mei 062020
 

Vroeger was machine learning iets wat je alleen op een stevige computer voor elkaar kreeg. Niet zo’n probleem want inmiddels is een gemiddelde laptop meer dan krachtig genoeg. Maar wat nou als je een sensor hebt die niet krachtig is? En die niet de beschikking heeft over een high-speed breedband internetverbinding om contact te maken met een systeem dat de herkenning kan doen?

Dan wil je het trainen van het model níet op je sensor doen, maar de herkenning wél op de sensor. Dan hoeft die sensor niet grote hoeveelheden observatiedata over de lijn te sturen, maar alleen een seintjes áls er iets te melden is.

Lees verder….

Praten tegen je computer

 Gepubliceerd door om 18:58  Bloggen, Persoonlijk, Windows
apr 172020
 

Het is hier even stil geweest en dat had een heel praktische reden: vorige week maandag ben ik van mijn fiets afgedonderd en heb ik mijn pols gebroken. Er zijn heel veel ergere dingen die mensen op dit moment overkomt, dat maakt het ook heel gemakkelijk om een en ander te relativeren, maar als het gaat om het gebruik van een toetsenbord met twee handen, dan is het wel vervelend als één hand voor een groot deel in het gips zit.

Er zijn mensen die er zonder meer al van uitgingen dat ik in de eerste dagen na mijn val een selectie zou maken van tools en applicaties waarmee ik mijn computer met spraak zou kunnen bedienen. Op zich tegenwoordig helemaal niet zo vreemde gedachten, aangezien we met Siri, Google Chrome, en in Nederland in mindere mate Alexa tamelijk verwend zijn als het gaat om spraak naar tekst.

Toch blijkt dat best tegen te vallen. Windows 10 heeft inderdaad spraakbesturing, maar die blijkt niet voor Nederlands te werken. Office 365 heeft de dicteren optie, maar die kun je niet trainen en werkt vaak wel een beetje, maar een beetje is meestal niet voldoende als je echt teksten of mails wilt dicteren. Betekent niet dat ik die functie niet al redelijk vaak gebruikt heb afgelopen week, want je moet het maar eens uitproberen: langzame spraakherkenning is vaak sneller dan typen met één hand. Dit blogbericht dicteer ik met een testversie van Dragon NaturallySpeaking. Alles aan dit pakket straalt uit dat ze inderdaad al meer dan 10 jaar bezig zijn met het volmaken van hun software. Natuurlijk, het is geen Microsoft, het is geen Google, het is geen Apple. Maar waar die bedrijven mogelijk veel meer kapitaal en ontwikkelgeld beschikbaar hebben, zie je bij Dragon dat ze ook heel veel weten over hoe de gebruiker werkt tijdens bijvoorbeeld het dicteren van een tekst. Zo hebben ze commando’s om fout gespelde woorden te selecteren en aan te passen, waarbij bij het selecteren meteen al een pop-up verschijnt met mogelijke spelcorrecties en de optie om die eenvoudig te selecteren. Je kunt de software trainen met heel specifieke woorden, bijvoorbeeld door het laten lezen van reeds verstuurde mails, of Word-documenten die je al eerder opgesteld hebt waardoor ook heel vakspecifieke woorden zoals in mijn geval bijvoorbeeld iXperium goed gespeld worden. Eerlijk is eerlijk, in het geval van iXperium werd de X niet met hoofdletter geschreven, maar dat kan de spellingchecker repareren. Die spellingchecker is niet altijd een hulpmiddel, omdat de software altijd probeert dat wat je zegt te vervangen door logische woorden. Dus voor de spellingchecker staat er in 9 van de 10 gevallen altijd wel een zin die logisch is. Maar je zult elke zin nauwkeurig na moeten lezen omdat de zin inhoudelijk absolute onzin kan zijn ook al klopt hij wellicht grammaticaal. Daarnaast is het ook hier noodzakelijk om een goede headset te hebben met de microfoon die dicht voor je mond zit en je moet tijdens het dicteren duidelijk blijven articuleren. Doe je dat niet, bijvoorbeeld omdat je moe aan het worden bent, omdat het laat op de avond is, omdat je haast hebt, dan gaat de herkenning van woorden of hele zinnen meteen achteruit.

Lees verder….

mrt 302020
 

Een tijdje geleden kocht ik via AliExpress een set Bluetooth oortjes met de mooie naam “QCY QS1 T1C Mini Dual V5.0 Draadloze Koptelefoon”.

Ik heb geen zin gehad om de bijbehorende claims van 2 uur opladen, 4 uur gebruikstijd te verifiëren. Qua Bluetooth  heeft hij ondersteuning voor: HFP (Handset Profile) , HSP (Hands free Profile), A2DP (Advanced Audio Distribution Profile) voor stereo, AVRCP (Audio / Video Remote Control Profile) zodat je de audio/video ook via de oortjes kunt bedienen (pauze, skippen etc).
Opladen doe je in de case waar je ze ook in kunt bewaren, via een micro-USB aansluiting.

Ik wilde hem testen voor het thuis sporten. Daarvoor is het namelijk fijn als ik de muziek en instructies goed kan horen zonder dat ik met kabels vast zit en zonder dat de rest van het hele huis noodgedwongen moet meeluisteren.

Ik heb daarvoor een aantal lessen als offline videos beschikbaar die ik afspeel vanaf mijn Android telefoon (al dan niet met mirroring naar een groter scherm). Maar bij het bekijken van de video’s terwijl de audio naar de Bluetooth oortjes verstuurd werd, viel op dat beeld en geluid niet synchroon liepen. De audio liep achter.

Gelukkig heeft VLC player op Android (weet niet of dat voor iOS of Windows ook zo is) de mogelijkheid om audio en video met elkaar te synchroniseren met de optie “Audio delay” (zie afbeelding).

Het is een beetje zoeken, een waarde instellen en dan kijken en luisteren. Uiteindelijk bleek voor mij een setting van -500ms precies goed. De audio wordt nu een halve seconde eerste te horen gebracht dan oorspronkelijk aangegeven in de video. Daardoor wordt de Bluetooth vertraging opgevangen en lopen ze, bij gebruik van mijn Bluetooth oortjes precies gelijk.

Voor het overige bleven de oortjes prima zitten en hebben ze een uur intensief trainen overleefd.

Met dank aan VLCHelp.com waar je ook uitgebreidere info kunt vinden.

mrt 082020
 

Android staat me (standaard) niet toe om een screenshot te maken terwijl ik de app gebruik, dus doe ik het even met een afbeelding van de leverancier zelf, je zult het zelf even moeten testen om het “live” in actie te zien.

Het was er eentje in de categorie “cool maar ook een beetje eng”. Terwijl ik op het vliegveld stond te wachten om van boort af te gaan op Schiphol, had ik mijn telefoon en paspoort op elkaar vast. Omdat ik bij het inschakelen na landing ook de NFC functionaliteit (heb ik normaal gesproken uit staan) weer aangezet had, wees mijn telefoon me er op dat hij een NFC-chip detecteerde. Logisch, die in mijn paspoort.

In de categorie natuurlijke nieuwsgierigheid viel toen de vraag, “zou er eigenlijk ook al een app zijn om die info uit die chip uit te lezen?” met als nog logischer antwoord: natuurlijk is die er. Zowel voor iOS als voor Android (klik de link voor de betreffende app-store).

De app leest je paspoort (of modern Nederlands rijbewijs) in twee stappen: eerst moet het optisch de strip met getallen en cijfers lezen aan de “onderkant” (lange kant) van de pagina met je foto er op. Op een modern rijbewijs (die met een “gaatje” er in) staat ook zo’n strip. Blijkbaar zit daar ook de info in die nodig is om de informatie op de NFC chip te ontsluiten. Dat is een slimme beveiliging zodat niet zomaar iemand met een skimmer naast je kan staan om de chip uit te lezen zonder dat je er erg in hebt. Het maakte ook meteen duidelijk waarom bij de automatische paspoortcontrole op bv Schiphol, je je paspoort open met de strip eerst in een sleuf stopt met een glasplaat. Ook daar leest het apparaat eerst visueel de codes op de fotopagina en dan digitaal de rest.

En de rest is dus ook een digitale versie van je foto, je handtekening (in het geval van je rijbewijs), je BSN, ingangsdatum, geldigheidsdatum, voor welke categorieën je rijbewijs geldig is etc.
Daar komt ook meteen het “enge” van de app naar voren. De makers geven aan dat geen van die info je telefoon verlaat en dat zij alleen statistische informatie over het gebruik zelf verzamelen (welk soort telefoon gebruikt wordt, welk type document gescand wordt, gebruiksfrequentie). Ja, je zult er op moeten vertrouwen dat dat ook alleen is wat ze verzamelen, anders heb je een groot probleem. Want als iemand deze info bewust ter kwader trouw zou verzamelen, dan weten ze meer van je dan je zou willen.

Het was wellicht dan ook niet zo heel vreemd dat ik, na een eerste test en demo op een nietsvermoedende reisgenoot, geen andere kandidaten voor een demo kon vinden. 😉

feb 172020
 

Google blijft flink aan de weg timmeren met de mogelijkheden van de Google Chrome browser. Dat moet ook wel omdat ze anders door de andere aanbieders ingehaald worden. Schreef ik eerder al over de komst van WebXR, ook NFC krijgt/heeft een webvariant en komt naar de volgende versie van de browser op zowel de Mac, Android, Linux, ChromeOS en Windows. Helaas iPhone en iPad gebruikers, nog niet daar. Ik neem aan dat dat samenhangt met het moeten bouwen van Chrome voor iOS op basis van Webkit, of omdat de NFC-chip daar nog niet voor browsers toegankelijk is, geen idee.

Net als bij WebXR is er een voorbeeld beschikbaar die je zelf kunt testen, ook nu weer via glitch.com. Ik heb gezocht, maar kon met geen mogelijkheid mijn NFC-tags meer vinden. Balen. Maar gelukkig kun je het in de meeste gevallen hoe dan ook wel uitproberen. Ook zónder aparte kaarten of tags.

Lees verder….

feb 162020
 

Ze krijgen bonuspunten voor de afkorting: VROOM, dat staat voor Virtual Robot Overlay for Online Meetings. Maar voor het overige is het er zo eentje van “wie weet wordt het ooit iets, maar nu nog niet”. Het concept is ingenieus bedacht: de ene partij (0p afstand) gebruikt een VR set om te zien en te bewegen, de andere gebruik AR via een Hololens om de avatar van de persoon op afstand te zien.

Los van de vraag hoeveel tijd en werk het kost om de avatar te produceren vooraf, ziet het er nu op het filmpje allemaal nog heel erg “clumsy” uit. Zo erg dat het de vraag is of het niet een té complex geheel aan het worden is.

Via Walkingcat en MSPoweruser.com

 

jan 142020
 

Als je een filmpje van een dinosaurus op Twitter deelt en er een blogpost over maakt,  dan is het uiteraard slechts een kwestie van tijd voordat een collega je voor een vergadering nog snel even een filmpje laat zien van nóg een dinosaurus die via AR te bekijken is.

In dit geval ging het om een voorbeeld dat geen gebruik maakt van WebXR maar van de gratis (met in-app aankopen)  iOS app van Adobe genaamd Adobe Aero. De app kan wél gITF (en zover ik kan zien ook glb) bestanden importeren, dus het zou heel eenvoudig moeten zijn om de Alfa Romeo Stradale 1967 die ik uitgeprobeerd had ook op die manier zichtbaar te maken.

Er is maar één klein probleempje: ik heb geen recente iPhone of iPad te beschikking. Mijn iPad mini is inmiddels ruim 4 jaar oud en heeft dus geen ondersteuning voor iOS 13.1 en niet voor de AR mogelijkheden van iOS via ARKit. Wellicht een reden om toch maar eens te upgraden.

Bij de afweging “Adobe Aero versus WebXR” is het belangrijk om daarbij te bedenken dat Adobe Aero niet alleen een viewer is, maar ook de mogelijkheid biedt om de objecten te animeren. Ze hebben het in de toelichting over het weer delen van je creaties maar dat is als video of via een link die anderen dan weer in de Aero app kunnen bekijken. Ik neem aan dat daarbij de Adobe Cloud storage gebruikt wordt waarvan je 2GB gratis krijgt en meer bij te kopen is.
Dat is (logischerwijs?) wat minder vrij dan bij WebXR en is een afweging die je nu nog moet maken bij de keuze voor een werkwijze/platform.

okt 182019
 

Gisteren heb ik in een uitgebreide post beschreven welke onderdelen ik uitgekozen had voor mijn nieuwe desktop.  Vandaag ga ik in op het bouwproces. Niet met een filmpje waarbij je de hele build van begin tot einde kunt zien.  Eerlijk is eerlijk, omdat het de eerste keer was durfde ik dat gewoon niet aan. Geen idee of het een probleemloos geheel zou worden of een paar dagen stressen.

Het werd een probleemloze build, een volgende keer zou ik het ook absoluut aandurven om de camera aan te zetten en het proces te documenteren. Maar dat is waarschijnlijk pas over 10 jaar. Het bouwen heb ik uiteindelijk samen gedaan met Niek, mijn 16-jarige zoon. Hij was, net als ik, thuis voor de herftsvakantie en wilde die graag een meemaken. Ook zijn conclusie was na afloop: dit zou hij nu ook zelf nog wel een keer durven nadoen.

Disclaimer: dit is een beschrijving van mijn eerste eigen build ooit. Ik heb dus niet de illusie dat het een “zo moet het en niet anders” handleiding is !!!

Lees verder….

okt 172019
 

Het is inmiddels (op 2 maanden na) bijna op de kop af 10 jaar geleden dat ik mijn vorige desktop bestelde. Toen wél de componenten geselecteerd maar ik had hem door Salland in elkaar laten zetten. Dat was voor nu eigenlijk ook het plan. Waarom? Nou, omdat 99 euro betalen voor het in elkaar laten zetten van een apparaat dat uit de nodige losse onderdelen bestaat, uniek is qua configuratie (dus geen kant en klaren “how to build it” filmpjes) én niet heel goedkoop voor wat betreft het totaal van onderdelen, eigenlijk best een goede deal is.

Maar omdat de AMD Ryzen 9 3900X erg populair blijkt te zijn, was die opeens niet meer op voorraad bij Alternate waar ik de rest van de configuratie uitgezocht had. Nou had ik natuurlijk op zoek kunnen gaan naar een plek waar ik wél alle onderdelen die ik wilde hebben kon vinden (niet gemakkelijk omdat er best veel plekken waren die de Ryzen 9 helemaal niet hadden). Maar dat was me eigenlijk teveel gedoe omdat het uitzoeken van de individuele componenten al veel werk was. Daarom was het het laatste zetje dat ik nodig had om dan toch maar voor zelfbouw te gaan. En dit keer dan dus echt.

In dit eerste bericht wil ik een aantal van de keuzes die ik dit keer gemaakt heb bij het samenstellen van mijn desktop toelichten. In het volgende bericht ga ik in op het bouwproces.

Desktop of laptop
Toen ik de vorige keer een systeem samenstelde was het geen vraag: als je een stevig systeem wilde, dan werd het een desktop. Een laptop was per definitie minder krachtig of onbetaalbaar.
Dat is inmiddels niet helemaal meer zo. Je kunt op een aantal plekken, bijvoorbeeld bij BTO hele mooie configuraties samenstellen.
De keuzevrijheid is dan echter een stuk beperkter. Zo was een AMD Ryzen 9 bij BTO geen optie, Was de optie voor een Intel i9 meteen gekoppeld aan een  (dure) NVIDIA GeForce RTX 2070 met 8GB GDDR6 en kwam ik qua kosten voor een “brute kracht” systeem uiteindelijk bijna 1.000 euro duurder uit dan ik nu betaald heb.
En dat vond ik wat veel (50% extra) voor de mogelijkheid om het systeem gemakkelijk te verplaatsen.

Lees verder….