Met het verdwijnen van de (gratis) videoconferencingdienst op basis van Adobe Connect die SURFnet aanbood, zijn de ontwikkelingen rond de omgeving voor mij wat meer op een afstand komen te staan. Maar de beschrijving van de vernieuwingen in de update van hun mobiele client maakt ook zonder dat ik het zelf kan testen duidelijk dat Adobe nog steeds stevig aan de weg timmert op dit gebied. Want hoewel het haast vanzelfsprekend lijkt dat je deze dingen, die ook op een laptop kunnen, op je iPad of Android toestel kunt doen, is dat bij de concurrenten zeker niet zo.
En dat is zeker iets mee te nemen als je een oplossing aan het kiezen bent (nee, ik heb geen aandelen in Adobe!).
Toen ik het filmpje over de “Hoodi” zag, dacht ik terug aan de afleveringen van The Dragons’ Den waar soms de meest vreselijke ideeën voorbij kwamen op zoek naar geld. Maar ja, toen zag ik dat de teller op 181 backers stond en dat ze het streefbedrag van $10.000,- al behaald hebben. Deze dingen gaan dus daadwerkelijk geproduceerd (en gebruikt?) worden.
Ik moest zelf denken aan de mensen die tijdens vergaderingen op een iPad minder gemakkelijk hun mail kunnen checken. Die zouden dit mogelijk wel handig vinden. Hebben ze heel wat meer privacy. Maar om er mee buiten te gaan zitten? Nee, dat zie ik echt niet gebeuren.
Als jij dat wel ziet zitten, dan kun je er via Kickstarter eentje bestellen voor $45,- incl. verzendkosten. Dan krijg je hem weliswaar pas in augustus 2013, dus tijdens deze zomer heb je er nog niet heel veel aan, maar je kunt hem uiteraard wel nog steeds tijdens een vergadering gebruiken.
Ik had er vanochtend al een tweet over verstuurd naar aanleiding van de demo die Paul Dirckx van Fontys PTH me erover gaf, maar ik wilde er natuurlijk ook zelf mee aan de slag om te zien of het erg ingewikkeld was. Het gaat over het programma Aurasma, dat zowel voor de iPhone, iPod Touch, iPad als voor Android gratis beschikbaar is.
Het idee is heel eenvoudig: je voegt een afbeelding toe aan de dienst, dat kan een afbeelding van een plaatje uit een boek zijn of een stukje tekst, een grafiek etc.
Daar koppel je dan een actie aan. Die actie kan zijn het weergeven van een andere afbeelding (wie weet staat hij in het boek in het zwart/wit en koppel jij de kleurenversie er aan) of een video (met uitleg/toelichting etc.) of zelfs interactieve objecten waarbij de lezer kan kiezen tussen opties (alleen voor partners beschikbaar als ze dat aanvragen). Je kunt er ook een actie aan hangen waarmee de gebruiker doorverbonden wordt naar een website.
Je hebt geen QR-codes of speciale markers nodig, alles kan een marker zijn.
Aardig is dat je dit allemaal gewoon op je iPad of iPhone kunt doen, dus ook het maken van de Auras. Wel is het zo dat je via de Aurasma Studio (op je laptop) veel handiger het overzicht houdt als je een kanaal aan het beheren bent met veel Auras. Lees verder »
OK, het moet natuurlijk nog blijken of Mystery Friend (iTunes link) echt een succesvolle iPhone game wordt, ik ken de downloadcijfers niet, maar het verhaal achter de ontwikkeling en marketing ervan is in ieder geval al heel leerzaam.
Ik zal hier niet het hele verhaal gaan herhalen, maar er alleen een paar punten uitpikken. Ten eerste: ik heb het spel gedownload en opgestart, maar bij gebrek aan Facebook-vrienden die het spel ook hebben, laat staan iemand met 16 gemeenschappelijke vrienden, heb ik het nog niet gespeeld.
Het spel is vergelijkbaar met het bekende “Wie ben ik?”, maar nu speel je het dus online, tegen een vriend/vriendin en kun je net als bij bijvoorbeeld Wordfeud de nodige tijd tussen de beurten laten zitten. Wat ik bij het opstarten wel al kon zien is dat het geheel er gelikt uit ziet en het spel een aantal lagen heeft. Die worden je allemaal uitgelegd bij de eerste keer opstarten. Handig.
Het artikel beschrijft de ontwikkeling (je hoeft niet zelf de code te kunnen kloppen, maar moet hem eigenlijk wel kunnen lezen), het Fremium model (je geeft de app gratis weg en biedt dan in-app aankoopmogelijkheden), de marketing en PR (betrek echte testers bij de ontwikkeling en als dat ook testers van een bekende iPhone website zijn, dan kan dat gratis PR opleveren). Voeg daar een gelikte video (zie hierboven) aan toe en je heb er in ieder geval alles aan gedaan om de kans op succes te maximaliseren.
Zoals wel vaker voor komt, zijn de bedrijven die achter de app zitten nog jong en iet al te groot. Mooi is dat het in dit geval twee Nederlandse bedrijfjes zijn. Toch is de app niet alleen in het Nederlands beschikbaar, maar in zes verschillende talen (Nederlands, Engels, Frans, Duits, Italiaans, Spaans).
Nogmaals, of het een succes wordt weet ik niet, veel hangt ook af van die Facebook koppeling, maar aan de rest zal het niet gelegen hebben.
Afgelopen nacht is Flipboard 2.0 voor iOS beschikbaar gekomen (de Android versie komt er aan). Ze noemen zichzelf “je persoonlijke magazine” en dat klopt ook wel. Ik heb in Flipboard een aantal abonnementen toegevoegd waardoor het een mooie verzamelplek van diverse bronnen ineen geworden is. Zo komen er tweets voorbij, nieuwe foto’s van contacten op Flickr, berichten van Facebook, filmpjes van YouTube. Heel prettig als ik even tijd over heb omdat het een fijne, grafische manier is om door zaken heen te bladeren.
Nu in versie 2.0 gaat Flipboard achter Scoop.it aan, zo lijkt het tenminste. Je kunt namelijk nieuwe “magazines” aanmaken. Dat is vergelijkbaar met de topics bij Scoop.it. Voortaan kun je elk bericht dat je leest op Flipboard eenvoudig toevoegen aan je magazine, je kunt zo veel magazines maken als je wilt en magazines kunnen privé zijn, maar ook gedeeld met andere Flipboard gebruikers. Ideaal toch? Lees verder »
Een week geleden maakte Google bekend dat ze per 1 juli stoppen met Google Reader stoppen. Tijd dus om te gaan kijken naar de alternatieven.
Fever
Vorige week gaf ik aan dat ik wil gaan voor self-hosting, om tenminste 100% zelf controle te hebben over de voor mij zo belangrijke dienst. Ik heb inmiddels Fever aangeschaft. Deels omdat ik in de veronderstelling was dat Feeder ondersteuning heeft voor Fever. Helaas blijkt dat nog niet het geval te zijn voor de iPad versie (wel voor de iPhone versie).
Installatie van de Fever omgeving gaat een beetje apart. Na betaling van $30,- krijg je een installatiesleutel waarmee het installatiescript vanaf de server zelf de installatie uitvoert. Importeren van het XML-bestand met de feeds die ik op Google Reader heb ging niet probleemloos. Niet alle groepen werden herkend en niet alle feeds kwamen op te juist plek terecht. Lees verder »
Het was een vraag op Pocketnow.com vandaag: is het ontbreken van uitbreidbaar geheugen voor jou een deal-breaker?
Nou ging de vraag bij Pocketnow.com om smartphones én tablets, ik heb hem in de titel even beperkt tot tablets. Want voor mij is het antwoord op beide vragen namelijk verschillend. Bij mijn iPhone 4S mis ik het extra geheugen niet. En dat terwijl ik maar een 16 GB exemplaar heb (waarvan de omvang als 13,5 GB wordt aangegeven intern) en er toch regelmatig foto’s en filmpjes mee maak.
Maar dat is dan ook het enige, ik gebruik hem niet als eReader, niet als MP3-speler, niet als videoplayer. De foto’s en filmpjes die ik zelf maak zijn dus de enige media die er op hoeven te staan. En dankzij Dropbox krijg ik die er redelijk gemakkelijk vanaf omdat die automatisch geupload worden.
Dat is anders bij mijn iPad. Dé reden voor een jailbreak voor mij is simpelweg dat ik zo toegang krijg tot het bestandssysteem en bestanden van een externe USB-stick of SD-kaart naar de iPad kan kopiëren. Heel handig voor al die video’s die ik er op kijk (ook onderweg) want dan is downloaden via Wifi of 3G echt niet handig.
Apple gaat dat niet toestaan in iOS zelf, veel te gevaarlijk omdat je zo ook toegang krijgt tot alle andere bestanden en data en ook Google is er blijkbaar van terug aan het komen, getuige ook hun reactie op het ontbreken van een SD-kaart slot in hun Nexus modellen:
Volgens [Google] vindt iedereen het idee van het gebruik van een SD card interessant maar eigenlijk is het verwarrend voor gebruikers. [Google] geeft aan dat het dan onduidelijk wordt waar je foto’s, video’s of muziek op moet slaan. Is dit op je telefoon of op je SD card? Moet er dan elke keer gevraagd worden welke keuze je wilt maken? En wat gebeurt er met de gebruikerservaring wanneer je de SD card verwijdert? Alles bij elkaar genomen is het volgens [Google] gewoon té verwarrend. (bron)
Voor mij een reden om die apparaten niet te kopen. Voor heel veel anderen ongetwijfeld/blijkbaar niet, en dat geeft aan dat bedrijven als Apple en Google zo te zien een niet onverstandige keuze maken.
Omdat het bij mij juist ook om het snel overzetten van bestanden gaat (dus niet via Wifi) is het niet alleen een kwestie van het kopen van een tablet met meer dan 16GB intern geheugen. En ook in schoolsituaties lijkt me dat te spelen. Het is immers veel handiger om studenten/leerlingen een SD-kaartje of stick te geven met content (elektronische boeken, lesmateriaal, filmpjes etc.) dan ze dat via de Wifi te laten downloaden. Over 10 jaar vast geen probleem meer, maar nu zal ook daar de tablet met de optie voor extern geheugen winnen. Ook als dat net wat verwarrender is.
Toen ik Creative Book Builder vorig jaar maart besprak in de grote eBook shoot-out was ik verre van enthousiast over de app. Qua interface was het nou eenmaal niet het toonbeeld van ‘iPad gebruiksgemak’.
De update die gisteren uit kwam, zorgt er echter voor dat de app zeker nog wel een wat langere blik waard is. Lang niet alle wijzigingen zijn nieuw, veel van de elementen die je kunt toevoegen zijn er ook voor de ‘classic’ boeken, maar ze komen in de Fixed Layout ebooks veel beter tot hun recht. En dat is dus wat nieuw is: je kunt bij het aanmaken van een nieuw boek er nu voor kiezen om dat als Fixed Layout ebook in EPUB 3 formaat aan te maken.
En dan wordt het allemaal opeens een stuk interessanter. Want dan kun je de elementen een stuk vrijer over de pagina bewegen.
Ik had er natuurlijk wel al van gehoord, maar was er nog niet echt geïnteresseerd genoeg in. En eigenlijk realiseer ik me ook nu dat het wel nog even een kwestie is van “ze moeten het eerst maar eens tot een 1.0 release brengen”. Maar toch…
Pocketnow.com heeft al wat filmpjes waarbij ze laten zien hoe je de developer preview op een Google Nexus 7 of Nexus 4 kunt installeren (al blijkt dan nog niet veel te werken). Dat zijn gewoon apparaten die je nu ook in Nederland al voor best aantrekkelijke bedragen kunt kopen (in tegenstelling tot al die Windows 8 tablets).
En qua concept lijkt Ubuntu helemaal met het Microsoft Windows 8 concept aan de haal te gaan: één OS dat op verschillende apparaten draait en dat je niet alleen een telefoon of tablet geeft, maar ook een desktop-computer of laptop. Zelfs het principe van twee applicaties naast elkaar lijkt helemaal op de Windows 8 interface, maar voor de rest vind ik de GUI veel en veel mooier.
En het is Linux! Niks walled garden of closed source zoals bij iOS of Windows 8 (en zelfs Android). Ik hoop alleen dat ze het hele patenten-gedoe kunnen voorkomen danwel overleven. Want áls het lukt om dit productiegereed te krijgen dan kun je er op rekenen dat zowel Microsoft als Apple hier op gaan schieten. Lees verder »
Een van de zaken waar Microsoft / Windows, als sinds Vista, gewoon heel goed in is, is handschriftherkenning. Natuurlijk, het wordt relatief weinig gebruikt, want tot Windows 8 waren er maar relatief weinig Tablet PC gebruikers en zelfs mét Windows 8 zou je kunnen stellen dat het aantal mensen dat met een pen op het beeldscherm schrijft nog beperkt is. Of de Surface Pro daar verandering in gaat brengen zal van een aantal zaken afhangen. Ten eerste al de vraag of Microsoft er genoeg van kan produceren. Maar er zit in ieder geval een stylus bij. En voor de duidelijkheid: dat is niet te vergelijken met het schrijven met een stylus op een iPad! (zie ook mijn bericht van 2 jaar geleden daarover)
In bovenstaande video zie je wat waarschijnlijk toch wel met afstand de meeste vreselijke demo van handschriftherkenning met behulp van een Surface Pro genoemd kan worden. Ik zie zelden handschrift dat nog moeilijker te ontcijferen is dan dat van mijzelf, het is dan ook meer een verrassing dat Windows 8 er van tijd tot tijd heel aardig mee overweg kan dan wat anders.
In de reacties wordt (terecht) opgemerkt dat het bij de Surface Pro juist absoluut de bedoeling is dat je met je hand op het scherm leunt (zoals je dat bij gewoon papier zou doen). De Surface Pro herkent de stylus namelijk en schakelt automatisch de touchherkenning uit op het moment dat je de pen een stukje boven het beeldscherm houdt.
Wat algemeen gebruik betreft: in deze video kun je een aantal snelheidstests zien. Het blijkt geen beestachtig snel apparaat te zijn, maar het werkt.
