nov 302015
 

beaconToen ik voor het eerst van iBeacons hoorde was ik vooral niet erg onder de indruk. Apple bracht het als eens een terzijde, als iets wat alleen op hun nieuwere modellen iPhones zou werken en de toepassingsmogelijkheid die het vaakst genoemd werd was dat ik in de winkel op maat informatie naar mijn iPhone gestuurd zou krijgen, afhankelijk van waar ik me bevond. De toepassingsmogelijkheden zijn wat uitgebreider, zie bijvoorbeeld dit overzicht bij iculture.

Maar die toepassingen gaan allemaal uit van stationaire beacons en hebben als noodzaak dat de gebruikers een device hebben met ondersteuning voor de technologie. Wat nou als je dat om zou draaien? Dus het beacon laten bewegen? Dan kun je zoiets bouwen als dat Matt Reed gedaan heeft. Hij hangt een Estimote Beacon om de halsband van zijn hond en gebruikt dan 3 Raspberry Pi’s om via triangulatie op basis van de signaalsterkte van het beacon te bepalen waar zijn hond is binnen het gebouw (hij mag zijn hond mee nemen naar het werk).

Dat ziet er dan zo uit:

Jammer is dat hij de code etc. niet deelt, hij beschrijft het idee blijkbaar voldoende concreet voor minimaal één andere ontwikkelaar om het zelf ook te realiseren, maar ik zou toch iets meer code moeten hebben om het werkend te krijgen (naast 3 beschikbare RPi’s, een iBeacon en 3 BLE (Bluetooth Low Energy) adapters voor de RPi’s). Maar het zou me een heel mooie optie lijken voor al die bedrijven (onderwijsinstellingen) met flexplekken. Kunnen collega’s veel eenvoudiger zien waar iedereen is, studenten kunnen docenten gemakkelijker vinden etc.
Als de HAN / het iXperium een test zou doen, zou ik zeker mee doen. 🙂

Deel dit bericht:
 Reacties uitgeschakeld voor Cool: indoor location tracking met Estimote Beacons en Raspberry Pi’s  Tags: , ,

Scoop.it highlights 29-11-2015

 Gepubliceerd door om 19:22  Internet
nov 292015
 

Meer lezen, mijn scoop.it topics zijn hier te vinden.

Deel dit bericht:
 Reacties uitgeschakeld voor Scoop.it highlights 29-11-2015  Tags: ,
nov 262015
 

OK, om meteen maar met de titel te beginnen: het klopt inderdaad dat een Happy Meal (€ 3,95) goedkoper is dan een Pi Zero. Ik vond het als afweging van Nate aan het einde van bovenstaande video wel een grappige. En inderdaad, Nate geeft het ook aan, waar iedereen het over de $5 Raspberry Pi heeft, is dat natuurlijk niet zo. Je hebt voor normaal gebruik of voor gebruik aan een TV (net als bij de andere Raspberry Pi modellen) een micro-usb voeding nodig, een hdmi-kabel (in dit geval een micro-hdmi naar hdmi) en omdat de Pi Zero geen gewone usb aansluitingen heeft, heb je ook nog een micro-usb naar usb kabel nodig.
Wil je iets aansluiten op de gpio-poorten, dan heb je nog een paar headers nodig.

Maar goed, voor 8 GBP (ja, exclusief verzendkosten) of omgerekend zo’n 12 euro heb je een kit met de

  • Raspberry Pi Zero
  • mini-HDMI naar HDMI adapter
  • micro-B USB naar USB A female kabel
  • 2×20 0.1″ male GPIO header
  • Pin-out cheat sheet
Raspberry Pi Foundation. CC BY-SA 4.0

Raspberry Pi Foundation. CC BY-SA 4.0

En dan heb je een apparaat waar je linux op kunt draaien, dat klein genoeg is om in een handschoen of andere wearable te verwerken. Maar toch krachtig genoeg om kodi.tv op te draaien.

Helaas is het ook bij deze versie van de Raspberry Pi zo dat de stichting erg voorzichtig ingekocht heeft voor de eerste lichting. En dus was ook de Pi Zero vandaag in no time uitverkocht. In het Verenigd Koninkrijk had ik nog snel even naar de winkel kunnen rennen voor een exemplaar van de MagPi want daar krijg je hem bij de meest recente editie gratis bij. Nou ja, dan nog maar even een maandje wachten of zo. Ervaring leert dat dan de voorraden wel weer aangevuld zijn. En echt *nodig* hebben doe ik hem natuurlijk ook niet. 🙂

Deel dit bericht:
nov 262015
 


Presentatiebestand, gebruikt tijdens het SURF seminar over Open Textbooks. De quickscan zelf wordt door SURF nog in een aparte publicatie opgenomen. Ook de gebruikte literatuur komt online beschikbaar (verwijzingen, waarschijnlijk in Zotero).

Deel dit bericht:

De strijd om het krijt

 Gepubliceerd door om 08:59  Leertechnologie, Onderwijs, Video
nov 262015
 

krijtbordHet is een gevecht dat ongetwijfeld op meer plekken plaats gevonden heeft (of nog plaats gaat vinden), ik ken in ieder geval ook zo’n voorbeeld van bij mijn vorige werkgever: de strijd om het behoud van het krijtbord.

Bij de Hogeschool Utrecht is dat nu (ook) het geval, zo valt op de Trajectum-website te lezen. Er staat blijkbaar een verhuizing op stapel en een van de statistiekdocenten heeft te horen gekregen dat “zijn” krijtborden niet mee zullen verhuizen naar de nieuwe locatie.  Het argument van de manager Bedrijfsvoering is dat men deze “oude middelen niet passend vindt ten aanzien van de moderne faciliteiten die wij als hogeschool willen bieden.”

Ik vind zulke berichten interessant, want het is meestal een niet te winnen discussie. Als een hogeschool een nieuwe locatie uitrust met krijtborden, dan kun je wachten op de reacties over de “ouderwetse leermiddelen” die de hogeschool nog heeft, tijdens open dagen, in gesprekken met docenten en studenten of wie dan ook maar iets over het onderwijs te zeggen heeft.
Maar ja, het gaat hier (uiteraard?) niet over zomaar een docent. Maar over een docent die dat krijtbord tot middelpunt van zijn lessen heeft weten te maken, een icoon waarbij ook de studenten zeggen “laat hem dat nou gewoon nog blijven doen”. Een docent die mét dat krijtbord in 2012 nog docent van het jaar werd bij de Hogeschool Utrecht:

Een dilemma dus.

Lees verder….

Deel dit bericht:
nov 242015
 

20151124_165942_2Vandaag was de jaarlijkse faculteitsdag van de Faculteit Educatie van de HAN. De dag werd verzorgd door het iXperium en het thema was “iXpresso”. Geheel in stijl waren de verschillende workshops ook van naam voorzien: iXgame, iXreporter, iXpiratie en iXbox Mystery Challenge.

Bij die laatste sessie, gecoördineerd door Frank Thuss, was ik samen met Wilfred Rubens en Marijke Kral als jurylid betrokken. Gedurende 2,5 uur gingen collega’s van de faculteit aan de slag met een fictieve casus: de HAN zou een paar weken dicht gaan, ontwikkel een leerarrangement waarmee de studenten toch gewoon onderwijs kunnen volgen. Groepjes krijgen in hun box de opdracht, een persona en een werkvorm die ze in ieder geval in hun ontwerp mee moesten nemen. Als juryleden hielpen we ze waar nodig op weg, stelden vragen bij hun ontwerp en hadden de moeilijke taak om achteraf een winnaar te kiezen.

20151124_165510_2 20151124_165140_2

Want ja, er moest een winnaar gekozen worden. En dat was niet eenvoudig. Ondanks dat iedereen in hoofdlijnen dezelfde opdracht had, was de vrijheid dusdanig groot dat er een grote variatie in de uitwerkingen zat. Dat maakte het luisteren naar de uitleg natuurlijk wel weer zo leuk, want het waren daardoor zeven verschillende verhalen en aanpakken. Zowel in uitwerking als in manier van presenteren.

Lees verder….

Deel dit bericht:
nov 232015
 

Screenshot_2015-11-23-07-25-34Microsoft wil graag dat “we” niet langer denken dat er geen apps beschikbaar zijn voor Windows Phone. En hoe kun je dat beter doen dan Android gebruikers laten zien dat het echt wel mee valt en dat hun favoriete apps ook voor Windows Phone beschikbaar zijn.

Klinkt als iets wat een marketeer verzint na een heftige brainstormsessie.

Het resultaat ervan kun je nu downloaden als Microsoft AppComparison. Ik heb hem getest en ik krijg inderdaad best veel apps te zien. Handig dus om snel even te zien welke apps wél beschikbaar zijn.

900px-Tell-the-Publisher-section-for-Kindle-version

Bron afbeelding: Wikihow.com

Maar…de applicatie laat niet zien welke apps op mijn LG G4 niet beschikbaar zijn voor Windows Phone. Een gemakkelijk antwoord is natuurlijk “de rest”, maar het natuurlijk een kleine moeite geweest om ook die applicaties waar geen versie of vergelijkbaar alternatief voor Windows Phone voor beschikbaar is, te noemen.

Dan hadden ze het zo kunnen aanpakken als dat Amazon een paar jaar lang gedaan heeft: met een knop bij de app waarmee je een bericht naar de makers van die app eenvoudig kunt vragen of ze ajb ook een versie voor Windows Phone willen maken. Ik zie dat Amazon er inmiddels alweer mee gestart is, maar in de startfase hielp het ongetwijfeld.

Eigenlijk is het zo heel erg een app geworden die het “oude Microsoft” zou produceren. En dat is toch wel jammer.

 

Deel dit bericht:
nov 222015
 

Computing_our_future European Schoolnet heeft onderzoek gedaan naar de wijze waarop bij de verschillende Europese landen in het onderwijs aandacht besteed wordt aan het leren programmeren. Het rapport daarover “Computing our future” is al een paar weken beschikbaar, maar ik had niet eerder de mogelijkheid om het te lezen, daarom alsnog. In het rapport hanteren de auteurs de volgende omschrijving:

Computer programming is the process of developing and implementing various sets of instructions to enable a computer to perform a certain task, solve problems, and provide human interactivity. These instructions (source codes which are written in a programming language) are considered computer programs and help the computer to operate smoothly.

De auteurs maken nadrukkelijk het onderscheid met computational thinking waarbij het weliswaar ook vaak om coderen en programmeren gaat maar waarbij het oplossen van problemen, ontwerpen van systemen en begrijpen van menselijk gedrag een belangrijke(re) rol vervullen.

Computing_our_future_2Het onderzoek bevat data van 21 Europese landen waarvan 16 landen programmeren inmiddels al geïntegreerd hebben in hun onderwijs. Nederland behoort niet bij die zestien landen en is, samen met het Franstalige deel van België en Noorwegen, een van de drie landen die zelfs geen plannen hebben om dit te doen. Er zijn zes landen (Estland, Frankrijk, Israël, Spanje, Slowakije, Engeland) die al op de basisschool aandacht aan programmeren besteden, nog vier andere landen (Vlaanderen, Finland, Polen) gaan dat doen. Programmeren wordt zowel als apart vak als geïntegreerd in andere vakken aangeboden. Dat heeft ook gevolgen voor de wijze waarop de vaardigheden getoetst worden.

Computing_our_future_3

Er zijn verschillende redenen om aandacht te besteden aan programmeren, de afbeelding hiernaast geeft een overzicht. De eerste twee (logisch denken en probleemoplossend vermogen) liggen in het verlengde van computational thinking, het er voor zorgen dat we meer mensen krijgen die de juiste opleiding hebben om ook binnen de ICT werkzaam te zijn, of die kunnen programmeren lijkt meer economisch gericht.

Het rapport bevat een kopje “Digital Comptentence plans” maar helaas is de kwaliteit van die links niet optimaal. Voor Nederland verwijst het naar de pagina over “Toekomstgericht curriculum” die alleen voor Nederlanders te lezen is (geen Engelstalige versie) maar waar je verder ook niet direct competenties kunt vinden. Sommige van de andere links verwijzen naar startpagina’s van websites of andere tamelijk generieke URLs. De literatuurlijst op pagina 74 heeft dan wél weer een aantal interessante bronnen, bijvoorbeeld als je met Scratch aan de slag gaat in je onderwijs. Het is alleen niet helemaal duidelijk waarom die nou juist in dit rapport staan.

Al met al is het rapport aardig om te lezen als je globaal een beeld wilt krijgen hoe in de ons omringende landen aandacht besteed wordt aan programmeren in primair en voortgezet onderwijs. Maar het rapport geeft helaas onvoldoende doorverwijzingen om daar dan in detail zelf verder naar te kijken

Deel dit bericht:
 Reacties uitgeschakeld voor “Computing our future” – integratie van programmeren in het onderwijs in Europa  Tags: , ,
nov 212015
 

20151119_170109000_iOS Het kan zijn dat ik zo meteen een reactie krijg dat “dit er al jaren in zit” (dat betwijfel ik overigens), maar het was een feature die ik nog niet kende. Natuurlijk wist ik van de optie om op iOS PDF aan te maken. Dat was voor mij ook niet nieuw. Maar wat ik nu tegen kwam was een extra optie zodra ik in Safari (ik zie het niet in Chrome) overschakel naar de “reader” weergave. Dat is de weergave waarbij Safari alle extra zooi op een pagina verwijdert.

Bij de “delen” optie zit dan, naast de optie om een link te tweeten of op facebook te delen, nu ook de optie om een PDF-versie van de pagina op te slaan in iBooks. En dat is een handige functie, want die maakt dan namelijk gebruik van de “reader”-weergave van de pagina. De tools die ik tot nu toe tegen kwam op iOS voor het maken van PDF’s van webpagina’s gaan namelijk uit van de volledige weergave van pagina’s, dus inclusief alle reclame en andere zooi.

Nou is iBooks wellicht niet dé plek voor het lezen van PDF-bestanden, maar vanuit iBooks kun je de PDF via mail naar jezelf of iemand anders versturen.
Al met al een handige optie, jammer dat hij niet ook in Google Chrome aanwezig is, want die browser gebruik ik vaker.

Deel dit bericht:
 Reacties uitgeschakeld voor Handig: Reader-weergave van webpagina opslaan als PDF in iBooks  Tags: , , ,
nov 202015
 


We hebben het in het kader van het onderwijs vaak over het opleiden van studenten voor banen die nog niet bestaan. Of over de discussie welke banen het eerst door robots over genomen gaan worden.
Nou klinkt dat vaak als bangmakerij of als iets wat mensen roepen om daarna te vervolgen met “en dus moet het onderwijs anders”.

Maar het bekijken van de film Good Kill (toegegeven, niet de beste film ooit gemaakt) en nu de aankondiging van de documentaire “Drone” hadden toch wel even het effect dat er wat langer bij stil bleef staan.
Enerzijds is er sowieso het concept “Drone” of UAV (Unmanned Aerial Vehicle). Als wij Europeanen al bang zijn voor mogelijke aanslagen op een terras of bij een concert, hoe moeten mensen zich dan voelen in gebieden waar drones ingezet worden en ze dus als het ware elk moment zo’n Hellfire raket op je hoofd kunt krijgen, afhankelijk van de beslissing van iemand die 6.000 km van jou af zit.

Maar waar beide films ook de aandacht op vestigen is wat dit doet met de piloten die op 6.000 km afstand zitten en orders moeten opvolgen terwijl ze zo’n UAV besturen en op afstand een raket op een doel afsturen.
In Good Kill (ik heb “Drone” nog niet gezien) zie je een paar voorbeelden van waar het goed gaat. Waar het de piloten zelf ook een gevoel van gerechtigheid en nut oplevert. Bijvoorbeeld als ze vanuit de lucht een patrouille veilig houden zodat die soldaten een paar uur kunnen slapen. Of als ze duidelijk als dusdanig herkenbare vijandige strijders uitschakelen.
Maar in de film wordt ook de strijd zichtbaar, van piloten die er kapot aan gaan dat ze niet meer in een echte straaljager mogen vliegen (en dan drank en drugs grijpen om de dag door te komen), van de soms heel arbitraire en soms zwaar misdadige beslissingen die door stemmen aan de andere kant van een telefoonlijn worden genomen en daar uit volgende bevelen die zij maar hebben te volgen.

De baan van piloot in dienst van het leger is met de komst van drones ingrijpend verandert. Op een manier die ons ook zo moeten doen nadenken over hoe we willen dat die verandering op andere plekken plaats heeft. En ook iets waarvan we zouden moeten vinden dat onze studenten nadenken. Het (laten) bekijken van een van beide films kan daarbij helpen.

Deel dit bericht:
 Reacties uitgeschakeld voor Een baan die 15 jaar geleden nog niet bestond: Drone-piloot in het leger…  Tags: ,