mrt 182018
 

Van BirdBrain Technologies komt bovenstaand filmpje dat als inspiratie kan dienen als je als docent met robots in de klas aan de slag wilt. Het filmpje is van at BirdBrain Technologies, een bedrijf in de VS dat o.a. de Hummingbird Robotics Kit en de Finch Robot produceert. Het leuke van bovenstaande filmpje (en de “hoe maak je ze” hieronder) is dat je ze ook met andere hardware kunt maken. Een Arduino, ATTiny85 of ESP32/ESP8266 met een servo zijn genoeg.

Op de website van het bedrijf kun je meer lesvoorbeelden vinden, en ook de andere voorbeelden op het YouTube-kanaal kun je voorbeelden van gebruik van bv de Finch Robot zien die laten zien dat robots niet alleen voor “technische” zaken in te zetten zijn.

Deel dit bericht:
mrt 122018
 

Ik moet er soms nog wel aan wennen dat samenwerken met “externen” binnen bedrijven, en dus ook onderwijsinstellingen, vaak nog zo’n dingetje is dat logisch lijkt, maar als het om systemen gaat, heel gevoelig ligt. Immers, het delen van digitale data kan, als het onbedoeld gebeurt, heel vervelende krantenkoppen opleveren.

En ik heb zelf ook al gemerkt dat bv het samenwerken in Dropbox en Google Drive heel eenvoudig kan, het samenwerken in Onedrive voor bedrijven vergt de juiste instelling van rechten aan beide kanten (zowel bij ons als bij de onderwijsinstelling waar je mee samen wilt werken). Het samenwerking in Microsoft Teams ging eerst alleen met mensen binnen je eigen onderwijsinstelling, toen ook met mensen die ook een Office365-account hadden (dus bv een hotmail/live.com account) en nu eindelijk dan ook met de rest van de wereld.

Dat betekent dat iemand niet persé een Microsoft gerelateerd mailaccount hoeft te hebben om aan een team deel te nemen. Je kunt ook bv iemand met een @gmail.com mailadres uitnodigen. Voordat die persoon dan toegang heeft, moet hij/zij wel nog even een paar dingen doen: een wachtwoord toevoegen is logisch. Je geboortedatum invullen zal wel zijn om te controleren of je wel oud genoeg bent om deel te nemen. Het verplichte telefoonnummer voor het geval je je inloginfo kwijt raakt vond ik al wat irritanter.  Maar goed, het werkt.

Deel dit bericht:
mrt 062018
 

If I write only one blogpost about day 1 of the NIOC conference, then it has to be one about the keynote and session by Paul Curzon. And to spare him the trouble of having to use Google Translate if he stumbles upon this post, I’ll do it in English.

Why about his performance during this first day? Because he showed me (and the other participants) really nice examples of ways that we can, could, maybe even should, explain computational thinking and other programming concepts to pupils / students. He used “Magic” as a way to make abstract concepts like problem decomposition, algorithms etc. very clear. Even though he used our confusion (about how a trick could possibly work) as a way to get us interested and motivated to learn the solution.

Take a look for example at the Australian Magician’s Dream in the video below.

Note: the video is from 2016, when he does the trick live, he now looks much more relaxed than in the video. So, at first, this might look like just another magic trick. But when he does the trick live, either with grown-ups or with smaller students, he lets the guess the solution. How does the trick work? It is no real magic, no quick hand movements, it is in fact an algorithm.

If you want to know how it works, and/or do it yourself with your students, have a look at this page, you’ll find two more video’s and PDF’s that can help you prepare the trick.

Of course, it is not the first “teaching unplugged CS” course, but I really liked the concept chosen here.

You can find a lot more resources on the website, I have ordered the book The Power of Computational Thinking: Games, Magic and Puzzles to Help You Become a Computational Thinker, by Paul Curzon and Peter W. McOwan so I can read more about it.

So, to be continued….

Deel dit bericht:
feb 172018
 

Goed, eigenlijk zou ik blij moeten zijn van de aanpassing die Google afgelopen week doorgevoerd heeft in haar zoekpagina voor afbeeldingen. Als onderdeel van de afhandeling van de schikking met Getty Images heeft Google namelijk toegezegd om duidelijker te maken dat er auteursrecht rust/kan rusten op afbeeldingen die je via Google kunt vinden én ze hebben de knop verwijderd waarmee je de afbeelding buiten de context van de pagina waar hij op staat kon bekijken.
En daar zou ik blij mee moeten zijn omdat dit een té handige manier voor veel docenten, studenten en mensen die in het onderwijs leermateriaal maken. PowerPoint maken met afbeeldingen? Even zoeken in Google en dan knippen en plakken in de presentatie. Plaatjes voor een verslag of een stukje (online) lesmateriaal? Idem.

Wil je die PowerPoint, dat verslag of lesmateriaal daarna breder delen dan gaat het mis. Je moet dan namelijk minimaal voor al die afbeeldingen gaan controleren of er auteursrecht op zit, of er bijvoorbeeld een Creative Commons licentie op zit etc.

Het is dus veel handiger als dat meteen al vooraf gedaan is, de nodige bronvermelding beschikbaar is etc.

Natuurlijk, wie een beetje weet hoe een browser werkt, weet dat een rechtermuisklik op de afbeelding en kiezen voor “Afbeelding openen in nieuw tabblad” genoeg is om alsnog de afbeelding te bekijken. En natuurlijk is er ook al een oplossing in de vorm van een plugin voor Google Chrome en Firefox. Handig, dat wel, maar eigenlijk zou het mooier zijn als ze duidelijker zouden aangeven wat het auteursrecht op een afbeelding daadwerkelijk is (voor zover bekend).

Dat zal niet zo gemakkelijk zijn als dat het bij Wikipedia is, maar daar heb je wel een situatie waarbij je daadwerkelijk van mensen mag verwachten dat ze op een juiste manier melding maken van het bijbehorende auteursrecht. De screenshot hieronder is van een foto van Sasha Krotov.

Ik snap het dus als mensen niet blij zijn met de aanpassing. Het zal de rechthebbenden wellicht (een beetje) tevreden stellen, maar “gewone” gebruikers zullen het zien als “lastig”.

Deel dit bericht:
feb 012018
 

Vandaag was ik samen met een aantal collega’s op bezoek bij Pieter van Gorkom van de Fontys Hogeschool Mens en Gezondheid. Pieter liet ons het ExploreLab zien en dan met name het gebruik van Virtual Reality binnen de hogeschool. Samenvatting: het was indrukwekkend!

Pieter liet ons eerst de controlroom zien waar de camera’s die in het lab ophangen bediend worden. De zes vaste, op afstand bestuurbare camera’s kunnen individueel of in combinatie gebruikt worden om opnames te maken van situaties. Bijvoorbeeld om vanuit verschillende hoeken te kunnen analyseren hoe iemand een beweging maakt. Zodat je kunt inschatten hoe een correcte en onjuiste beweging er uit zien. Video kan live gestreamed worden ten behoeve van onderwijs op afstand etc.
Mooi spul!

Maar minstens zo indrukwekkend was het gebruik en ook de veelzijdigheid van het gebruik van Virtual Reality. Pieter liet ons achtereenvolgens een aantal toepassingen zien (en uitproberen).

Zo beschikken ze over een reanimatie scenario waarbij je hartmassage toepast. Via een Leap Motion  die op een HTC Vive bevestigd is kun je je handen zien en een pop in VR. Die pop ligt ook in het echt voor je en daar voer je hartmassage op uit. Een vervolgwens is nog dat de data vanuit die pop teruggevoerd wordt naar het systeem zodat ook die zichtbaar wordt.
Er is in dit scenario bewust gekozen voor VR en niet AR omdat Pieter nu ook heel eenvoudig de omgeving van de pop kon veranderen. Met een druk op de knop zat je langs de snelweg met lawaai, sirenes en chaos. Of tussen een groep mensen tijdens een avond stappen die wel roepen maar niet helpen. Kortom, situaties die normaal gesproken niet gemakkelijk te oefenen zijn.

Een ander voorbeeld is het gebruik van scenario’s waarbij je in een virtuele omgeving opdrachten moet uitvoeren en waarbij de virtuele personages deels door de docent/begeleider bestuurd worden. Hoe gedraag jij je als je bij een psychiatrische inrichting dreigend benaderd wordt door een patiënt?
Bij de virtuele omgeving kun je zelf bewegen (en via de Leap je handen gebruiken). Eenvoudiger te maken is het voorbeeld waarbij ze 360-graden video gebruiken om met acteurs situaties te laten voelen. Ook al kun je dan zelf niet rondlopen of reageren, de emotie voel je wel. Zulke video’s kunnen ook gebruikt worden om juist emoties weg te nemen. Bijvoorbeeld door iemand al voorafgaand aan een operatie vanuit het oogpunt van de patiënt mee te nemen door de procedure en de stappen die iemand dat zal ondergaan.

Een andere heel mooie toepassing is het gebruik van ModBox. Deze omgeving stelt je in staat om binnen omgevingen compleet eigen scenario’s te bouwen zonder dat je er een Unity programmeur of iemand met vergelijkbare technische kennis voor nodig hebt. Pieter heeft zelf, mede op basis van info, vragen en onderwerpen aangeleverd door collega’s, een aantal virtuele escaperooms gebouwd.

Hierbij heeft steeds 1 student de bril op en helpen de anderen hem. Zij zien op het grote scherm wat de student doet. We hebben de korte versie zelf uitgeprobeerd en het mooie is dat je als “toeschouwer” meteen bij de uitdagingen betrokken wordt. Het aanpassen van de omgeving, het toevoegen van vragen en uitdagingen rond nieuwe onderwerpen is (relatief) eenvoudig. Het is sowieso een sjabloon dat gemakkelijk aan te passen is.

Lees verder….

Deel dit bericht:
jan 272018
 

Als iemand iets ontwikkeld en dat dan gratis voor iedereen anders beschikbaar stelt, dan vind ik het altijd wat moeilijk of vervelend om daar een kritische blogpost over te schrijven. Immers: ofwel ik heb er wat aan en schrijf dat ofwel ik was vast niet de doelgroep en dan kan ik er beter niet over schrijven.

Met de periodieke tabel van AR en VR applicaties op iOS van Mark Anderson had ik beide gevoelens, dus toch een blogpost.

Allereerst: ben je geïnteresseerd in AR en VR applicaties op iOS, dan zou ik zeker een kijkje nemen in de lijst. De interactieve versie die hier staat is dan het gemakkelijkste omdat je dan meteen door kunt klikken.
De pagina met toelichting over het tot stand komen van de tabel legt uit dat de apps geschikt zouden moeten zijn voor leerlingen/kinderen van 4+ jaar oud. De apps zijn ingedeeld naar 8 themagebieden (in het Engels):

  • STEM
  • Creativity
  • Geography
  • Story Telling
  • Art
  • Teaching
  • Science
  • History

Leuk idee, maar het betekent ook dat er per categorie maar plek is voor een paar apps. Dan zou je verwachten dat dit de top-apps zijn die je zeker moet kennen. Nou heb ik ze niet allemaal nagelopen, maar TimeLooper in de categorie geschiedenis (helemaal rechts onder in de tabel) geldt dat volgens mij toch zeker niet. Die krijgt de nodige 1-ster reacties met voor mij als niet gebruiker duidelijk terechte kritiek. De app er naast  Sigurd & the Dragon VR  (overigens ook gewoon op Android beschikbaar maar daar heeft hij 1 review die 1 ster geeft)  heeft in de Apple winkel zo te zien nog geen enkele review.
Zomaar 2 willekeurige keuzes uit de tabel maar het geeft mijn weerstand tegen dit soort lijstjes weer.

Als je leraar bent: start dan met het doorkijken van deze lijst maar ga daarna heel snel zelf aan de slag met het bekijken van apps. Beschrijf welke jij leuk, interessant, toepasbaar vind en in welke context of met welke leerlingen. Want lijstjes zoals deze periodieke tabel zijn simpelweg te beperkend en vereenvoudigen de wereld tot een punt dat het eerder belemmerend werkt dan dat het helpt.
Steek ook niet teveel tijd in het maken van zulke lijstjes, ze zijn niet te onderhouden en morgen alweer achterhaald.

Deel dit bericht:
jan 232018
 

Op 6 februari a.s. start de eerste editie van de Avans Plus Postbachelor opleiding e-Learning. Een eerste editie van een heel bekende post-hbo opleiding. Want hiervoor bestond hij bijna 16 jaar bij Fontys als de post-hbo e-learning.  Fontys besloot er, vanwege de wetgeving rond inhuur van gastdocenten mee te stoppen. De opleiding heeft bij Avans een nieuw thuis gevonden. Zie voor het hele verhaal ook dit bericht van Marcel de Leeuwe.

De nieuwste editie gaat  over precies 2 weken van start. Wil je nog meedoen, dan kan dat, inschrijven kan via de website.

Disclosure: ik ben niet bij de opleiding betrokken, in het verleden ben ik echter wel een aantal keer als gastdocent voor verschillende onderwerpen voor de opleiding actief geweest.

Deel dit bericht:
 Reacties uitgeschakeld voor 6 februari 2018 – Start van Avans Plus Postbachelor opleiding e-Learning  Tags: , , ,
okt 012017
 

Pedro De Bruyckere deelt bovenstaand filmpje van Google Expeditions AR. Hij geeft daarbij aan dat de video hem een beetje op zijn honger laat zitten. Nou kende ik die uitdrukking niet, ik moest hem even opzoeken: “niet voldaan zijn”.  En ja, ik kan me bij dat gevoel wel wat voorstellen. Enerzijds is het meer “open” dan de VR versie van de Expeditions. De kinderen kunnen elkaar zien, met elkaar interacteren. Maar ik blijf het maf vinden, die kinderen met zo’n selfiestick die door de klas heen rennen om dingen te bekijken die er niet zijn. Ik kan alleen mijn vinger er niet helemaal achter krijgen waarom ik er sceptisch over ben. Ja, ze worden er enthousiast van, zoveel is duidelijk. Gaan ze er beter door leren is een vraag waarbij je eerst moet vaststellen wat dan “beter leren” is (nee, het is wat mij betreft “meer feitjes onthouden voor het proefwerk”. Dat ze het, zeker in het begin, “leuk” vinden geloof ik eveneens wel. Nee, ik heb nog geen direct antwoord op de vraag of dit een gimmick is of een waardevolle aanvulling op het onderwijs.

Deel dit bericht:
sep 212017
 

EVALUATION FRAMEWORK FOR LABij learning analytics gaat het om het meten, verzamelen, analyseren en rapporteren van en over data van leerlingen en hun context, met als doel het begrijpen en optimaliseren van het leren en de omgeving waarin dit plaatsvindt. De terugkoppeling van deze analyses kan leiden tot effectiever handelen door de leraar, leerling of bijvoorbeeld de ontwikkelaar van lesmateriaal (Woning, 2012).

Het is nog een vakgebied dat sterk in ontwikkeling is. De discussie over wat je moet meten, hoe je moet meten, welke conclusies je wel of niet mag trekken op basis van data (“een student is geen getal”), je kunt er eindeloze discussies over voeren.

De vraag naar een evaluatieraamwerk voor learning analytics tools was er niet meteen eentje die ik daarbij als veelgestelde vraag voorbij heb zien komen. Toch is Maren Scheffel er al een tijdje mee bezig want morgen promoveert ze bij de Open Universiteit op dit onderwerp.

Het raamwerk, gericht op studenten en docenten staat online bij LACE. De resulterende “vragenlijst/scorekaart” ziet er eenvoudig en bruikbaar uit. Het is een compacte lijst vragen en geeft je alleen een score op deelgebieden. Het verteld je (uiteraard) nog niet hoe je dan een tool zou moeten aanpassen om een betere score te krijgen.

Ik heb het proefschrift zelf ook nog niet gelezen, ik kan dus ook nog geen inschatting maken over hoe betrouwbaar de score is die de scorekaart oplevert, hoe direct de relatie tussen ingevulde scores en daadwerkelijk gedrag is etc. Wordt nog vervolgd.

Deel dit bericht:
jul 022017
 

Het was voor mij hét voorbeeld van een (andere) doorgeschoten discussie binnen onderwijsland. De felle discussie die ik tussen twee docenten mee mocht maken over Kahoot! versus Socrative. De docent die voorstander van Kahoot! was baseerde dat namelijk voornamelijk op het gegeven dat bij Socrative de vraag op het mobiele device van de studenten te zien was en bij Kahoot! niet. Het voordeel daarvan was dat de leerlingen niet omlaag naar hun scherm zaten te kijken, maar naar de docent en het bord. Dat was goed om hun aandacht te richten.

Het blijkt dat het echter ook (vaker / net zo vaak? ik heb er geen cijfers over gezien) voor te komen dat leerlingen / studenten moeite hadden tussen die disconnect van wat ze op het bord zagen en wat ze op hun device aan moesten klikken. Je  merkt, ook hier zou ik niet té stellig de ene of de andere kant op willen argumenteren.

Maar het heeft er in ieder geval voor gezorgd dat Kahoot! een wijziging in hun mobiel app gaat introduceren. De antwoorden worden straks namelijk ook op de mobiele applicatie getoond! Net als bij Socrative dus.
Of het een optie wordt die je aan en uit kunt zetten weet ik niet. Ik mag hopen voor Kahoot! van wel. Tenminste als die docent die ik zo vurig hoorde argumenten niet de enige in haar soort was. 🙂

Een andere feature die docenten vast op prijs zullen stellen is de mogelijkheid om “Challenges” aan te maken waarbij leerlingen ook zonder de docent de quizzes kunnen maken.

Je kunt je aanmelden voor de bètaversie als je wilt testen en wilt reageren op de nieuwe functionaliteiten.

Deel dit bericht: