BBC micro:bit als iBeacon

 Gepubliceerd door om 16:35  microbit
Jul 232016
 

Omdat de micro:bit over Bluetooth 4.0 / BTLE (Bluetooth Low Energy) is het ook mogelijk om de micro:bit zit te laten gedragen als een iBeacon. Er zullen ongetwijfeld meerdere manieren zijn waarop dat kan, ik heb er één gebruikt via locly.com. Credits voor mijn uitleg gaan eigenlijk volledig naar dit bericht en filmpje, eigenlijk heb ik alleen de stappen herhaald en er een schermfilmpje van gemaakt.

Voor onderwijsdoelen (leerlingen/studenten laten spelen met iBeacon) werkt de site goed, wat echte bedrijfstoepassingen moeten gaan kosten is me niet duidelijk. Meestal als sites aangeven dat je je belangstelling kunt aangeven en zijn dan contact met je opnemen, is het geen goedkoop verhaal.

Ik heb nog niet kunnen ontdekken hoe ik ditzelfde voor Eddystone voor elkaar krijg. Het kan wel:

Maar het zoeken is nog even naar de juiste applicatie / site / code. Wordt vervolgd.

Deel dit bericht:
Jul 222016
 

microbitIk heb al een paar keer eerder geschreven over de BBC micro:bit (ik zal proberen het voortaan juist te schrijven: met dubbele punt ertussen en zonder hoofdletters).

Toen bleek dat hij nu ook te pre-orderen was voor “gewone” mensen kon ik de verleiding toch niet weerstaan. Ik bestelde de “essentials kit” voor GBP 16,- (op dat moment € 20,23) incl. verzendkosten.

In plaats van hem zelf onder handen te nemen, heb ik hem eerst aan mijn jongste zoon gegeven. Hij is 13 jaar op het moment en had nog geen ervaring met de micro:bit, maar heeft vorig jaar wel al succesvol een Engelstalige MOOC over Scratch afgerond. En dat bleek vandaag wel te helpen.

Hij heeft hem gebruikt in combinatie met een laptop met Windows er op, dus aangesloten via de micro-USB aansluiting. De micro:bit verschijnt dan als een soort USB-stick. Ik begrijp dat ik ook een serial-driver kan installeren zodat ik via bv Putty kan zien wat de micro:bit naar de seriële poort stuurt, maar dat is dus niet zo standaard geregeld bij bv Arduino.

20160722_201042_HDREr zit een klein velletje (in het Engels) bij dat uitlegt dat je de micro:bit eerst kunt testen met alleen de batterij er aan vast. Handig, dan zie je meteen dat het ding wat kan. 🙂
Op de achterkant van dat velletje staat hoe je hem moet aansluiten met de micro-USB aansluiting op de computer. Koppelen aan een iPad of Android toestel via Bluetooth staat daar niet in uitgelegd. Dat is op zich niet heel moeilijk, je wordt stap voor stap door het proces heen geleidt als je die optie kiest in de app. Apart is dat de micro:bit dan zowel een blokjescode laat zien die je moet overnemen als een 5-cijferige code. Ik denk trouwens dat het er vijf waren, ik moest snel mee typen en heb niet exact geteld.

Nadat ik even gecheckt had dat hij e.e.a. aan de praat had, heb ik hem verder aan het werk gelaten. Tussendoor kreeg ik stap voor stap demo’s van wat hij gemaakt had: eerst een puntje dat met de A en B knop naar links en rechts bewogen kon worden. Maar dat was onhandig want hij had maar 2 knoppen op de micro:bit en hij wilde hem ook naar boven en onder kunnen laten bewegen. Dus besloot hij om de 3-assige accelerometer te gebruiken. Door de micro:bit naar rechts, links, boven, onder te kantelen kon je het puntje bewegen. Het puntje werd daarna een kanon dat andere puntjes kon afschieten naar boven zodra je op de knop drukte. Er kwam een lijn bij je je stuk moest schieten voordat hij (langzaam) naar beneden gekomen was. Tegen de tijd dat het etenstijd was (3 uur later) had hij zijn eerste spel bijna klaar. Alleen de “hoera, je hebt gewonnen” optie moest nog.

Lees verder….

Deel dit bericht:
Jul 212016
 

Afgelopen november schreef ik over een project van Matt Reed waarbij hij indoor location tracking (binnen je positie bepalen zonder gebruik van GPS) toepaste op basis van 3 Raspberry Pi’s en een Estimote Beacon. Helaas heeft Matt (ondanks vele verzoeken tussentijds) zijn code (nog) niet online gezet.

Ik kwam echter vandaag een ander, ouder, project tegen dat om verschillende redenenen  minstens zo cool is en dus ook een eigen bericht verdient. Het is een project uit 2014, uitgevoerd door studenten van de University of Maryland, College Park, uitgevoerd als onderdeel van de cursus met de aansprekende naam/code: cmsc838f-f12

Maar ondanks die naam kan ik je zeker aanraden om de bijbehorende wiki met achtergrondinformatie te bekijken als je ook maar iets met Maker Education te maken hebt. Je kunt er o.a. een visual tour van hun hackerspace vinden.

Terug naar het project: gebruikte Matt zijn hond als onderzoeksobject, hier ging het om twee katten. En in plaats van een Estimote Beacon gebruikten de studenten 2 Samsung Galaxy Gear wearables. In combinatie met 3 Android telefoons en een techniek die RSSI heet (“Received Signal Strength Indicator”) . Door eerst op vaste punten (zij gebruikten 15 punten in een appartement) de RSSI sterkte te laten meten, konden ze daarna op basis daarvan ook de andere postities binnen het appartement bepalen.

greyest_heatmap

En omdat het onderwijs is, moesten de studenten rapporteren. Niet alleen met het filmpje hierboven, maar ook via een wiki-pagina met uitleg, de code staat uiteraard op github en daarnaast moesten ze een Instructable maken.

Helaas is het geen real-time tracking, dus voor de hond van Matt zou het minder geschikt zijn, maar het is een extra voorbeeld van een mooi project waarbij met relatief beperkte middelen interessante resultaten behaald kunnen worden.

Deel dit bericht:
Jul 202016
 

PokemonGoAls ik twijfel over iets dat met ict en recht te maken heeft, dan is er wat mij betreft maar één persoon / bron waar ik hoef te zoeken voor een antwoord: Arnoud Engelfriet en zijn iusmentis.com (<gratis reclame>Je kunt Arnoud ook inhuren, zie hiervoor deze website! </gratis reclame>).

Dus toen ik via Twitter de vraag kreeg of dat sideloaden (in mijn geval was dat het vanuit een andere bron dan de Google Play store installeren van een app) van Pokémon Go wel legaal was, wist ik bij wie ik die vraag als dubbel-check voor wilde leggen, dit keer via Twitter:

En hoewel Pokémon Go inmiddels ook in Nederland gewoon via iTunes en de Google Play store te installeren is, was het voor Arnoud een voldoende “nieuwe” vraag om er ook een blogpost aan te besteden. Dus voor zijn antwoord verwijs ik je graag door naar die blogpost.

Deel dit bericht:

Displio: Hacken versus Kopen

 Gepubliceerd door om 08:59  Hardware
Jul 202016
 

DisplioBij Tweakers waren ze er snel uit: “veel te duur!” was zo ongeveer de unanieme reactie op het bericht dat je voor een slordige €130,- nu een Displio kunt bestellen. De oorspronkelijke Kickstarter backers betaalden er minder voor, zij betaalden $99,- en de heel snelle zelfs maar $79,- (wel zonder verzendkosten).

De genoemde acceptabele prijs van zo’n “2 tientjes” is natuurlijk absurd, wel logisch is dat ze als echte tweakers van mening zijn dat je zoiets ook zelf kunt bouwen (voor een fractie van het geld).

Met dat laatste was ik het niet meteen eens. Ja, een ESP8266 controller met wifi krijg je al voor minder dan €8,- en inderdaad voor €50,- voeg je daar een e-Ink display aan toe dat, als je het uit China laat komen, ook nog eens groter is dan de 2,7″ van de Displio. Haal je hem bv uit het Verenigd Koninkrijk dan ben je een stuk meer kwijt. Dan heb je nog geen sensor die detecteert of je het apparaat omdraait (zit niet standaard in het ESP8266 board ingebouwd), geen (oplaadbare batterij), geen case. Voor de batterij ben je al snel €10,- tot €12,- kwijt, tel een paar euro voor de case en dan zit je al snel op zo’n €80,- voor de hardware.

Kosten voor het samenstellen tellen we uiteraard niet, we zijn makers / tweakers.

Lees verder….

Deel dit bericht:
Jul 192016
 

Obama_fake_tweetHet onderwerp van deze blogpost speelde zich voornamelijk via Twitter af, maar ik vond het belangrijk genoeg om er ook wat uitgebreider, via een blogpost, op in te gaan. Gisteren was de eerste dag van de conferentie van de Republikeinen in de Verenigde Staten. Big deal zul je zeggen, wat interesseert mij Amerikaanse politiek nou? Nou, vooral omdat het weer een aantal voorbeelden opleverde die te maken hebben met enerzijds de reden waarom wij studenten (en leerlingen) die onderzoek doen zo lastig vallen met het opnemen van verwijzingen én omdat het liet zien dat ook doorgewinterde internetgebruikers zich af en toe voor de gek laten houden.

Die verwijzingen, bronvermelding. Het is iets waar iedereen in het onderwijs wel mee te maken krijgt: leerlingen of studenten komen een tekst tegen (online vaak) en knippen en plakken die in hun rapport of werkstuk. Immers, waarom zelf een formulering verzinnen als iemand anders het al beter dan jou geformuleerd heeft, of het precies zo gezegd heeft als dat jij dat zou gezegd hebben. Tja, de reden daarvoor is dat het binnen onderzoek, maar gelukkig eigenlijk wel vaak ook in de “echte” wereld, we uitgaan van het principe dat de Britten en  Amerikanen zo mooi omschrijven als “credit where credit’s due“. En hoewel de politiek een spel kan lijken waar dat zeker niet geldt blijkt dat in sommige landen wat plagiaat betreft heel gevoelig te liggen. Neem bijvoorbeeld Duitsland, daar hebben de afgelopen 5 jaar twee ministers hun ontslag aangeboden omdat bleek dat ze plagiaat hadden gepleegd in hun proefschrift: Karl-Theodor zu Guttenberg in 2011 en Annette Schavan in 2013. En eerder dit jaar werd bekend dat Minister Ursula von der Leyen (CDU) van Defensie haar titel mocht houden óndanks dat ook zij plagiaat had gepleegd.

Dat Melania Trump in 2016 een stuk uit de presentatie van Michelle Obama uit 2008 gebruikt heeft in haar presentatie voor de conferentie van de Republikeinen zal waarschijnlijk niet betekenen dat haar man zijn nominatie in zal trekken. Er zal waarschijnlijk iemand ontslagen worden die verantwoordelijk was voor het controleren van de tekst van Melania en die passage over het hoofd heeft gezien. Extra pijnlijk omdat Twitter op zo’n moment keihard is:

De tweet is niet alleen (op dit moment) bijna 80.000 x geretweet, in Nederland heb ik hem in iedere geval al (zonder juiste bronvermelding!) voorbij zien komen bij het NOS journaal. Nou zullen onze leerlingen niet allemaal president in de VS willen worden (kunnen ze in de regel niet omdat ze niet in de VS geboren zijn) of minister in Duitsland, maar het lijkt me wel een goed voorbeeld van hoe slecht zoiets uit kan pakken.

Lees verder….

Deel dit bericht:
Jul 182016
 

Het reclamefilmpjes van de AgIC Circuit Maker hierboven is redelijk nieuw en heel erg mooi. Het product zelf bestaat al een tijdje, begon als een Kickstarter project eind 2014.
Het ziet er super simpel uit, maar is helaas niet heel goedkoop. De stift kost $14,99 per stuk. Wil je getekende lijnen ook kunnen wissen (als je een fout gemaakt hebt en kortsluiting veroorzaakt), dan kost die pen $7,50
Als dat alle kosten waren, dan had ik er nu meteen een set besteld. Maar je kunt niet zomaar elk papier gebruiken. Je moet speciaal “Circuit Paper” hebben. Per 10 vellen A4 kost dat $37,49 voor de witte variant of $49,99 voor de doorzichtige variant. Ben je tevreden met kleinere vellen, dan kun je 10 stuks A6 bestellen voor $9,99.

En er zijn alternatieven, bijvoorbeeld de Bare Conductive Electric Paint. Die iets duurder is per pen/tube (incl. verzendkosten naar NL €14.72 voor de kleine tube), maar waarbij je gewoon papier kunt gebruiken. Het ziet er wel een beetje meer uit als kliederboel:

Daar staat dan weer tegenover dat het filmpje voor de kaarten waar je de lijnen op tekent (€24,05 incl. verzendkosten) ook heel haalbaar voor kleinere makers:

Ik begrijp wel dat je deze inkt lang moet laten drogen voordat hij goed werkt, als hij nog niet droog is, dan is de weerstand heel hoog en je moet goed oppassen met de dikte van de lijnen die je tekent.

Ook heel mooi:

Bij CircuitScribe kun je kits kopen voor in de klas of het makerlokaal. Daar zitten dan opdrachten voor circuits in waarbij je de losse componenten aan elkaar tekent en dan meteen test. Cool! De componenten kun je hergebruiken.

(deels getipt door freshgadgets)

Deel dit bericht:
Jul 172016
 

Het bericht dat gelinkt wordt in de onder onderste tweet is hier te vinden. Het gaat in op de vraag: waarom gaan sommige mensen helemaal uit hun dak (in negatieve zin) over Pokémon Go?

 

(getipt door Pedro De Bruyckere)

Deel dit bericht:
Jul 162016
 

pokemon_goJa ja, ik weet het: weer een blogger die de Pokémon Go rage gebruikt als click-bait en weer zo’n zot die denkt dat technologie het onderwijs kan veranderen. Tja, dat eerste kan ik niets aan doen: je hebt zelf doorgeklikt, en wat dat tweede betreft denk ik niet dat Pokémon Go het onderwijs zal veranderen, maar dat betekent niet dat het onderwijs er niets van zou kunnen (moeten!) leren. Want ik vind de reacties tamelijk “zuur”. Zelfs Wilfred Rubens eindigt met:

De relevantie van de game voor het onderwijs is op dit moment vooral als casus op het gebied van mediawijsheid. Daarbij valt me op hoe hardleers wij als mensen zijn. Keer op keer weten grote groepen gebruikers zichzelf niet te matigen, met de nodige nadelen en risico’s als gevolg. Als we nu eens vanaf het begin dergelijke games selectief zouden spelen, dan zou het plezier groter zijn.

En dan zal ik je de reacties die Wouter Siebers via Twitter kreeg op zijn (ok, ook wel heel luchtig geschreven) stuk in de Volkskrant besparen. Een volwassen man, iemand die het onderwijs kent, een onderzoeker, we zouden toch allemaal wel beter moeten weten.

[update 11:55] Wouter geeft via Twitter aan dat de reacties juist voornamelijk positief waren, ik heb maar een heel klein deel van de reacties gezien, mijn opmerking ging over deze lijn (en de reacties op de Volkskrant site zelf).

Hoe anders dan zo’n bedrijf als de Albert Heijn. Hadden zelf een mooie virtual reality actie met dino’s. Als ze zouden reageren zoals wij dat in het onderwijs doen, dan zouden ze daar zeggen: “nou nou, leuk hoor dat Pokémon Go, laten we maar lekker gewoon blijven, we hebben onze reclame-acties voor de komende tijd uitgestippeld staan, dat werkt, hebben we onderzocht en we gaan geen risico lopen met onze klanten”.

Maar dat deden ze niet, dus daarom hebben ze daar, nu, terwijl de hype nog niet eens echt een volle week oud is al een AH-brede inhaakactie op poten gezet: de Pokémappie. Je kunt er meer over lezen bij iCulture (is logischer dan dat ik alle info van daar ga herhalen), maar in samenvatting:

  • 1,3 miljoen Nederlander spelen Pokémon Go terwijl het programma pas sinds vanochtend officieel uit is in Nederland;
  • ze sluiten aan op de spaar- en verzamelgekte van de Nederlander;
  • ze hebben een interactieve kaart gemaakt waarbij je per AH-winkel kunt zien welke Pokémon daar te vinden is;
  • ze gaan in elk filiaal een medewerker aanwijzen die het spel speelt en tips kan geven aan zoekende klanten.

Niet negeren dus maar omarmen. Voor hoe lang? Voor zo lang als de hype duurt. Direct effect: je bent hip, bij de tijd, laat zien dat je weet dat er speelt en waarschijnlijk trek je er ook nog wel meer klanten mee. Zoals die pizzeria die “lures” kocht en er zo voor zorgde dat er bij zijn Pizzeria meer Pokémon verschenen (te vangen waren) dan anders. Voor een euro per uur trok hij zo meer klanten doordat Pokémon Go spelers binnen kwamen en niet alleen een Pokémon vingen maar vaak ook even een stuk pizza en/of wat te drinken kochten (logisch, want als je buiten rond loopt dan krijg je honger/dorst).

Natuurlijk is dat niet zomaar een-op-een op onderwijs over te zetten. Wij verkopen geen stukken pizza. En een foldertje voor de nieuwe opleiding bedrijfseconomie is veel minder smakelijk dan een stuk pizza. Maar waarom zouden we Pokémon Go eigenlijk niet een stuk pizza verkopen in onze school of in de bibliotheek? Of een kop koffie / wat fris? We wilden toch graag dat onze onderwijsgebouwen onderdeel worden van learning communities? En ja, dan kun je tijdens het eten van die pizza ook wel met ze praten over mediawijsheid en andere serieuze zaken.
Zelf ben ik benieuwd of de hype de herfst overleeft, dus als het weer slecht wordt. Wie weet is iedereen er dan weer net zo snel op uitgekeken als dat het nu op komt. Prima ook wat mij betreft. Beter nog dan dat we over 10 jaar nog achter kleine rare beestje aanzitten.

Het gaat mij om de grondhouding: is onze eerste reflex om uit te leggen waarom iets een hype is en daarom niet relevant voor het onderwijs of is onze eerste reflex om te kijken hoe we actuele gebeurtenissen (zoals zo’n hype) kunnen inzetten om de relevantie van “school” voor onze jeugd te verbeteren. We verwachten van onze jeugd dat zij later hypes, ontwikkelingen, kansen, nieuwe technologieën en sociale ontwikkelingen kunnen duiden en benutten. Tenminste als we roepen dat we hen opleiden voor beroepen die nu nog niet bestaan, dan doen we dat.
Dan zit er voor ons ook maar één ding op: het geven van het goede voorbeeld. En dat is wat Albert Heijn en vergelijkbare bedrijven doen, niet wat wij zelf nu doen als we beginnen met “vanaf de tijd dat de tv werd uitgevonden zijn er al mensen geweest die….” en dan over gaan tot de orde van de dag omdat ook deze hype wel weer over gaat. Dat gaat hij ook, relevant is wat wij er in de tussentijd mee doen!

Deel dit bericht:
Jul 152016
 

Ik had de tweet van @ItsAll_GeekToMe niet gezien totdat ik vandaag bij @Pimoroni kwam en de link er naar toe zag op hun pagina. Ik ben benieuwd, ik heb namelijk al een tijdje een pre-order voor een micro:bit bij hen uitstaan. Toen ik de PiZero via hen bestelde leverden ze snel, maar kreeg ik verder geen bericht van verzenden of zo. Gewoon even afwachten dus nog. Ik zag dat je hem inmiddels ook in Nederland kunt pre-orderen, hoe lang je dan nog wacht weet ik niet, maar de prijs lijkt concurrerend (best duur als je het vergelijkt met veel van de andere “kleine” hardware op het moment, die prijs moet nog zakken!). Even wachten dus nog, wordt vervolgd…

Deel dit bericht: