiden niets negatief. Integendeel. Beiden maken duidelijk dat maar een bepaalde (kleine) groep speciale mensen enthousiast wordt van programmeren. En ook Sam Aaron maakt duidelijk dat het een stuk eenvoudiger is om kinderen enthousiast te maken over programmeren als je ze ook echt iets geeft waar ze enthousiast over worden.

Nou moet ik bekennen dat dit, net als verhalen bedenken in Python, natuurlijk ook weer niet voor elke leerling zal gelden. Ik heb vanmiddag een uurtje zitten spelen met SonicPi en zo goed als Sam zal ik waarschijnlijk nooit worden. Sowieso, kijk maar eens hoe veel werk het is om onderstaande track te maken.

Lees verder….

Deel dit bericht:

Programmeren & Kunst

 Gepubliceerd door om 21:45  coding, Onderwijs
mrt 072018
 

Waarschuwing! Als je weinig tijd hebt, een deadline voor je werk, klusjes die je echt nog moet doen, lees dan niet verder. Want de kans is groot dat je namelijk het komende uur of langer bezig bent naar aanleiding van deze blogpost.

Ok, je bent gewaarschuwd. Het bericht van vandaag gaat over de workshop die Felienne Hermans vandaag tijdens de tweede dag (ochtend) van de NIOC conferentie verzorgde. Hij was getiteld “Programmeren & Kunst” en ik had al uit de beschrijving begrepen dat we ook echt met Python aan de slag zouden gaan.

Nou ken ik voldoende (micro)Python om me wel te redden, maar het ging me om de combinatie met Kunst. Felienne had op dinsdag tijdens haar keynote er al kort iets over verteld.

De WORKshop begon met het op het beeldscherp typen van dat woord door Felienne: dit is een WORKshop, dus pak je laptop maar.

Voor de workshop maakten we gebruik van repl.it, een gratis dienst waarmee je o.a. een Python editor en live REPL in je browser krijgt. Geen noodzaak dus om Python op je computer te installeren. Handig en snel, zeker ook in een onderwijssetting. Wil je de code bewaren, dan is het aanmaken van een gratis account handig. Leuk ook is dat je je code heel eenvoudig kunt delen. De code voor de gif hierboven bij het bericht is hier te vinden. Wil je zelf verder werken met die code dan kun je op de “fork” knop klikken.

En het laat meteen de waarschuwing zien: vandaag bij de workshop was ‘spirograaf’ niet de opdracht waar we aan gewerkt hebben. Dat heb ik daarna gedaan, toen ik eigenlijk ‘even snel’ een blogpost had willen maken, waarvan het daarna een stuk langer duurde voordat die af was. De PDF met uitleg is hier te vinden.

Tijdens de workshop ging het om het verzinnen van gekke verhalen. Felienne liet kort zien dat je maar een klein stukje code nodig hebt (haar voorbeeld kun je hier forken) om te beginnen bouwen aan een gek verhaal. Daarna gaf ze het al snel aan ons over. Niet iedereen had een laptop en ook nu was dat handig. Want in groepjes was de opdracht veel leuker: maak een gek verhaal in Python. De docentinstructie kun je hier vinden.

Het resultaat van ons groepje staat hier. Elke keer als je op de run-knop drukt, krijg je een ander verhaaltje.

Leuk was dat er heel verschillende resultaten uit kwamen van de verschillende groepjes. Dus niet alleen in gekozen woorden, maar sommigen waren wat verder gegaan met loops, keuzes, input opvragen etc.
Iedereen ging ook best wel los op de opdracht. En dat was heel grappig om te zien: minimale code vooraf uitgelegd, een heel eenvoudige online omgeving en je kunt volwassenen en kinderen/jongeren los laten gaan in hun creativiteit en dan intussen laten oefenen met hun programmeervaardigheden.

 

Deel dit bericht:
mrt 062018
 

If I write only one blogpost about day 1 of the NIOC conference, then it has to be one about the keynote and session by Paul Curzon. And to spare him the trouble of having to use Google Translate if he stumbles upon this post, I’ll do it in English.

Why about his performance during this first day? Because he showed me (and the other participants) really nice examples of ways that we can, could, maybe even should, explain computational thinking and other programming concepts to pupils / students. He used “Magic” as a way to make abstract concepts like problem decomposition, algorithms etc. very clear. Even though he used our confusion (about how a trick could possibly work) as a way to get us interested and motivated to learn the solution.

Take a look for example at the Australian Magician’s Dream in the video below.

Note: the video is from 2016, when he does the trick live, he now looks much more relaxed than in the video. So, at first, this might look like just another magic trick. But when he does the trick live, either with grown-ups or with smaller students, he lets the guess the solution. How does the trick work? It is no real magic, no quick hand movements, it is in fact an algorithm.

If you want to know how it works, and/or do it yourself with your students, have a look at this page, you’ll find two more video’s and PDF’s that can help you prepare the trick.

Of course, it is not the first “teaching unplugged CS” course, but I really liked the concept chosen here.

You can find a lot more resources on the website, I have ordered the book The Power of Computational Thinking: Games, Magic and Puzzles to Help You Become a Computational Thinker, by Paul Curzon and Peter W. McOwan so I can read more about it.

So, to be continued….

Deel dit bericht:
nov 202017
 

De TIOBE index is een indicatie van de populariteit van programmeertalen. Het is een Nederlandse index (uit Eindhoven) en TIOBE staat voor “The Importance of Being Earnest” (klik maar even op de link voor verdere toelichting daarover).

De index wordt berekend aan de hand van het aantal resultaten dat je krijgt als je naar de programmeertaal zoekt in een aantal populaire zoekmachines: Google, Google Blogs, MSN, Yahoo!, Wikipedia en YouTube. Het is dus niet persé een index op basis van het daadwerkelijk gebruik van de programmeertalen, maar dat zou ook best moeilijk zijn, want wat tel je dan (aantal programma’s, aantal regels code, …. ?).  Het idee is dus dat hoe meer informatie over een programmeertaal online te vinden is, des te populairder je mag veronderstellen dat de programmeertaal is.

(als de resultaten voor jouw favoriete taal je dus niet bevallen, kun je altijd nog de validiteit van de index in twijfel trekken!)

Hoe dan ook, op basis van de TIOBE index komen een aantal oude bekenden nog steeds bovenaan in de lijst voor. Java voert de lijst aan, C / C++ / C# staan alledrie in de top 5. Python staat op 4, JavaScript op 6, PHP op 8 en Visual Basic .Net op plek 7.

Ik kwam bij de index vanwege een bericht op mspoweruser.com waar ze maar wat blij waren dat ze konden verwijzen naar Infoworld.com waar ze geconstateerd hadden dat Swift, de programmeertaal van Apple, na een initiële opkomst in de index, nu flink gekelderd was in de index. Van plek 12 naar plek 20.

Nogmaals, dat betekent niet persé dat Swift minder gebruikt wordt, wel dat er minder over gepubliceerd wordt.

De (mogelijke) verklaring die Infoworld gaf is dat Swift nou eenmaal maar voor één platform is: iOS, terwijl andere talen, zoals JavaScript en C# gebruikt worden in cross-platform ontwikkeltools Xamarin van Microsoft, Cordova van Apache en Ionic. Ook Java zou daaronder te lijden hebben, maar niet voldoende om van de nummer 1 plek gedrukt te worden.

Als je het hebt over het op school gebruiken van programmeertalen die ook in het wild populair zijn, dan is Python in ieder geval niet eens zo’n vreemde keuze.

 

Deel dit bericht:
mrt 262017
 

De Puck.js is een nogal eigenaardig apparaat. Het is een soort knop (je kunt hem ook echt indrukken) met ingebouwd een programmeerbare chip met ondersteuning voor Bluetooth Low Energy (BLE), GPIO poorten, een infraroodzender, een thermometer, ingebouwde lichtsensor, een sensor voor magnetisme, een rode/groene/blauwe LED.

Je programmeert hem met behulp van Javascript via BLE. En in dat laatste zit hem eigenlijk wel de uitdaging. De maker gaat er namelijk vanuit dat je daarvoor Web Bluetooth gebruikt. Handig, gewoon ingebakken in de browser. Alleen….op iOS / de iPad is dat nog niet standaard aanwezig en op Windows 7 of 10 ook nog niet. Op een Chromebook overigens wel weer. Idem voor Android, maar het 5,5 inch scherm van mijn telefoon is daar toch net wat klein voor.

Er is nu een soort van alternatieve manier beschikbaar op iOS en dat is via de applicatie WebBLE. Die is niet gratis, je betaald er €1,99 voor, maar dan kun je vanaf je iPad ook programmeren. Gaat net wat beter vanwege de optie om daar een toetsenbord bij te gebruiken.
De schermindeling is echter nog niet helemaal optimaal voor gebruik op een iPad Mini in liggende weergave.

Er zou een optie moeten zijn via https://www.espruino.com/ide/relay om de verbinding van de iPad te delen met mijn Windows laptop zónder Web Bluetooth ondersteuning. Maar ondanks de stap voor stap instructie in deze video is me dat nog niet gelukt.

Zoals gezegd, het is een intrigerend apparaatje. Ik heb 2 van de pucks aangeschaft maar voorlopig leveren ze vooral nog veel frustratie ehm leermomenten op en heb ik ze nog niet echt voor iets nuttigs in kunnen zetten.
De vraag over de relay functie heb ik op het forum uitgezet, dus wie weet wordt dat nog opgelost.

p.s. Gordon heeft in het verleden heel snel op andere vragen gereageerd en heeft dus wel wat credit opgebouwd, sowieso omdat ik de puck.js niet écht voor productiedoeleinden nodig heb. Ik kan wachten terwijl het product zich verder ontwikkeld.

 

Deel dit bericht:
mrt 082017
 

Ik realiseerde me bij het typen van dit bericht dat ik geen aparte tags of categorieën heb voor de verschillende sectoren van het onderwijs, terwijl ik voorheen vooral over zaken die in het hoger onderwijs speelden schreef en nu ik bij het iXperium werk ook over mbo, voortgezet onderwijs en primair onderwijs. Toch ga ik die tags niet introduceren omdat ik nog steeds blijf vinden dat de sectoren veel meer van elkaar kunnen leren dan ze nu doen.

Praxisbulletin 7  met de titel “Maak het nou!” is een uitgave van Malmberg en gericht op het basisonderwijs. Redactie/samenstelling was in handen van Tessa van Zadelhoff. Het bulletin is gratis als PDF te downloaden of op papier via de uitgever te bestellen. Mijn betrokkenheid erbij was nul, ik heb het ongevraagd zojuist gelezen en wil jullie er via deze blogpost naar verwijzen.

Het bulletin is een combinatie van een aantal bijdragen die wat meer uitleg/achtergrond geven bij het hoe en waarom van wetenschap en techniek,  programmeren, computational thinking, maakonderwijs en een aantal lesvoorbeelden. Dat maakt het tamelijk laagdrempelig, maar ook wel handig als je als leerkracht zelf enthousiast bent over het onderwerp en niet meteen weet hoe je dat enthousiasme over moet brengen op directie en/of collega’s. Zo gaat het stukje “Wat hebben we nodig?” in op de vraag waarom we nou op de basisschool aandacht moeten besteden aan dit soort vaardigheden.  De stukjes “Programmeren kun je leren” en “Denken als een computer” proberen dat te doen voor programmeren en computational thinking. Het gaat ook niet altijd helemaal goed, “Makerspace op school” is nog best wel een bestellijst van spullen, maar “Ondernemerschap is kinderspel” is dan wel weer verrassend omdat ondernemerschap binnen mbo’s wel al een hot topic is (en binnen hbo / wo al heel lang), maar binnen het basisonderwijs nog lang niet altijd.
Nu ik de bijdragen voor deze blogpost op een rijtje probeer te zetten merk ik dat ik sowieso de lijn af en toe kwijt raak, waarom staat de bijdrage over computational thinking bij “make” ? En het stukje “Anders (leren) denken” had meer naar voren gemogen bij de lesvoorbeelden in het eerste deel over wetenschap en techniek.

Ik kan me daarnaast voorstellen dat leerkrachten ook wel met vragen blijven zitten. Zoals “waarom wil ik kinderen een hologramprojector laten bouwen?” en ook wel “wat leren ze dan?”. Het bulletin zegt daarover: ” Ze leggen een praktische link tussen de werking van het prisma en de nieuwe mediafunctionaliteiten van de mobiele telefoon“. Ik heb zelf zo’n projector gemaakt van plexiglas, ik denk dat je wel meer leert, bijvoorbeeld ook de praktische vaardigheid van het werken met de noodzakelijke materialen en gereedschappen. Als je bijvoorbeeld de onderzoekscyclus combineert met deze opdracht, dan laat je ze ook nadenken over alternatieve manieren om hetzelfde te bereiken. En waarom deze vorm nou zo werkt, dus hoe een prisma werkt, wat het effect is van het net niet helemaal goed plaatsen van een zijkantje, of het ook met een bolvorm zou kunnen werken in plaats van een prisma, zijn ook vragen die je zou kunnen laten stellen. Idem bij bv de “Papieren circuits”, het maken van zo’n kaart (= “leuk!”) is stap 1,  al spelenderwijs leren werken met elektronica is stap 2, koppelen aan de Makey Makey stap 3 etc. Nou staat er voor papieren circuits een uitgebreidere versie op de website met een PDF die meer voorbeelden geeft dan in dit bulletin pasten, maar het wordt nog een beetje aan de leerkrachten over gelaten om de verbindingen te leggen.

Maar goed, nou ben ik ook wel heel erg ver in de bek van dat spreekwoordelijk gegeven paard aan het kijken. Ik kan het ook omdraaien en zeggen: het bulletin biedt leerkrachten heel wat ruimte om zelf uitbreidingen te ontwikkelen en legt hen niet vast in de manier waarop ze het in hun onderwijs willen integreren. Dat maakt het extra flexibel in gebruik. 🙂
Serieus: ik zou het natuurlijk heel mooi vinden als leerkrachten dat daadwerkelijk doen. En dan natuurlijk ook die uitwerkingen, aanpassingen, implementaties weer online delen. Dan kunnen ze ook weer door anderen gebruikt worden!
Stap 1 is dan om het bulletin te downloaden of te bestellen (als je liever vanaf papier leest).

Deel dit bericht:
nov 162016
 

hour_of_code_2016Ten behoeve van de Hour of Code 2016 hebben Microsoft en Code.org een uitbreiding uitgebracht op de op Minecraft gebaseerde opdrachten van vorig jaar. Ik schreef daar toen al uitgebreid over, in dit bericht wil ik me even richten op de verschillen van de uitbreiding.

Heel simpel: het is een hoger level van coderen. Er wordt nu gebruik gemaakt van events die aan objecten gekoppeld zijn, het eerste uur van vorig jaar gaat uit van een lineaire programmalijn op basis van de “als gestart” actie (ok, dat zou je ook een event kunnen noemen). Nu gebruik je combinaties zoals “chicken” (object) met “when spawned” (event). Ik heb de opdrachten gemaakt. Ze zijn leuk en uitdagend, maar ik heb ook wel wat vragen erbij. Allereerst is het geheel een beetje vreemde mening van Nederlands en Engels.

hour_of_code_2016_1

Nederlands en Engels door elkaar heen.

Dat zou voor de wat oudere kinderen geen probleem moeten zijn, maar het maakt het geheel een beetje half af. Ik weet het, het is een gratis resource, dus niet te streng zijn.

Waar ik ook wat moeite mee heb is de vermenging van redelijk basale acties zoals “attack” (al zou je kunnen stellen dat ook dat een

hour_of_code_2016_2

Samengestelde opdrachten als één blokje.

samengestelde actie is) en veel complexere acties zoals “move a step toward ‘zombie'”. Die laatste bevat hoe dan ook veel meer dan één actie. Zo moet de “Iron Golem” in dit geval een keuze maken tussen een aantal zombies. Kiest hij er willekeurig eentje? De zombie die het dichtste bij is? En als dat zo is, hoe bepaal je dat?

Hier (die ene opdracht) ligt een heel individueel probleem achter. En als je het over computational thinkingvaardigheden als “probleem decompositie” hebt, dan is ook dat besef relevant.

En ten slotte vraag ik me af waar de grens ligt voor wat betreft dit soort omgevingen. Het is immers niet echt Minecraft, je bent in een gesimuleerde omgeving aan het programmeren. Voor de beginner-oefeningen vond ik deze omgeving heel logisch, maar is het voor kinderen die dit niveau aankunnen niet veel leuker om in het “echte” mindcraft te programmeren? Of met fysieke robots of “gewoon” met een micro:bit, arduino, Raspberry Pi aan de slag te gaan? Die zijn weliswaar niet gratis, maar toch.

Je ziet het, voldoende om over na te denken, zelfs als je geen doelgroep van de toepassing bent. 🙂

 

Deel dit bericht:
sep 282016
 

Karl Dittrich vindt dat er [..] een taak is weggelegd voor de lerarenopleidingen. “Vooral op het gebied van onderwijs ligt er een belangrijke taak weggelegd voor universiteiten en hogescholen, daarbij denk ik aan de lerarenopleidingen. Wij moeten zorgen dat wij leraren voor de klas krijgen die om kunnen gaan met die digitalisering. Ierland heeft ingezet op verplicht programmeren op de basisschool, dat lijkt mij voor Nederland een prima plan.”

(bron)

Of het verplicht stellen van programmeren op de basisschool nou de beste oplossing is, daar is het laatste woord in Nederland zeker nog niet over gezegd (mijn persoonlijke mening: als je afhankelijk bent van de politiek om het te verplichten, dan weet je zeker dat er geen draagvlak is en zonder draagvlak ben je nergens). Maar het belang van leraren voor de klas die om kunnen gaan met de toenemende digitalisering van de samenleving, dat lijkt me veel minder een discussiepunt!

Deel dit bericht:
 Reacties uitgeschakeld voor Discussie: Hoe kunnen we de digitalisering van de samenleving versterken?  Tags: , ,
jul 222016
 

microbitIk heb al een paar keer eerder geschreven over de BBC micro:bit (ik zal proberen het voortaan juist te schrijven: met dubbele punt ertussen en zonder hoofdletters).

Toen bleek dat hij nu ook te pre-orderen was voor “gewone” mensen kon ik de verleiding toch niet weerstaan. Ik bestelde de “essentials kit” voor GBP 16,- (op dat moment € 20,23) incl. verzendkosten.

In plaats van hem zelf onder handen te nemen, heb ik hem eerst aan mijn jongste zoon gegeven. Hij is 13 jaar op het moment en had nog geen ervaring met de micro:bit, maar heeft vorig jaar wel al succesvol een Engelstalige MOOC over Scratch afgerond. En dat bleek vandaag wel te helpen.

Hij heeft hem gebruikt in combinatie met een laptop met Windows er op, dus aangesloten via de micro-USB aansluiting. De micro:bit verschijnt dan als een soort USB-stick. Ik begrijp dat ik ook een serial-driver kan installeren zodat ik via bv Putty kan zien wat de micro:bit naar de seriële poort stuurt, maar dat is dus niet zo standaard geregeld bij bv Arduino.

20160722_201042_HDREr zit een klein velletje (in het Engels) bij dat uitlegt dat je de micro:bit eerst kunt testen met alleen de batterij er aan vast. Handig, dan zie je meteen dat het ding wat kan. 🙂
Op de achterkant van dat velletje staat hoe je hem moet aansluiten met de micro-USB aansluiting op de computer. Koppelen aan een iPad of Android toestel via Bluetooth staat daar niet in uitgelegd. Dat is op zich niet heel moeilijk, je wordt stap voor stap door het proces heen geleidt als je die optie kiest in de app. Apart is dat de micro:bit dan zowel een blokjescode laat zien die je moet overnemen als een 5-cijferige code. Ik denk trouwens dat het er vijf waren, ik moest snel mee typen en heb niet exact geteld.

Nadat ik even gecheckt had dat hij e.e.a. aan de praat had, heb ik hem verder aan het werk gelaten. Tussendoor kreeg ik stap voor stap demo’s van wat hij gemaakt had: eerst een puntje dat met de A en B knop naar links en rechts bewogen kon worden. Maar dat was onhandig want hij had maar 2 knoppen op de micro:bit en hij wilde hem ook naar boven en onder kunnen laten bewegen. Dus besloot hij om de 3-assige accelerometer te gebruiken. Door de micro:bit naar rechts, links, boven, onder te kantelen kon je het puntje bewegen. Het puntje werd daarna een kanon dat andere puntjes kon afschieten naar boven zodra je op de knop drukte. Er kwam een lijn bij je je stuk moest schieten voordat hij (langzaam) naar beneden gekomen was. Tegen de tijd dat het etenstijd was (3 uur later) had hij zijn eerste spel bijna klaar. Alleen de “hoera, je hebt gewonnen” optie moest nog.

Lees verder….

Deel dit bericht:
 Reacties uitgeschakeld voor Aan de slag met de BBC micro:bit  Tags: ,
jul 152016
 

Ik had de tweet van @ItsAll_GeekToMe niet gezien totdat ik vandaag bij @Pimoroni kwam en de link er naar toe zag op hun pagina. Ik ben benieuwd, ik heb namelijk al een tijdje een pre-order voor een micro:bit bij hen uitstaan. Toen ik de PiZero via hen bestelde leverden ze snel, maar kreeg ik verder geen bericht van verzenden of zo. Gewoon even afwachten dus nog. Ik zag dat je hem inmiddels ook in Nederland kunt pre-orderen, hoe lang je dan nog wacht weet ik niet, maar de prijs lijkt concurrerend (best duur als je het vergelijkt met veel van de andere “kleine” hardware op het moment, die prijs moet nog zakken!). Even wachten dus nog, wordt vervolgd…

Deel dit bericht:
 Reacties uitgeschakeld voor Uitlevering micro:bit van start  Tags: , ,