feb 232020
 

We waren er eigenlijk net allemaal aan gewend: moderne films waren niet “echt”. Tenminste niet voor de acteurs die er in speelden. Bij de Matrix, Star Wars, maar ook games als BEYOND: Two Souls moesten de acteurs zichzelf voorstellen dat ze in een fantastisch mooie en spannende omgeving aan het acteren waren. Maar die omgeving werd er pas later, achteraf bij het productieproces in gemonteerd. Dat het anders kan liet The Weather Channel ruim een jaar geleden al zien met hun gebruik van de Unreal Engine om live mixed reality te gebruiken tijdens hun weerberichten.

Het gebruik van diezelfde Unreal Engine bij The Mandalorian zou je kunnen zien als een logische vervolg daarop, iets groter. Daar hebben ze een studio van zo’n 23 meter in diameter in gebruik met daarom heen een 6 meter hoge LED want die 270 graden van de de studio omringt. Op die wand projecteren ze de grafische effecten, achtergronden, omgeving. Het resultaat is niet alleen voor de acteurs, die hun omgeving kunnen zien terwijl ze acteren, prettig. Het is ook voor de producent een voordeel want die kan meteen tijdens het maken van de opnames zien wat het eindresultaat gaat worden. En kan er ter plekke voor kiezen om dingen aan te laten passen. De kwaliteit van het geheel is dusdanig dat 50% van de shots in The Mandalorian met deze techniek gemaakt is.

(getipt door Engadget)

Beleefd: BEYOND: Two Souls

 Gepubliceerd door om 06:46  Gaming, Media, Video
dec 092019
 

Okay, een waarschuwing vooraf: als je BEYOND: Two Souls nog niet gespeeld/gezien hebt, stop dan nu met lezen. Sla dit bericht desnoods op in je favorieten, maar koop eerst de game voor de PS4 of in de Epic store voor Windows. Speel hem zelf, terwijl je zo min mogelijk over het verhaal weet.
Net als bij een goede film is het namelijk ook bij deze game veel en veel leuker als je hem helemaal blanko kunt ervaren.

Je kunt de gameplay in zijn geheel online bekijken (bijna 8 uur), maar geloof me, zelf spelen, met een headset op, met controller of toetsenbord en muis, voegt een dimensie aan het geheel toe. Is gewoon indrukwekkender. Ik zal  daarbij bekennen dat het voor het eerst is dat ik zó door het verhaal van een game gegrepen ben. Ja, in Tomb Raider heeft ook een verhaal en de graphics in het spel brengen de nodige emoties over, de single-player missies van Call of Duty heb ik voor een groot deel ook uitgespeeld omdat ik wilde weten hoe het verhaal zich verder zou ontwikkelen. Maar zo stevig als dat Ellen Page me wist te grijpen in haar rol als Jodie Holmes, dat lukte geen van die andere spellen.

Lees verder….

sep 182018
 

VPRO komt dit najaar met een serie documentaires over ons, de mens in een digitale wereld. De eerste was vorige week dinsdag te zien op NPO2, de tweede aflevering gisteren. Maar gelukkig bestaat er ook gewoon zoiets als NPOstart waar je ze (op dit moment) nog gewoon terug kunt kijken

Het complete lijstje:

  • dinsdag 11 september, The Cleaners
  • maandag 17 september, More Human Than Human
  • maandag 1 oktober, 21.00 uur – Bewaren
  • maandag 22 oktober, 21.00 uur – Ubiquity

Zie voor meer achtergrond bij de documentaires: https://www.vpro.nl/programmas/2doc/2018/digidocs.html

Ik heb inmiddels The Cleaners en More Human Than Human gezien. Op beide is wel wat af te dingen, maar beide leveren ook meer dan genoeg stof tot nadenken op. Bij The Cleaners gaat het over de mensen die er voor zorgen dat wij minder zooi op ons scherm krijgen als we gebruik maken van internet. Ze werken vaak (anoniem) voor grote bedrijven zoals Facebook, Google en Twitter. Hun werk is niet onomstreden omdat er vaak ook afbeeldingen / video’s verwijderd worden waarvan zeker niet iedereen van mening is dat die verwijderd zouden moeten worden. Logisch ook omdat de context heel bepalend is. Een blote borst is in Nederland geen enkel probleem, een afbeelding van een naakte politicus eveneens niet, maar op andere plekken wel. Duidelijk wordt wel dat de mensen die dit werk doen helemaal geen besef van die context hebben, ze krijgen een beperkte set ‘regels’ mee.

De documentaire laat ook zien wat het werk met de mensen zelf doet. Want zij krijgen dus ook al die filmpjes van onthoofdingen, kinderporno, propaganda etc. te zien. Dingen waarvan je niet zou willen dat iemand ze zou hoeven zien, laat staan heel vaak als onderdeel van je werk.

De documentaire stelt veel vragen niet. Dat wil zeggen ze laten het aan de kijker over om bepaalde vragen te stellen en daar een mening over te vormen. Dat verondersteld dus wel dat die kijker dat ook doet.

Lees verder….

aug 202018
 

Ook voor mij komt er vandaag een einde aan een lekker lange vakantie. Als je wil weten wat we de afgelopen drie weken uitgespookt hebben, dan verwijs ik je graag naar dit bericht op mijn andere weblog. Voor hier wil ik me richten op een specifiek aspect van die vakantie: hoe verwerk je al tijdens die vakantie op zijn minst een deel van de foto’s en video’s die je maakt?

Dat hoeft natuurlijk niet moeilijk te zijn: neem een laptop mee die krachtig genoeg is en je bent klaar. Maar een laptop is een van de dingen die ik niet mee op vakantie neem. Een heleboel andere apparaten wel. Zo hebben we:

  • 2 camera’s om onderwater foto’s en video’s te maken, een Canon G16 en een Canon S120
  • 1 GoPro Hero 4 Black voor het maken van filmpjes
  • 2 iPads mini’s (een versie 1 met 16GB en een versie 3 met 128GB intern geheugen)
  • 4 Android telefoons (allemaal eentje. Met name de Samsung Galaxy S7 maakt heel aardige foto’s)

Wat willen we allemaal kunnen doen:

  • De foto’s en video’s die we op de Canon G16 en de Canon S120 maken willen we zo snel mogelijk na de duik kunnen bekijken. Deels omdat we er een aantal via Facebook delen met familie en vrienden, maar veel belangrijker nog omdat we de foto’s gebruiken tijdens het samen invullen van de logboeken over de duiken die we die dag gemaakt hebben.
  • Eigenlijk geldt dat ook voor de filmpjes op de GoPro Hero 4 al is die niet vaak “hoofdcamera” geweest. Wel bij de duiken in de cenotes en bij de walvishaaisafari.
  • De iPad mini versie 1 wordt vooral gebruikt voor (offline) spelletjes en het bekijken van video’s. Hij is te traag en heeft een te beperkte opslagcapaciteit om een rol te spelen bij het bewerken van foto’s en video’s.
  • De Android telefoons worden bovenwater gebruikt om foto’s te maken van het hotel, tijdens een dagje Maya tempelpiramides bekijken, op de boot etc.

Voor mij was de iPad mini 3 daarom het centrale bewerkingsstation tijdens deze vakantie. Maar het was maar goed dat we ook Android apparaten in de buurt hadden, want ondanks de sterk verbeterde bestandsbeheermogelijkheden van iOS zou het niet zo goed gelukt zijn als nu.

Om het lijstje hardware compleet te maken, ik had ook bij me:

Hieronder zal ik een paar scenario’s beschrijven die met deze combinatie mogelijk zijn.

Lees verder….

mrt 292018
 

Aflevering 5 alweer van de Crash Course Media Literacy (zie hier voor een overzicht van de andere afleveringen). Na aandacht voor ons brein in aflevering 4, gaat het nu over media en geld. Nee, nog niet over adverteerders, maar over de constatering dat alle media gemaakt zijn door iemand, of een groep van iemanden (ja ja, dat is geen correct Nederlands, in het Engels klinkt het veel leuker: “group of someones”) .

Omdat media gemaakt worden met een doel (om je te informeren, te overtuigen, te vermaken), wordt gekozen voor een bepaalde manier om de boodschap over te brengen. Daarbij wordt gewezen op het feit dat er iemand moet betalen het maken van die media. En die mensen zijn mensen met geld. En vaak zijn dat witte hetero mannen. Dus dat kan invloed hebben op manier waarop de boodschap overgebracht wordt.

De aflevering krijgt op YouTube een aantal duimpjes naar beneden (veel minder dan duimpjes naar boven hoor). En dat is logisch. Want dit stuk van het verhaal komt stilaan al in het gebied waarbij het wat minder ongevaarlijk wordt. Sowieso, ook CrashCourse wordt betaald door mensen met een boodschap en een doel. Dus ook de filmpjes van CrashCourse zijn niet zonder kleur en doel. Hoe afgewogen en neutraal of “juist” jij als kijker die boodschap vindt hangt nu ook deels af van je eigen positie.

Als je als docent/leraar met de filmpjes aan de slag gaat maakt dat ze zeker ook nog waardevoller als je dat gesprek met de studenten/leerlingen aangaat: je hebt nu een filmpje gezien over media, maar dat filmpje is ook onderdeel van die media. Denk daar eens over na en bedenk hoe het filmpje jou probeert te beïnvloeden. Wat zou je kunnen/willen/moeten doen, naast het alleen naar dit filmpje kijken?

mrt 232018
 

De afleveringen van de Crash Course Media Literacy volgen elkaar zo te zien toch met enige regelmaat op. Aflevering 4 gaat over de werking van onze hersenen. Nee, geen breinwetenschapper die langs komt, maar uitleg over hoe onze hersenen efficient omgaan met hun verwerkingscapaciteit maar ook hoe dit er voor kan zorgen dat je dingen “onjuist” kunt onthouden.

Het is een leuke serie aan het worden, ik ben benieuwd hoe ze verder gaan.

mrt 162018
 

Aflevering 2 en 3 van de Crash Course Mediawijsheid staan online (voor aflevering 1 zie dit bericht). Er zat een week tussen het verschijnen van beide afleveringen, maar ze zijn prima gewoon direct achter elkaar te bekijken.

Jay Smooth neemt ons nu terug in de geschiedenis, en dan gaat hij helemaal terug in de geschiedenis, dus tot aan Plato zodat hij duidelijk kan maken dat de discussie over media, de waarde en geschiktheid ervan al zou oud is als het Oude Griekenland.

In deel 3 wordt het interessant als het gaat over protectionisme en de verschillende soorten redenen (cultureel, politiek, moreel) die mensen hebben om bezwaar te hebben tegen bepaalde media.

Op naar aflevering 4!

mrt 022018
 

Een “crash course” laat ze het beste vertalen naar “versnelde cursus”, een niet al te lange cursus/training waarmee je snel op niveau gebracht wordt rond een bepaald onderwijs. Op het YouTube kanaal van Crash Course kun je crash courses vinden over heel uiteenlopende onderwerpen: Wereldoorlog I, mythologie, psychologie etc.
Als je de hele lijst bekijkt dan zie je dat er rond sommige onderwerpen al ruim 40 verschillende video’s gemaakt zijn.

Voor mediawijsheid (media literacy) is dat nog niet zo, daar is de eerste, introducerende video deze week pas van gepubliceerd. Het is een video in een lekker snel tempo, 10 minuten lang en het is uiteraard een introductie. Helaas weet je bij de Crash Course videos nooit hoe lang er precies tussen afleveringen zit. Dus als lesmateriaal voor je leerlingen of studenten zou ik het nog niet gaan inplannen. Maar als nieuwe serie van filmpjes om in de gaten te houden lijkt me ook deze serie best de moeite waard.

 

Channel4: Rise of the Robots

 Gepubliceerd door om 15:24  Hardware, Media
dec 032017
 

Met dank aan het (per ongeluk?) liken van de Facebook pagina van Channel 4, kwam er in mijn tijdlijn een verwijzing voorbij met een interessante vraag: “would you trust an AI robot?”.

Het bleek een aankondiging te zijn van een documentaire die onderdeel uitmaakt van een week van aandacht voor robots bij Channel 4. Ze hebben in totaal 5 documentaires en films zoals Ex Machina en Robocop.

Het kunnen bekijken van de documentaires was nog niet zo eenvoudig. Ze zijn alleen beschikbaar voor IP-adressen vanuit het Verenigd Koninkrijk. Willem en Per-Ivar verwezen me door naar https://hola.org/ een gratis VPN-dienst waarmee je het kunt doen lijken alsof je in het VK bent. Kwestie van installeren en de extensie in Chrome installeren. Frans verwees naar een bericht waaruit blijkt dat het gebruik van Hola niet helemaal zonder bedenkingen is. Jouw verbinding kan tijdens het gebruik namelijk ook voor/door anderen gebruikers ingezet worden. Met mate gebruiken dus en tussendoor de plugin uitzetten. Of beter nog: een betaalde VPN gebruiken die dit nadeel niet heeft.

Na het aanmaken van een account met een adres in de VK, het weer aanzetten van de Flash-player in Chrome, kon ik eindelijk kijken.

Ik heb twee van de documentaires inmiddels bekeken. De eerste was “How to build a robot“, de tweede “The robot will see you now“. Bij de eerste kreeg David McGoran met zijn de opdracht om een robot te ontwikkelen die in staat is om ook een verbinding met mensen te krijgen. Mooi bij deze documentaire is zeker het ontwerpproces met de verschillende prototypes, tests (“knuffelen”) en de shots van het handwerk in de werkplaats van het team. Pure promotie voor STEAM.

Op het YouTube-kanaal van het bedrijf van David vind je deze video die (zonder de mooie shots van de werkplaats) ook al een beeld van het ontwerptracject:

De scenes met het prototype, die vooral gesprekken op gang wist te brengen met kinderen en jonge vrouwen, waren voorspelbaar. Teleurstellend was het echter dat ik tot nu toe nergens online meer informatie heb kunnen vinden. Hoe lagen de verhoudingen precies? Hoeveel kinderen kwamen er voorbij en hoeveel daarvan reageerden positief/negatief? Wat kunnen we hier nu over meenemen bij het ontwerpen van andere robots? Alleen de boodschap dat het wellicht een idee is om ze letterlijk knuffelbaar te maken?

Er had wat meer in gezeten. En diezelfde kritiek had ik uiteindelijk ook bij de tweede documentaire.

Lees verder….