Cool: DIY (Halloween) PCB Badge

 Gepubliceerd door om 06:17  attiny, Hardware
okt 222019
 

Deze valt in de categorie “heb ik helaas/zeker zelf geen tijd voor om uit te proberen maar wel super cool” en dus plaats ik hem even:  Bitluni heeft voor Halloween een ontwerp gemaakt van een PCB (een printed circuit board) in de vorm van een The Texas Chain Saw Massacre figuurtje (met een knipoog).

Je kunt hem kopen op zijn Tindie-pagina (dan vind ik hem voor zo’n 20 dollar incl. verzendkosten nog best duur – je moet hem dan zelf nog even in elkar zetten), maar onder de video op YouTube staan de links naar alle onderdelen en de code staat uiteraard op github.
Bitluni maakt gebruik van JLCPCB, een sponsor van zijn bedrijf (en van de opname), ook daar zit je natuurlijk niet persé aan vast.

Zoals gezegd, ik plaats hem vooral als voorbeeld van mooie dingen die je kunt doen met een ATTiny. In dit geval een ATTiny1604 die zo te zien een stuk minder gemakkelijk te krijgen is als een ATTiny85.

Deel dit bericht:
okt 182019
 

Gisteren heb ik in een uitgebreide post beschreven welke onderdelen ik uitgekozen had voor mijn nieuwe desktop.  Vandaag ga ik in op het bouwproces. Niet met een filmpje waarbij je de hele build van begin tot einde kunt zien.  Eerlijk is eerlijk, omdat het de eerste keer was durfde ik dat gewoon niet aan. Geen idee of het een probleemloos geheel zou worden of een paar dagen stressen.

Het werd een probleemloze build, een volgende keer zou ik het ook absoluut aandurven om de camera aan te zetten en het proces te documenteren. Maar dat is waarschijnlijk pas over 10 jaar. Het bouwen heb ik uiteindelijk samen gedaan met Niek, mijn 16-jarige zoon. Hij was, net als ik, thuis voor de herftsvakantie en wilde die graag een meemaken. Ook zijn conclusie was na afloop: dit zou hij nu ook zelf nog wel een keer durven nadoen.

Disclaimer: dit is een beschrijving van mijn eerste eigen build ooit. Ik heb dus niet de illusie dat het een “zo moet het en niet anders” handleiding is !!!

Lees verder….

Deel dit bericht:
okt 172019
 

Het is inmiddels (op 2 maanden na) bijna op de kop af 10 jaar geleden dat ik mijn vorige desktop bestelde. Toen wél de componenten geselecteerd maar ik had hem door Salland in elkaar laten zetten. Dat was voor nu eigenlijk ook het plan. Waarom? Nou, omdat 99 euro betalen voor het in elkaar laten zetten van een apparaat dat uit de nodige losse onderdelen bestaat, uniek is qua configuratie (dus geen kant en klaren “how to build it” filmpjes) én niet heel goedkoop voor wat betreft het totaal van onderdelen, eigenlijk best een goede deal is.

Maar omdat de AMD Ryzen 9 3900X erg populair blijkt te zijn, was die opeens niet meer op voorraad bij Alternate waar ik de rest van de configuratie uitgezocht had. Nou had ik natuurlijk op zoek kunnen gaan naar een plek waar ik wél alle onderdelen die ik wilde hebben kon vinden (niet gemakkelijk omdat er best veel plekken waren die de Ryzen 9 helemaal niet hadden). Maar dat was me eigenlijk teveel gedoe omdat het uitzoeken van de individuele componenten al veel werk was. Daarom was het het laatste zetje dat ik nodig had om dan toch maar voor zelfbouw te gaan. En dit keer dan dus echt.

In dit eerste bericht wil ik een aantal van de keuzes die ik dit keer gemaakt heb bij het samenstellen van mijn desktop toelichten. In het volgende bericht ga ik in op het bouwproces.

Desktop of laptop
Toen ik de vorige keer een systeem samenstelde was het geen vraag: als je een stevig systeem wilde, dan werd het een desktop. Een laptop was per definitie minder krachtig of onbetaalbaar.
Dat is inmiddels niet helemaal meer zo. Je kunt op een aantal plekken, bijvoorbeeld bij BTO hele mooie configuraties samenstellen.
De keuzevrijheid is dan echter een stuk beperkter. Zo was een AMD Ryzen 9 bij BTO geen optie, Was de optie voor een Intel i9 meteen gekoppeld aan een  (dure) NVIDIA GeForce RTX 2070 met 8GB GDDR6 en kwam ik qua kosten voor een “brute kracht” systeem uiteindelijk bijna 1.000 euro duurder uit dan ik nu betaald heb.
En dat vond ik wat veel (50% extra) voor de mogelijkheid om het systeem gemakkelijk te verplaatsen.

Lees verder….

Deel dit bericht:

Raspberry Pi Zero USB Dongle

 Gepubliceerd door om 13:21  Hardware, Raspberry Pi
sep 222019
 

Hij valt een beetje in de categorie “niet omdat het moet, maar omdat het kan”. Ik kwam hem tegen op zoek naar wat anders op Banggood, deze USB Dongle voor de Raspberry Pi Zero. Het zijn 2 acryl plaatjes, wat schroefjes en een plaatje met een USB-connector, drie ledjes en drie “veer-pinnetjes” erop. Die veer-pinnetjes (bij gebrek aan een beter woord) maken contact met drie contactpunten aan de onderkant van de Raspberry Pi Zero. Door de veertjes wordt er voor gezorgd dat ze wél stevig (zonder solderen etc) tegen die contacten aanzitten, zonder de Raspberry Pi te beschadigen.

Je hoeft dan ook niets te solderen. Ik baalde een beetje, want ik had bij deze Raspberry Pi Zero de header namelijk als zelf gesoldeerd. En hoewel hij zo op dezelfde manier bevestigd is als altijd/standaard en ook zoals de foto’s van de dongle laten zien, zou het veel logischer zijn om in dit geval de header precies andersom (dus aan de “onderkant” van de Raspberry Pi Zero) te solderen. Dan zit de header namelijk beschermd weggewerkt langs de uitsparing die daarvoor beschikbaar is, steekt hij niet uit zoals nu het geval is en kun je hem tóch nog gebruiken als je dat wilt.

Bij de dongle zit een klein instructieboekje met aanwijzingen die zouden moeten uitleggen hoe je de verbinding met de Raspberry Pi Zero via je USB-poort tot stand zou moeten kunnen brengen. Die instructies staan ook online op hun Wiki maar zijn niet helemaal compleet. Ik heb uiteindelijk deze instructies gevolgd waarbij dus zowel config.txt als cmdline.txt aangepast is. Ook heb ik Bonjour moeten downloaden en installeren. Mijn laptop was namelijk nog helemaal vrij van iTunes (en dat gaat ook zo blijven), maar zonder Bonjour lukt toegang via de USB-poort niet.

Nadat dat allemaal geïnstalleerd en geconfigureerd was gaf mijn USB-poort aan dat er een netwerkdevice gevonden was en was de Raspberry Pi Zero vanuit bv Kitty ook bereikbaar op raspberrypi.local
Daarna heb ik deze instructie gevolgd en VNC geïnstalleerd op de Pi Zero. Op de laptop had ik VNC Viewer geïnstalleerd en ook die wist via raspberrypi.local verbinding te maken met de desktop van de Pi Zero:

Nou had ik niet persé de behoefte om desktopapplicaties te draaien op de Raspberry Pi Zero, maar als je bv een Raspberry Pi camera aansluit of andere devices die ook zichtbaar data retour willen geven, dan kan VNC handiger zijn dan SSH.

Blijft natuurlijk een beetje de vraag over: waarom?

  • Linux kan ik native op Windows 10 draaien, via Docker in de meest uiteenlopende configuraties (inclusief cross-compileren voor de Raspberry Pi en andere niet X86 platformen).
  • De andere Raspberry Pi’s hier in huis doen hun werk juist bij uitstek prima “headless”, dus zonder dat er iemand verbinding mee maakt.
  • Voor zaken als OpenCV is de Pi Zero eigenlijk niet krachtig genoeg.

Ik kan me voorstellen dat het voor situaties waarbij je in het onderwijs de Raspberry Pi wilt gebruiken als fysieke machine waarmee studenten leren met Linux omgaan, waarbij het dan toch net wat tastbaarder is dan alleen een virtuele machine op Windows, dit geschikt is.
Of zie ik iets over het hoofd en heeft iemand betere ideeën? Ik hoor het graag!

Deel dit bericht:
sep 162019
 

Goed, ik zal beginnen met bekennen dat ik dit ‘experiment’ wel een stuk beter had kunnen voorbereiden. Maar ja, dan was het weer zo’n formeel ding geworden in plaats van gewoon iets waar ik nieuwsgierig naar was en eigenlijk had ik ook gewoon geen tijd om het beter voor te bereiden.

Tegenwoordig ik er eigenlijk zó aan gewend dat mijn apparaten altijd weten waar ik ben, dat het me vooral ook verbaasde dat het toch nog wel het nodigde werk kostte op het moment dat je de voor de hand liggende oplossing niet bij je hebt.

Garmin Forerunner 35
Op de fiets heb ik meestal de Garmin Edge 800 bij me. Die gebruikt niet alleen GPS maar ook de trapfrequentie en snelheid via andere sensoren op de fiets om redelijk precies bij te houden waar ik fiets, gefietst heb, hoe hard, bijbehorende hartslag etc.
Een optie die ik ook vaak binnen gebruik is de Garmin Forerunner 35. Die heeft hartslagmeter en raakt niet van de slag als er géén GPS ontvangst is, maar die heeft hij gewoon ook aan boord, dus als je zonder veel poespas op een fiets wilt stappen en je route wilt opslaan (hartslag + route op basis van GPS) dan is dat apparaat ideaal. Na afloop wordt de route via de Bluetooth verbinding met mijn telefoon automatisch naar Garmin en Strava doorgestuurd.

Helaas was dat het enige apparaat dat ik niet bij me had. Hij hing nog aan de oplader en in alle hectiek voor vertrek (door omstandigheden waren alle familieleden maar net op tijd thuis) is hij daar blijven hangen.

Tijd dus om te kijken of een van de andere apparaten een bruikbaar GPS-track bestand gemaakt had. En je snapt, als het antwoord een eenvoudig “ja” was geweest, dan was dit blogbericht niet zo lang geweest.

Lees verder….

Deel dit bericht:
sep 152019
 

Afgelopen vrijdag had ik, voor de tweede keer in mijn leven, de mogelijkheid om een tocht in een luchtballon te maken. De eerste keer was samen met mijn partner, ruim 20 jaar geleden, dus nog voordat de kinderen geboren waren. Ik had tijdens de SURF Onderwijsdagen 2018 geheel onverwacht 2 tickets gewonnen voor een ballonvaart en dus besloten we 2 tickets bij te boeken en met z’n vieren te gaan.  Zoals gezegd: vrijdag 13 september was het zover.

We hadden het aantal devices wat beperkter gehouden dan maximaal mogelijk was. Geen 360-graden camera bv, maar wel de GoPro 7 Black (met de GPS-optie op aan), Olympus Tough TG-6 (die ook GPS aan boord heeft, die we tijdens het duiken nog niet gebruikt hebben), onze eigen telefoons (waarvan de Samsung Galaxy S7 en S9 prima foto’s maken) én natuurlijk de TTGO T-Beam om het bereik binnen het The Things Netwerk in kaart te brengen vanuit de ballon.

Wil je weten hoe de ballonvaart was? Dat kun je zien in foto’s hier op Twitter of als filmpje hier op YouTube

Lees verder….

Deel dit bericht:
sep 092019
 

Niet alleen PoE, waar ik gisteren over schreef, ook de Raspberry Pi 4 was zo’n onderwerp waarmee ik hoognodig aan de slag wilde.  En er was natuurlijk maar één ding dat meteen in me op kwam om al die extra paardenkrachten mee te testen: beeldherkenning op basis van video met behulp van OpenCV, Tensorflow of een van de vele andere opties.

Een van de use-cases die ik voor ogen heb is een systeem dat kan tellen hoeveel fietsers er op een dag voor het I/O-gebouw in Nijmegen voorbij komen. Dat zal geen gemakkelijke worden vrees ik. Ook dit jaar hebben we daar het verschijnsel van de fietsfiles, maar mogelijk verplaatsten die zich zó dicht op elkaar dat ook slim systeem die niet kan tellen.

Een probleem bij de Raspberry Pi en het gebruik van OpenCV of Tenserflow is dat het (meestal) niet een kwestie van installeren is, maar dat je aan de slag moet met het van broncode af compileren van de omgevingen. Dat duurt op een Raspberry Pi in de regel heel erg lang en dan kan het zijn dat je na een uur of langer wachten tóch nog opeens een foutmelding krijgt. Dat je op de Raspberry Pi zowel Python 2 als Python 3 hebt en moet opletten wat je waar voor installeert én het gegeven dat de Raspberry Pi 4 gebruik maakt van Debian Buster, OpenCV ook een versie 3 en 4 heeft en geen van alles zomaar met elkaar samenwerkt, helpt dan ook niet.
Lees verder….

Deel dit bericht:
sep 082019
 

Het was al een tijdje zo’n “moet ik nog een keer uitproberen” onderwerp (daar heb ik er best veel van): het via een netwerkkabel van stroom (en netwerk) voorzien van een Raspberry Pi. De reden daarvoor is eenvoudig: je hebt op de plek van het apparaat geen stopcontact nodig, dat kan veel verder weg zitten dan bij het gebruik van een “normale” voeding en je hoeft maar één kabel te trekken om zowel netwerk als stroom bij de Raspberry Pi te krijgen. Nou hebben de meeste van mijn Rasberry Pi’s ingebouwde WiFi (ik heb nog een paar Raspberry Pi 1 en 2 exemplaren in gebruik, die hebben een aparte WiFi dongle nodig), maar bij bijvoorbeeld een gateway voor The Things Network, wil je eigenlijk alles wat voor storing kan zorgen uitschakelen. Daar kan een bekabelde netwerkvoorziening (en uitgeschakelde Bluetooth en WiFi) dan voor een net wat betrouwbaardere verbinding zorgen.

Uiteindelijk bleek het relatief simpel. In de video hierboven legt Andreas Spiess in meer detail uit hoe de verschillende technologieën werken. Zelf heb ik een ESCAM 48V 0.5A 24W POE Wall Plug injector besteld voor €5,15 incl. verzendkosten en een ESCAM 2.5KV Anti-interference Power Over Ethernet 48V To 5V 2.4A 12W Active POE Splitter. Deze heeft een micro USB plug zodat je hem meteen kunt gebruiken voor een Raspberry Pi 1, 2 of 3. Wil je hem gebruiken voor een Raspberry Pi 4, dan heb je deze splitter nodig met een USB-C aansluiting.

Raspberry Pi aan een PoE setup

Het aansluiten is een fluitje van een cent. De PoE Wall Plug injector heeft twee netwerkplugs:

De ene sluit je aan op je gewone router, die heeft niets speciaals nodig. Aan de andere sluit je een netwerkkabel van maximaal zo’n 100 meter op aan.

De andere kant plug je in in de netwerkaansluiting van de splitter. Die heeft dan weer een netwerkplug die in de Raspberry Pi gaat en een micro-USB of USB-C aansluiting die voor de stroomvoorziening gaat.
Na het aansluiten en inpluggen van de stekker, start het geheel op en hoef je verder niets meer te doen.

Overigens hoef je niet persé de injector op een router aan te sluiten. Je kunt de setup ook gebruiken als een manier om een lange verlengkabel te maken voor je Raspberry Pi naar een plek waar je geen stopcontact hebt. Doordat de injector 48V gebruikt kun je een grotere afstand afleggen dan met 5V en je hoeft niet persé een 220V kabel aan te leggen, en dat is dan ook wel weer prettig. Soms is het ook niet helemaal haalbaar. Op de plek waar ik bv in de tuin een Raspberry Pi “buiten” (in een waterdichte box) zou willen neerleggen vind ik die 48V wel prettig, maar is het wat moeilijker voor me om daar een bekabelde netwerkverbinding te krijgen.

 

Deel dit bericht:
sep 022019
 

Ik moest vandaag met de auto, dus ook tijd om naar de radio te luisteren. Dus hoorde ik bij BNR radio vanochtend ook het item langs komen over het afschaffen / uitfaseren van ISDN door KPN. Compleet met expert aan de lijn die vertelde dat er nog bedrijven waren die hun brandmelder of alarmsysteem aan een ISDN-lijn hadden hangen (zonder dat ze het wellicht wisten) en die zou dan niet meer werken.  Het was allemaal naar aanleiding van het bericht erover op de NOS-website. Op mijn plek aangekomen zag ik op Twitter ook de nodige verontwaardigde reacties (ISDN was een tijdje trending): hoe durfde KPN het aan om zomaar zo’n dienst uit de luscht te halen.

Tja, ze hadden het al in 2017 aangekondigd, en de kortstondigde ophef van vandaag laat zien dat dit (zeggen dat ze het echt uit gaan zetten) beter werkt dan het bericht van toen, want blijkbaar zijn er nog 10-duizenden bedrijven die er gebruik van maken.

Ik wist niet eens meer dát het nog gebruikt werd, het is/was echt een technologie uit de tijd van de inbelmodems, niet meer uit de tijd van vaste internetverbindingen (via ADSL, kabel of glasvezel).

Wél van deze tijd is de oproep van Minister Van Nieuwenhuizen (Infrastructuur en Waterstaat) aan werkgevers om met hun werknemers afspraken te maken over het zakelijk MONO rijden. Dus niet reageren op app-jes en al helemaal niet terugschrijven. Nee, kan ik me iets bij voorstellen. Leek mij heel logisch dat je dat niet doet tijdens het rijden. Al zul me mij nooit horen zeggen dat ik MONO rijdt.  Komt wellicht ook omdat ik wél handsfree bel tijdens het rijden. Tenminste, korte telefoontjes. Geen telefonische overleggen van een uur waarvan ik weet dat ik mijn hoofd helemaal bij het overleg moet houden. Dan kun je niet ook nog rijden.

Ik vind het ook zo’n heerlijk Nederlands ding weer: handsfee bellen in de auto is toegestaan in de wet maar we gaan mensen oproepen om het tóch niet te doen want niet bellen is nog veiliger dan wél bellen. Verbieden willen we het niet (daar is geen draagvlak voor) dus stoppen we heel veel geld in campagnes.

En in beide gevallen is het vandaag een deel van de dag nieuws, terwijl het morgen alweer vergeten is.

Deel dit bericht:
sep 012019
 

Het is nog nét geen jaar geleden dat ik naar aanleiding van de Eindhoven Maker Faire 2018 een cool Raspberry Pi pakket van MagPi en Elektor won. Dus eigenlijk schaam ik me wel heel erg dat de Pirate Radio – Pi Zero W Project Kit die onderdeel uitmaakte van dat pakket pas vandaag in elkaar gezet is. Het solderen van 2 headers met 40 pinnen zorgde er voor dat hij steeds op niet helemaal op het “moet ik nog even doen” lijstje kwam. Ik moet wellicht toch maar eens kijken naar het “hammer header” pakket dat ze verkopen. 😉

Het in elkaar zetten van de rest de kit is voor de rest niet moeilijk, je volgt gewoon de installatie-instructies hier. Wij wilden daarna voor een setup als Spotify streaming speaker gaan. Pimoroni levert een installatiescript waarmee Mopidy geïnstalleerd wordt. Daarmee kun je lokale bestanden, online streams en via plugins ook Spotify, SoundCloud en Google Play afspelen. Het is op zichzelf “gewoon” een Python applicatie, maar met de pHAT en de Speaker van de Pirate Radio-kit kun je de muziek ook direct vanaf de Raspberry Pi afspelen (en anders sluit je er een speaker of een koptelefoon op aan).

De installatie ging redelijk probleemloos en het was voor Niek ook een introductie in het gebruik van SSH en SCP. Er kwam niet meteen geluid uit de Pirate Radio, dus hebben we de documentatie bij Mopidy er ook op nageslagen. Uiteindelijk bleek het een wachtwoordprobleem bij Spotify te zijn en daarna speelde hij probleemloos zowel de Spotify tracks als lokaal opgeslagen tracks af:

De track die je hoort is afkomstig van bensound.com, de clips met muziek van Spotify laat ik maar even niet online horen. Geluidskwaliteit is zoals je van zo’n klein (mono-) speakertje mag verwachten. De pHAT kan overigens stereogeluid aan en de equalizer geeft ook in stereo de sterkte weer.


Er wordt een stickerset bij de speaker bijgeleverd voor als je hem wilt versieren met vrolijkere kleuren, mijn 16-jarige vond dat niet nodig. De Iris browser-interface die standaard geïnstalleerd wordt (het is een extensie voor Mopidy) werkt prima op een laptop, maar ook op je telefoon. Er zit alleen helemaal geen beveiliging op. Dat betekent dat als een huisgenoot de URL weet van de interface, hij/zij er ook voor kan zorgen dat er andere muziek afgespeeld wordt. Kan ook een leuke feature zijn. Nee, niet voor ouders die dan Phil Collins opzetten, maar bv tijdens een feestje waarbij je de aanwezigen in staat stelt zelf ook de muziek aan te passen.

Hoe dan ook het was een leuk zondagmiddag project en aangezien Max zich na 21 races vlekkeloos gedrag zichzelf vanmiddag al bij de eerste bocht uitschakelde, hadden we sowieso wat meer tijd over. Nogmaals dank Elektor en MagPi!
Oh, en Maker Faire 2019 is op 28 en 29 september in Eindhoven. Een absolute aanrader voor het hele gezin!!

Deel dit bericht: