Fly to the Sky-7 Almere Hout

 Gepubliceerd door om 23:00  Modelraketten
okt 202018
 

Nadat Niek zijn Patriot raket getest had tijdens de lanceerdag eind augustus  en we met de collega’s een succesvolle middag gehad hadden eind september waar we raketten in korte tijd gebouwd en gelanceerd hebben waren we ook bij de laatste lanceerdag van het seizoen aanwezig in Almere Hout.

De wind was iets steviger dan verwacht/voorspeld en vandaag had ik ook mijn eigen Estes Reflector bij me om te lanceren. En waar Niek de vorige keer goed op weg geholpen was door Jeroen (die er nu niet was) en Klaas-Jan, was het idee vandaag om wat zelfstandiger te lanceren. Dus zelf de raketten klaar maken, parachute vouwen, uitvogelen hoeveel beschermingsmateriaal in de raket moest om de parachute te beschermen tegen de hitte etc.
Als gevolg daarvan ook wat minder video’s en foto’s gemaakt. Je kunt immers niet alles tegelijkertijd doen.

De lanceerdag verliep voor ons niet helemaal probleemloos. Noem het leermomenten, dan voelt het minder ernstig. Er ging ook veel goed al was de start niet echt hoopvol. De Electron Beam® Launch Controller slaagde er niet in om onze raketten te lanceren. Gelukkig konden we de launch controller van Klaas-Jan lenen/gebruiken. Actiepunt voor komende winter is dus om er zelf eentje te bouwen die gebruik maakt van een 12V accu in plaats van batterijen. Is veel betrouwbaarder. Is ook niet heel ingewikkeld klusje.

Tijdens de eerste lancering van de Estes Reflector hebben we waarschijnlijk wat te weinig beschermingswatten gebruikt. De parachute is te warm geworden en deels aan elkaar gesmolten waardoor hij niet helemaal meer kon uitvouwen. Het model raakte licht beschadigd. Gelukkig had ik een extra parachute bij me om hem toch nog gereed te maken voor een tweede vlucht. Tijdens die vlucht zat de prop te vast en werd niet uitgeworpen. Gelukkig werd de parachute ondanks dat wel uitgeworpen.

De Patriot van Niek had vorige keer al 3x succesvol gevlogen met een B6-4 motor. Daarom hadden we voor deze keer ook een aantal C6-5 motoren. Vandaag volgde op een succesvolle vlucht met een B6-4 een eveneens succesvolle vlucht met een C6-5. En toen werden we overmoedig. Bij Klaas-Jan kochten we een aantal D9-5 motoren, het zwaarste model motor dat in de Patriot kan. Gezien de niet al te sterke maar toch aanwezige wind hadden we het lanceerplatform voor deze lancering nog wat meer tegen de wind in moeten plaatsen. De vlucht was succesvol maar de wind dreef de Patriot te ver weg. Tot over de rand van het terrein, de achterliggende weg en uit het zicht achter een dik begroeid heuveltje. Een vriendelijke meneer op een quad heeft ons nog geholpen met zoeken, hij kon probleemloos door het hele hoge riet, de brandnetels en gras rijden, maar ondanks dat bleef de Patriot zoek. Balen.  Lees verder….

Deel dit bericht:
sep 222018
 

Je weet dat ze zeggen “in Amerika is alles groter”. En vaak is dat ook wel zo (auto’s, afstanden, de mensen). En ook voor modelraketten geldt dat. Niet alleen worden er veel grotere en krachtigere modellen gelanceerd dan hier in Nederland gebruikelijk is (daar zal ik ook nog wel wat voorbeelden van laten zien). Maar zelfs met modellen die je ook gewoon in Nederland kunt kopen gaan ze af en toe toch nét weer dat beetje verder.

De Estes Mercury Redstone raket is in Nederland te koop via Modelraketten.nl (ik verdien niks aan die link!) voor net geen 30 euro. De motor die er voor aanbevolen wordt is een C6-3 van zo’n 4 euro per stuk. Dat is een motor met een totale impuls van 8,80 Newton seconde en een gemiddelde stuwkracht van 4,8 Newton. Nou kan ik het je vergeven als je dat niks zegt. Het is geen zwakke motor, maar met dit model van 105 gram niets aparts. Als je het model en de gegevens van de motor in OpenRocket Simulator gooit dan krijg je zo’n grafiek:

Uit de bijbehorende data kun je aflezen dat de maximale verwachte hoogte zo’n 92 meter is en de maximale snelheid 37,1 meter per seconde. Ter vergelijking, de Patriot raketten die we dinsdag gelanceerd hebben gingen met een B4-4 naar verwachting 88 meter hoog met een maximale snelheid van 41,1 meter per seconde en met een C6-5 (de laatste raket uit het filmpje) zelf 189 meter hoog met een maximale snelheid van 71,1 meter per seconde.

Kortom, een standaard, rustig opstijgende, niet al te hoog vliegende raket.

Het wordt allemaal wat spannender als je die raket niet op het land zet, maar op een ponton op het water. En dan met een afstandsbediening zowel de raketbrug (compleet overbodig bij een modelraket, maar het is een leuk detail) op zij wilt laten gaan als de raket wilt lanceren. Niet in de video zichtbaar was de ongetwijfeld ook aanwezige afstandsbediening voor de boot die de ponton met de raket trekt. Bevestig dan ook nog eens 2 camera’s op de raket, een GoPro én een smartphone op het ponton en er is best veel dat mis kan gaan.

Dat gebeurt ook in het filmpje, maar ja, dat is alleen maar leerzaam. Al was het maar omdat ik de gebruikte camera voor aan de raket zelf (zie afbeelding hiernaast) ook in huis heb. Die behuizing zag er interessant uit.

Hoe dan ook cool om te zien. Meer van RapidNadion is te vinden op hun website.

 

 

Deel dit bericht:
sep 212018
 

Tradities zijn mooi, maar ze kosten soms wat werk en zelfbeheersing. Zo is het de traditie dat het zo lang mogelijk geheim blijft wát we gaan doen met het afdelingsuitstapje. Ik was dit jaar een van de twee organisatoren en toen ik begin dit jaar op de Modelrakketten website zag dat ze ook workshops deden was het al heel snel duidelijk: we zouden modelraketten gaan bouwen en lanceren.

Maar…als je afdeling voornamelijk uit onderzoekers bestaat, dan is het niet handig om alvast online uitgebreid te gaan schrijven over de nieuwe hobby van je zoon. Want dan blijft de activiteit niet echt lang geheim. Dus geen bericht online over de bouw- en informatiedag in maart, geen foto’s online van de raket die Niek gebouwd had (zie hieronder).

Ook (nog) géén bericht over de lanceerdag waar we in augustus bij waren. Het filmpje dat ik toen maakte werd gedeeld op het DRRA forum maar stond als verborgen op YouTube. Foto’s van de dag werden in beperkte kring gedeeld. Zelfs de foto’s van de raket die ik zelf bouwde (van lanceren is het afgelopen week niet gekomen) bleven op mijn telefoon staan.

Maar het heeft gewerkt. Niemand van de collega’s wist wat we gingen doen totdat ze in Zutphen aankwamen en door Klaas-Jan, Jeroen en Gertie welkom geheten werden.

Na een korte introductie door Klaas-Jan gingen we in teams van 3 mensen aan de slag met het bouwen van zo’n zelfde Patriot raket als dat Niek gebouwd had. Alleen hadden wij maar een paar uur, dus moesten we wat keuzes maken. De vinnen en het motorhuis lijmen, dat was een heel belangrijke. Daar zou immers de nodige kracht op komen te staan. Verven zoals Niek gedaan heeft, dat ging niet. Maar er was voldoende papier, stiften en ander materiaal waarmee we ze konden versieren.

En dit was het resultaat:

Acht raketten die door heren beoordeeld werden en besproken werden. En dus ook acht raketten die we daarna in Laren vanaf het veld van een van de DRRA-leden konden lanceren.

Net als bij de lanceerdag hebben we weer video-opnames gemaakt van de lanceringen. Ook nu weer met 240 beelden per seconde zodat je ruim voldoende beeldjes hebt om de lancering ook flink te vertragen.

De reacties achteraf waren super positief. Niemand had dit ooit eerder gedaan, iedereen was vaardig genoeg om in een groepjes dit voor elkaar te krijgen. Zeker met de deskundige hulp de beschikbaar was. Het was ook een mooi inkijkje in een wereld / hobby / activiteit waarvan de meeste collega’s net zo weinig wisten als dat ik een jaar geleden wist.
Het weer was prachtig (ok, daar heeft de organisatie absoluut geen invloed op), kortom een absolute aanrader!
Het enige onhandige was er in de omgeving Nijmegen dus geen enkele locatie te vinden was waar mensen het aandurfden om ons daar te laten lanceren. Het blijkt toch dat als mensen niet weten wat het is, ze er een beetje huiverig voor zijn. Terwijl het absoluut ongevaarlijk is.

Ik zal in een andere blogpost nog wat uitgebreider stil staan bij de trofee die ik gemaakt had voor het winnende team. Daar heb ik meer woorden voor nodig.
En nu maar hopen dat het het weekend van 13 oktober mooi, rustig, windstil weer wordt. Dan is de laatste lanceerdag van dit seizoen en dan hopen Niek en ik er allebei weer bij te zijn. Met twee raketten én ook een setje zwaardere motoren dan de vorig keer. Kom je ook? 🙂

Deel dit bericht:
aug 282018
 

Vooraf: deze post is pas op 21 september 2018 openbaar gezet, lees dit bericht om te ontdekken waarom.

Dit verhaal begon eigenlijk al in september 2017. Toen maakten mijn twee tieners een nieuwe lijst voor Astrid Poot: Lekker Samen Klooien 12+ (deel 1 en deel 2). Een van de onderwerpen op die lijst was “Een vaste brandstof modelraket”. Die hadden ze gezien op de Eindhoven Maker Faire waar dat jaar de DRRA aanwezig was.

Voor zijn verjaardag in december vroeg Niek, mijn jongste zoon, geld om zelf een raket te kunnen kopen en bouwen. In maart 2018 was in Zutphen de jaarlijkse bouw- en informatiedag, daar zijn we met z’n drieën naar toe geweest en daar hebben we kennis gemaakt met een aantal leden van de vereniging en met Klaas-Jan, voorzitter van de Dutch Rocket Research Association zoals de DRRA voluit heet én eigenaar van modelraketten.nl. Hij legde Niek graag uit wat hij wilde weten en uiteindelijk besloot hij daar een startpakket te kopen met een U.S. Army Patriot M-104 raket.

Niek ging aan het bouwen. Dat ging niet altijd probleemloos. Hij schuurde een van de vinnen te hard (balsahout is heel zacht) maar regelde toen zelf dat op de lasersnijder op school uit een stukje balsahout dat hij via mij had laten bestellen weer een nieuwe set vinnen gesneden werd. Hij had geen haast, sowieso is dat niet handig bij het bouwen van een raket, je moet regelmatig wachten op drogende lijm, drogende verf, kortom, op je gemak is beter.

Lees verder….

Deel dit bericht: