apr 192020
 

De collega’s bij het iXperium gebruiken het wel eens als opdracht om het probleemoplossend vermogen van leerlingen te stimuleren: het ontwerpen en bouwen van een interactieve knikkerbaan.
Maar dit is van een heel andere orde: het is een samenwerking tussen de mensen achter Formula E, de elektrische Formule 1 klasse en Jelle’s Marble Runs. Op het kanaal van deze laatste kun je de Marbula One (Formule 1 voor knikkers) vinden. Het filmpje hierboven is daar een variant op: de knikkers rollen nu voor verschillende teams die normaal gesproken voor de Formula E rijden, inclusief de gebruikelijke commentator voor die races. Ik denk dat ik niet de enige was waarvoor dit de eerste kennismaking met Marbula One is. Ik zal ook eerlijk bekennen dat ik niet de hele 5 minuten reeds bekeken heb, maar na de start van het eerste rondje doorgespoeld heb naar het einde. Grappig is nu wel dat de knikkers tijdens de race van positie verwisselen, het is dus net als bij een gewone race niet bij voorbaat al duidelijk wie gaat winnen. Wat dat betreft is het spannender dan veel Formule 1 races in 2019 waren.

Met dank aan Engadget voor de tip

apr 182020
 

Je hebt vast al een keer de voorbeelden gehoord waarbij mensen typemachines, harde schijven, floppydrives, gebruiken om muziek te maken. Device Orchestra toets iets vergelijkbaars, maar dan in de overtreffende trap. Neem bijvoorbeeld onderstaande clip:

Zoals je in de titel ook kunt lezen zijn dit zeven verschillende elektronische apparaten die elk hun eigen soort geluid, deel van de muziek voor een rekening nemen. Het hele kanaal is hier te vinden en bevat een grappige verzameling filmpjes. Soms met dansende elektrische tandenborstels, meestal met een mix van apparaten.

Met dank aan Guido van Dijk voor de tip!

feb 232020
 

We waren er eigenlijk net allemaal aan gewend: moderne films waren niet “echt”. Tenminste niet voor de acteurs die er in speelden. Bij de Matrix, Star Wars, maar ook games als BEYOND: Two Souls moesten de acteurs zichzelf voorstellen dat ze in een fantastisch mooie en spannende omgeving aan het acteren waren. Maar die omgeving werd er pas later, achteraf bij het productieproces in gemonteerd. Dat het anders kan liet The Weather Channel ruim een jaar geleden al zien met hun gebruik van de Unreal Engine om live mixed reality te gebruiken tijdens hun weerberichten.

Het gebruik van diezelfde Unreal Engine bij The Mandalorian zou je kunnen zien als een logische vervolg daarop, iets groter. Daar hebben ze een studio van zo’n 23 meter in diameter in gebruik met daarom heen een 6 meter hoge LED want die 270 graden van de de studio omringt. Op die wand projecteren ze de grafische effecten, achtergronden, omgeving. Het resultaat is niet alleen voor de acteurs, die hun omgeving kunnen zien terwijl ze acteren, prettig. Het is ook voor de producent een voordeel want die kan meteen tijdens het maken van de opnames zien wat het eindresultaat gaat worden. En kan er ter plekke voor kiezen om dingen aan te laten passen. De kwaliteit van het geheel is dusdanig dat 50% van de shots in The Mandalorian met deze techniek gemaakt is.

(getipt door Engadget)

feb 162020
 

Ze krijgen bonuspunten voor de afkorting: VROOM, dat staat voor Virtual Robot Overlay for Online Meetings. Maar voor het overige is het er zo eentje van “wie weet wordt het ooit iets, maar nu nog niet”. Het concept is ingenieus bedacht: de ene partij (0p afstand) gebruikt een VR set om te zien en te bewegen, de andere gebruik AR via een Hololens om de avatar van de persoon op afstand te zien.

Los van de vraag hoeveel tijd en werk het kost om de avatar te produceren vooraf, ziet het er nu op het filmpje allemaal nog heel erg “clumsy” uit. Zo erg dat het de vraag is of het niet een té complex geheel aan het worden is.

Via Walkingcat en MSPoweruser.com

 

Cool: De Wonderfooncentrale

 Gepubliceerd door om 08:12  Raspberry Pi
jan 172020
 

Je zult er vast wel al eens van gehoord hebben (en zo niet, dan doe je het nu), de Wonderfoon. Het principe is simpel: neem een oude telefoon, bouw er een Raspberry Pi in en je hebt een apparaat waarmee ouderen eenvoudig naar muziek uit de oude doos kunnen luisteren.

Een Wonderfoon kun je niet in de winkel kopen, die moet je zelf bouwen. Op http://wonderfoon.nl/ kun je de handleiding daarvoor (pdf) vinden. Leuk als je handig bent en op zoek bent naar een project voor in de vakantie, maar het is niet voor iedereen weggelegd. Binnenkort hoeft dat ook niet meer, dan is er namelijk de Wonderfooncentrale.

Disclaimer: Ik ben op geen enkele wijze bij het product of project betrokken. Ik weet dus niets over prijs, introductiedatum, manier waarop hij geïntroduceerd gaat worden. Ik heb ook nog geen hands-on ervaring ermee. Ik heb hem in mijn handen gehad (lang genoeg om er de foto’s van te maken) en mijn collega Barbara heeft hem kort gedemonstreerd. Dat was voor mij voldoende reden voor een bericht erover. 

Lees verder….

dec 062019
 

Tja, hoe zou het zijn om bij Portal A te werken? Wie? zul je je wellicht afvragen. Nou, dat is het productiebedrijf dat o.a. Rewind 2018 gemaakt heeft. Die video heeft op dit moment het hoogste aantal dislikes van alle video’s die op YouTube te vinden zijn (17 miljoen op moment van schrijven).

In 2019 lijkt Portal A (en aangezien ze natuurlijk gewoon in opdracht van YouTube werken, ook de opdrachtgever zelf) op safe te spelen. En tja, op safe spelen na een negatieve ervaring, dat is als een voetbalteam dat na een stevige nederlaag bij de volgende wedstrijd vooral inzet op het tegenhouden van doelpunten van de tegenstander. Dat team zal geen lof scoren bij de fans voor spetterend veldspel.
Zo ook bij Rewind 2019. The Next Web was duidelijk in haar oordeel: “YouTube completely gives up trying for Rewind 2019”.

En ik moet bekennen dat ik eerst dacht “Waar maken jullie je druk over?”, maar ja 17 miljoen dislikes is natuurlijk niet niks.

Lees verder….

Koeien nu ook aan de VR?

 Gepubliceerd door om 23:55  Twitterarchief
nov 272019
 

Goed, ik ga er vanuit dat het allemaal een goeie PR-stunt is van een bedrijf  in Moskou en in dat geval is het wel een origineel idee. Ik kwam het bericht tegen bij Engadget, zij verwijzen naar een Russisch bericht dat met Google Translate prima te volgen is. Ik heb het even opgeslagen als PDF voor mijn archief: PDF met Google vertaling van het bericht in het Russisch.

Het is een grappig bericht om te lezen. Er wordt uitgelegd dat bekend is dat de omgeving van koeien van invloed is op hun welzijn en als gevolg daarvan op hun melkproductie. De VR bril brengt hen in zo’n rustige omgeving. En ze hebben niet zomaar wat gebouwd:

Kleine test zouden al een verbetering van gemoedstoestand van de koeien aangetoond hebben. Een grotere test zou moeten laten zien of ook de melkproductie toeneemt. We gaan het zien of waarschijnlijk nooit meer iets van horen. 😉

nov 102019
 

Ik ben nog niet helemaal bij met het schrijven van de blogposts die over de afgelopen weken nog op de rol stonden, maar wilde deze er absoluut gewoon even tussendoor gooien. Tegenwoordig gaat het hier in huis (in weekenden dat mijn oudste dochter thuis is) regelmatig over games, het ontwikkelen ervan, gameplay etc.

Dus toen Death Stranding uitkwam en de eerste verwarde recensies voorbij kwamen ging dat ook hier in huis niet ongemerkt voorbij. Zelf kan ik hem nog niet spelen, de game komt pas ver in de loop van 2020 uit voor PC en we hebben nog geen PS4 in huis om hem op te spelen. Maar het lijkt er op dat een aantal van de reviewers de game zelf ook nog niet gespeeld heeft of geen flauw idee heeft wat ze er mee aan moeten.

De eerste review waar we ik mezelf over verbaasde was die bij Engadget. Die review leest meer als een verhandeling over de geschiedenis van film als kunstvorm, de rol van games daarbij en de ideeën van de auteur over de toekomst ervan. Terecht wordt in de reacties opgemerkt dat het bronnenmateriaal wat beperkt is als je dat doet op basis van één game. Maar ik wil je de conclusie nog wel even meegeven (bron: Jessica Conditt voor Engadget)

Video games aren’t the end. The next big art form is already on its way — augmented reality will fuse digital life with the physical realm, offering myriad new avenues of artistic expression. The interactive experiences built for these realities will be informed by all of the mediums that came before, but video games will be the nearest example. In order to provide a clear template for future art, and in order to sustain respect in the present, video game creators and critics can’t rely on the familiar thrills of film. The best way to make video games stronger is to embrace everything they are. And video games are a lot of things, but they’re definitely not movies.

Ook bij de Volkskrant leken ze niet echt te weten wat ze met de game aanmoesten. Daar maakt Peter van Ammelrooy vooral gebruik van andere bronnen. De intro zet de toon al duidelijk:

Het enige positieve (afgaande op de review) lijkt te zijn dat Death Stranding gebruik maakt van de Decima engine van het Amsterdamse Guerrilla Games, maar wat van Ammelrooy zelf vindt van de game wordt niet duidelijk.

Bij Bright hebben ze er een stuk minder moeite mee. In het bericht (zonder vermelding van auteur) getiteld “Wat je moet weten over Death Stranding” maken ze die claim wat mij betreft waar. Ze beschrijven helder waarom de game gemengde reacties oproept, vellen daarbij niet meteen een waardeoordeel, maar beschrijven juist wanneer het voor jou wel niet een game om te kopen kan zijn. Het helpt daarbij al als je het gegeven dat de game door Hideo Kojima ontwikkeld is als gegeven neemt en dan niet veronderstelt dat Kojima zich aan ons aanpast maar er vanuit gaat dat een game die door hem ontwikkeld wordt een weergave is van hoe hij tegen het genre aankijkt.

Aan de heel andere kant van het spectrum zit de review van IndieWire waar David Ehrlich niet alleen lyrisch is over de “Video Game Movie”. Daarbij is het taalgebruik heel kleurrijk maar is het op dit moment toch echt wel de meest diepgaande review en beschrijving van de game die ik tegengekomen ben.

Dus…
Ik kan me voorstellen dat je nog steeds zoiets hebt van “ehm, moet ik me nou echt druk gaan maken over de reviews van een spelletje op de computer?”. Nou, ja, druk maken hoeft van mij niet meteen. Maar interesse erin (en bv dus niet alleen het bericht bij de Volkskrant lezen en daar je mening mee vormen) is niet onverstandig. Gisteren schreef ik voor de iXperium site een bericht over ROBIN een interactieve film, een film ontwikkeld vanuit onderzoek/onderwijs. Games als Death Stranding (en ook bv Detroit: Become Human) zijn wat mij betreft voorbeelden van richtingen die zoiets op kan gaan. ROBIN laat zien dat de uitdagingen zeker niet alleen in de techniek zitten, ik denk dat ze dat bij ROBIN juist heel goed opgevangen hebben en laten zien dat je ook zonder motion capturing een verhaal kunt vertellen.  Wel kan ROBIN absoluut leren van de complexiteit en de finesse van games als Death Stranding en Detroit: Become Human als het gaat om keuzes die de speler maakt en de effecten daarvan op het vervolg.

Cool: DIY (Halloween) PCB Badge

 Gepubliceerd door om 06:17  attiny, Hardware
okt 222019
 

Deze valt in de categorie “heb ik helaas/zeker zelf geen tijd voor om uit te proberen maar wel super cool” en dus plaats ik hem even:  Bitluni heeft voor Halloween een ontwerp gemaakt van een PCB (een printed circuit board) in de vorm van een The Texas Chain Saw Massacre figuurtje (met een knipoog).

Je kunt hem kopen op zijn Tindie-pagina (dan vind ik hem voor zo’n 20 dollar incl. verzendkosten nog best duur – je moet hem dan zelf nog even in elkar zetten), maar onder de video op YouTube staan de links naar alle onderdelen en de code staat uiteraard op github.
Bitluni maakt gebruik van JLCPCB, een sponsor van zijn bedrijf (en van de opname), ook daar zit je natuurlijk niet persé aan vast.

Zoals gezegd, ik plaats hem vooral als voorbeeld van mooie dingen die je kunt doen met een ATTiny. In dit geval een ATTiny1604 die zo te zien een stuk minder gemakkelijk te krijgen is als een ATTiny85.