nov 142016
 

ethiek_van_de_digitale_mediaToen ik gisteren op zoek was naar een afbeelding van de voorkant van het boek “Ethiek van de digitale media” van Marcel Becker kwam ik niet alleen de afbeelding hiernaast tegen, maar ook een recensie tegen door Lode Goukens die afsluit met:

Een aanrader voor wie niet bang is om na het lezen met meer vragen te zitten dan voor het lezen.

En dat lijkt me in ieder geval een mooie “waarschuwing” voor dit boek.

Het is ook een boek dat, voor mij in ieder geval, een mooie invulling geeft van wat “Bildung” nou zou moeten inhouden in relatie tot ict-geletterdheid.

Wat komt er in het boek zoal aan bod? In de inleiding beging Marcel Becker met de vraag hoe de mens zich verhoudt ten opzichte van de techniek. Hij vergelijkt daarbij het (technologisch) instrumentalisme met het (technologisch) determinisme en levert kritiek bij beide benaderingen. Via de Franse filosoof Stiegler en de Engelstalige Clark en Chalmers zet hij daar dan de exteriorisering tegenover, waarbij mens en technologie elkaars verlengstuk zijn. Hij sluit de inleiding af met een bespreking van de fenomenologie en de hermeneutiek.

Het zal duidelijk zijn dat je dus de nodige termen en theorieën om de oren krijgt in die inleiding. Maar het is met een reden. Want de auteur gebruikt ze om de basis te leggen voor de werkwijze waarop hij daarna een aantal andere onderwerpen bespreekt:

  • Digitale vriendschap
  • Privacy (Orwell versus Kafka)
  • Intellectueel eigendom (John Locke versus Kant en Hegel)
  • Internet als spreekstoel in het publieke domein

Daarbij zet hij vooral ook de vraagstukken die op basis van de verschillende filosofische uitgangspunten bij die onderwerpen ontstaan op een rij. Met lang niet altijd één eenduidig antwoord of één eenduidige keuze, maar meer een scala van zienswijzen en bijbehorende keuzes.

Het boek sluit af met in de bijlage een kort overzicht van een aantal ethische theorieën (de deugdethiek van Aristoteles; de plichtethiek / de deontologie van Kant; het utilisme volgens Betham en Mill) en hun verhoudingen. De eindnoten verwijzen naar bronnen in de lange literatuurlijst die op zijn beurt weer heel wat extra dagen/weken aan leesvoer oplevert.

Lees verder….

Deel dit bericht:

Een boek lezen in de metro…

 Gepubliceerd door om 19:09  eBooks, Grappig
apr 092016
 

Dit is natuurlijk een grap die je wat moeilijker uit kunt halen met een eReader dan met een gewoon boek. Kijk zelf maar even naar de titels van de (fictieve) boeken die gelezen worden door Scott Rogowsky. Ik vind de reacties van de medereizigers eigenlijk nog heel erg beschaaft. Als je dat vergelijkt met bijvoorbeeld de mensen die bijvoorbeeld te grazen genomen worden in Benidorm Bastards.

Deel dit bericht:
 Reacties uitgeschakeld voor Een boek lezen in de metro…  Tags: , ,
okt 252013
 

OnderWijs_met_ICT Ik schrijf lang niet van elk boek dat ik lees een bericht, ik moet er wel ook wat over te vertellen hebben. En bij het net uitgekomen (en pas volgende week vrijdag officieel gepresenteerde) “OnderWijs met ICT” is dat ook zo.

Want laat ik allereerst beginnen met mijn verbazing over de door de auteurs gekozen doelgroep: “studenten van 1e- en 2e-graads lerarenopleidingen, maar ook [..] professionals in het voortgezet onderwijs en het mbo”. Nou, voeg daar maar gerust beleidsmakers, onderwijskundigen en docenten uit het HBO-onderwijs aan toe. Want hoewel het boek inderdaad regelmatig terugvalt op de Kennisbasis ICT, gebeurt dat helemaal niet op een manier die storend is. En de voorbeelden en uitwerkingen in het boek sluiten in het algemeen prima aan bij de situatie binnen een gemiddelde HBO-instelling.
En aangezien de beide redacteuren en een aantal van de auteurs ook bij een HBO-instelling werkzaam zijn, had het me logisch geleken als ze dat opgevallen was.

Ik zou het boek in ieder geval zó willen adviseren aan docenten die bij mijn werkgever bezig zijn aan hun BKO of zelfs MKO assessment rond Mediawijsheid (dat is in dat geval niet zozeer gericht op “veilig internet gebruiken”, maar op het zinvol inzetten van ICT binnen je onderwijs, het “OnderWijs” zijn met ICT). Het boek geeft een prima overzicht in begrijpelijke termen op een aantal ook voor HBO-docenten relevante gebieden: interactief onderwijs via het web (“web 2.0”), mediawijsheid, de didactiek van het digibord, de elektronische leeromgeving, mobiel leren, digitaal toetsen, het leerlingvolgsysteem, games, internationalisering.
Lees verder….

Deel dit bericht:
mei 132013
 

omslagboeke-learningtrends-195x300 Even een bericht tussendoor dat niets met 3D printen te maken heeft: Je kunt tot 1 juni het (e-)boek E-learning. Trends en ontwikkelingen van Wilfred Rubens met korting bestellen.

De papieren versie kost tot 1 juni € 19,95, na 1 juni € 23,95. De ePub versie kost tot 1 juni € 5,95, na 1 juni € 8,95. Bestel je beiden samen (dus dode boom + elektronisch) dan betaal je tot 1 juni € 24,95 en na 1 juni € 26,95. Bestellen kan via de links hiervoor via boekenwerk.nl.

Zie dit bericht van Wilfred voor meer informatie over het boek.
Ik heb het boek nog niet gelezen, ik heb de ePUB-versie besteld, die krijg ik 1 juni (neem ik aan tenminste). Maar Wilfred is gewoon een van die mensen waarvan ik, als hij zijn gedachten bundelt, het wel aandurf om ongezien een exemplaar te bestellen en anderen er op te wijzen. En zeg nou zelf: €5,95 incl. 21% BTW voor een milieuvriendelijke elektronische versie (zonder DRM als ik het goed begrepen heb), dat is toch een schijntje? Daar kun je je toch sowieso geen buil aan vallen?

Deel dit bericht:

Gelezen: Handboek Nieuwe Media

 Gepubliceerd door om 10:51  Film en Boek
okt 072011
 

Van de hand van Tom Bakker (UvA) en Piet Bakker (UvA / Hogeschool Utrecht) kom het Handboek Nieuwe Media. De omslag geeft aan dat het een boek is voor mensen die beroepshalve met communicatie en informatie te maken hebben. Het gaat in 12 hoofdstukken in op de eigenschappen en mogelijke toepassingen van Twitter, Communities, Weblogs, Tablets, Browsers, Foto’s, Video, Audio, User-generated content, Google, RSS, Databases en nog een aantal onderwerpen die geen heel hoofdstuk, maar een ‘minihoofdstuk’ (zo noemen ze het zelf) krijgen.

Een boek over nieuwe media is, zoals de auteurs zelf in de inleiding aangeven, al heel snel verouderd. Maar het boek, dat uitgegeven is in augustus 2011, wist gelukkig nog een aantal op dat moment heel recente verschijnselen zoals Google+ mee te nemen in het verhaal. Daarnaast kun je via de website op de hoogte blijven van nieuwe ontwikkelingen.
Het boek zelf is uitgevoerd in full-color, met in de hoofdstukken veel afbeeldingen/screenshots ter toelichting. Daarbij wordt overigens een combinatie gebruikt van eigen foto’s en ‘standaard’ foto’s van fabrikanten. En juist de eigen afbeeldingen maken het boek persoonlijker.

Het boek leest gemakkelijk, maar zoals je uit het lijstje hoofdstukken hierboven kunt zien, zijn de hoofdstukken niet allemaal gelijk van niveau van insteek. Zo krijgen Google en Twitter hun eigen hoofdstuk, waarbij Google Apps een apart minihoofdstuk krijgt. Facebook echter, deelt de ruimte met o.a. Hyves en LinkedIn binnen het hoofdstuk Communities. Bij het hoofdstuk “Foto’s” gaat het vooral over de techniek van het maken en bewerken van foto’s en krijgen de diensten zoals Flickr en Twitpic maar heel weinig spreektijd. En Facebook, met toch 20x zo veel foto’s als Flickr, wordt hier helemaal niet genoemd. Ik zou me kunnen voorstellen dat de doelgroep van het boek minder vaak zelf met de camera aan de slag gaat, dan dat ze moeten weten hoe ze een keuze maken uit de verschillende online aanbieders. Dat het boek wijst op de “kleine lettertjes” bij bijvoorbeeld Twitpic (en anderen) is overigens juist wel weer een voorbeeld van goede en nuttige tips die je er in zult tegen komen.

En het blijft soms natuurlijk ook moeilijk in te schatten. Voor mij had het hoofdstuk over browsers geen lijstje met belangrijkste toetscombinaties hoeven te bevatten. Maar als blijkt dat 9 van de 10 Amerikanen niet weet waar CTRL+F voor dient in een browser, dan lijkt dat opeens toch een stuk zinvoller.
Ook aardig is dat er in het boek ook onderwerpen als “Tablets” en “Databases” aan bod komen. Met name die laatste, de informatie die je niet via Google kunt vinden, zal voor niet iedereen een vanzelfsprekendheid zijn.

Al met al heb ik het boek dus met plezier gelezen. Ik kwam er geen voor mij echt nieuwe dingen in tegen, ik ben dan ook niet de doelgroep van het boek. Ik denk echter dat ik wel een aantal collega’s heb, die niet dagelijks met dit onderwerp bezig zijn, die er het nodige van kunnen leren.
Het boek is op papier te koop voor €29,95 en elektronische voor €29,75. En dat laatste kan ik natuurlijk niet voorbij laten gaan zonder daar over te mopperen. Een elektronisch boek dat maar 20 eurocent goedkoper is dan het boek op papier heeft een verkeerde prijsstelling!

Ontvang nu gratis dit boek!
Zelf heb ik het boek voor de review als exemplaar op papier ontvangen. Ik heb met de auteurs afgesproken dat ik het boek, na het afronden van de review, onder een van mijn lezers zou verloten. Dit is dus je kans. Je hoeft er niet veel voor te doen. Geef in de reacties hieronder aan welke ontwikkeling op het gebied van nieuwe media de auteurs zéker in een volgende editie van het handboek aandacht zouden moeten besteden.
Als je het boek nog niet gelezen hebt, dan weet je uiteraard nog niet welke ontwikkelingen zij al beschreven hebben. Dat is ook niet erg, ook dubbelingen op inhoud van het boek dingen mee.

Voeg de reactie uiterlijk donderdag 13-10 hieronder toe om in aanmerking te komen voor het boek. Ik verloot het boek onder alle serieuze bijdragen en neem dan contact op met de winnaar voor adresinformatie.

Met dank aan de auteurs voor het beschikbaar stellen van een exemplaar van het boek!

Deel dit bericht:
mei 272011
 

Toen ik het bericht las, moest ik meteen aan het boek For The Win van Cory Doctorow denken. In dat boek gaat het ook om arbeiders die gedwongen of voor anderen in virtuele werelden / online spellen goud en credits verzamelen.

Maar waar je bij het boek van Doctorow nog kunt denken “dat is fictie”, maakt het bericht van de Guardian duidelijk dat het niet alleen in boeken voor komt. In China worden mensen die veroordeeld zijn tot dwangarbeid niet alleen gedwongen tot het graven van sleuven of het stuk slaan van stenen, maar ook tot het spelen van online spellen waarbij de opbrengsten dan naar de bewakers gingen.

Het boek van Cory Doctorow is (net als zijn andere boeken) gratis in een aantal formaten te downloaden van deze website. Zoals gezegd, het boek is duidelijk fictie, er gebeuren dingen in die in het echt niet snel zouden kunnen gebeuren. Wees echter gewaarschuwd, het is geen sprookje, lang niet alle verhaallijnen hebben een happy end.

Deel dit bericht: