Aan het spelen: Horizon Zero Dawn

 Gepubliceerd door om 13:56  Gaming
jul 252020
 

Een jaar of drie nadat “de rest van de wereld” met het spel kennis gemaakt heeft, ben ik nu ook eindelijk begonnen aan Horizon Zero Dawn (wat er al niet allemaal kan gebeuren als er opeens wél een PlayStation 4 in huis is).

Ik ben op dit moment (25 juli 2020) zo’n 26 uur onderweg en heb bijna 25% van de verschillende missies op normale moeilijkheidsgraad volbracht. Belangrijkste verschil met alle andere spellen die ik tot nu toe gespeeld heb? Dit is een echt “open world” spel. Na de eerste paar missies / uren spelen wordt je als het ware in de grote wereld vrij gelaten. Het is aan jou om te bepalen welke missies je wanneer, in welke volgorde uitvoert. Heel fijn daarbij is dat je de ene missie even kunt laten pauzeren om dan verder te gaan met een andere. Vaak bestaan de missies uit meerdere deelstappen, daarbij moet je van tijd tot tijd grote afstanden reizen. Dat kan met fast travel via kampvuren, maar je kunt ook gewoon lopen of een van de machines hacken zodat je er op kunt gaan zitten. Beiden hebben voordelen: loop je dan kun je ondertussen gemakkelijk grondstoffen oprapen, jagen op klein wild (nodig als je de “pouches” voor het dragen van resources, potions, wapens etc. wilt uitbreiden). Ga je op een Strider zitten dan kom je een stuk sneller voorbij en kun je van tijd tot tijd ook snel langs gevaarlijke machines rennen. En omdat de Strider ook vijanden aanvalt, is het soms een extra hulpmiddel in de strijd.

Lees verder….

Sterkte vrouwen in games

 Gepubliceerd door om 23:50  Gaming, Twitterarchief
jul 212020
 

Voor wie ze niet kent:

  • Lara Croft (Tomb Raider) De foto’s op Wikipedia doen haar geen recht, zie ook deze berichten, ik speelde de recentste trilogie getiteld Tomb Raider, Rise of the Tomb Raider en Shadow of the Tomb Raider.
  • Jodie Holmes (Beyond: Two Souls), prachtig vertolkt door Ellen Page, zie ook dit bericht
  • Ellie (The Last of Us 1 en 2), zie ook dit bericht
  • Abby Anderson (The Last of Us 2) – ik had géén hekel aan haar!
  • Amanda Ripley (Alien: Isolation) – heb ik nog niet over geschreven, ook nog niet helemaal uitgespeeld omdat de PS4 op bezoek kwam.
  • Aloy (Horizon Zero Dawn) – ik ben nog bezig, inmiddels ruim 10 uur onderweg dus nog even te gaan.
  • Senua (Hellblade: Senua’s Sacrifice) – ik vond de puzzels niet leuk, de sfeer ook nog niet echt. De uitzondering binnen het rijtje.

Allemaal krachtige, sterke vrouwen/meisjes als hoofdrolspeler. Nou moet je daar ook weer niet teveel achter zoeken want Star Wars: Jedi Fallen Order heb ik ook in een minimum aantal dagen uitgespeeld. Bij Detroit: Become Human was een aantal van de hoofdrolspelers een man. En Call of Duty Modern Warfare was ook voornamelijk opgezet rond mannelijke hoofdpersonen.

Laat ik het dan anders stellen: een game hoeft van mij niet persé een vrouwelijke hoofdrolspeler te hebben, maar mocht iemand me ooit vragen om 3 of meer games te noemen met een vrouw in de hoofdrol, dan zou ik die op basis van dit lijstje van 9 games zonder moeite moeten kunnen opnoemen.
Zijn ze gemiddeld van betere kwaliteit? Daar zou ik (door het beschikbaar zijn van top-games met mannen als hoofdrolspeler) nog geen antwoord op durven geven.

 

Gespeeld: The Last of Us Part 2

 Gepubliceerd door om 09:18  Gaming
jul 192020
 

Toen ik “BEYOND: Two Souls” had uitgespeeld beschreef ik het als het “beleven” van het spel. Waarom dan nu niet? Het zegt eigenlijk meer over mijzelf dan over The Last of Us Part 2. Want wat “men” er ook over wil zeggen, ik vond het gewoon een heel goede game en een indringend verhaal. Ik heb in totaal 29 uur en 10 minuten nodig gehad om het spel te doorlopen en daarbij ben ik nog steeds verre van en completionist. Al is dit echt wel een spel waarbij het nodig is om veel van het standaard pad af te wijken, ontzettend veel (vaak lege) lades en kasten open te doen op zoek naar materialen en upgrades.
Net als bij Tomb Raider weet je dat als je wat meer munitie tegen komt, je daarna in een moeilijke situatie terecht gaat komen, maar verder gaat de vergelijking redelijk mank. Lara kan qua diepgang niet tippen aan Ellie of Abby.

Aangezien ik ook deze game op de gemakkelijke stand gespeeld heb, was hij goed te doen. Waarom op de gemakkelijke stand? Als ik zeg dat ik zulke spellen speel voor het verhaal dan klinkt het zoals vroeger die mannen die zeiden dat ze bepaalde bladen niet kochten voor de plaatjes maar voor de verhalen die er in stonden. Laat ik het dan anders formuleren: ik heb The Last of Us Part 2 uitgespeeld zonder hulp, dus zonder online op zoek te (moeten) gaan naar walk-throughs, tips over waar codes te vinden zijn, strategieën over hoe je bloaters moet aanpakken etc.
Maar ik ben (nog steeds?) iets minder vaardig in het razendsnel met alleen een controller richten en schieten. Speel ik op Windows, dan schakel ik soms bij scenes waarbij het op nauwkeurigheid komt vaak nog even over op het gebruik van de muis om te richten, dan kan op een Playstation 4 niet.
Als ik wat meer tijd heb om te richten, dan hoef ik niet elke 2 minuten een save-point te laden omdat ik dood ben. En kan ik meer tijd besteden aan het oplossen van de andere uitdagingen van het spel.

Goed, de game zelf dan. Die blijkt nogal wat negatieve aandacht te trekken.

Lees verder….

jun 282020
 

Terwijl deel 2 net uit is ben ik dit weekend pas gestart met deel 1 van The Last of Us. Ik ben al een heel eind, het is winter en Ellie heeft al laten zien dat ze ook zonder Joel weet te overleven (hij is even uitgeschakeld). De PS4 waar ik het spel op speel is tijdelijk hier, maar dat is zeker niet de enige reden waarom ik dit weekend flink doorgespeeld heb.  Het was ook de ideale manier om binnen hulpafstand te blijven van het bouwproces van een Prusa MK3S kit 3D-printer die door mijn twee kinderen geassembleerd werd.

Zo was ik wél in de buurt mocht hulp nodig zijn (was niet nodig, op 1x gebruik van hamer na) terwijl ik toch niet in de verleiding kwam om hen te gaan zitten helpen. Met z’n tweeën zo’n printer assembleren is qua werkverdeling en het gevoel hebben dat je hem echt aan het bouwen bent, veel leuker dan met z’n drieën.

In minder dan twee dagen hebben ze hem in elkaar gekregen. Dat was een knap staaltje van langdurige secuur samenwerken. De eerste testprint doet vermoeden dat twee riemen nog wat strakker ingesteld moeten worden, maar dat laten ze heel verstandig tot morgen.  Dat gaat beter als je uitgerust bent.

En ik? Ik kijk nog even hoe het met Ellie afloopt. 😉

Even bezig: Tomb Raider (2013)

 Gepubliceerd door om 21:32  Gaming
mrt 292020
 

Nadat ik eerst Shadow of The Tomb Raider (deel 3) en daarna pas Rise of The Tomb Raider (deel 2) kon ik het aanbod om (tijdelijk gratis) heet eerste deel in de trilogie uit 2013 ook nog te spelen niet weerstaan. De graphics zijn een stuk gedateerder, Lara is (logisch) een stuk jonger, meer “kind” (okay, hoe leg ik dat uit zonder dat dat heel fout klinkt? In deel 3 is het een volwassen vrouw, een bikkelharde vrouw, nu is het nog een kind, maakt de eerste keer mee dat ze iemand moet doden, heeft nog lang niet het gevoel dat ze een echte “Croft” is). Ik ben pas ongeveer halverwege, dus heb nog wel even te gaan. Omdat ik nu tijdens werkdagen zó ontzettend veel achter een beeldscherm zit heb ik ook niet veel behoefte om er door de week ’s avonds veel tijd aan te besteden. Maar in het weekend kan het wel.
Deze eerste uitgave is zeker niet “braver” dan de andere overigens, ik heb Lara al op heel veel gruwelijke manieren zien dood gaan. Steeds weer opnieuw.

https://twitter.com/PeterMcAllister/status/1244188042686083074

 Reacties uitgeschakeld voor Even bezig: Tomb Raider (2013)  Tags:
jan 162020
 

Ik kreeg onlangs al “commentaar” over het niet “af maken” van spellen, d.w.z. dat ik na het uitspelen van de hoofdverhaallijn tot nu toe altijd tamelijk snel geen zin meer had om de resterende side-quests, challenge tombs, relics, documents, murals, coin cashes etc. uit te spelen. Sorry hoor.

Maar vandaag dan toch maar eens een keer gedaan. Bij Rise of the Tomb Raider lijkt de challenge “Croft Manor” eigenlijk vooral toegevoegd om ook een VR onderdeel aan het spel toe te voegen. Nou die VR-bril is niet hier, dus ik heb hem gewoon met de controller uitgespeeld. Lekker suf: er zijn geen vijanden, moeilijke acties, geen zombies, alleen puzzels. In praktijk betekent dit dat je in elke ruimte elk object waar een actie aan vast zit (dan ligt het op als je op de rechter joystick drukt) aan het bekijken bent. Want een groot aantal daarvan heb je nodig om de hoofdopdracht op te lossen: er voor zorgen dat Lara de Manor mag houden.

Heb je dat eenmaal gedaan, dan krijg je als mending dat er nieuwe objecten en documenten toegevoegd zijn. En dan is de enige manier om hem “100%” uit te spelen, gewoon dom elke kamer nogmaals langs gaan, elk kastje kijken of het open kan, ladders op en weer af. Totdat je alle relics, documents en murals gevonden hebt. Yeah…Eenmalig. 😉

Wat is dat toch met Zombies en Games?

 Gepubliceerd door om 20:26  Gaming
jan 152020
 

Een van de optionele activiteiten (“expeditions”) die in Rise of the Tomb Raider opgenomen zijn, is “Lara’s Nightmare” als onderdeel van “Croft Manor”.  Je wordt ergens in het huis gedropt en moet het opnemen tegen een hele zwerm zombies terwijl je de “Skulls of Rage” moet vernietigen. Hierboven zie je een opname van mijn eerste keer spelen toen ik (spoiler) aan het einde van de opname snel en vakkundig om zeep geholpen werd na het openen van een deur.
Bij de “Cold Darkness” challenge gaat het niet zozeer om zombies maar om mannen die onder invloed zijn van een voor hen nogal vervelend Russisch gas. Het verhaal is dat het hun Dihydrotestosterone (DHT) productie enorm deed toenemen, maar dat leek niet echt een logische verklaring.

Rise of the Tomb Raider is zeker niet het eerste spel waar een apart Zombie-level in is opgenomen. Call of Duty heeft die bv ook in veel van de uitgaven, net als Red Dead Redemption (Red Dead Redemption: Undead Nightmare). Naast natuurlijk al die spellen die in zijn geheel om zombies draaien. Waar komt dat nou vandaan?

Lees verder….

Gespeeld: Rise of the Tomb Raider

 Gepubliceerd door om 16:48  Gaming
jan 122020
 

Zoals ik in deze blogpost schreef: Rise of the Tomb Raider is de voorganger van Shadow of the Tomb Raider. Ik heb ze eigenlijk dus in “verkeerde volgorde” gespeeld omdat ik eerst Shadow en toen pas Rise gespeeld heb. De reden? Shadow of the Tomb Raider werd aangeprezen vanwege zijn goede graphics, en dat was ook zo. Rise of the Tomb Raider moet het nog zónder RTX doen en in de hoge kwaliteitsinstelling had mijn nieuwe PC er vreemd genoeg af en toe nogal moeite mee. Dus op dat vlak blijft de oude versie wat achter bij de nieuwste versie. Al is het zeker niet zo alsof je een oude game zit te spelen.

(** ik zal Rise of the Tom Raider verder afkorten tot Rise en de andere tot Shadow, dat scheelt wat tekst)

Ook niet zo voor wat betreft het verhaal. Dat is in Rise zeker zo sterk als in Shadow. Ook nu heb ik me op de hoofd verhaallijn geconcentreerd, al moet ik zeggen dat de Baba Yaga missie echt wel een interessant zijstapje is van 1,5-2 uur extra gameplay. De andere side-missions zijn vergelijkbaar met wat ik in Shadow tegen kwam. Leuk, als je echt niets anders te doen hebt, maar daarvoor speel ik het spel niet. De missie waarbij je 4 drones uit de lucht moet schieten (zie dit filmpje, mijn opname is niet gelukt) is grappig, maar niet meer dan dat.
Nee, voor mij zit de uitdaging in het verhaal dat speelt als een film maar dan met puzzels tussendoor en uitdagingen die jij zelf moet zien op te lossen. Soms super frustrerend omdat je met één foute beweging van de pook van de controller Lara helaas weer eens een vreselijke dood tegemoet laat storten, maar uiteindelijk met de beloning van de ontknoping van het verhaal. Betekent dus wel: zorg dat je zo min mogelijk hulp online zoekt en vermijd de forums met spoilers en uitleg!

Dus ik zal je hier ook niets over het verhaal vertellen. Is ook helemaal niet relevant voor dit bericht.

Ook het doorspelen van de hoofdverhaallijn zónder alle caches gevonden te hebben, zonder alle optionele challenges ben je al heel wat uren kwijt en ben je ook dan nog niet aan het einde van de mogelijkheden. Via het hoofdmenu kun je kiezen uit een aantal opties, zoals het spelen van “Blood Ties” en “Lara’s Nightmare” of een aantal “Expeditions”. De VR-toevoeging is daarbij te missen heb ik begrepen, de enige verhalen die ik daarover gezien heb hadden betrekking op hoe snel mensen misselijk werden. Ik had zelf de HP Mixed Reality set op dat moment al niet meer in huis. Maar deze opties ga ik nog op mijn gemak even uitproberen.

Ook nu heb ik het spel op het laagste moeilijkheidsniveau uitgespeeld. Daar heb ik geen last van gehad. De puzzels bleven leuk genoeg, er waren de nodige scenario’s waarbij de vijanden ook dan dodelijk genoeg waren, stealth kills, niet meteen vol er op uit gaan, voldoende alle spullen onderweg zoeken bleef ook nu het devies. Al met al dus een aanrader, zeker voor de €6,57 die ik er voor betaald heb in de Steam uitverkoop. Volgorde van spelen maakt niet uit. Heb je ze beiden nog niet gespeeld, doe dan Rise eerst en daarna Shadow. Heb je Shadow al gespeeld en vond je het de moeite waard, dan geldt dat ook voor Rise.