Displio: Hacken versus Kopen

 Gepubliceerd door om 08:59  Hardware
Jul 202016
 

DisplioBij Tweakers waren ze er snel uit: “veel te duur!” was zo ongeveer de unanieme reactie op het bericht dat je voor een slordige €130,- nu een Displio kunt bestellen. De oorspronkelijke Kickstarter backers betaalden er minder voor, zij betaalden $99,- en de heel snelle zelfs maar $79,- (wel zonder verzendkosten).

De genoemde acceptabele prijs van zo’n “2 tientjes” is natuurlijk absurd, wel logisch is dat ze als echte tweakers van mening zijn dat je zoiets ook zelf kunt bouwen (voor een fractie van het geld).

Met dat laatste was ik het niet meteen eens. Ja, een ESP8266 controller met wifi krijg je al voor minder dan €8,- en inderdaad voor €50,- voeg je daar een e-Ink display aan toe dat, als je het uit China laat komen, ook nog eens groter is dan de 2,7″ van de Displio. Haal je hem bv uit het Verenigd Koninkrijk dan ben je een stuk meer kwijt. Dan heb je nog geen sensor die detecteert of je het apparaat omdraait (zit niet standaard in het ESP8266 board ingebouwd), geen (oplaadbare batterij), geen case. Voor de batterij ben je al snel €10,- tot €12,- kwijt, tel een paar euro voor de case en dan zit je al snel op zo’n €80,- voor de hardware.

Kosten voor het samenstellen tellen we uiteraard niet, we zijn makers / tweakers.

Lees verder….

Deel dit bericht:
Jul 192016
 

Obama_fake_tweetHet onderwerp van deze blogpost speelde zich voornamelijk via Twitter af, maar ik vond het belangrijk genoeg om er ook wat uitgebreider, via een blogpost, op in te gaan. Gisteren was de eerste dag van de conferentie van de Republikeinen in de Verenigde Staten. Big deal zul je zeggen, wat interesseert mij Amerikaanse politiek nou? Nou, vooral omdat het weer een aantal voorbeelden opleverde die te maken hebben met enerzijds de reden waarom wij studenten (en leerlingen) die onderzoek doen zo lastig vallen met het opnemen van verwijzingen én omdat het liet zien dat ook doorgewinterde internetgebruikers zich af en toe voor de gek laten houden.

Die verwijzingen, bronvermelding. Het is iets waar iedereen in het onderwijs wel mee te maken krijgt: leerlingen of studenten komen een tekst tegen (online vaak) en knippen en plakken die in hun rapport of werkstuk. Immers, waarom zelf een formulering verzinnen als iemand anders het al beter dan jou geformuleerd heeft, of het precies zo gezegd heeft als dat jij dat zou gezegd hebben. Tja, de reden daarvoor is dat het binnen onderzoek, maar gelukkig eigenlijk wel vaak ook in de “echte” wereld, we uitgaan van het principe dat de Britten en  Amerikanen zo mooi omschrijven als “credit where credit’s due“. En hoewel de politiek een spel kan lijken waar dat zeker niet geldt blijkt dat in sommige landen wat plagiaat betreft heel gevoelig te liggen. Neem bijvoorbeeld Duitsland, daar hebben de afgelopen 5 jaar twee ministers hun ontslag aangeboden omdat bleek dat ze plagiaat hadden gepleegd in hun proefschrift: Karl-Theodor zu Guttenberg in 2011 en Annette Schavan in 2013. En eerder dit jaar werd bekend dat Minister Ursula von der Leyen (CDU) van Defensie haar titel mocht houden óndanks dat ook zij plagiaat had gepleegd.

Dat Melania Trump in 2016 een stuk uit de presentatie van Michelle Obama uit 2008 gebruikt heeft in haar presentatie voor de conferentie van de Republikeinen zal waarschijnlijk niet betekenen dat haar man zijn nominatie in zal trekken. Er zal waarschijnlijk iemand ontslagen worden die verantwoordelijk was voor het controleren van de tekst van Melania en die passage over het hoofd heeft gezien. Extra pijnlijk omdat Twitter op zo’n moment keihard is:

De tweet is niet alleen (op dit moment) bijna 80.000 x geretweet, in Nederland heb ik hem in iedere geval al (zonder juiste bronvermelding!) voorbij zien komen bij het NOS journaal. Nou zullen onze leerlingen niet allemaal president in de VS willen worden (kunnen ze in de regel niet omdat ze niet in de VS geboren zijn) of minister in Duitsland, maar het lijkt me wel een goed voorbeeld van hoe slecht zoiets uit kan pakken.

Lees verder….

Deel dit bericht:
Jul 182016
 

Het reclamefilmpjes van de AgIC Circuit Maker hierboven is redelijk nieuw en heel erg mooi. Het product zelf bestaat al een tijdje, begon als een Kickstarter project eind 2014.
Het ziet er super simpel uit, maar is helaas niet heel goedkoop. De stift kost $14,99 per stuk. Wil je getekende lijnen ook kunnen wissen (als je een fout gemaakt hebt en kortsluiting veroorzaakt), dan kost die pen $7,50
Als dat alle kosten waren, dan had ik er nu meteen een set besteld. Maar je kunt niet zomaar elk papier gebruiken. Je moet speciaal “Circuit Paper” hebben. Per 10 vellen A4 kost dat $37,49 voor de witte variant of $49,99 voor de doorzichtige variant. Ben je tevreden met kleinere vellen, dan kun je 10 stuks A6 bestellen voor $9,99.

En er zijn alternatieven, bijvoorbeeld de Bare Conductive Electric Paint. Die iets duurder is per pen/tube (incl. verzendkosten naar NL €14.72 voor de kleine tube), maar waarbij je gewoon papier kunt gebruiken. Het ziet er wel een beetje meer uit als kliederboel:

Daar staat dan weer tegenover dat het filmpje voor de kaarten waar je de lijnen op tekent (€24,05 incl. verzendkosten) ook heel haalbaar voor kleinere makers:

Ik begrijp wel dat je deze inkt lang moet laten drogen voordat hij goed werkt, als hij nog niet droog is, dan is de weerstand heel hoog en je moet goed oppassen met de dikte van de lijnen die je tekent.

Ook heel mooi:

Bij CircuitScribe kun je kits kopen voor in de klas of het makerlokaal. Daar zitten dan opdrachten voor circuits in waarbij je de losse componenten aan elkaar tekent en dan meteen test. Cool! De componenten kun je hergebruiken.

(deels getipt door freshgadgets)

Deel dit bericht:
Jul 172016
 

Het bericht dat gelinkt wordt in de onder onderste tweet is hier te vinden. Het gaat in op de vraag: waarom gaan sommige mensen helemaal uit hun dak (in negatieve zin) over Pokémon Go?

 

(getipt door Pedro De Bruyckere)

Deel dit bericht:
Jul 162016
 

pokemon_goJa ja, ik weet het: weer een blogger die de Pokémon Go rage gebruikt als click-bait en weer zo’n zot die denkt dat technologie het onderwijs kan veranderen. Tja, dat eerste kan ik niets aan doen: je hebt zelf doorgeklikt, en wat dat tweede betreft denk ik niet dat Pokémon Go het onderwijs zal veranderen, maar dat betekent niet dat het onderwijs er niets van zou kunnen (moeten!) leren. Want ik vind de reacties tamelijk “zuur”. Zelfs Wilfred Rubens eindigt met:

De relevantie van de game voor het onderwijs is op dit moment vooral als casus op het gebied van mediawijsheid. Daarbij valt me op hoe hardleers wij als mensen zijn. Keer op keer weten grote groepen gebruikers zichzelf niet te matigen, met de nodige nadelen en risico’s als gevolg. Als we nu eens vanaf het begin dergelijke games selectief zouden spelen, dan zou het plezier groter zijn.

En dan zal ik je de reacties die Wouter Siebers via Twitter kreeg op zijn (ok, ook wel heel luchtig geschreven) stuk in de Volkskrant besparen. Een volwassen man, iemand die het onderwijs kent, een onderzoeker, we zouden toch allemaal wel beter moeten weten.

[update 11:55] Wouter geeft via Twitter aan dat de reacties juist voornamelijk positief waren, ik heb maar een heel klein deel van de reacties gezien, mijn opmerking ging over deze lijn (en de reacties op de Volkskrant site zelf).

Hoe anders dan zo’n bedrijf als de Albert Heijn. Hadden zelf een mooie virtual reality actie met dino’s. Als ze zouden reageren zoals wij dat in het onderwijs doen, dan zouden ze daar zeggen: “nou nou, leuk hoor dat Pokémon Go, laten we maar lekker gewoon blijven, we hebben onze reclame-acties voor de komende tijd uitgestippeld staan, dat werkt, hebben we onderzocht en we gaan geen risico lopen met onze klanten”.

Maar dat deden ze niet, dus daarom hebben ze daar, nu, terwijl de hype nog niet eens echt een volle week oud is al een AH-brede inhaakactie op poten gezet: de Pokémappie. Je kunt er meer over lezen bij iCulture (is logischer dan dat ik alle info van daar ga herhalen), maar in samenvatting:

  • 1,3 miljoen Nederlander spelen Pokémon Go terwijl het programma pas sinds vanochtend officieel uit is in Nederland;
  • ze sluiten aan op de spaar- en verzamelgekte van de Nederlander;
  • ze hebben een interactieve kaart gemaakt waarbij je per AH-winkel kunt zien welke Pokémon daar te vinden is;
  • ze gaan in elk filiaal een medewerker aanwijzen die het spel speelt en tips kan geven aan zoekende klanten.

Niet negeren dus maar omarmen. Voor hoe lang? Voor zo lang als de hype duurt. Direct effect: je bent hip, bij de tijd, laat zien dat je weet dat er speelt en waarschijnlijk trek je er ook nog wel meer klanten mee. Zoals die pizzeria die “lures” kocht en er zo voor zorgde dat er bij zijn Pizzeria meer Pokémon verschenen (te vangen waren) dan anders. Voor een euro per uur trok hij zo meer klanten doordat Pokémon Go spelers binnen kwamen en niet alleen een Pokémon vingen maar vaak ook even een stuk pizza en/of wat te drinken kochten (logisch, want als je buiten rond loopt dan krijg je honger/dorst).

Natuurlijk is dat niet zomaar een-op-een op onderwijs over te zetten. Wij verkopen geen stukken pizza. En een foldertje voor de nieuwe opleiding bedrijfseconomie is veel minder smakelijk dan een stuk pizza. Maar waarom zouden we Pokémon Go eigenlijk niet een stuk pizza verkopen in onze school of in de bibliotheek? Of een kop koffie / wat fris? We wilden toch graag dat onze onderwijsgebouwen onderdeel worden van learning communities? En ja, dan kun je tijdens het eten van die pizza ook wel met ze praten over mediawijsheid en andere serieuze zaken.
Zelf ben ik benieuwd of de hype de herfst overleeft, dus als het weer slecht wordt. Wie weet is iedereen er dan weer net zo snel op uitgekeken als dat het nu op komt. Prima ook wat mij betreft. Beter nog dan dat we over 10 jaar nog achter kleine rare beestje aanzitten.

Het gaat mij om de grondhouding: is onze eerste reflex om uit te leggen waarom iets een hype is en daarom niet relevant voor het onderwijs of is onze eerste reflex om te kijken hoe we actuele gebeurtenissen (zoals zo’n hype) kunnen inzetten om de relevantie van “school” voor onze jeugd te verbeteren. We verwachten van onze jeugd dat zij later hypes, ontwikkelingen, kansen, nieuwe technologieën en sociale ontwikkelingen kunnen duiden en benutten. Tenminste als we roepen dat we hen opleiden voor beroepen die nu nog niet bestaan, dan doen we dat.
Dan zit er voor ons ook maar één ding op: het geven van het goede voorbeeld. En dat is wat Albert Heijn en vergelijkbare bedrijven doen, niet wat wij zelf nu doen als we beginnen met “vanaf de tijd dat de tv werd uitgevonden zijn er al mensen geweest die….” en dan over gaan tot de orde van de dag omdat ook deze hype wel weer over gaat. Dat gaat hij ook, relevant is wat wij er in de tussentijd mee doen!

Deel dit bericht:
Jul 152016
 

Ik had de tweet van @ItsAll_GeekToMe niet gezien totdat ik vandaag bij @Pimoroni kwam en de link er naar toe zag op hun pagina. Ik ben benieuwd, ik heb namelijk al een tijdje een pre-order voor een micro:bit bij hen uitstaan. Toen ik de PiZero via hen bestelde leverden ze snel, maar kreeg ik verder geen bericht van verzenden of zo. Gewoon even afwachten dus nog. Ik zag dat je hem inmiddels ook in Nederland kunt pre-orderen, hoe lang je dan nog wacht weet ik niet, maar de prijs lijkt concurrerend (best duur als je het vergelijkt met veel van de andere “kleine” hardware op het moment, die prijs moet nog zakken!). Even wachten dus nog, wordt vervolgd…

Deel dit bericht:
Jul 132016
 

Toen ik het filmpje van de Cozmo bekeek (zie hierboven) was ik vooral erg niet onder de indruk. Een plastic robotje dat je zou kunnen programmeren, waarvan de makers té vaak Wall-E gekeken hadden en waar té veel hype over gemaakt werd die niet waargemaakt zou kunnen worden. En dat voor $159,99. Nee dank je.

Ik vond het daarom wel grappig dat ze bij ieee.org dezelfde reactie gehad hadden. Daar hebben ze nog wat langer naar de SDK gekeken waarmee je Cozmo zelf zult kunnen gaan programmeren. En dat stemde ze uiteindelijk milder over de kansen van deze kleine robot.

Lees verder….

Deel dit bericht:
Jul 122016
 

Mail_oeps

Best wel een oeps-momentje qua mailing:

  • tekst in de mail zonder naam eronder;
  • in de CC maar liefst 132 mailadressen opgenomen (incl. die van mij);
  • bijlage in pages-formaat, vast alleen bedoelt voor creatievelingen met een Apple. Al is er via een omweg wel aan de inhoud te komen…

Ik heb maar geen reply-all gedaan om aan te geven dat ik dit een beetje knullig vind.

Deel dit bericht:
Jul 122016
 

Harde schijf op zijn plek Het lijkt een beetje vreemd: de winstverwachtingen van Seagate voor het vierde kwartaal van 2016 stijgen van 2,3 miljard naar 2,65 miljard Amerikaanse dollars, maar toch kondigt het bedrijf aan dat ze 6.500 medewerkers gaan ontslaan. Dat is zo’n 14% van het totale personeelsbestand en een stuk meer dan de eerder aangekondigde 1.600 medewerkers.

Aandelen

Aandelenkoers Seagate

Opslag, en zeker harde schijven is een markt waarbij de kosten per Gigabyte data alleen maar dalen. En om die daling ook te laten matchen met een daling van de kosten, moeten bedrijven iets verzinnen. Niet prettig voor al die mensen die het betreft, maar beter nu, nu er winst gemaakt wordt en er in ieder geval nog geld is voor een sociaal plan, dan later als er ook daar geen ruimte voor is.

cost-per-gigabyte-smallOp de site van Matthew Komorowski kun je de grafiek vinden die hiernaast ook staat waarbij sinds 1980 het prijsverloop per Gigabyte voor opslag is opgenomen.
Let op: de y-as is logaritmisch, dat betekent dat de afstand tussen 1 cent en 10 cent op de as net zo groot is als tussen 1 miljoen dollar en 100.000 dollar.

Deel dit bericht: