Pierre

Geek, Trendwatcher, Edublogger, Screencaster, Blogger. Ik heb verstand van ICT en Onderwijs, Elektronische Boeken, Weblectures. Ik ben gepromoveerd op het gebruik van recorded lectures door studenten en werk bij Fontys Hogescholen (maar dit blog is 100% op persoonlijke titel!!). Ik ben gek op fietsen, Bodypump en Spinning.

Seamless Learning

 Gepubliceerd door om 10:19  Internet, Leertechnologie, Onderwijs
jul 182018
 

Seamless Learning betekent letterlijk vertaald “naadloos leren”. Of in ieder geval dan het streven naar zo naadloos mogelijk leren. Want helemaal bereiken doen we die situatie nog lang niet. Die naden kunnen heel verschillend van aard zijn. Een veelgebruikt lijstje met voorbeelden van zulke naden is afkomstig van Wong & Looi (2011) die de volgende 10 “naden” benoemen: Formal and informal learning; Personalized and social learning; Across time; Across locations; Ubiquitous access; Physical and digital worlds; Multiple devices; Multiple learning tasks; Knowledge synthesis; Multiple pedagogical and learning activity models.

Nou zou je wat mij betreft kunnen stellen dat er veel overeenkomsten te vinden zijn tussen Seamless Learning en Blended Learning (voorstanders van de ene of de andere term zullen het daar mee oneens zijn), maar dat doet er eigenlijk minder toe. Het is een benadering die breder kijkt dan één context, dus niet alleen formeel leren of informeel leren, niet alleen online of offline, niet alleen uitgaande van één pedagogisch model maar van een veelvoud. En dan de uitdaging om die verschillende “naden” voor de lerende (leerling, student, cursist) zo probleemloos of onzichtbaar mogelijk te maken.

Bij de Open Universiteit hebben ze een MOOC (open online cursus) gemaakt ter introductie van het onderwerp. De MOOC is gratis toegankelijk en staat nog open tot september 2018 (daarna wordt hij gearchiveerd). Je kunt jezelf hier aanmelden voor toegang tot de MOOC. In juni 2018 heeft een conferentie plaats gevonden in Maastricht, de presentaties daarvan zijn hier online te vinden. In augustus 2018 start een nieuwe MOOC over het ontwerpen van seamless learning.
Lees verder….

Deel dit bericht:
jul 162018
 

Afgelopen februari kon je hier al lezen over ons bezoek aan het ExploreLab van Fontys Hogeschool Mens en Gezondheid. In dat bericht schreef ik ook over de Matterport 3D camera.

Inmiddels is de camera door Fontys bij het Catharina Ziekenhuis in Eindhoven ingezet om een virtuele rondleiding te maken door hun verloskamers (zie nieuwsbericht erover).

Je kunt de rondleiding hier bekijken. Dat kan gewoon op een laptop maar ook op een smartphone die je dan ook in een houder kunt stoppen zodat je ‘echt’ virtueel rond kunt kijken. Mooi!

In het nieuwsbericht wordt ook verwezen naar onderstaand YouTube filmpje over het Catherina Kankerinstituut.

Het is een andere manier om, nu met 360-graden video, inzicht te geven in hoe het ziekenhuis werkt. Ik moet bekennen dat ik het zelf heel prettig vond om, zelfs op een laptop, snel even “rond te kunnen kijken” in de kamers. Bij het filmpje krijg je via een rustige voice-over uitleg bij het proces van een behandeling. Het lijkt me heel geruststellend om het traject zo vooraf te kunnen bekijken.

Kortom, twee mooie voorbeelden van het gebruik van 360-graden foto’s en video’s!

Deel dit bericht:
jul 132018
 

De Vlaamse Minister van Onderwijs is er blij mee, de nieuwe eindtermen “voor de eerste graad van het secundair onderwijs” zijn gereed, aldus haar tweet en persbericht. Klinkt goed. Zeker omdat o.a. burgerschap, computational thinking (“Computationeel denken en handelen”),  STEM (waarom hier niet ook de A van Arts of een nette Vlaamse vertaling?) en zoiets als EHBO (ik hoop eigenlijk dat ze ook aan digitaal EHBO doen!!) hier al een expliciete plek gekregen hebben. Of het wat is, dat weet ik nog niet. Ik heb voor nu alleen het persbericht en de voorbeelden die daar in staan, zijn nog niet allemaal zo revolutionair.

Neem bijvoorbeeld het stukje over computational thinking:

of die van STEM:

Daar word ik nog niet zo enthousiast van. Die komen nog heel erg overeen met het niveau waarop bv het SLO eindtermen beschrijft. Vast zinvol, maar niet bruikbaar voor bv een docent die onderwijs wil ontwikkelen. We gaan het zien.

Deel dit bericht:
jul 102018
 

Ik heb een aantal collega’s die een Surface gebruiken. Het is een love it or hate it verhaal zo begrijp ik (ik ken ook een collega die hem graag weer inruilde, maar de anderen zijn er blij mee). Nadeel van de Surface (Pro) is de relatief hoge prijs. Maar nu er steeds meer Chromebooks in het onderwijs worden ingezet (en die steeds completer worden) kan ook Microsoft niet achter blijven in een poging om een goed, betaalbaar alternatief aan te bieden.

Of de Surface Go dat gaat worden valt te bezien. De prijzen zijn nog allemaal in Amerikaanse dollars, maar reken er maar weer op dat de Europrijzen gelijk zullen zijn. Dan gaat het om $399 voor een apparaat met een 10-inch display. Er wordt gebruik gemaakt van een 7e generatie Intel Pentium Gold Processor 4415Y en je kunt kiezen uit 4 GB of 8 GB RAM geheugen. Het apparaat heeft een accu die 9 uur mee gaat en géén ventilator. Hij beschikt over een USB Type-C die je ook kunt gebruiken om hem op te laden als je de gewone Surface oplader niet bij de hand hebt. Als intern opslag kun je kiezen uit 64GB eMMC en 128GB of 256GB SSD. De keuze voor RAM en interne opslag zullen natuurlijk de prijs meebepalen. Er is een SD Card beschikbaar als extra opslagoptie voor maximaal 1 TB. Er zitten twee (eigenlijk drie) camera’s in: een 5MP camera (+ een infrarood camera voor Windows Hello) aan de voorkant en een 8MP aan de achterkant zodat je als een idioot met je 10 inch apparaat in de lucht foto’s kunt maken bij bijeenkomsten. De Surface Go heeft ook een NFC chip aan boord.

De pen (€110) en het toetsenbord ($99 of $129 afhankelijk van de kleur) moet je apart erbij kopen.

Kortom, het apparaat kan compleet toch nog tegen de 1.000 euro gaan kosten en dan is het zeker niet goedkoop meer. Afwachten dus wat het gaat doen.

 

Deel dit bericht:
jun 202018
 

Ik heb even dezelfde clickbait headline gebruikt als dat bright.nl gebruikt want dat trekt waarschijnlijk meer mensen naar een blogpost dan de titel “RIVM roept op om waakzaam te zijn met betrekking tot nieuwe en nog relatief onbekende technologieën, professionals zijn het er mee eens, burgers en studenten maken zich er geen zorgen over”. Was dan ook wel meer de lengte van een onderzoeksartikel of een proefschrift geweest dan van een blogpost.

Maar goed, eerst maar even linken naar het VTV 2018 waarbij VTV staat voor Volksgezondheid Toekomst Verkenning. Dat is een rapport dat elke vier jaar uitgegeven wordt en dat geeft “inzicht in de belangrijkste toekomstige maatschappelijke opgaven op het gebied van ziekte en gezondheid, gezondheidsdeterminanten, preventie en gezondheidszorg in Nederland”, aldus het RIVM (het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu).

De editie van 2018 bevat 13 kernboodschappen:

Toekomstige ontwikkelingen; wat komt er op ons af?
Hoe kunnen we omgaan met de opgaven die op ons afkomen?

Klik je door op “Alertheid op bekende én nieuwe risico’s nodig” (of kijk je in de PDF op pagina 25) dan zie je daar staan dat we alert moeten zijn op mogelijke risico’s die nieuwe technologieën met zich meebrengen. Daarbij worden twee voorbeelden gegeven: Virtual Reality en 3D printen. Dat hadden ook andere voorbeelden kunnen zijn. Het RIVM verwijst niet naar onderzoek waaruit is gebleken dat juist deze twee grotere risico’s met zich meebrengen, zegt alleen “Het is voorstelbaar dat langdurig verblijf in een virtuele werkelijkheid psychische en lichamelijke problemen kan veroorzaken” maar niet wat langdurig is (een uurtje, een dag, meerdere keren per week). Ook niet of dat voor bepaalde groepen gebruikers een groter risico is dan voor andere etc.

Lees je wat verder in het rapport dan hebben ze 3 groepen respondenten (professionals, burgers, studenten) gevraagd in hoeverre zij de kernboodschappen urgent vinden. En daar blijkt voor deze specifieke kernboodschap dat alleen de professionals (3 sterren op een schaal van 5) dit urgent vinden. De andere 2 groepen geven het geen sterren. Ter  vergelijking, de boodschap “Voor sommige groepen werknemers zal het moeilijk zijn om de
digitalisering bij te benen” krijgt bij de studenten 5 van de 5 sterren en bij de burger en professional géén. Maar beide scoren daarmee bijna onderaan in de rij van 41 voorgelegde items aan de drie groepen. Net boven “Flexibilisering van de arbeidsmarkt en robotisering kunnen negatieve effecten op de gezondheid hebben” en “Nieuwe technieken, zoals gentechnologie, roepen ethische vragen op” die nóg lager scoren (voorlaatste en laatste plaats in de lijst van 41).

Kijk, en dat vind ik eigenlijk een veel belangrijker signaal: de Nederlandse bevolking vind het oplossen van of nadenken over technologie gerelateerde zaken nauwelijks urgent.
Dat verklaart waarschijnlijk ook waarom bij het kopje kansen en speerpunten technologie helemaal niet voor komt. Het heeft nog steeds lage prioriteit.

Is waarschijnlijk ook geen goede clickbait.

 

Deel dit bericht:

Creatief met een snijmachine

 Gepubliceerd door om 10:05  maker education
jun 082018
 

Afgelopen week kwamen twee leuke filmpjes voorbij bij Adafruit waarin je een vinylsnijder of gewoon meer generiek “snijmachine” aan het werk kunt zien. Het eerste filmpje hierboven laat in rap tempo zien dat er toch nog wel het een en ander komt kijken als je van een afbeelding/tekening een mooi resultaat in papier wilt maken. Maar het laat zo ook meteen wel een aantal handige tips zien voor als je dit voor het eerst wilt doen. De bijbehorende pagina geeft meer info.

Lees verder….

Deel dit bericht:
jun 042018
 

Op de BBC website staat een mooi filmpje (embedden is helaas nogal een ding, gaat via lelijke iframe) van een workshop die door Artronix uit Glasgow ontwikkeld is. In de workshop bouwen deelnemers/leerlingen robots met een of meerdere micro:bits, servo’s, LED’s etc.
Op zich niet nieuw. Maar de opdracht daarbij is om een scene uit een bekende film na te bouwen. Op de website zie je voorbeelden van Jeepers BleepersWar of the Worlds – Rise of the micro:bitsMicro:Wars – A New Code, Bride of Frankenbit, A Fistful of micro:bits.

De scenes bevatten een combinatie van hergebruikte speelgoed poppen, decors, filmeffecten en vooral veel creepy stemmetjes. De clips zijn kort en ook dat is niet altijd gemakkelijk want het betekent dat ze heel erg to the point moeten blijven. Bekijk ze zeker ook even op de pagina van de BBC daar staat ook de PDF met instructies. Op Twitter zijn er ook een aantal te vinden.

(p.s. aan de tweets kon ik zien dat het project van 2017 is, ik kwam er vandaag pas via de Adafruit website)

Deel dit bericht:
mei 312018
 

Deloitte heeft een mooie advertorial online gezet waarin aandacht wordt gegeven aan Jurre Groenendijk, de zoon van een Deloite medewerker die als ethische hacker zijn school helpt bij het beveiligen van de ict door te proberen deze te hacken.

Dat hacken lukt hem goed, van de systemen op het netwerk tot de kluisjes die pasjes met RFID code gebruiken. Het is een advertorial, ze eindigen met “Deloitte is continu op zoek naar nieuw talent binnen het Cyber Security Team.” maar in deze vorm is het ook een mooi voorbeeld van hoe je om kunt gaan met jongeren die wél voldoen aan het beeld van een digital native. Overigens, Jurre heeft zo te zien ook nog het voordeel dat hij heel aardig weet te vertellen over zijn werk.

Deel dit bericht:
mei 282018
 

Via Adafruit kwam ik bij deze leuke (verder tamelijk nutteloze) Record Player. het is een combinatie van de Google Vision API en de Spotify API.

De werking is tamelijk eenvoudig: maak een foto van een hoes van een LP of CD of als je die niet meer hebt (of nooit gehad hebt), zoek je gewoon even op Google naar plaatjes. Die afbeelding sleep je dan op de interface en dan stuurt de site die eerst door naar Google Vision om te beoordelen wat er op de afbeelding staat. Het resultaat wordt dan naar Spotify gestuurd en jij krijgt het resultaat daarvan te zien.

Mijn eerste test was met Eliminator van ZZ Top:

Het resultaat was niet 100% correct, maar wél ZZ Top:

Een dubbelcheck (dank je Marit) liet zien dat dat logisch is: Eliminator als album staat namelijk niet op Spotify. Zoek ik op basis van de cover van Afterburner, dan komt Spotify met het juiste album. Cool! 🙂

Hieronder staan er nog een paar:

De twee antieke “Now This is Music” hoezen kan Spotify niets mee. Maar dat ligt niet eens alleen aan Spotify (die die oude LP’s niet in de collectie heeft), van #4 maakt Google “lassen” (geen idee waarom) en op #6 herkent Google alleen Tina Turner. Op zich ook niet verkeerd.
Van de verzamel CD van Level 42 weet Google alleen “level 42” te achterhalen. Grappig is dan weer dat Spotify dan ook “The Very Best Of” als response geeft, als de cover in dat geval niet helemaal hetzelfde.

Je ziet het, je kunt je hier heeeeel lang mee amuseren. Vooral als je een oude sok bent (zegt Marit).

Deel dit bericht:
mei 272018
 

Ik kan de video helaas niet embedden, maar bij Engadget staat een interessant filmpje van net iets meer dan 10 minuten over de geschiedenis van “motion-capture”, het vastleggen van bewegingen van mensen naar animaties of door de computer gegenereerde video.

Die technologie werd (ruim) 100 jaar geleden voor het eerst toegepast door Max Fleisher en heet Rotoscoping, in de jaren 60 gevolgd door de ANIMAC van Lee Harrison III. Daar is overigens wél een filmpje over op Youtube te vinden:

Ook toen hadden ze al van die coole pakken aan tijdens het capturen. Belangrijkste verschil is natuurlijk de opkomst van veel en veel snellere computers, het gebruik van de GPU (de grafische chip) voor berekeningen. Een ander bedrijf dat in veel films (onzichtbaar) te zien is, is VICON dat in 1984 in Oxford in het Verenigd Koninkrijk opgericht is. Het filmpje bij Engadget laat zien hoe we uiteindelijk terecht zijn gekomen bij betaalbare motion-capture die realtime resultaten op kan leveren. Het Obama-filmpje waar je hier meer over kunt lezen komt in het artikel ook nog even voorbij als voorbeeld van niet echt heel gewenst gebruik van zulke technologie.

Zeker 10 minuten waard als je in het kort wilt zien wat er nodig was en wat er inmiddels al kan. Wat er volgend jaar kan? Als we de experts mogen geloven dan wordt het alleen maar beter en goedkoper. En dat is ook goed voor het onderwijs en de gezondheidszorg. Want daarvoor is het ook betaalbaar geworden.

 

 

Deel dit bericht: