jan 122019
 

In de categorie “ik wordt er super enthousiast van, heb uiteraard helemaal geen tijd om dit zelf te gaan proberen, maar wil hem juist daarom even delen” dit gebruik van een snijplotter (voor het circuit), een lasersnijder (voor het raamwerk) en een MakeyMakey.

Als je niet weet wat een MakeyMakey is, dat is een super simpele uitbreiding voor aan je computer waarmee je eenvoudig je eigen “toetsenborden” kunt maken voor aan je computer/laptop. Zie dit bericht waarin ik laat zien hoe je met een eierdoos en aluminiumfolie heel snel een piano maakt. Hieronder kun je het resultaat horen:


Daniel doet eigenlijk precies hetzelfde, maar dan een beetje geavanceerder. In plaats van kopertape gebruikt hij aluminiumfolio geplakt op 2 lagen transfertape.

Het filmpje met resultaat en productieproces kun je hierboven zien, alle benodigde bronmaterialen zijn hier te vinden. Cool! 🙂

Deel dit bericht:
jan 112019
 

Het enige eerlijke antwoord op de vraag in de titel is natuurlijk “ik heb geen idee!”. Want ik heb nog nooit zelf met een Axidraw gewerkt en hoe dan ook simpelweg te weinig informatie om die vergelijking te kunnen maken.
En zelfs als ik het beperkt tot de test van vandaag (ja, ik ben toch maar even op mijn vrije vrijdag naar Nijmegen op en neer geweest), dan heb ik van het resultaat van de tekening die Arjan op de Axidraw liet plotten alleen een klein stukje video gezien en dan is een één-op-één vergelijking nauwelijks te maken.

Vooraf:

  • de Silhouette Cameo 3 is niet primair gemaakt om als plotter te dienen, het is een snijplotter die ook kan tekenen.
  • Anders dan de Axidraw beweegt bij de Cameo 3 de kop alleen naar links en rechts, de beweging van het papier zorgt voor de beweging naar boven en onder. Of de ene preciezer is dan de andere manier weet ik niet.
  • De Cameo 3 heeft de mogelijkheid om 2 verschillende stiften te gebruiken (zonder tussentijds te wisselen), de Axidraw kan 1 pen tegelijkertijd aan.
  • De Cameo 3 heeft een optie om eigen pennen te gebruiken (net als de Axidraw), de benodigde uitbreiding (houder) daarvoor hebben wij nog niet, ik had dus alleen de beschikking over de Silhouette Sketchpennen.

Lees verder….

Deel dit bericht:
jan 102019
 

Ik weet niet wie me voor het eerst op Processing gewezen heeft, het kan Arjan zelf geweest zijn, ik weet het niet. Ik weet alleen dat toen ik het zag, ik dacht “ehm, geen idee waarom ik hiermee aan de slag zou willen gaan…”.
Niet dat ik er een aversie tegen had, maar ik had nou eenmaal geen directe reden om nog maar weer een programmeertaal/omgeving erbij te leren.

Dat veranderde deze week heel snel.

Arjan en Per-Ivar hebben namelijk sinds deze week de beschikking over een AxiDraw V3. Een plotter. Eentje die je zelf zou kunnen bouwen of voor zo’n bijna 500 euro kunt kopen (of tweedehands voor een aantrekkelijkere prijs zoals Arjan en Per-Ivar blijkbaar gedaan hebben).

Zoals bij veel van zulke tools, is er veel info te vinden over hoe je de plotter aanstuurt en wat je er mee kunt tekenen.  Per-Ivar deelde een resultaat via Twitter en Arjan ging nog een stapje verder. Hij plaatste een filmpje:

En hij zette de code die hij daarvoor gebruikt had op Github: https://github.com/ajvdmeij/binarycircles
Natuurlijk was ik stikjaloers, de resultaten zagen er cool uit, maar, zo dacht ik, dat moet toch ook kunnen met de Silhouette Cameo 3? Die kan immers ook als plotter werken. En het script van Arjan stuurt niet rechtstreeks de AxiDraw aan maar maakt een SVG bestand. En ik heb de betaalde communityversie van Silhouette Studio die ook SVG bestanden in kan lezen.

Lees verder….

Deel dit bericht:
jan 062019
 

Ik had het zo lang mogelijk voorkomen. Mijn HP PSC 2175 All-in-one printer/scanner had geen internet-aansluiting, maar met behulp van een Sitecom LN-308 hing hij al ruim 11 jaar aan het thuisnetwerk. Nee, hij had geen ondersteuning voor de iPad, maar who cares. De software werd al een tijdje niet meer bijgewerkt, scannen ging eerst wat omslachtiger maar met Windows 10 eigenlijk juist weer prima. Dubbelzijdig printen deed ik nauwelijk (kon in theorie als je zelf het blaadje omdraaide). En voor het snel dubbelzijdig scannen had ik al een tijdje een Fujitsu ScanSnap S1500 ernaast staan.

Kortom, hij had wat mij betreft nog lang niet vervangen hoeven worden. Maar net voor de Kerst leek hij toch definitief de geest te hebben gegeven. Hij wilde de cartridges niet meer herkennen, mopperde daarna over onjuist papierformaat, en ja, achteraf denk ik dat we hem wellicht uit elkaar, schoongemaakt en weer in elkaar zouden hebben kunnen krijgen en dat hij dan heel misschien het weer gedaan zou kunnen hebben, maar met name het gegeven dat hij bij deze acties (proberen de cartridges te herkennen en uitlijnen) een aantal keren zomaar helemaal uitviel (niet vastlopen, maar gewoon helemaal display dood en niks meer totdat ik de stekker uitgetrokken en ingestoken had) gaf de doorslag. Dit is een apparaat dat altijd aan (in standby) staat en daar wil ik geen gedoe mee als het gaat om elektrische veiligheid. Dus werd hij, na 15 jaar trouwe dienst, overleden verklaard en vervangen door een HP ENVY Photo 7830 All-in-One. Het moest en zou een nieuwe HP worden, al zal ik binnenkort nog wel eens een blogpost schrijven over hun belachelijke focus op het afsluiten van abonnementen voor het bij hen kopen van printerinkt. Maakt niet uit. De €139,- (excl. €25,- cashback) die ik voor de ENVY betaald heb was een fractie van wat ik voor de HP PSC 2175 All-in-one printer/scanner betaald had. En na een uurtje in de instellingen duiken om er voor te zorgen dat de printer niet het internet op kan maar alleen via het lokale netwerk toegankelijk is, uitschakelen van print-by-mail etc. was ik daar tevreden mee (en hij werkte in no time probleemloos vanaf elk apparaat dat we in huis hebben). De prima kwaliteit prints op de magneetvellen eerder deze week maakten uiteindelijk dat ik er toch wel tevreden mee ben.

Maar goed, dit bericht ging niet over de nieuwe printer/scanner, hij gaat over de oude. Want toen ik constateerde dat we er nou echt niets meer konden, zei Marit meteen: “We kunnen hem natuurlijk wel nog uit elkaar halen”.
Dat kan! En dat hebben we gisteren gedaan. 🙂

Lees verder….

Deel dit bericht:
jan 052019
 

Eerder deze vakantie schreef ik al over de experimenten met de snijplotter en heat transfer vinyl (HTV). Dat was met 1 kleur en met ons stoomstrijkijzer. Inmiddels had ik bij de Blokker voor niet al teveel geld (€17,99 excl verzendkosten) een droogstrijkijzer besteld en geleverd gekregen.

Ook waren er wat ideeën geopperd over het maken van een paar babytruitjes op basis van deze instructie die ik online gevonden had. Dat hebben we gedaan, maar de truitjes zijn nog niet bij de respectievelijke moeders, dus daar kon ik nog geen foto’s van plaatsen (komt nog, ze zijn best heel mooi geworden).

Een tweede (eigenlijk dus derde) shirt dat ik op deze manier maakte had een logo dat redelijk wettelijk beschermd is, dus dat kon geen basis zijn voor een blogpost. Dus nóg een t-shirt gemaakt op basis van een afbeelding die ik al eerder gebruikt had en op mijn laptop heb zitten én een lettertype dat voor privégebruik bruikbaar is (en voor de kenners wellicht herkenbaar is?).

Wat maakt het gebruik van 2 of meer kleuren bij vinyl anders dan 1 kleur? Nou voornamelijk omdat je het liefste niet laag op laag wilt leggen. Het idee is daarom dat je de verschillende lagen “uit elkaar snijdt”. Daarvoor zijn twee benaderingen: de eerste zorgt voor een gegarandeerde overlap tussen de tweede en de eerste kleur (zie deze uitleg) terwijl de tweede zorgt voor negatieve ruimte om de tweede kleur zodat deze duidelijker zichtbaar wordt (zie deze video). Bij het shirt dat je in deze blogpost ziet heb ik die tweede methode gebruikt.

Bij de babyshirts hebben we de eerste methode gebruikt. Centraal bij de aanpak is dat je eerst de twee kleuren over elkaar heen legt op de exacte plek waar je ze op het shirt (romper etc) wilt hebben. Door ze dan beide te selecteren en voor “substract all” te kiezen wordt de ene kleur uit de andere gesneden.

Wil je dat de beide kleuren heel goed aansluiten, dan voeg je nadat je dit doet een offset toe van zo’n 3,5 mm en gebruik je het resultaat (met offset!) om uit te snijden uit HTV. Wil je extra ruimte om de letters dan voeg je voordat je dit doet een offset toe van zo’n 2-3 mm maar gebruik je het originele (zonder offset!) om uit te snijden uit HTV. De exacte hoeveelheid van de offset is een beetje afhankelijk van het lettertype en wat er mooi uitziet.

Net als met 1 kleur HTV is het belangrijk dat je de afbeelding horizontaal spiegelt voordat je hem laat uitsnijden. Helaas blijkt ook Silhouette Studio 4.1 niet altijd te vragen of je een afbeelding gespiegeld wilt snijden, zelfs niet als je HTV als materiaal gekozen hebt. Dus het is beter om het zelf vooraf te doen.

Lees verder….

Deel dit bericht:
jan 032019
 

De Kerstvakantie nadert alweer zijn einde, maandag gaat de snijplotter weer terug naar Nijmegen. Hoogste tijd dus om een aankoop te testen die we vorige week bij de Action tegen gekomen waren: 2 x A4 magnetisch fotopapier voor € 0,99 per pakje.

Het idee is simpel: je print foto’s op het papier met een inkjetprinter en knipt ze dan uit. Aan de achterkant van het papier zit een dunne magneetlaag geplakt. Die zorgt ervoor dat ze op een koelkast, oven of whiteboard blijven plakken.

Ik had de reviews voor het magnetisch papier van Silhouette zelf gezien. Die waren niet erg positief. Maar voor 99 eurocent durfde ik een test wel aan.

De Silhouette software heeft de mogelijkheid om plaatjes die je geprint hebt uit te snijden. Maar je moet even weten hoe. Je kunt namelijk niet zomaar een geprint vel snijden. Je moet dat vel geprint hebben vanuit de Silhouette software zelf. Daarbij zorgt de software er voor dat er een drietal markers geprint worden die de software daarna weer gebruikt om te “weten” waar de verschillende afbeeldingen op het papier staan.

In mijn geval heb ik (met wat hulp van Niek die een magneetbord op zijn kamer heeft hangen) afbeeldingen gezocht op internet. Die in de Silhouette Studio software op een A4 vel geplaatst. Van een afbeelding maak je dan eerst een “trace” zodat je een ongeveer contourlijn van de afbeelding hebt. Met behulp van de “offset” tool kun je dan (als je dat wilt) een wit randje om de afbeelding heen maken. Daarna verwijder je de binnenste lijnen en onderdelen en zet je de afbeelding weer netjes op zijn plek. Dit werkt dus anders dan bij Vinyl stickers. Daar is het mooi als de achtergrond er doorheen schijnt én die plak je eenmalig om niet meer los te halen. Deze magneten moet je gemakkelijk los kunnen halen, dus moeten ze ook stevig zijn. je ziet dat goed bij het Avengers logo, daar is de binnenkant van het logo “wit”, d.w.z. de achtergrond van het printbare magneetvel.

Lees verder….

Deel dit bericht:
jan 022019
 

Vlak voor de kerst kwam er een pakje aan uit China met 2 “slimme” lampen. Ze hebben ingebouwde WiFi, geen aparte hardware nodig en zijn o.a. te koppelen aan Home Assistent, maar ook voorzien van een eigen app voor Android en iOS waarmee je ze naar wens kunt instellen. Je kunt de kleur aanpassen, de felheid en zelfs de lamp automatisch op basis van de muziek die je telefoon hoort het licht laten aanpassen.

Dit is de link van de leverancier waar ik ze gekocht heb. Ik krijg geen geld of zo als jij ze daar koopt, ik heb er pas 1x wat gekocht (en heb er nu weer 2 besteld), ik vond iets meer dan 15 euro voor 2 lampen van 6,5W een leuk bedrag en ik wilde er mee experimenteren.

Tijdens de lunch vandaag kreeg ik de vraag: “Als deze lamp minder fel staat, verbruikt hij dan ook minder energie of gaat het allemaal verloren aan warmte?”. Oei, goeie vraag waar ik alleen van kun aangeven dat ik er vanuit ging dat hij minder energie zou verbruiken en dat het niet allemaal aan warmte op zou gaan, maar dat niet zeker wist.

Als het vakantie is, is dat antwoord natuurlijk niet afdoende. Dus werd na de lunch de tafel leeg geruimd en ging ik op zoek naar de benodigdheden voor een niet wetenschappelijk, absoluut verbeterbaar maar voor ons doel genoeg experiment.

Uit de doos met reserve-onderdelen kwam een fitting met schakelaar en stekker waarmee we een lamp zouden kunnen aansluiten op een stekkerdoos en aan/uit konden schakelen. Uit diezelfde doos kwam mijn oude Voltcraft Energy Check 3000. Ooit gekocht bij de Conrad, toen was hij nog wit. Inmiddels beige uitgeslagen, absoluut niet de meest betrouwbare en volledige verbruiksmeter, maar goed genoeg voor ons doel. Wel met de aantekening dat hij waarden onder de 1,5W niet gegarandeerd meet, en dat blijkt toch nog wel een issue te zijn.

Ook gingen we op zoek naar vergelijkingsmateriaal. Je ziet ze hierboven op de foto. Allereerst (links) de “oobest” (dat is het merk dat de winkel op AliExpress noemt) Bubble Ball Bulb met een opgegeven verbruik van maximaal 6,4W en een lumen bereik van 500 – 999 Lumen. Je kunt zien dat het een enorme peer is, ernaast ligt namelijk een 75W klassieke gloeilamp, die moest zeker meedoen. De andere drie deelnemers zijn allemaal niet nieuw gekocht, dus ik kan geen link opnemen naar waar je ze kunt kopen. Ik neem ook aan dat als nu spaarlampen van dat betreffende merk koopt, ze een stuk beter van kwaliteit zijn, maar het was wat we in huis hadden. Nummer 3 in het rijtje (vanaf links geteld) is een Hema 11W Mini spaarlamp, nummer 4 een Calex 7W 2700K 60mA lamp en helemaal rechts ligt een MEGAMAN 7W 61mA lamp.

Eerst keken we alleen naar het verbruik, maar het was al snel duidelijk dat de lichtopbrengst bij de lampen heel verschillend was. Dus wilden we ook een inschatting hebben van de lichtopbrengst. We hebben de app  Lux Light Meter Free geïnstalleerd op een Samsung Galaxy S7 en deze op een vaste afstand van de lamp die we wilden testen gezet (zie afbeelding).

Er zullen nu nóg een paar mensen opgesprongen zijn bij het zien van de foto. Inderdaad. de afstand van de Galaxy S7 tot de lichtbron is veel minder dan 1 meter. En dat maakt in absolute zin al onze metingen in Lux onbruikbaar. Maar bij een afstand van 1 meter hadden we nog meer te maken gehad met het effect van omgevingslicht. Ook nu al kond ik zien dat het verschil uitmaakte of ik wél of niet op de stoel tussen de Galaxy S7 en het raam zat. We hebben daarom alle metingen gedaan met iedereen steeds op dezelfde plek/stoel.

Goed, alle voorbehouden, beperkingen, kanttekeningen gehad. Laten we eens kijken naar de resultaten!

Lees verder….

Deel dit bericht:
jan 012019
 

Het nieuwe jaar is weer van start. Ik hoop dat 2019 ook voor jou een goed jaar mag worden!

Het inluiden van dat nieuwe jaar ging ook in Deurne gepaard met het afsteken van vuurwerk. Lang niet zo extreem als op sommige andere plekken als ik de berichten mag geloven. Gisteren, oudjaarsdag was eigenlijk de eerste dag (en meteen ook de laatste) dat er al overdag (voor 18:00 uur) al redelijk wat geknald werd op straat. Dat was na 18:00 uur zeker ook al zo. Maar vanaf middernacht was het voornamelijk een mooi schouwspel van siervuurwerk dat in de buurt afgestoken werd. Niet direct bij ons voor de deur. De meeste buren zijn/waren niet thuis en zelf steken we ook geen vuurwerk af (ik kijk er liever naar). Al met al betekende dit dat de fijnstofmeter die ik net voor de jaarwisseling buiten gehangen had zeker niet de maximale laag “rook” over zich heen gekregen heeft die mogelijk was. Maar meer dan genoeg om een duidelijk verschil in metingen te laten zien. Waar het vorig jaar nog klein piekje was, hoog maar heel kortstondig, bleven de waarden voor de meting van deeltjes met een afmeting van respectievelijk 10 en 2,5 µm nu geruime tijd veel hoger dan de twee dagen eerder. En de screenshot hierboven van vanochtend laat zien dat ze daarna ook (gelukkig) weer gedaald zijn naar gezondere waarden.

De waarden liggen nu weer ruim onder de 50 µg/m³ maar tijdens de jaarwisseling werden waarden van boven de 600 µg/m³ voor de PM10 en bijna 500 µg/m³ voor de PM2,5 gemeten. Ook de officiële sensoren op luchtmeetnet.nl gaven een flinke uitslag rond middernacht al waren er ook gebieden waar het toen nog wel meeviel.

Als ik de waarden vergelijk met de rapportage van het RIVM van vorig jaar waarbij een aantal metingen kortstondig de 1.000 µg/m³ aantikten, dan komt het visuele beeld (links en rechts in de straat hing veel meer rook dan bij ons voor de deur) overeen met de meting van de fijnstofmeter.

Vorig jaar heeft de meter nog een maand of twee enigszins gewerkt (waarden doorgegeven), maar omdat daar toen weinig interessante data uit kwam is hij daarna vergeten. Dit jaar heb ik in ieder geval een monitor actief die in de gaten houdt of hij online is (en mij een seintje op mijn telefoon geeft als dat niet meer zo is).

Ik denk dat ik er ook wat triggers aan hang om hogere waarden dan wenselijk in de gaten te houden. De officiële normen zijn (gelukkig?) tamelijk streng, daar bleven de waarden ook maandag (30 december) niet onder al waren ze uiteraard lang niet zo extreem als afgelopen nacht. We gaan het zien.

Deel dit bericht:
dec 302018
 

Vorig jaar deden we op het laatste moment mee met de test van het RIVM om de luchtkwaliteit rond de jaarwisseling te meten. Onze meter, met een Shinyei PPD 42NJ in plaats van de toen ook al door het RIVM geadviseerde Nova SDS011 fijnstofmeter, De resultaten van onze meter waren op de kaart van het RIVM niet te zien en ik moet bekennen dat de meter daarna weliswaar buiten is blijven hangen, maar in maart 2018 blijkbaar offline is geraakt en daarna vergeten.

Dit jaar voert het RIVM weer een experiment uit, maar onze meter zal daar (waarschijnlijk) niet in meegenomen worden. Ik heb namelijk wél de upgrade naar de SDS011 uitgevoerd, maar de BME280 vervangen door een eenvoudigere DHT22 en in plaats van de RIVM software op de ESP8266, gebruik gemaakt van de firmware van luftdaten.info.

Even terug naar het begin. De fijnstofmeter had het hele jaar buiten gehangen. En was dus al even offline. De fijnstofmeter zag er een beetje verweerd uit, idem voor wat betreft de sticker. Tijd dus voor een poetsbeurt, een nieuw sticker, vers uit de snijplotter en het samenvoegen van de nieuwe onderdelen.

De instructies voor het samenvoegen van de sensor en het installeren van de firmware staan hier op de site. Ik had in eerste instantie de SDS011 verkeerd aangesloten. Mijn ESP8266 had niet, zoals in de instructies de GND en VU pinnen op de plek zitten van de tekening. Nadat ik die goed aangesloten had kon ik ook het rode LEDje op de SDS011 zien knipperen.

Lees verder….

Deel dit bericht:
dec 262018
 

Tweede Kerstdag, dus een bericht over het  maken van kerstkaarten kan nog net, al kun je op deze manier natuurlijk een heleboel andere pop-up kaarten maken als je een snijplotter hebt.

De software die bij de Silhouette Cameo 3 geleverd wordt heeft sinds versie 4.1 de beschikking over een optie om pop-up kaarten te maken. Heel eenvoudig, zo lijkt het ook als je dit filmpje bekijkt. Een stuk ingewikkelder dan het lijkt was mijn conclusie na een ochtendje samen met de kinderen produceren van kerstkaarten.

Het idee is simpel: je ontwerpt een tafereel of een afbeelding die je wilt laten “uitspringen”. Dan maar je daar een silhouette van door alle binnenste delen van een kopie van de afbeelding te verwijderen en met de speciale pop-up functie van de software om te laten zetten in een popup. Snij de onderdelen uit, plakken en klaar. In theorie dan.

Voor de kerstkaart wilde ik een huisje en een paar kerstbomen maken die omhoog zouden vouwen. De basis van het plaatje werd weer voorbereid in PowerPoint (sorry) op basis van een aantal afbeeldingen die ik online gezocht en gevonden had.

Ik had eerst het tafereel al in PowerPoint willen samenstellen, maar realiseerde me dat ik de onderdelen in verschillende kleuren/materialen wilde uitsnijden, en dan is het handiger om ze als losse onderdelen over te zetten.

Dit keer heb ik gewoon gebruik gemaakt van het Windows klembord om de afbeeldingen naar Silhouette Studio over te zetten. Dus gewoon selecteren in PowerPoint, CTRL+C om te kopiëren, naar Silhouette Studio en daar CTRL+V om te plakken.

Lees verder….

Deel dit bericht: