jul 022020
 

Een dikke anderhalve week geleden verscheen op ScienceGuide een opiniestuk van Theo Bastiaens, rector magnificus van de Open Universiteit. In dat stuk ging hij in op online onderwijs tijdens de COVID-19 crisis, de vraag of we daar als onderwijs wel goed genoeg op voorbereid waren, welke lessen we daar uit moesten trekken. In datzelfde stuk stond hij ook stil bij een discussie die niet aan COVID-19 verbonden is, maar waar hij al eerder een standpunt over innam dat afwijkt van in ieder geval een aantal van zijn collega’s in het onderwijs.

Het HAN-magazine SAM vroeg mij of ik vanuit mijn rol als associate lector op het opiniestuk wilde reageren waarbij het uiteraard ook ging over de vraag hoe we er bij de HAN nu voor staan en of ik het met Theo Bastiaens eens ben.

Mijn antwoorden op de vragen die SAM me stelde kun je hier online lezen.

De titel boven dit bericht geeft al een duidelijke indicatie van wat je in het interview bij SAM kunt lezen: zoiets als de corona-crisis hadden we nog nooit eerder meegemaakt, dus ik vind niet dat ons te verwijten valt dat we er als onderwijs digitaal niet klaar voor waren. Maar nu is wel de tijd om te professionaliseren op dit gebied. Bij een volgende crisis hebben we geen enkel excuus meer. Maar zelfs al komt zo’n crisis nooit meer, dan nog zou het zonde zijn als we niet deze ervaringen gebruiken om te zoeken naar een juiste mix van online aanbod en zaken die we juist niet online willen doen. Niet omdat het niet anders kan vanwege een crisis, maar omdat we daarmee beter onderwijs voor onze studenten (of leerlingen) kunnen bieden.
En dat geldt niet alleen voor de HAN, dat is een oproep aan alle collega’s in het onderwijs!

 

TeacherTappNL

 Gepubliceerd door om 08:18  Algemeen, Microblogging, Onderwijs, Onderzoek
jun 152020
 

TeacherTapp is een app voor iOS en Android die oorspronkelijk uit het Verenigd Koninkrijk afkomstig is. Sinds kort is er/wordt er gewerkt aan een Nederlandse/Nederlandstalige variant. Er is zo te zien nog geen website van, maar wel een Twitteraccount. Het Nederlandse deel van de app wordt onderhouden door het Expeditieteam Lerarenagenda.

Via de tweets van dat account is te lezen dat de app sinds vorige week getest wordt door een groep van zo’n 30 leraren/docenten. Dat daar nogal een bias in die groep zit zal uit de antwoorden uit de screenshot wel helemaal duidelijk worden. De Engelse variant heeft ruim 8.000 gebruikers, dan kom je al een stuk verder. Al verwacht ik ook dan dat de percentages bij dit soort vragen hoger liggen dan bij de hele populatie. Immers, het zijn leraren die uit zichzelf zo’n app installeren en er bewust in participeren. Dan heb je, naar verwachting, niet zomaar een verzameling die representatief is voor de gemiddelde leraar. Zeker niet als het gaat om ict-gerelateerde vragen. Al zou het natuurlijk een stukje extra onderzoek waard zijn om te proberen te achterhalen of het genoeg afwijkt om een probleem te zijn.

Voor vragen als “hoe komt jouw school uit de COVID-19 lockdown?” (de link gaat naar de analyse van de Britse antwoorden) hoeft dit natuurlijk geen enkel probleem te zijn.
Ook interessant is de mogelijkheid voor leraren om zelf vragen in te dienen die dan gesteld worden. Dat lijkt me ook voor onderzoekers de moeite waard.

Kortom, interessante app. Ik heb me aangemeld voor een account. Netjes aangegeven dat ik op dit moment een onderwijstaak heb. Op dit moment krijg ik nog Engelstalige info, mijn validatiecode kwam ook niet zomaar via de mail, dus ik weet niet of ik dat in mijn profiel (dat nu nog niet toegankelijk is) kan aanpassen.
Via de tweets kan ik al meekijken, dat is voor nu voor mij ook al even genoeg.

 

 

jun 092020
 

Door de jaren heen hebben al heel wat mensen geëxperimenteerd met het gebruik van xAPI om data over het leergedrag vast te leggen. Een plek waar ze daar het nodige over schrijven is bij Watershed, een leverancier van Learning Record Stores (LRS) en Learning Analytics analysetools.

Het bericht waar ik het nu over heb is al van even geleden, maar nog steeds relevant. Het beschrijft hoe de auteur een (test-) applicatie in Virtual Reality (VR) gebouwd heeft voor gebruik als trainingsmiddel binnen een organisatie. De opdracht is simpel: identificeer de gevaarlijke situaties (“industrial safety hazards”) die je ziet.

Lees verder….

mrt 042020
 

Ik ben een paar jaar geleden gestopt met het lezen van en schrijven over de Horizon reports, de laatste keer was in 2016. Ik zal dat hier niet herhalen, lees daarvoor het bericht uit 2016 maar even.

Je kunt het rapport en de overzichtelijke infographic hier downloaden.

Ik denk dat het ook goed was dat we gisteren alsnog (via videoverbinding) een sessie hadden met Christopher Brooks (Director of research Educause) en Malcolm Brown (Director ELI) omdat me toen ook duidelijk werd dat niet voor iedereen die mee was met de SURF-reis de genoemde technologieën en ontwikkelingen bekend waren. En dan is het een heel handig en overzichtelijk overzicht, zeker als je de infographic (zie ook hiernaast) bekijkt. Ik denk dat alle punten (zelfs het issue van stijgende studentenschulden) van toepassing zijn, ook al zijn de onderwijssystemen in de VS en Nederland niet hetzelfde.

Lees verder….

feb 162020
 

Ze krijgen bonuspunten voor de afkorting: VROOM, dat staat voor Virtual Robot Overlay for Online Meetings. Maar voor het overige is het er zo eentje van “wie weet wordt het ooit iets, maar nu nog niet”. Het concept is ingenieus bedacht: de ene partij (0p afstand) gebruikt een VR set om te zien en te bewegen, de andere gebruik AR via een Hololens om de avatar van de persoon op afstand te zien.

Los van de vraag hoeveel tijd en werk het kost om de avatar te produceren vooraf, ziet het er nu op het filmpje allemaal nog heel erg “clumsy” uit. Zo erg dat het de vraag is of het niet een té complex geheel aan het worden is.

Via Walkingcat en MSPoweruser.com

 

feb 052020
 

Ik was er gisterenavond via Twitter (uiteraard) al heel trots over, maar het verdiend hier natuurlijk ook een (net wat uitgebreider) plekje dan daar. Gisterenavond waren op de middelbare school van onze jongste de presentaties van de Profielwerkstukken. Hele school vol met trotse ouders die naar de duo’s kwamen luisteren (havo en vwo) die in hele korte tijd (10 minuten) hun onderzoek mochten presenteren.

Lees verder….

jan 092020
 

Het is het onderdeel van de competenties rond ict-geletterdheid waar docenten, leraren, eigenlijk bijna iedereen het meest moeite mee hebben: computational thinking.
Al was het maar omdat het in tegenstelling tot de andere onderdelen (ict-basisvaardigheden, informatievaardigheden, mediawijsheid) een Engelstalig begrip is. Hele discussies vinden plaats om na te denken over een goede Nederlandse vertaling. Maar wat is het nou eigenlijk, waar komt het vandaan, waarom moeten we er aandacht aan besteden?

Het boek “Computational Thinking” van Peter Denning en Matti Tedre probeert antwoord te geven op deze vragen. Daar hebben ze bijna 200 pagina’s voor nodig (150 zonder de bijlagen). In het Engels. Dus daarom een “korte” samenvatting van de inhoud. Niet met de bedoeling om die 150 pagina’s te vervangen, maar om je een beeld te geven van de inhoud.

Omdat het een redelijk lang verhaal is, kun je het ook in zijn geheel als PDF downloaden.

Lees verder….

aug 282019
 

Gezichtsherkenning is hot. En iedereen kan het: met een kleine ESP32 kom je al een heel eind. In China doen ze het gewoon, in Zweden dachten ze dat een klein experiment met een klas van zo’n 20 studenten geen kwaad zou kunnen. Ze wilden uitproberen of een camera met gezichtsherkenning goed kon werken als vervanging voor de dagelijkse “roll call”, het handmatig bijhouden van de aanwezigheid van studenten bij de hogeschool. Natuurlijk vroegen ze wel netjes de studenten om toestemming voor deelname aan het experiment dat zo’n 3 weken zou duren.

De Zweedse Datainspektionen dienst leerde via de media van het experiment en ging op onderzoek uit.
Conclusie: het vragen van toestemming aan studenten was hier onvoldoende grondslag omdat er sprake is van een afhankelijke relatie tussen de student en de school (bron).

De boete die de school kreeg “viel nog mee”, het was een bedrag van  €19.000 (200.000 SEK). Het maximale boetebedrag had 5x zo hoog kunnen zijn. Maar het geeft wel aan dat ook bij onderzoek naar dit soort technologieën, waarbij gevoelige biometrische data van studenten opgeslagen wordt, je heel goed vooraf moet nadenken over hoe de data opgeslagen wordt, hoe lang hij bewaard wordt én de wijze waarop je toestemming voor deelname kunt/moet verkrijgen.

Het scheelt je waarschijnlijk ook heel wat onderzoek, want in dit geval is wel duidelijk dat in Zweden (ik neem aan in heel Europa) het gebruik van gezichtsherkenning voor het bijhouden van aanwezigheid van studenten dus uit den boze is. Want als je dit structureel in wilt voeren dan loop je tegen het probleem aan dat je niet kunt volstaan met het vragen van toestemming omdat studenten dan niet/nauwelijks kunnen weigeren.

Het is ook wel grappig want enerzijds kan ik me de publieke verontwaardiging hierover helemaal voorstellen (“dat doe je toch ook niet!”) en als je het artikel over de voorbeelden in China leest dan wíl je waarschijnlijk gewoon ook niet met dit soort technologie in de klas aan de slag.
Maar van de andere kant kan ik me ook indenken hoe de redenatie in Zweden was: “we houden nu toch ook de presentie van studenten bij, waarom dat niet eenvoudiger maken door het automatisch te doen, is toch voor iedereen prettiger?”.  😉

(getipt door The Next Web)

jun 032019
 

Zoals we in Nederland Kennisnet en SURF/SURFnet hebben, zo heeft het Verenigd Koninkrijk Jisc (Ooit was het JISC maar net als bij SURF dekt de oorspronkelijke betekenis van de afkorting de lading van de diensten niet echt meer). En ook Jisc heeft een model opgesteld voor de digitale geletterdheid van studenten en docenten: het Jisc digital capabilities framework (PDF). Als je in Nederland met digitale geletterdheid bezig bent, dan is het hoe dan ook handig om ook het Jisc model eens te bekijken, maar deze blogpost gaat niet zozeer of dat raamwerk, maar over een ander onderdeel van het dienstenaanbod, de Jisc Student Digital Experience Survey

De dienst bestaat uit een online vragenlijst waar ik helaas niet aan kan omdat toegang beperkt is tot alle FE/HE (Further Education / Higher Education) instellingen in het Verenigd Koninkrijk.
Maar naar aanleiding van de ervaringen van de afgelopen tijd heeft Jisc, samen met de NUS (National Union of Students) inmiddels ook een roadmap opgesteld, en die is wel als PDF te downloaden door iedereen (PDF).

Hierboven zie je een voorbeeld van de informatie in de roadmap. Het idee is dat je als onderwijsinstelling met de verschillende betrokkenen (dus ook studenten!) rond de tafel gaat zitten om te kijken hoe het staat met de ondersteuning van de studenten op de verschillende gebieden. Sta je als onderwijsinstelling nog aan het begin, zijn er al stappen gemaakt, doe je het al heel goed?
Ik kan me voorstellen dat het voor een onderwijsinstelling heel spannend is om dit te doen. Wat als je overal slechts de basale ondersteuning biedt? Wat gaat het je kosten (aan inspanning) om de andere doelen te halen? Wat moet je doen om je docenten zover te krijgen dat zij hun rol hierbinnen kunnen vervullen?
Maar juist daarom vind ik het ook wel een interessante aanpak. Voorzieningen en ondersteuning niet langer als iets extra’s waarbij een student blij mag zijn als dat er is, maar als een basisvoorziening waarover je met je studenten in gesprek gaat.