sep 212018
 

Tradities zijn mooi, maar ze kosten soms wat werk en zelfbeheersing. Zo is het de traditie dat het zo lang mogelijk geheim blijft wát we gaan doen met het afdelingsuitstapje. Ik was dit jaar een van de twee organisatoren en toen ik begin dit jaar op de Modelrakketten website zag dat ze ook workshops deden was het al heel snel duidelijk: we zouden modelraketten gaan bouwen en lanceren.

Maar…als je afdeling voornamelijk uit onderzoekers bestaat, dan is het niet handig om alvast online uitgebreid te gaan schrijven over de nieuwe hobby van je zoon. Want dan blijft de activiteit niet echt lang geheim. Dus geen bericht online over de bouw- en informatiedag in maart, geen foto’s online van de raket die Niek gebouwd had (zie hieronder).

Ook (nog) géén bericht over de lanceerdag waar we in augustus bij waren. Het filmpje dat ik toen maakte werd gedeeld op het DRRA forum maar stond als verborgen op YouTube. Foto’s van de dag werden in beperkte kring gedeeld. Zelfs de foto’s van de raket die ik zelf bouwde (van lanceren is het afgelopen week niet gekomen) bleven op mijn telefoon staan.

Maar het heeft gewerkt. Niemand van de collega’s wist wat we gingen doen totdat ze in Zutphen aankwamen en door Klaas-Jan, Jeroen en Gertie welkom geheten werden.

Na een korte introductie door Klaas-Jan gingen we in teams van 3 mensen aan de slag met het bouwen van zo’n zelfde Patriot raket als dat Niek gebouwd had. Alleen hadden wij maar een paar uur, dus moesten we wat keuzes maken. De vinnen en het motorhuis lijmen, dat was een heel belangrijke. Daar zou immers de nodige kracht op komen te staan. Verven zoals Niek gedaan heeft, dat ging niet. Maar er was voldoende papier, stiften en ander materiaal waarmee we ze konden versieren.

En dit was het resultaat:

Acht raketten die door heren beoordeeld werden en besproken werden. En dus ook acht raketten die we daarna in Laren vanaf het veld van een van de DRRA-leden konden lanceren.

Net als bij de lanceerdag hebben we weer video-opnames gemaakt van de lanceringen. Ook nu weer met 240 beelden per seconde zodat je ruim voldoende beeldjes hebt om de lancering ook flink te vertragen.

De reacties achteraf waren super positief. Niemand had dit ooit eerder gedaan, iedereen was vaardig genoeg om in een groepjes dit voor elkaar te krijgen. Zeker met de deskundige hulp de beschikbaar was. Het was ook een mooi inkijkje in een wereld / hobby / activiteit waarvan de meeste collega’s net zo weinig wisten als dat ik een jaar geleden wist.
Het weer was prachtig (ok, daar heeft de organisatie absoluut geen invloed op), kortom een absolute aanrader!
Het enige onhandige was er in de omgeving Nijmegen dus geen enkele locatie te vinden was waar mensen het aandurfden om ons daar te laten lanceren. Het blijkt toch dat als mensen niet weten wat het is, ze er een beetje huiverig voor zijn. Terwijl het absoluut ongevaarlijk is.

Ik zal in een andere blogpost nog wat uitgebreider stil staan bij de trofee die ik gemaakt had voor het winnende team. Daar heb ik meer woorden voor nodig.
En nu maar hopen dat het het weekend van 13 oktober mooi, rustig, windstil weer wordt. Dan is de laatste lanceerdag van dit seizoen en dan hopen Niek en ik er allebei weer bij te zijn. Met twee raketten én ook een setje zwaardere motoren dan de vorig keer. Kom je ook? 🙂

Deel dit bericht:
feb 012018
 

Vandaag was ik samen met een aantal collega’s op bezoek bij Pieter van Gorkom van de Fontys Hogeschool Mens en Gezondheid. Pieter liet ons het ExploreLab zien en dan met name het gebruik van Virtual Reality binnen de hogeschool. Samenvatting: het was indrukwekkend!

Pieter liet ons eerst de controlroom zien waar de camera’s die in het lab ophangen bediend worden. De zes vaste, op afstand bestuurbare camera’s kunnen individueel of in combinatie gebruikt worden om opnames te maken van situaties. Bijvoorbeeld om vanuit verschillende hoeken te kunnen analyseren hoe iemand een beweging maakt. Zodat je kunt inschatten hoe een correcte en onjuiste beweging er uit zien. Video kan live gestreamed worden ten behoeve van onderwijs op afstand etc.
Mooi spul!

Maar minstens zo indrukwekkend was het gebruik en ook de veelzijdigheid van het gebruik van Virtual Reality. Pieter liet ons achtereenvolgens een aantal toepassingen zien (en uitproberen).

Zo beschikken ze over een reanimatie scenario waarbij je hartmassage toepast. Via een Leap Motion  die op een HTC Vive bevestigd is kun je je handen zien en een pop in VR. Die pop ligt ook in het echt voor je en daar voer je hartmassage op uit. Een vervolgwens is nog dat de data vanuit die pop teruggevoerd wordt naar het systeem zodat ook die zichtbaar wordt.
Er is in dit scenario bewust gekozen voor VR en niet AR omdat Pieter nu ook heel eenvoudig de omgeving van de pop kon veranderen. Met een druk op de knop zat je langs de snelweg met lawaai, sirenes en chaos. Of tussen een groep mensen tijdens een avond stappen die wel roepen maar niet helpen. Kortom, situaties die normaal gesproken niet gemakkelijk te oefenen zijn.

Een ander voorbeeld is het gebruik van scenario’s waarbij je in een virtuele omgeving opdrachten moet uitvoeren en waarbij de virtuele personages deels door de docent/begeleider bestuurd worden. Hoe gedraag jij je als je bij een psychiatrische inrichting dreigend benaderd wordt door een patiënt?
Bij de virtuele omgeving kun je zelf bewegen (en via de Leap je handen gebruiken). Eenvoudiger te maken is het voorbeeld waarbij ze 360-graden video gebruiken om met acteurs situaties te laten voelen. Ook al kun je dan zelf niet rondlopen of reageren, de emotie voel je wel. Zulke video’s kunnen ook gebruikt worden om juist emoties weg te nemen. Bijvoorbeeld door iemand al voorafgaand aan een operatie vanuit het oogpunt van de patiënt mee te nemen door de procedure en de stappen die iemand dat zal ondergaan.

Een andere heel mooie toepassing is het gebruik van ModBox. Deze omgeving stelt je in staat om binnen omgevingen compleet eigen scenario’s te bouwen zonder dat je er een Unity programmeur of iemand met vergelijkbare technische kennis voor nodig hebt. Pieter heeft zelf, mede op basis van info, vragen en onderwerpen aangeleverd door collega’s, een aantal virtuele escaperooms gebouwd.

Hierbij heeft steeds 1 student de bril op en helpen de anderen hem. Zij zien op het grote scherm wat de student doet. We hebben de korte versie zelf uitgeprobeerd en het mooie is dat je als “toeschouwer” meteen bij de uitdagingen betrokken wordt. Het aanpassen van de omgeving, het toevoegen van vragen en uitdagingen rond nieuwe onderwerpen is (relatief) eenvoudig. Het is sowieso een sjabloon dat gemakkelijk aan te passen is.

Lees verder….

Deel dit bericht:
aug 262016
 

I/O gebouw in NijmegenEen hogeschool is geen universiteit. Helder. Of we dat moeten willen zijn, daar kun je heel lang over discussiëren. In andere landen is het verschil in naam verdwenen, in praktijk niet helemaal. Nederlandse hogescholen noemen zichzelf in het Engels “University of Applied Sciences”. Duidelijk ook wat mij betreft: het gaat om toegepast onderzoek.

Onderzoek aan een hogeschool is geen hobby van een bestuurder of een docent die in de boeken wil duiken. Het levert, mits goed opgezet en ingebed, wel degelijk een fundamentele bijdrage (grapje: nee, we doen geen fundamenteel onderzoek) aan de beschikbare kennis en het beschikbare onderzoek binnen de verschillende gebieden. Dat is geen belofte, dat is de afgelopen jaren gebleken.

Je bent er echter niet met het simpelweg aanstellen van een paar lectoren binnen een hogeschool. Ook niet als het ervaren mensen zijn die in het bedrijfsleven hun sporen verdiend hebben en een netwerk met zich meebrengen. Een lector zal moeten beschikken over voldoende onderzoekers waarmee onderzoek uitgevoerd kan worden. En die onderzoekers zullen in staat moeten zijn niet alleen onderzoek uit te voeren maar ook het netwerk van het lectoraat op te bouwen, te onderhouden en uit te bouwen. Daarbij zullen ook zij op hun beurt weer ondersteund moeten worden. En of dat in een Centre of Expertise, Centrum voor Innovatief Vakmanschap (mbo) of een Kenniscentrum gebeurt maakt wat mij betreft niet eens zo veel uit. Er moet een goede en duurzame basis en organisatie zijn.

Zo’n netwerk bestaat als het goed is uit partijen in de driehoek: onderzoek – beroepenveld – onderwijs.  Het beroepenveld (het bedrijfsleven of in het geval van een educatieve faculteit: het afnemend onderwijsveld) zal daarbij in veel gevallen de vragen aanleveren op basis waarvan het onderzoek ingericht wordt. Onderzoek aan een hogeschool zal daarnaast nooit los staan van het onderwijs binnen die hogeschool. Resultaten van onderzoek zullen ook inpasbaar moeten zijn in het onderzoek, studenten en docenten zullen bij het onderzoek betrokken moeten worden. En dan nog is het voor individuele lectoraten vaak moeilijk om de eindjes financieel aan elkaar te knopen. Want voor wat betreft de financiering van onderzoek zit er nog een groot verschil tussen universiteiten en hogescholen. En ja, onderzoek kost geld, zowel in uitvoering als in ondersteuning.
Daarbij vind ik het zeker geen probleem dat het beroepenveld (en het onderwijs) mee moeten betalen met onderzoek dat hogescholen uitvoeren. Integendeel. De bereidheid om mee te betalen is immers een goede manier om er voor te zorgen dat het onderzoek ook daadwerkelijk praktijkgericht blijft, met die praktijk verbonden. Maar van de andere kant kun je ook niet van partijen in het beroepenveld verwachten dat zij alle kosten dragen van onderzoek dat in de regel ook voor anderen heel bruikbaar is. En zeker als er uitgegaan wordt van de open access gedachte waarbij de resultaten van het onderzoek vrij met anderen gedeeld worden, zou je verwachten dat de initiatiefnemers van het onderzoek ook financieel gesteund worden uit gemeenschappelijke gelden.

Het is daarom dan ook niet vreemd dat de roep bestaat en blijft bestaan voor het structureel financieel ondersteunen van onderzoek binnen hogescholen. Dat is geen linkse hobby, dat is het gebruik van gezond verstand. Dat is verstandig investeren in de toekomst.

p.s. voor de duidelijkheid: zoals alles op dit weblog, is ook bovenstaand bericht geschreven op persoonlijke titel.

Directe aanleiding voor dit bericht:

Deel dit bericht:
jun 292016
 

KC_JaarbeeldHet is niet altijd even eenvoudig om uit te leggen waar ik nou precies werk. Bij de HAN, dat snappen mensen meestal nog wel. Het iXperium, als in de fysieke ruimtes in Arnhem of Nijmegen (en sinds kort Oss), dat kennen sommigen ook nog wel. Hoe daar onderzoek aan verbonden is of hoe het zit met het Kenniscentrum Kwaliteit van van Leren, waar wij onderdeel van zijn, is meestal een stuk minder bekend.

Na het Jaarbeeld 2015 van het Kenniscentrum Kwaliteit van Leren, als PDF hier te downloaden, weet je nog steeds maar een heel klein beetje van wat we doen en waar me mee bezig zijn, maar wel al wat meer.
KC_Jaarbeeld_Pierre_GorissenIk sta er, als (relatief) nieuwe medewerker, ook in. Heel weinig woorden (het is nu al een document van 30 pagina’s), maar ik neem aan dat er uit af te leiden is dat ik het hier in ieder geval prima naar mijn zin heb.

Denk jij na het lezen van het document nu “wauw, daar zou ik ook wel onderdeel van willen uitmaken!“? Nou dat kan! Er lopen op dit moment nog een aantal vacatures voor (senior/junior) onderzoekers bij de verschillende teams. Kijk dan zeker even op deze pagina. Twijfel niet te lang, de vacatures sluiten 3-7-2016.

Deel dit bericht:
 Reacties uitgeschakeld voor Jaarbeeld 2015 Kenniscentrum Kwaliteit van Leren  Tags: ,

iXpiratie@Mondial

 Gepubliceerd door om 20:10  iXperium
jun 142016
 
ixpiratie_mondialcollege

Klik op de afbeelding voor de trailer door Roseanne Vrolijk

Het valt onder de categorie “luxe problemen”, het gegeven dat er “bij ons” zo vaak interessante dingen gebeuren, bijeenkomsten en kennisuitwisseling plaats vindt dat ik het niet allemaal bij kan wonen. Soms ben ik, als onderzoeker, ook helemaal niet de doelgroep, maar is het gericht op leerlingen / studenten / leraren / docenten / …., andere keren is het simpelweg een kwestie van volle agenda.

Gelukkig zijn er tegenwoordig steeds meer digitale middelen die er voor zorgen dat je dan toch in ieder geval een deel van de info mee kunt krijgen. Zo zat mijn collega Justine van de Berg vorige week namens het iXperium bij de conferentie iXpiratie@Mondial, georganiseerd door Jantien de Jong en Jaimy Blaney Davidson. En Justine hield daar tijdens een deel van de bijeenkomst, de pitches door studenten, haar iPhone vast en verzorgde een livestream via Facebook (met voorafgaande toestemming van de studenten uiteraard!). Zo kon ik, ik zal thuis te werken, probleemloos meekijken en luisteren naar de presentaties. En de hele stream is hier alsnog te bekijken. Natuurlijk, kwaliteit kan nóg beter, maar onthou even dat dit low cost, met een smartphone via draadloos internet gestreamed kon worden met een kwaliteit die ruim voldoende was om e.e.a. te volgen.

Roseanne Vrolijk schreef er een blogpost over voor het Leraar Worden weblog van de HAN en maakte een korte trailer. En dat allemaal samen zorgt er weer voor dat ik niet alleen zelf op de hoogte kan blijven van (een stukje) van zo’n conferentie, maar dat ook weer gemakkelijk met anderen kan delen. Mooi toch?!

Deel dit bericht:
dec 172015
 

KerstkaartVandaag kreeg ik een mailtje van een oud-collega. Afgelopen april had ik hem informatie gestuurd over een aantal MOOCs, waaronder eentje over Scratch. Die had ik zelf ook afgerond.

De collega vertelde in de mail dat hij de MOOC ook afgerond had én hij had, namens zijn familie een interactieve kerstkaart gemaakt met Scratch. Het was een kaart met melig kerstmuziekje, een spel waarbij ik ballen in de boom moest hangen, afgesloten met een foto van het gezin.

Helemaal mooi was dat ik de kaart liet zien aan het einde van een overleg met een ROC docent. En die kende Scratch nog niet en was juist net op zoek naar een manier waarop hij studenten eenvoudig kennis kon laten maken met het programmeren. Dat de Scratch website ook nog de mogelijkheid biedt om projecten van anderen te bekijken, te remixen en daarna (met automatische bronvermelding) weer te delen, maakte het voor hem helemaal een uitkomst.

Zomaar vijf minuten tijdens de laatste officiële werkdag van het kalenderjaar. 🙂

p.s. ik laat het even aan de collega zelf over of hij een publieke link naar de kaart wil delen, daarom alleen een schermafdruk.

 

Deel dit bericht:
nov 242015
 

20151124_165942_2Vandaag was de jaarlijkse faculteitsdag van de Faculteit Educatie van de HAN. De dag werd verzorgd door het iXperium en het thema was “iXpresso”. Geheel in stijl waren de verschillende workshops ook van naam voorzien: iXgame, iXreporter, iXpiratie en iXbox Mystery Challenge.

Bij die laatste sessie, gecoördineerd door Frank Thuss, was ik samen met Wilfred Rubens en Marijke Kral als jurylid betrokken. Gedurende 2,5 uur gingen collega’s van de faculteit aan de slag met een fictieve casus: de HAN zou een paar weken dicht gaan, ontwikkel een leerarrangement waarmee de studenten toch gewoon onderwijs kunnen volgen. Groepjes krijgen in hun box de opdracht, een persona en een werkvorm die ze in ieder geval in hun ontwerp mee moesten nemen. Als juryleden hielpen we ze waar nodig op weg, stelden vragen bij hun ontwerp en hadden de moeilijke taak om achteraf een winnaar te kiezen.

20151124_165510_2 20151124_165140_2

Want ja, er moest een winnaar gekozen worden. En dat was niet eenvoudig. Ondanks dat iedereen in hoofdlijnen dezelfde opdracht had, was de vrijheid dusdanig groot dat er een grote variatie in de uitwerkingen zat. Dat maakte het luisteren naar de uitleg natuurlijk wel weer zo leuk, want het waren daardoor zeven verschillende verhalen en aanpakken. Zowel in uitwerking als in manier van presenteren.

Lees verder….

Deel dit bericht:
sep 212015
 

Een van de projecten die ik bij Fontys heb moeten overdragen (omdat ik naar de HAN ben) is de call for tender Fontys Inline Education. Daarbij worden vier innovatieprojecten uitgevoerd rond inline onderwijs, bij vier Fontys-instituten. Die projecten worden begeleidt door een centraal projectteam dat zowel vanuit inhoud als technische invalshoek de projectleiders bijstaat. Flankeren daaraan wordt onderzoek uitgevoerd waarbij samengewerkt wordt met twee lectoraten binnen Fontys. Omdat de overleggen in de regel online, via Lync2013, plaats vinden was er voor vandaag een gezamenlijke opstart gepland: in de ochtend besloten met de projectleiders, de lectoren, de betrokkenen binnen de dienst en na de lunch via een communitybijeenkomst ook voor de rest van Fontys. Daar gaven de vier projecten een overzicht van de stand van zaken.
Ik mocht, nog één keer, afsluiten met een korte presentatie over de vraag “hoe nu verder?”

Voor de duidelijkheid, zoiets is bedoelt als wijze raad, niet als kritiek!
Hierboven zie je het bestand dat ik gebruikt heb, ik zal hieronder kort in gaan op mijn belangrijkste punten.
Lees verder….

Deel dit bericht:
jul 142015
 

I/O gebouw in NijmegenTijd voor een bericht dat ik een aantal van jullie al via de mail gestuurd heb:
Met ingang van 1 september a.s. ga ik Fontys verlaten en aan de slag als senior onderzoeker bij het iXperium / Center of Expertise leren met ict van de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen (standplaats Nijmegen, I/O gebouw – zie de foto bij het bericht).

Het iXperium/Centre of Expertise Leren met ict is een samenwerkingsverband van de lerarenopleidingen en het Kenniscentrum Kwaliteit van leren van de HAN met het basisonderwijs, voortgezet onderwijs en middelbaar beroepsonderwijs in de regio rond Arnhem en Nijmegen. De samenwerking richt zich op onderwijs dat beter recht doet  aan verschillen tussen leerlingen met behulp van ict en op het opleiden van ict-geletterde jongeren. De focus ligt hierbij op het opleiden, professionaliseren en faciliteren van leraren in een duurzame verbinding tussen werkveld, opleiding en onderzoek. De mogelijkheid om daar zelf als senior onderzoeker, onder leiding van Marijke Kral (lector leren met ict), het team van onderzoekers te gaan versterken, was een kans en uitdaging die ik niet voorbij kon laten gaan.

Lees verder….

Deel dit bericht: