mei 272018
 

Ik kan de video helaas niet embedden, maar bij Engadget staat een interessant filmpje van net iets meer dan 10 minuten over de geschiedenis van “motion-capture”, het vastleggen van bewegingen van mensen naar animaties of door de computer gegenereerde video.

Die technologie werd (ruim) 100 jaar geleden voor het eerst toegepast door Max Fleisher en heet Rotoscoping, in de jaren 60 gevolgd door de ANIMAC van Lee Harrison III. Daar is overigens wél een filmpje over op Youtube te vinden:

Ook toen hadden ze al van die coole pakken aan tijdens het capturen. Belangrijkste verschil is natuurlijk de opkomst van veel en veel snellere computers, het gebruik van de GPU (de grafische chip) voor berekeningen. Een ander bedrijf dat in veel films (onzichtbaar) te zien is, is VICON dat in 1984 in Oxford in het Verenigd Koninkrijk opgericht is. Het filmpje bij Engadget laat zien hoe we uiteindelijk terecht zijn gekomen bij betaalbare motion-capture die realtime resultaten op kan leveren. Het Obama-filmpje waar je hier meer over kunt lezen komt in het artikel ook nog even voorbij als voorbeeld van niet echt heel gewenst gebruik van zulke technologie.

Zeker 10 minuten waard als je in het kort wilt zien wat er nodig was en wat er inmiddels al kan. Wat er volgend jaar kan? Als we de experts mogen geloven dan wordt het alleen maar beter en goedkoper. En dat is ook goed voor het onderwijs en de gezondheidszorg. Want daarvoor is het ook betaalbaar geworden.

 

 

Deel dit bericht:
apr 092018
 

Nee, ik ben niet boos. Maar veel andere mensen blijkbaar wel. En ik snap het ook wel een beetje. Padlet heeft namelijk onlangs haar gratis aanbod drastisch naar beneden bijgesteld.

Als nieuwe gebruiker mag je nu nog maar 3 padlets aanmaken in het gratis plan. Voor bestaande gebruikers ligt het er aan hoe veel bestaande padlets je al had. Ik heb geluk, mijn quotum ligt op 41 padlets. Wil ik er meer dan moet ik overstappen op het betaalde plan.

Weer een bedrijf dat gaat voor het grote geld? Nou, niet echt. ik werd via Richard Byrne gewezen op de uitgebreide uitleg van de baas van Padlet (en toen pas zag ik dat voor nieuwe gebruikers het aantal zo laag lag). Een van de dingen die in het bericht staat is dit:

We are a 6 person company of 5 super talented people: 3 engineers — SY, Linh, and Colin; 1 designer — Gerard, 1 support person — Carla. And then there’s me. Close to 10 million people come to Padlet every month. That’s 3 million people for every engineer to support every month. Carla answers over a 100 emails every day.

Oef. Dat zijn heel weinig mensen om een dienst betrouwbaar in de lucht te houden, gebruikers te ondersteunen en functionaliteit toe te voegen.

[…]

Je ziet het niet aan de blogpost, maar terwijl ik hem zat te typen realiseerde me dat ik meer wilde doen dan alleen de makers een hart onder de riem steken middels dit bericht. Dus heb ik mijn account omgezet naar een betaald account. Hoeveel jaar ik die $99 per jaar wil betalen? Geen idee. Maar minimaal voor het eerste jaar.
En eigenlijk is het simpelweg te hopen dat voldoende andere mensen dat ook doen. Lees de uitgebreide uitleg, beslis voor jezelf.
Ik gebruik Padlet soms een maand of twee niet, maar als ik snel een overzicht van bronnen wil maken dat er ook aantrekkelijk uitziet als je deelt, dan wel. Bijvoorbeeld deze: https://padlet.com/PiAir/lasersnijden

Daarom dus.

Deel dit bericht:
mrt 262018
 

Ik kan me voorstellen dat je van mening bent dat de combinatie “grappig” en een Microsoft product (Skype is tegenwoordig ook van Microsoft) niet zo voor de hand ligt. Toch omschrijft het het beste mijn reactie toen ik bij Richard Byrne las over de nieuwe whiteboard optie die aan Skype Interviews is toegevoegd. Skype Interviews is niet helemaal hetzelfde als Skype. Je gebruikt hem in de browser om een gesprek op te zetten. Vergelijkbaar met wat je bij Skype voor bedrijven (onderdeel van Office365 en dus voor veel scholen beschikbaar) ook kunt doen. Je krijgt dan een URL en daarmee kunnen anderen (de persoon waar je het gesprek mee wilt hebben) ook kunnen deelnemen.

Het meest verrassende in de omgeving vind ik niet zozeer het whiteboard maar de programmeeromgeving. Je kunt hier in een groot aantal verschillende programmeertalen code invoeren en dan uitvoeren. Ik neem aan dat het achterliggende idee is dat je een sollicitant wilt laten bewijzen dat hij/zij daadwerkelijk over de in het CV genoemde programmeervaardigheden beschikt?

De editor is helaas minder flexibel dan bijvoorbeeld repl.it. De code voor de spirograaf uit de workshop van Felienne Hermans levert alleen een foutmelding op omdat de module Turtle niet beschikbaar is. Bij ons gekke verhaal struikelde hij over de trema “macrameeën” (SyntaxError: Non-ASCII character '\xc3' in file app.py on line 11, but no encoding declared; see http://python.org/dev/peps/pep-0263/ for details), na verwijderen daarvan werkte hij probleemloos.

Ik ben eigenlijk wel vooral nieuwsgierig of er ook bedrijven zijn die dit al echt inzetten voor sollicitatiegesprekken.

 

Deel dit bericht:
mrt 182018
 

Van BirdBrain Technologies komt bovenstaand filmpje dat als inspiratie kan dienen als je als docent met robots in de klas aan de slag wilt. Het filmpje is van at BirdBrain Technologies, een bedrijf in de VS dat o.a. de Hummingbird Robotics Kit en de Finch Robot produceert. Het leuke van bovenstaande filmpje (en de “hoe maak je ze” hieronder) is dat je ze ook met andere hardware kunt maken. Een Arduino, ATTiny85 of ESP32/ESP8266 met een servo zijn genoeg.

Op de website van het bedrijf kun je meer lesvoorbeelden vinden, en ook de andere voorbeelden op het YouTube-kanaal kun je voorbeelden van gebruik van bv de Finch Robot zien die laten zien dat robots niet alleen voor “technische” zaken in te zetten zijn.

Deel dit bericht:
okt 012017
 

Pedro De Bruyckere deelt bovenstaand filmpje van Google Expeditions AR. Hij geeft daarbij aan dat de video hem een beetje op zijn honger laat zitten. Nou kende ik die uitdrukking niet, ik moest hem even opzoeken: “niet voldaan zijn”.  En ja, ik kan me bij dat gevoel wel wat voorstellen. Enerzijds is het meer “open” dan de VR versie van de Expeditions. De kinderen kunnen elkaar zien, met elkaar interacteren. Maar ik blijf het maf vinden, die kinderen met zo’n selfiestick die door de klas heen rennen om dingen te bekijken die er niet zijn. Ik kan alleen mijn vinger er niet helemaal achter krijgen waarom ik er sceptisch over ben. Ja, ze worden er enthousiast van, zoveel is duidelijk. Gaan ze er beter door leren is een vraag waarbij je eerst moet vaststellen wat dan “beter leren” is (nee, het is wat mij betreft “meer feitjes onthouden voor het proefwerk”. Dat ze het, zeker in het begin, “leuk” vinden geloof ik eveneens wel. Nee, ik heb nog geen direct antwoord op de vraag of dit een gimmick is of een waardevolle aanvulling op het onderwijs.

Deel dit bericht:
jul 022017
 

Het was voor mij hét voorbeeld van een (andere) doorgeschoten discussie binnen onderwijsland. De felle discussie die ik tussen twee docenten mee mocht maken over Kahoot! versus Socrative. De docent die voorstander van Kahoot! was baseerde dat namelijk voornamelijk op het gegeven dat bij Socrative de vraag op het mobiele device van de studenten te zien was en bij Kahoot! niet. Het voordeel daarvan was dat de leerlingen niet omlaag naar hun scherm zaten te kijken, maar naar de docent en het bord. Dat was goed om hun aandacht te richten.

Het blijkt dat het echter ook (vaker / net zo vaak? ik heb er geen cijfers over gezien) voor te komen dat leerlingen / studenten moeite hadden tussen die disconnect van wat ze op het bord zagen en wat ze op hun device aan moesten klikken. Je  merkt, ook hier zou ik niet té stellig de ene of de andere kant op willen argumenteren.

Maar het heeft er in ieder geval voor gezorgd dat Kahoot! een wijziging in hun mobiel app gaat introduceren. De antwoorden worden straks namelijk ook op de mobiele applicatie getoond! Net als bij Socrative dus.
Of het een optie wordt die je aan en uit kunt zetten weet ik niet. Ik mag hopen voor Kahoot! van wel. Tenminste als die docent die ik zo vurig hoorde argumenten niet de enige in haar soort was. 🙂

Een andere feature die docenten vast op prijs zullen stellen is de mogelijkheid om “Challenges” aan te maken waarbij leerlingen ook zonder de docent de quizzes kunnen maken.

Je kunt je aanmelden voor de bètaversie als je wilt testen en wilt reageren op de nieuwe functionaliteiten.

Deel dit bericht:
mrt 292017
 

De MOOC is inmiddels al bij week 4, maar ik wil je er toch (nog een keer) op wijzen. Het gaat over de Intro to Immersive Journalism: Virtual Reality & 360 video.

Waarom doe ik dat pas bij week 4? Omdat ik eerder zelf ook nog geen tijd gehad heb om deel te nemen aan de MOOC (waar ik me wel voor ingeschreven had). Tja, komt voor. Dus ik heb nog niet alle discussievragen, forumberichten en opdrachten bekeken. Ga ik waarschijnlijk ook niet doen.

Wat ik wél gedaan heb en ook als week 5 beschikbaar komt nog ga doen, is het bekijken van de bronnen die aangeboden worden.

Soms zijn het zelf gemaakte video’s en materialen, zoals de video bij Module 3 over apparatuur om 360 graden video te maken. Helder, voor mij niet persé nieuws, maar een duidelijk overzicht van waar je nu aan moet/kunt denken als je, als journalist, met 360-graden video aan de slag wilt. En als je in het onderwijs actief bent, dan gelden die afwegingen net zo.

Nou staat die video als verborgen/gelinkte video op YouTube, maar ik link er nu toch maar even niet rechtstreeks naar. Het is veel leuker als je je even zelf registreert voor de MOOC, dan kun je hem daarna hier vinden. Absoluut de moeite waard als je je met Virtual Reality, Augmented Reality of 360 graden video bezig houdt (in het onderwijs, in de journalistiek, in ….).

Een grappig en leerzaam kort filmpje dat ik nog niet kende en wel gewoon online beschikbaar is, is deze van YouTube. How NOT to shoot in 360 (degrees video).

 

Deel dit bericht:
jan 252017
 

Ik zal eerlijk bekennen dat ik hem nog niet helemaal uitgelezen heb, editie 1 van Hello World. Maar dat is niet zo heel erg gek, want dat eerste nummer is maar liefst 100 pagina’s dik. Het blad richt zich op onderwijzers en het onderwerp “computing and digital making”. Dat betekent de nodige aandacht voor maakonderwijs, robots, programmeren met scratch, python, tips, vragen, achtergrond (bijvoorbeeld over Seymour Papert), lesideeën, iets voor iedereen dus lijkt me. Voor leerkrachten in het Verenigd Koninkrijk is zelfs de versie op papier gratis, voor ons hier in Nederland kost die versie bij een jaarabonnement 5 Britse ponden per stuk, maar de PDF is helemaal gratis te downloaden. Ik zou zeggen: doen!

Er verschijnen 3 edities per jaar, dus ongeveer elke 4 maanden.

Deel dit bericht:
dec 182016
 

Afgelopen week heeft SURFnet het whitepaper “Open Badges” gepubliceerd. Het is geen heel dik document geworden. Dat hoeft natuurlijk niet, zie het als een eerste introductie. Al kan het natuurlijk zijn dat je er al over gelezen had, bijvoorbeeld bij Wilfred Rubens (blogpost uit 2011 over de potentie van het Open Badges programma voor onderwijs en leren) of bij Marcel de Leeuwe (blogpost uit 2013 n.a.v. de eerste open badges uitgedeeld bij de Fontys post-hbo opleiding e-learning).

Als iets nog maar eens bevestigd werd tijdens de EAPRIL in Porto afgelopen maand, dan is het wel dat de techniek achter badges niet het grote probleem is. Maar de vraag “hoe bepaal ik wat een badge waard is?” zeker als je “soft skills” wilt belonen met badges, blijkt dan nog een heel complexe. Net als wanneer je ouderwets cijfers wilt geven overigens. En wellicht maakt dat ook wel dat we vier-vijf jaar na het oprichten van het open badges programma in Nederland er nog niet zo heel erg veel ervaring mee hebben.

SURFnet wil daar verandering in brengen en roept onderwijsinstellingen op zich bij hen te melden (contactinfo onder aan de pagina) als ze daar aan mee willen werken. Lijkt me een prima plan. Maar laten we dan ook meteen Kennisnet aanhaken en experimenten door de onderwijssectoren heen bevorderen. Immers, als ik op een VO-school een badge haal, dan wil ik ook dat mijn aanstaande Universiteit daar ook iets mee kan. Badges zouden die muurtjes moeten helpen verlagen.

Op vrijdag 3 februari 2017 vindt een verdiepende SURFacademy-bijeenkomst plaats over kansen en uitdagingen voor open badges en microcredentialing in het hoger onderwijs.

 

Deel dit bericht:
nov 152016
 

micro_bit_nlHet was al even aangekondigd: de micro:bit, de kleine programmeerbare microprocessor die door de BBC in samenwerking met een groot aantal partners ontwikkeld is, is ook in Nederland te koop. Maar nu is ook de officiële micro:bit website (voor een deel) in het Nederlands beschikbaar via http://microbit.org/nl

Voor een deel, want je klikt nog regelmatig door naar nog niet vertaalde onderdelen en de vertalingen zijn ook niet altijd volledig, de auteursomgevingen zijn nog allemaal in het Engels. Maar het is een start. En er zal ongetwijfeld hard gewerkt worden aan het verder beschikbaar krijgen van Nederlandstalig materiaal.

Deel dit bericht: