jan 042020
 

Bij gameontwikkelaar CD Project RED in Polen hebben ze waarschijnlijk best een prima decembermaand achter de rug. Waarom? Nou, de derde editie van hun spel “The Witcher” was, samen met heel veel andere spellen op het gamedistributieplatform Steam, in de aanbieding. Zo kostte de “game of the year edition” tijdelijk geen €49,99 maar slechts €14,99

Op zich niet zo bijzonder, dat was voor heel veel spellen het geval en The Witcher 3 Wild Hunt is tenslotte al uit 2015, een antiek spel dus. Er zijn twee uitbreidingen (DLC’s) uitgebracht (Hearts of Stone en Blood and Wine) waar ook die laatste is al uit 2016.

The Witcher 3 was/is zeker geen slecht spel. De scores in de reviews waren indertijd hoog en The Witcher 3 won eind 2015 de titel “Spel van het Jaar” tijdens The Game Awards. Door de jaren heen hebben ze zo’n 40 miljoen exemplaren van het spel verkocht. De meest recente update voor het spel was een port naar de Nintendo Switch zodat het nu ook mobiel gespeeld kon worden.

Maar waarom is dat een blogpost waard? Nou, omdat met name de statistieken van Steam voor december 2019 een opvallende verschijning laten zien.

Lees verder….

Deel dit bericht:

Shadow of the Tomb Raider – slot

 Gepubliceerd door om 08:01  Algemeen, Gaming
jan 032020
 

LET OP! (lichte) SPOILERS IN BOVENSTAANDE VIDEO!

Het laatste gevecht met Dominguez kostte me veel meer replays dan me lief was, het was een nogal frustrerend gevecht ook waarbij de controller soms letterlijk door de kamer heen vloog, maar ik heb het uiteindelijk overleefd (ik speel ook hier op de laagste moeilijkheidsgraad, dus het zou eigenlijk niet zo moeilijk moeten zijn).

Het doorlopen van de hoofd verhaallijn betekent ook hier niet dat je niet meer verder mag spelen. Je kunt de kaart met alle plekken waar je al een keer eerder was nog gewoon bekijken en op die manier alle puzzels die je nog niet opgelost hebt en alle side-missions die je nog niet uitgevoerd hebt alsnog uitspelen. Shadow of the Tomb Raider beschikt over “fast travel” waarbij je van base station naar base station kunt teleporteren zonder een half uur door de game heen te rennen.
Lees verder….

Deel dit bericht:
jan 022020
 

Zoals ik gisteren al aangaf wilde ik Shadow of the Tomb Raider, dat ik nog niet uitgespeeld had, een nieuwe kans geven en dan mét controller in plaats van met muis en toetsenbord. Dus geprobeerd het verhaal weer op te pakken.

Ik moet zeggen dat ik alweer weet waarom ik afhaakte, ik moet inmiddels als voor de derde keer in korte tijd een stealth missie doen waarbij ik voorbij een (vooraf onbekend aantal) mannen van Trinity moet sluipen. Die levels zien er ongeveer allemaal gelijk uit, duren vooral lang als je nét niet op de juiste plek staat te wachten totdat er iemand voorbij komt en als je je vergist en er meer dan bv 2 mannen over zijn (ik heb nog niet gezien dat er andere vrouwen waren waar Lara mee moest vechten of die voor de slechterik werkten) dan ga je onherroepelijk dood omdat zij nu wél zware geweren bij zich hebben en Lara niet. Dat was anders na onderstaande scene:

Toen maakte Lara in de cutscene niet alleen korte metten met de tegenstander (die al op de grond lag!), iets waarbij ik in Call of Duty mogelijk nog de keuze gehad zou hebben (laten leven of niet), maar neemt dan wel zijn wapen op en dat kun je dan tijdelijk ook gebruiken om korte metten te maken van alles en iedereen die in de buurt is.

Natuurlijk is het bij de meeste spellen zo dat je op verschillende momenten verschillende attributen en abilities (vaardigheden) ter beschikking hebt, maar een balans is nodig om mij als speler te behouden. Net als variatie in opdrachten en puzzels. En ook 18+ spel kan wat mij betreft té donker en te gewelddadig zijn. Toch realiseer ik me ook dat ik in Star Wars: Jedi Fallen Order, ontelbaar vele Stormtroopers (en alle varianten daarop) én ‘dieren’ (vreemde wezens die op de verschillende planteten woonden en me aanvielen) om zeep geholpen heb. Bij de wezens ging dat meestal gepaard met het in stukken snijden ervan met je lichtzwaard. Mogelijk maakt het hier toch uit dat het menselijk uitziende ‘vijanden’ zijn en kun je je dan bij de manier van doden (zoals ook in het filmpje hierboven waarbij het niet eens echt te zien is) meer voorstellen. Maar goed, ik ga nog even wat stealth kills proberen uit te voeren…

Deel dit bericht:

Star Wars: Jedi Fallen Order – slot

 Gepubliceerd door om 17:58  Gaming
jan 012020
 

En ook dit verhaal kwam weer tot een einde. Nou ja, einde. Ik heb nog heel wat plekken op de verschillende werelden om te ontdekken. Maar ik heb de hoofd verhaallijn tot het einde uitgespeeld. Het einde was tamelijk voorspelbaar, maar goed, Cal maakte de juiste keuze. En gelukkig kwam ook Vader nog even langs.

Het was een mooi verhaal, ik speelde hem op de eenvoudigste setting, dus de kans dat ik de verschillende gevechten overleefde was maximaal. Het was het eerste spel dat ik helemaal met een controller speelde. Mijn double shock 4 overleed afgelopen nacht helaas en ik heb vandaag het laatste stuk van het spel met een PS3-controller kloon moeten uitspelen. De joysticks van die controller reageren duidelijk anders dan die van de double shock 4 waarmee ik de afgelopen week gespeeld heb. Dat is wel jammer omdat ik eigenlijk Shadow of the Tomb Raider nog een nieuwe kans had willen geven met controller. Het zal even wennen en oefenen zijn, maar dat had ik dus liever op een fijne controller gedaan.

Lees verder….

Deel dit bericht:
dec 202019
 

Wat zou er gebeuren als computers tot leven kwamen? Als ze bewustzijn zouden krijgen?
Er zijn hele boeken volgeschreven over de vraag wát dat dan precies zou moeten zijn en daarmee de vraag of de mens de enige levensvorm is die daartoe in staat zou kunnen zijn. Op zichzelf al interessante discussies, maar die parkeer ik voor dit bericht even.

Als de films en series die wij als mensen maken enige indicatie zijn, dan verwachten we zelf in ieder geval dat dat moment niet veel goeds voorspelt voor ons als mensen. Of het nu gaat over Terminator, Ex Machina of I,Robot of series als Westworld of Humans. Steeds komt het neer op de situatie dat  de robot de macht over wil nemen van de mensen. In de meeste gevallen hebben we daar als kijker dan ook nog wel enig begrip voor omdat de mensen die robots in de beginsituatie dan ook meestal slecht tot heel slecht (als slaven) behandeld hebben. Natuurlijk, er zijn uitzonderingen, denk aan Her of aan WALL-E, maar de toon is duidelijk.
En ook hier: je kunt hier hele discussies over voeren, gezien de wijze waarop we mensen behandelen die anders zijn dan de norm, zou je kunnen stellen dat het logisch is dat we robots/androids met zelfbewustzijn waarschijnlijk inderdaad niet heel vriendelijk zullen behandelen.

Lees verder….

Deel dit bericht:

Beleefd: BEYOND: Two Souls

 Gepubliceerd door om 06:46  Gaming, Media, Video
dec 092019
 

Okay, een waarschuwing vooraf: als je BEYOND: Two Souls nog niet gespeeld/gezien hebt, stop dan nu met lezen. Sla dit bericht desnoods op in je favorieten, maar koop eerst de game voor de PS4 of in de Epic store voor Windows. Speel hem zelf, terwijl je zo min mogelijk over het verhaal weet.
Net als bij een goede film is het namelijk ook bij deze game veel en veel leuker als je hem helemaal blanko kunt ervaren.

Je kunt de gameplay in zijn geheel online bekijken (bijna 8 uur), maar geloof me, zelf spelen, met een headset op, met controller of toetsenbord en muis, voegt een dimensie aan het geheel toe. Is gewoon indrukwekkender. Ik zal  daarbij bekennen dat het voor het eerst is dat ik zó door het verhaal van een game gegrepen ben. Ja, in Tomb Raider heeft ook een verhaal en de graphics in het spel brengen de nodige emoties over, de single-player missies van Call of Duty heb ik voor een groot deel ook uitgespeeld omdat ik wilde weten hoe het verhaal zich verder zou ontwikkelen. Maar zo stevig als dat Ellen Page me wist te grijpen in haar rol als Jodie Holmes, dat lukte geen van die andere spellen.

Lees verder….

Deel dit bericht:
dec 072019
 

Het is een fenomeen dat ik kende van trailers voor films: “gewone” mensen bekijken de trailer en denken “oh, leuk” of “oh, cool, spannend” of “nah, daar ga ik niet voor naar de bioscoop”.

Anderen bekijken de trailer haast frame voor frame, analyseren elk beeldje, elke keuze voor een shot, discussiëren over verborgen boodschappen van de makers, aanwijzingen voor het vervolg van het verhaal waar meestal nog een half jaar tot een jaar op gewacht moet worden. Is een aanwijzing bewust? Is het een manier om mensen op het verkeerde been te zetten? Kortom, dat op zichzelf is dan al een avontuur (voor hen) op zich. En verstandige filmstudio’s zetten daar bewust op in.

Lees verder….

Deel dit bericht:
dec 012019
 

Ik heb ze natuurlijk nog lang niet allemaal (uit)gespeeld, maar mijn Steam en EPIC bibliotheek is uitgebreid met een aantal “nieuwe” games. Nieuw tussen haakjes, een aantal is al wat ouder, terwijl Detroit: Become Human voor de PC pas over 2 weken beschikbaar is. Ik denk dat er inmiddels wel al een patroon van voorkeur zichtbaar aan het worden is: single player games (of games met een single player modus) met een stevige verhaallijn, niet te ingewikkelde gameplay, goede graphics.

🎮Beyond: Two Souls (EPIC – 2013)
ℹ️ Info  🎬Video:

De game is al tamelijk oud, release was in 2013. Ik heb hier inmiddels 2 uur aan gespeeld. De controls zijn niet erg intuïtief op PC. De gameplay is redelijk lineair, je kunt keuzes maken, maar vaak ben je aan het klikken of met je muis aan het bewegen zonder heel veel controle over waar het verhaal naar toe gaat. Ik ben benieuwd of ik deze lang genoeg interessant vind om uit te spelen.

[update na nog een uur spelen] Voorlopig speelt hij nog steeds best wel als een film. Ik blijk overigens (niet gehinderd door enige voorkennis) voor het spelen in chronologische volgorde te hebben gekozen in plaats van de oorspronkelijke volgorde van levels/scenes die niet voor iedereen een succes bleek te zijn. Ik begin beter aan te voelen wanneer het handig is tussen Aiden en Jodie. Dat is ook nodig want in haar eentje krijgt Jodie niet zo heel veel gedaan.

[update #3] Okay, ik geef het toe, ik ben verkocht. Ik wil weten hoe dit verhaal af gaat lopen!
Lees verder….

Deel dit bericht:
nov 102019
 

Ik ben nog niet helemaal bij met het schrijven van de blogposts die over de afgelopen weken nog op de rol stonden, maar wilde deze er absoluut gewoon even tussendoor gooien. Tegenwoordig gaat het hier in huis (in weekenden dat mijn oudste dochter thuis is) regelmatig over games, het ontwikkelen ervan, gameplay etc.

Dus toen Death Stranding uitkwam en de eerste verwarde recensies voorbij kwamen ging dat ook hier in huis niet ongemerkt voorbij. Zelf kan ik hem nog niet spelen, de game komt pas ver in de loop van 2020 uit voor PC en we hebben nog geen PS4 in huis om hem op te spelen. Maar het lijkt er op dat een aantal van de reviewers de game zelf ook nog niet gespeeld heeft of geen flauw idee heeft wat ze er mee aan moeten.

De eerste review waar we ik mezelf over verbaasde was die bij Engadget. Die review leest meer als een verhandeling over de geschiedenis van film als kunstvorm, de rol van games daarbij en de ideeën van de auteur over de toekomst ervan. Terecht wordt in de reacties opgemerkt dat het bronnenmateriaal wat beperkt is als je dat doet op basis van één game. Maar ik wil je de conclusie nog wel even meegeven (bron: Jessica Conditt voor Engadget)

Video games aren’t the end. The next big art form is already on its way — augmented reality will fuse digital life with the physical realm, offering myriad new avenues of artistic expression. The interactive experiences built for these realities will be informed by all of the mediums that came before, but video games will be the nearest example. In order to provide a clear template for future art, and in order to sustain respect in the present, video game creators and critics can’t rely on the familiar thrills of film. The best way to make video games stronger is to embrace everything they are. And video games are a lot of things, but they’re definitely not movies.

Ook bij de Volkskrant leken ze niet echt te weten wat ze met de game aanmoesten. Daar maakt Peter van Ammelrooy vooral gebruik van andere bronnen. De intro zet de toon al duidelijk:

Het enige positieve (afgaande op de review) lijkt te zijn dat Death Stranding gebruik maakt van de Decima engine van het Amsterdamse Guerrilla Games, maar wat van Ammelrooy zelf vindt van de game wordt niet duidelijk.

Bij Bright hebben ze er een stuk minder moeite mee. In het bericht (zonder vermelding van auteur) getiteld “Wat je moet weten over Death Stranding” maken ze die claim wat mij betreft waar. Ze beschrijven helder waarom de game gemengde reacties oproept, vellen daarbij niet meteen een waardeoordeel, maar beschrijven juist wanneer het voor jou wel niet een game om te kopen kan zijn. Het helpt daarbij al als je het gegeven dat de game door Hideo Kojima ontwikkeld is als gegeven neemt en dan niet veronderstelt dat Kojima zich aan ons aanpast maar er vanuit gaat dat een game die door hem ontwikkeld wordt een weergave is van hoe hij tegen het genre aankijkt.

Aan de heel andere kant van het spectrum zit de review van IndieWire waar David Ehrlich niet alleen lyrisch is over de “Video Game Movie”. Daarbij is het taalgebruik heel kleurrijk maar is het op dit moment toch echt wel de meest diepgaande review en beschrijving van de game die ik tegengekomen ben.

Dus…
Ik kan me voorstellen dat je nog steeds zoiets hebt van “ehm, moet ik me nou echt druk gaan maken over de reviews van een spelletje op de computer?”. Nou, ja, druk maken hoeft van mij niet meteen. Maar interesse erin (en bv dus niet alleen het bericht bij de Volkskrant lezen en daar je mening mee vormen) is niet onverstandig. Gisteren schreef ik voor de iXperium site een bericht over ROBIN een interactieve film, een film ontwikkeld vanuit onderzoek/onderwijs. Games als Death Stranding (en ook bv Detroit: Become Human) zijn wat mij betreft voorbeelden van richtingen die zoiets op kan gaan. ROBIN laat zien dat de uitdagingen zeker niet alleen in de techniek zitten, ik denk dat ze dat bij ROBIN juist heel goed opgevangen hebben en laten zien dat je ook zonder motion capturing een verhaal kunt vertellen.  Wel kan ROBIN absoluut leren van de complexiteit en de finesse van games als Death Stranding en Detroit: Become Human als het gaat om keuzes die de speler maakt en de effecten daarvan op het vervolg.

Deel dit bericht:
nov 022019
 

Toen ik gisterenavond de laatste van de beschikbare single player missies van Call of Duty Modern Warfare had uitgespeeld (in de gemakkelijkste modus,  – door het spel zelf aangeraden als geschikt voor mensen die nog nooit CoD gespeeld hebben – en nog zonder de optionele Spec Ops missies) kreeg ik niet alleen een sneak preview naar het vervolg, maar ook een immense aftiteling / post credits, met daarin de namen van mensen en bedrijven die allemaal meegewerkt hebben aan het spel.

Ik drukte in een reflex op ALT-F9 om de schermopname te starten (vandaar de abrupte start), ook al zijn er completere versies online te vinden van mensen die gewoon alles opnemen en heb daarna bijna 9 volle minuten met groeiende verbazing zitten kijken naar de enorme lengte van de lijst die voorbij kwam.

Natuurlijk, ik wist dat er heel wat mensen meewerken aan het ontwikkelen van een game, maar dit was toch wel een langere lijst dan ik verwacht had. Hoewel er vast mensen zijn die de lijst tot in detail gaan uitpluizen (welk bedrijf, wat was hun rol, hoeveel personen in totaal) beperkte ik me tot een wat overkoepelendere vraag: hoeveel kost het om zo’n game te ontwikkelen?

Lees verder….

Deel dit bericht: