dec 062019
 

Tja, hoe zou het zijn om bij Portal A te werken? Wie? zul je je wellicht afvragen. Nou, dat is het productiebedrijf dat o.a. Rewind 2018 gemaakt heeft. Die video heeft op dit moment het hoogste aantal dislikes van alle video’s die op YouTube te vinden zijn (17 miljoen op moment van schrijven).

In 2019 lijkt Portal A (en aangezien ze natuurlijk gewoon in opdracht van YouTube werken, ook de opdrachtgever zelf) op safe te spelen. En tja, op safe spelen na een negatieve ervaring, dat is als een voetbalteam dat na een stevige nederlaag bij de volgende wedstrijd vooral inzet op het tegenhouden van doelpunten van de tegenstander. Dat team zal geen lof scoren bij de fans voor spetterend veldspel.
Zo ook bij Rewind 2019. The Next Web was duidelijk in haar oordeel: “YouTube completely gives up trying for Rewind 2019”.

En ik moet bekennen dat ik eerst dacht “Waar maken jullie je druk over?”, maar ja 17 miljoen dislikes is natuurlijk niet niks.

Lees verder….

Deel dit bericht:

Koeien nu ook aan de VR?

 Gepubliceerd door om 23:55  Twitterarchief
nov 272019
 

Goed, ik ga er vanuit dat het allemaal een goeie PR-stunt is van een bedrijf  in Moskou en in dat geval is het wel een origineel idee. Ik kwam het bericht tegen bij Engadget, zij verwijzen naar een Russisch bericht dat met Google Translate prima te volgen is. Ik heb het even opgeslagen als PDF voor mijn archief: PDF met Google vertaling van het bericht in het Russisch.

Het is een grappig bericht om te lezen. Er wordt uitgelegd dat bekend is dat de omgeving van koeien van invloed is op hun welzijn en als gevolg daarvan op hun melkproductie. De VR bril brengt hen in zo’n rustige omgeving. En ze hebben niet zomaar wat gebouwd:

Kleine test zouden al een verbetering van gemoedstoestand van de koeien aangetoond hebben. Een grotere test zou moeten laten zien of ook de melkproductie toeneemt. We gaan het zien of waarschijnlijk nooit meer iets van horen. 😉

Deel dit bericht:
nov 102019
 

Ik ben nog niet helemaal bij met het schrijven van de blogposts die over de afgelopen weken nog op de rol stonden, maar wilde deze er absoluut gewoon even tussendoor gooien. Tegenwoordig gaat het hier in huis (in weekenden dat mijn oudste dochter thuis is) regelmatig over games, het ontwikkelen ervan, gameplay etc.

Dus toen Death Stranding uitkwam en de eerste verwarde recensies voorbij kwamen ging dat ook hier in huis niet ongemerkt voorbij. Zelf kan ik hem nog niet spelen, de game komt pas ver in de loop van 2020 uit voor PC en we hebben nog geen PS4 in huis om hem op te spelen. Maar het lijkt er op dat een aantal van de reviewers de game zelf ook nog niet gespeeld heeft of geen flauw idee heeft wat ze er mee aan moeten.

De eerste review waar we ik mezelf over verbaasde was die bij Engadget. Die review leest meer als een verhandeling over de geschiedenis van film als kunstvorm, de rol van games daarbij en de ideeën van de auteur over de toekomst ervan. Terecht wordt in de reacties opgemerkt dat het bronnenmateriaal wat beperkt is als je dat doet op basis van één game. Maar ik wil je de conclusie nog wel even meegeven (bron: Jessica Conditt voor Engadget)

Video games aren’t the end. The next big art form is already on its way — augmented reality will fuse digital life with the physical realm, offering myriad new avenues of artistic expression. The interactive experiences built for these realities will be informed by all of the mediums that came before, but video games will be the nearest example. In order to provide a clear template for future art, and in order to sustain respect in the present, video game creators and critics can’t rely on the familiar thrills of film. The best way to make video games stronger is to embrace everything they are. And video games are a lot of things, but they’re definitely not movies.

Ook bij de Volkskrant leken ze niet echt te weten wat ze met de game aanmoesten. Daar maakt Peter van Ammelrooy vooral gebruik van andere bronnen. De intro zet de toon al duidelijk:

Het enige positieve (afgaande op de review) lijkt te zijn dat Death Stranding gebruik maakt van de Decima engine van het Amsterdamse Guerrilla Games, maar wat van Ammelrooy zelf vindt van de game wordt niet duidelijk.

Bij Bright hebben ze er een stuk minder moeite mee. In het bericht (zonder vermelding van auteur) getiteld “Wat je moet weten over Death Stranding” maken ze die claim wat mij betreft waar. Ze beschrijven helder waarom de game gemengde reacties oproept, vellen daarbij niet meteen een waardeoordeel, maar beschrijven juist wanneer het voor jou wel niet een game om te kopen kan zijn. Het helpt daarbij al als je het gegeven dat de game door Hideo Kojima ontwikkeld is als gegeven neemt en dan niet veronderstelt dat Kojima zich aan ons aanpast maar er vanuit gaat dat een game die door hem ontwikkeld wordt een weergave is van hoe hij tegen het genre aankijkt.

Aan de heel andere kant van het spectrum zit de review van IndieWire waar David Ehrlich niet alleen lyrisch is over de “Video Game Movie”. Daarbij is het taalgebruik heel kleurrijk maar is het op dit moment toch echt wel de meest diepgaande review en beschrijving van de game die ik tegengekomen ben.

Dus…
Ik kan me voorstellen dat je nog steeds zoiets hebt van “ehm, moet ik me nou echt druk gaan maken over de reviews van een spelletje op de computer?”. Nou, ja, druk maken hoeft van mij niet meteen. Maar interesse erin (en bv dus niet alleen het bericht bij de Volkskrant lezen en daar je mening mee vormen) is niet onverstandig. Gisteren schreef ik voor de iXperium site een bericht over ROBIN een interactieve film, een film ontwikkeld vanuit onderzoek/onderwijs. Games als Death Stranding (en ook bv Detroit: Become Human) zijn wat mij betreft voorbeelden van richtingen die zoiets op kan gaan. ROBIN laat zien dat de uitdagingen zeker niet alleen in de techniek zitten, ik denk dat ze dat bij ROBIN juist heel goed opgevangen hebben en laten zien dat je ook zonder motion capturing een verhaal kunt vertellen.  Wel kan ROBIN absoluut leren van de complexiteit en de finesse van games als Death Stranding en Detroit: Become Human als het gaat om keuzes die de speler maakt en de effecten daarvan op het vervolg.

Deel dit bericht:

Cool: DIY (Halloween) PCB Badge

 Gepubliceerd door om 06:17  attiny, Hardware
okt 222019
 

Deze valt in de categorie “heb ik helaas/zeker zelf geen tijd voor om uit te proberen maar wel super cool” en dus plaats ik hem even:  Bitluni heeft voor Halloween een ontwerp gemaakt van een PCB (een printed circuit board) in de vorm van een The Texas Chain Saw Massacre figuurtje (met een knipoog).

Je kunt hem kopen op zijn Tindie-pagina (dan vind ik hem voor zo’n 20 dollar incl. verzendkosten nog best duur – je moet hem dan zelf nog even in elkar zetten), maar onder de video op YouTube staan de links naar alle onderdelen en de code staat uiteraard op github.
Bitluni maakt gebruik van JLCPCB, een sponsor van zijn bedrijf (en van de opname), ook daar zit je natuurlijk niet persé aan vast.

Zoals gezegd, ik plaats hem vooral als voorbeeld van mooie dingen die je kunt doen met een ATTiny. In dit geval een ATTiny1604 die zo te zien een stuk minder gemakkelijk te krijgen is als een ATTiny85.

Deel dit bericht:
jun 072019
 

Goed, ik snap het idee: hoe cool zou het zijn als je overal waar je maar bent dezelfde setup qua monitoren kunt hebben als op je eigen werkplek.

Want zeg nou zelf, jij hebt toch ook zo’n setup van 6 monitoren op je bureau, waarbij de ene nog groter is dan de andere?
Maar goed, dat zal ter illustratie zijn, als een “stel je eens voor dat je zo’n setup nu wél kunt realiseren?”

Los daarvan, wij zien het in de demo als vensters die in de werkelijke ruimte rondvliegen, maar het zijn duidelijk VR (of Mixed Reality zoals Microsoft dat noemt) brillen. Geen HoloLens brillen. Dat betekent dus dat je volledig afgesloten bent van je omgeving. Je ziet je toetsenbord of andere zaken die je op je tafel hebt liggen niet meer, ziet ook niet of iemand er in de coffeeshop met je tas vandoor gaat, je zit helemaal afgesloten van de buitenwereld. En dat wordt na 20-30 minuten helemaal niet zo fijn. Zelfs als je geen last krijgt van het gewicht van de bril op je hoofd, het zweterige gevoel dat je krijgt door het afgesloten zijn van een deel van je hoofd, zelfs dan wil je na die tijd wel weer even “vrij” uit die opgesloten ruimte. Dan maakt het dus niet uit dat de bril uren mee kan  op een acculading.

Nogmaals, het zou me super stoer lijken als ik ’s ochtends in de bus en trein een paar grotere schermen voor me zou kunnen zien bij het werken op mijn laptop. Maar dan wel in een AR-situatie. Waarbij ik gewoon de buitenwereld zie en de scherm letterlijk als extra fysieke schermen in de ruimte zweven. Zo tegen de tijd dat ze de interface in een contactlens ingebouwd hebben, die ik kan dragen zonder dat ik het gewicht voel of zonder dat ik een groot apparaat extra met me mee moet slepen om daar te kunnen werken. Die tijd komt wel, maar tot die tijd zijn dit vingeroefeningen waarvan ik me afvraag of Microsoft er genoeg van kan leren. De vraag “lopen gebruikers warm voor dit concept?” hangt toch heel erg samen met de uitvoering. En het zou me echt heel erg verbazen als dit met de huidige VR brillen en stand van de technologie tot een daadwerkelijk product te maken is.

getipt door mspoweruser.com

Deel dit bericht:
feb 102019
 

In de categorie “ik zou er zelf niet aan gedacht hebben om het te bouwen” vandaag een LCD paneel gemaakt van LED strips. Je weet wel, die strips zoals je die “overal” kunt kopen.

Op hackster.io kun  je lezen hoe dat kan. Nou beschrijven de auteurs van dat bericht het proces niet zomaar, want het werkt ook niet zomaar. Het is meteen ook een beetje een demo / advertentie voor een (op dit moment) aankomende Crowd Supply actie voor het benodigde controllerboard.

In de video hieronder (de audio is wat irritant, die kun je beter zacht zetten) zie je het assemblageproces en na 1:05 zie je een demo.

Het effect is (zeker op enige afstand) best goed.

Deel dit bericht:
jan 122019
 

Zodat ik hem gemakkelijker terug kan vinden.

/ht @teacher_rick die het filmpje in een tweet deelde.

Natasa Brouwer vulde aan met een link naar een achtergrondartikel.

 

Deel dit bericht:

Grappig: de eerste 8K TV’s komen eraan

 Gepubliceerd door om 07:47  Video
sep 012018
 

Afbeelding (c) Mashable

Dit jaar tijdens de IFA beurs in Berlijn zijn de eerste “8K tv’s” aangekondigd. Voor wie dat niet meteen iets zegt: dat zijn tv’s met een totale beeldresolutie van 7680×4320 pixels (individuele beeldpunten), daarom ook wel 4320p genoemd. Dat is dus 4 (!), niet 2 keer zo veel als 4K (4096×2160) heeft. En natuurlijk helemaal een stuk meer dan de magere 1920×1080 van “gewone” HD.

Super, zou je kunnen denken, scherper beeld, altijd goed!

Nou, nee. Je hebt een scherm dat 7680×4320 individuele beeldpunten kan aansturen, maar als je daar bijvoorbeeld gewone HD video naar toe stuurt, dan moet de tv gaan proberen te bedenken hoe de tussenliggende, ontbrekende beeldpunten in te vullen. In het slechtste geval krijg je hetzelfde resultaat als wanneer je een foto maakt van een stukje geprinte tekst en die dan heel erg groot gaat vergroten. Het wordt heel korrelig of juist heel vaag, maar zeker niet mooi scherp. Dat kan alleen als er ook video naar toe gestuurd wordt die in 8K formaat beschikbaar is.
Daarom is de conclusie van Mashable dat de tv’s (voor nu) volledig nutteloos zijn, helemaal terecht.
De reden dat ik “grappig” in de titel heb gezet is dat het me meteen deed terugdenken aan acht jaar geleden. In 2010 organiseerden SURF en De Waag een wedstrijd voor onderwijsinstellingen. De vraag was toen heel simpel: stel je krijgt (tijdelijk) de beschikking over een camera en een tv die 4K aankunnen, wat zou je dan willen filmen (ten behoeve van het onderwijs)?
Want 8 jaar geleden waren camera’s voor het maken van 4K video heel erg duur (nu kan een GoPro van een paar honderd euro dat al) en beeldschermen om 4K video op weer te geven waren heftig zwaar en eveneens duur. Met andere woorden, de 8K van nu was de 4K van toen. De geschiedenis herhaalt zich dus. En daarom twijfel ik er ook niet aan dat op termijn (over een jaar of 5-6) ook 8K heel gewoon zal worden.

Toch ben ik het met een paar kanttekeningen van Mashable erg eens. Met de onderwijskundige 4K video’s is het niet zo heel hard gegaan. En de kabelaanbieders zoals Ziggo hier in Nederland hebben er lang genoeg over gedaan om HD breed uit te rollen en voor een groot genoeg aantal zenders, die zijn nog niet bezig met 4K video, laat staan dat ze aan 8K denken.
Dus het aanbod van 8K video zal nóg een slag langzamer groeien dan dat het voor 4K doet. En als dan het zichtbare verschil zo klein is, dan kun je inderdaad stellen dat dit een duidelijke ‘technology push’ is.

Deel dit bericht:
jul 192018
 

Ok, dit valt voor mij tussen de categorieën ‘grappig’ en ‘bizar’ in. Natuurlijk, technisch is het een hoogstandje om een waterdichte VR bril te maken (op basis van een Samsung Galaxy S8), het systeem om een van de drie omgevingen te kiezen door de bril in een (op de video ziet hij er 3D-geprinte) houder te drukken is ingenieus. Het hele beheersysteem erachter is sowieso interessant als het gaat om de vertaling van zulke systemen naar onderwijssituaties. Maar of dit de toekomst van pretparken en zwembaden moet gaan worden? Achtbanen en glijbanen in VR? We gaan het zien.

Getipt door Freshgadgets.nl

Deel dit bericht:
mei 282018
 

Via Adafruit kwam ik bij deze leuke (verder tamelijk nutteloze) Record Player. het is een combinatie van de Google Vision API en de Spotify API.

De werking is tamelijk eenvoudig: maak een foto van een hoes van een LP of CD of als je die niet meer hebt (of nooit gehad hebt), zoek je gewoon even op Google naar plaatjes. Die afbeelding sleep je dan op de interface en dan stuurt de site die eerst door naar Google Vision om te beoordelen wat er op de afbeelding staat. Het resultaat wordt dan naar Spotify gestuurd en jij krijgt het resultaat daarvan te zien.

Mijn eerste test was met Eliminator van ZZ Top:

Het resultaat was niet 100% correct, maar wél ZZ Top:

Een dubbelcheck (dank je Marit) liet zien dat dat logisch is: Eliminator als album staat namelijk niet op Spotify. Zoek ik op basis van de cover van Afterburner, dan komt Spotify met het juiste album. Cool! 🙂

Hieronder staan er nog een paar:

De twee antieke “Now This is Music” hoezen kan Spotify niets mee. Maar dat ligt niet eens alleen aan Spotify (die die oude LP’s niet in de collectie heeft), van #4 maakt Google “lassen” (geen idee waarom) en op #6 herkent Google alleen Tina Turner. Op zich ook niet verkeerd.
Van de verzamel CD van Level 42 weet Google alleen “level 42” te achterhalen. Grappig is dan weer dat Spotify dan ook “The Very Best Of” als response geeft, als de cover in dat geval niet helemaal hetzelfde.

Je ziet het, je kunt je hier heeeeel lang mee amuseren. Vooral als je een oude sok bent (zegt Marit).

Deel dit bericht: