dec 142018
 

12 maanden verschil

Bij Wilfred Rubens kwam ik mezelf gisterenavond tegen als onderdeel van de introductie van een blogpost getiteld “Stemgestuurde digitale assistenten en leren“. In het bericht (dat je natuurlijk het beste ook zelf eerst even kunt lezen) reageert Wilfred op zijn beurt op twee online berichten, eentje getiteld “Hey, Google, Alexa, Siri and Higher Ed” van Ray Schroeder en de ander heet “Using Amazon Alexa for the Math Classroom” van Matthew Lynch.

Centrale vraag daarbij is eigenlijk hoe / of we als onderwijsinstellingen zouden moeten omgaan met de toegenomen belangstelling (ook in Nederland) voor spraakgestuurde assistenten zoals die Google, Siri van Apple en Alexa van Amazon.
Zoals Wilfred altijd doet, maakt hij een tamelijk zakelijke en objectieve samenvatting van de berichten. Dat is fijn, want zelf zou ik ze waarschijnlijk anders nooit gelezen hebben. Ray Schroeder bijvoorbeeld begint zijn verhaal met een vergelijking van hoe zijn 7 jaar oude kleinzoon het altijd van hem wint als er vragen beantwoord moeten worden. Waarom? Tja, je kunt het wel raden: die kleinzoon begint met “Hey Google….”. Halverwege het bericht komt hij dan uit bij:

How far away are we from a full synthesis of emerging capabilities to do original research and writing — all triggered by a voice command? Not far. And, one has to ask, how does the advent of this technology impact the way in which we teach? Do we need to re-examine our pedagogies in light of very smart assistants?

Daarna introduceert hij een nieuw fancy begrip: voice engine optimization (VEO) als tegenhanger van search engine optimization. Kortom, het bericht heeft echt alles in zich dat er voor zorgt dat sommige mensen het een super bericht zullen vinden (en een waarschuwing / signaal voor de te volgen weg) en anderen op hun achterste benen zullen staan als het gaat om weer zo’n technoloog die de toekomst van onze kinderen wil verpesten met een stuk niet onderzochte technologie.
Het artikel van Matthew Lynch steekt daar heel veilig tegenover af met een aantal voorbeelden van hoe je Alexa in de klas kunt inzetten.

OK, zoals gezegd: goed dat Wilfred het samenvat, want dat maakt het mogelijk om te kijken naar de punten die hij er uit haalt, dat maakt het voor mij een stuk gemakkelijker om inhoudelijk te reageren.

Lees verder….

Deel dit bericht:
nov 182018
 

Toen ik vorige week schreef over mijn (niet zo succesvolle) experimenten met de combinatie Moodle + Xerte + Learning Locker, reageerde Inge Donkervoort met de tip om SCORM Cloud te gebruiken als Learning Record Store (LRS). Ik had die wel voorbij zien komen, maar de prijstabel niet goed gelezen, ze blijken toch een gratis account te hebben dat testen mogelijk maakt. Prima, want dan kon ik kijken of het aan mij of aan de setup van Learning Locker lag. Het bleek aan dat laatste te liggen want binnen no-time zag ik data binnen komen in SCORM Cloud. OK, niet helemaal no-time, maar binnen het uur.

En zoals wel vaker, bleek ook dat toen de eerste technische hobbels overwonnen waren, de echte uitdagingen pas begonnen. Ik had een hele kleine module gemaakt in Xerte Online Toolkits die ik via LTI ontsloot in een lokale Moodle installatie. Het idee was dat, via xAPI, gebruiksdata in de LRS terecht zou komen (in dit geval in SCORM Cloud). Zoals gezegd, dat was ook zo, maar niet altijd op een manier die ik kon volgen. Ik miste nogal wat data.

In plaats van zelf verder materiaal te ontwikkelen, besloot ik gebruik te maken van materiaal dat door Deltion gratis en vrij voor hergebruik door iedereen beschikbaar gesteld wordt. De eerste is Afstandsonderwijs en de andere is Blended Coaches. Er zijn uiteraard meer onderwijsinstellingen die modulen online aanbieden, maar lang niet altijd kun je dan ook de Xerte bronprojecten downloaden. In deze twee gevallen wél, (hier voor die over Afstandsonderwijs en hier voor die voor de Blended Coaches). Het resultaat is een (of meerdere) ZIP-bestanden die je dan weer in Xerte kunt importeren. Ik moest er in XAMPP de uploadgrenzen wat voor uitbreiden maar toen kon ik in Xerte met de projecten aan de slag.

N.B. ik zal in dit bericht een paar “problemen” beschrijven waar ik tegenaan liep bij het gebruik van de module. Dat is zeker niet bedoeld als kritiek, hoogstens als feedback. Ik ben al lang blij dat ze de modulen delen en hoop zo bij te dragen aan een nog betere versie ervan.

Tussenstapje:  Moodle Logstore xAPI plugin

Voordat ik verder ga met het gebruik van de module, even een uitstapje specifiek voor Moodle. Want voor Moodle is er namelijk een plugin genaamd de Moodle Logstore xAPI plugin die heel handig is en zeker aan te raden als je gebruik maakt van Moodle en met xAPI aan de slag wilt. De plugin zorgt er namelijk voor de logberichten die door Moodle vastgelegd worden ook via xAPI naar een LRS gestuurd kunnen worden. En dat is handig want het betekent dat je ook informatie binnen kunt krijgen als “Student Test logged into ‘Allyoucanlearn’” waarbij ‘Allyoucanlearn’ in dat geval een Course binnen Moodle is die al dan niet uit verschillende resources en activiteiten bestaat die voor zichzelf op hun beurt weer data doorgeven aan de LRS. Zonder deze plugin zou je die data (het navigeren door de Course) niet binnen krijgen.
De plugin zet nog niet alle events door naar xAPI, maar je kunt deze zelf uitbreiden waar gewenst.


Terug naar de Xerte module.

Lees verder….

Deel dit bericht:
nov 112018
 

Net als Wilfred Rubens was ik bij de sessie van Deltion College en het Erasmus MC vorige week woensdag bij de SURF Onderwijsdagen 2018. Je kunt zijn verslag hier lezen.

Zoals ik al zei, ik kon me wel vinden in het label “pionier” vanwege de bijbehorende omschrijving. Ik wordt graag praktisch en leer deels door dingen gewoon uit te proberen.

Dus toen ik de voorbeelden van JaapJan Vroom gezien had met het Learning Analytics dashboard in Xerte wilde ik daar zelf ook mee aan de slag.

Nou is dat (deels) gemakkelijker gezegd dan gedaan. Met Xerte aan de slag, dat is niet zo moeilijk. Je kunt XAMPP downloaden  en daarna Xerte Online Toolkits (registratie nodig) en dan kun je redelijk snel aan de slag op je eigen laptop. Wil je gebruik kunnen maken van LTI dan moet je ook nog Tsugi installeren.
Met LTI kun je de module direct koppelen aan een leeromgeving. Daarvoor heb ik Moodle geïnstalleerd, ook dat gaat binnen XAMPP heel gemakkelijk vanaf het dashboard via Bitnami.

De grootste uitdaging was/is het installeren van een Learning Record Store (LRS), een centrale database voor de data waar het me eigenlijk om ging. Ik kwam uit bij Learning Locker, een open source LRS. Maar die installeer je niet zomaar even op XAMPP. De eenvoudigste optie (ha ha, alles is relatief) volgens de makers is op Amazon Web Services. Daar had ik nog geen account, het is er mogelijk om een gratis account aan te maken, maar omdat ze daar wel mijn credit card info nodig hadden voor het geval ik over het toegestane gebruik van het gratis account heen zou gaan. Nooit een prettig idee, ik heb liever dat ze dan zeggen “ho, je mag even niet”, het was immers een test. Maar goed, ik kreeg het aan de praat. Ik praat in verleden tijd omdat dat gisterenavond was en vandaag wilde Learning Locker me niet meer laten inloggen. Toen ik via SSH de upgrade wilde laten uitvoeren die het systeem aangaf werd het er niet beter op.

Dus…het werkt nog niet echt en het weekend is voorbij. Het via LTI toevoegen van een module die ik in Xerte gemaakt had aan Moodle werkte. Maar ook gisterenavond zag ik geen data in Learning Locker aankomen. Helaas. Pionieren betekent niet altijd dat het gemakkelijk gaat. Gelukkig spreek ik JaapJan Vroom over niet al te lange tijd nog wel weer. En die heeft wél een werkende setup (niet met Moodle maar met Natschool) . Dus wordt vervolgd, want ondanks alle beperkingen / uitdagingen die de AVG opwerpt voor learning analytics gaan ook wij hiermee door.

[update 13-11-2018]

Met dank aan Inge voor de tip. Ik heb Scorm cloud even kort getest en het lukte me redelijk eenvoudig om data die kant op te krijgen. Wordt nog vervolgd in een apart bericht als ik meer tijd gehad heb om het te testen.

 

Deel dit bericht:

Seamless Learning

 Gepubliceerd door om 10:19  Internet, Leertechnologie, Onderwijs
jul 182018
 

Seamless Learning betekent letterlijk vertaald “naadloos leren”. Of in ieder geval dan het streven naar zo naadloos mogelijk leren. Want helemaal bereiken doen we die situatie nog lang niet. Die naden kunnen heel verschillend van aard zijn. Een veelgebruikt lijstje met voorbeelden van zulke naden is afkomstig van Wong & Looi (2011) die de volgende 10 “naden” benoemen: Formal and informal learning; Personalized and social learning; Across time; Across locations; Ubiquitous access; Physical and digital worlds; Multiple devices; Multiple learning tasks; Knowledge synthesis; Multiple pedagogical and learning activity models.

Nou zou je wat mij betreft kunnen stellen dat er veel overeenkomsten te vinden zijn tussen Seamless Learning en Blended Learning (voorstanders van de ene of de andere term zullen het daar mee oneens zijn), maar dat doet er eigenlijk minder toe. Het is een benadering die breder kijkt dan één context, dus niet alleen formeel leren of informeel leren, niet alleen online of offline, niet alleen uitgaande van één pedagogisch model maar van een veelvoud. En dan de uitdaging om die verschillende “naden” voor de lerende (leerling, student, cursist) zo probleemloos of onzichtbaar mogelijk te maken.

Bij de Open Universiteit hebben ze een MOOC (open online cursus) gemaakt ter introductie van het onderwerp. De MOOC is gratis toegankelijk en staat nog open tot september 2018 (daarna wordt hij gearchiveerd). Je kunt jezelf hier aanmelden voor toegang tot de MOOC. In juni 2018 heeft een conferentie plaats gevonden in Maastricht, de presentaties daarvan zijn hier online te vinden. In augustus 2018 start een nieuwe MOOC over het ontwerpen van seamless learning.
Lees verder….

Deel dit bericht:
mei 272018
 

Ik kan de video helaas niet embedden, maar bij Engadget staat een interessant filmpje van net iets meer dan 10 minuten over de geschiedenis van “motion-capture”, het vastleggen van bewegingen van mensen naar animaties of door de computer gegenereerde video.

Die technologie werd (ruim) 100 jaar geleden voor het eerst toegepast door Max Fleisher en heet Rotoscoping, in de jaren 60 gevolgd door de ANIMAC van Lee Harrison III. Daar is overigens wél een filmpje over op Youtube te vinden:

Ook toen hadden ze al van die coole pakken aan tijdens het capturen. Belangrijkste verschil is natuurlijk de opkomst van veel en veel snellere computers, het gebruik van de GPU (de grafische chip) voor berekeningen. Een ander bedrijf dat in veel films (onzichtbaar) te zien is, is VICON dat in 1984 in Oxford in het Verenigd Koninkrijk opgericht is. Het filmpje bij Engadget laat zien hoe we uiteindelijk terecht zijn gekomen bij betaalbare motion-capture die realtime resultaten op kan leveren. Het Obama-filmpje waar je hier meer over kunt lezen komt in het artikel ook nog even voorbij als voorbeeld van niet echt heel gewenst gebruik van zulke technologie.

Zeker 10 minuten waard als je in het kort wilt zien wat er nodig was en wat er inmiddels al kan. Wat er volgend jaar kan? Als we de experts mogen geloven dan wordt het alleen maar beter en goedkoper. En dat is ook goed voor het onderwijs en de gezondheidszorg. Want daarvoor is het ook betaalbaar geworden.

 

 

Deel dit bericht:
mei 222018
 

Ik moet heel eerlijk bekennen dat die hele AVG me echt helemaal ***** (ik zal het netjes houden). Al was het maar omdat ik met name de laatste vier weken of zo enorm gespamd wordt door allemaal bedrijven die ofwel willen vertellen dat ze met ingang van 25 mei hun algemene voorwaarden nóg beter/mooier/duidelijker gemaakt hebben als gevolg ervan of (erger) sites en diensten die me nú om expliciete toestemming gaan vragen om op hun mailinglijst te blijven staan (die hebben het vast tot nu toe níet goed geregeld qua toestemming). En natuurlijk de wetenschap dat ik ook mijn eigen sites (nog) op orde moet brengen.

Ja, het is allemaal eigenlijk heel goed als er bewuster met privacy, persoonsgegevens en toestemming omgegaan wordt. Het kost alleen heel wat werk als je privé als blogger een aantal sites in de lucht hebt en je eigenlijk niet meer gebruik maakt van de verzamelde data dan gewoon wat grafiekjes over het aantal bezoekers en waar ze vandaan komen.

Hoe dan ook. We moeten er allemaal aan geloven. En als je in het onderwijs werkt, dan we hebben ook nog de verantwoordelijkheid om er mede voor te zorgen dat onze leerlingen of studenten ook weten wat er allemaal bij komt kijken. Nou gaat het onderwijsmateriaal van de Autoriteit Persoonsgegevens (helaas) niet over hoe je er voor zorgt dat je een weblog helemaal AVG-proof maakt.

Maar het bevat wel een aantal lessen voor leerlingen (groep 7 en 8) om zich te realiseren wat er met hun gegevens online allemaal kan gebeuren. De training is gratis en hier te vinden. Er is een docentenhandleiding beschikbaar, jammer is dat die meteen als “handleiding” gelinkt is. Dat is dan dus geen handleiding voor leerlingen (terwijl de knop “Les 1” dat wel is. De handleiding bevat bv ook alle correcte antwoorden voor het toetsje en de tips voor de docenten. Had ik wel handig gevonden als dat wat minder prominent aangeboden werd.

Hoe dan ook, de drie lessen bevatten een aantal activiteiten die je als leerkracht in kunt passen in je onderwijs.  En daarmee is het een zinvolle toevoeging.

Deel dit bericht:
mrt 312018
 

Wauw! Dit was een site die ik graag een paar weken geleden had willen ontdekken: Katacoda

Dat had me namelijk waarschijnlijk heel wat gestoei met Docker gescheeld. Op Katacoda staan namelijk meer dan 100 interactieve scenario’s voor als je met Docker aan de slag wilt gaan. En ze worden verder uitgebreid met scenario’s voor andere technologieën zoals Git, .NET, Java, CoreDNS, Tenserflow, R-project etc.

Er zijn natuurlijk wel meer (gratis) online resources beschikbaar voor Docker. Maar de YouTube-filmpjes en online instructies zijn niet interactief en soms was het nogal even stoeien om in docker op Windows 10/VirtualMachine alles aan de praat te krijgen.

Katacoda werkt met scenario’s. Dat op zichzelf is nog niet zo spannend, een scenario is een klein brokje lesmateriaal, een thema/onderwerp zo je wilt. Maar wat in dit geval handig is, is dat naast de instructie / uitleg, er meteen een terminalvenster getoond wordt waarin je de commando’s kunt uitproberen. De terminal reageert namelijk precies zoals je van een terminal zou mogen verwachten in een live omgeving. Dat betekent ook dat je ook andere commando’s kunt uitvoeren dan exact in de instructie staan. Je kunt niks stuk maken, je krijgt hoogstens een foutmelding.  Er zitten een paar grenzen aan, ik heb geprobeerd een complete WordPress installatie en een Minecraftserver te installeren, dan krijg je bij Katacoda een foutmelding vanwege te weinig toegewezen geheugen. Voor zulke dingen kun je beter gebruik maken van Play with Docker, maar daarover later meer.

Los van die (logische) begrenzingen is het heel prettig werken in de omgeving. Afhankelijk van wat je nodig hebt, heb je 1 terminal, soms een editor om bv een Dockerfile te wijzigen, maar als je met een Swarm aan de slag gaat heb je (uiteraard) 2 Terminalvensters zodat je zonder problemen kunt simuleren dat de ene machine zichzelf toevoegt aan de swarm.

Prettig is dat je net persé de commando’s die getoond worden over hoeft te typen. Als je er op klikt dan worden ze geknipt en geplakt in het terminalvenster. Natuurlijk, intypen is wel zo verstandig, dat voorkomt dat je parameters in een commandoregel over het hoofd ziet.

Katacoda is echter niet alleen een plek waar je kunt leren. Als jij op jouw beurt scenario’s hebt die je aan anderen over wilt dragen, dan kun je ook de rol van instructeur aannemen en in de omgeving zelf nieuwe scenario’s aanmaken in de ingebouwde editor (of via Github). Zelf heb ik voorlopig even genoeg aan de rol van student, nog meer dan genoeg te leren! 🙂

 

Deel dit bericht:
mrt 262018
 

Ik kan me voorstellen dat je van mening bent dat de combinatie “grappig” en een Microsoft product (Skype is tegenwoordig ook van Microsoft) niet zo voor de hand ligt. Toch omschrijft het het beste mijn reactie toen ik bij Richard Byrne las over de nieuwe whiteboard optie die aan Skype Interviews is toegevoegd. Skype Interviews is niet helemaal hetzelfde als Skype. Je gebruikt hem in de browser om een gesprek op te zetten. Vergelijkbaar met wat je bij Skype voor bedrijven (onderdeel van Office365 en dus voor veel scholen beschikbaar) ook kunt doen. Je krijgt dan een URL en daarmee kunnen anderen (de persoon waar je het gesprek mee wilt hebben) ook kunnen deelnemen.

Het meest verrassende in de omgeving vind ik niet zozeer het whiteboard maar de programmeeromgeving. Je kunt hier in een groot aantal verschillende programmeertalen code invoeren en dan uitvoeren. Ik neem aan dat het achterliggende idee is dat je een sollicitant wilt laten bewijzen dat hij/zij daadwerkelijk over de in het CV genoemde programmeervaardigheden beschikt?

De editor is helaas minder flexibel dan bijvoorbeeld repl.it. De code voor de spirograaf uit de workshop van Felienne Hermans levert alleen een foutmelding op omdat de module Turtle niet beschikbaar is. Bij ons gekke verhaal struikelde hij over de trema “macrameeën” (SyntaxError: Non-ASCII character '\xc3' in file app.py on line 11, but no encoding declared; see http://python.org/dev/peps/pep-0263/ for details), na verwijderen daarvan werkte hij probleemloos.

Ik ben eigenlijk wel vooral nieuwsgierig of er ook bedrijven zijn die dit al echt inzetten voor sollicitatiegesprekken.

 

Deel dit bericht:
mrt 182018
 

Van BirdBrain Technologies komt bovenstaand filmpje dat als inspiratie kan dienen als je als docent met robots in de klas aan de slag wilt. Het filmpje is van at BirdBrain Technologies, een bedrijf in de VS dat o.a. de Hummingbird Robotics Kit en de Finch Robot produceert. Het leuke van bovenstaande filmpje (en de “hoe maak je ze” hieronder) is dat je ze ook met andere hardware kunt maken. Een Arduino, ATTiny85 of ESP32/ESP8266 met een servo zijn genoeg.

Op de website van het bedrijf kun je meer lesvoorbeelden vinden, en ook de andere voorbeelden op het YouTube-kanaal kun je voorbeelden van gebruik van bv de Finch Robot zien die laten zien dat robots niet alleen voor “technische” zaken in te zetten zijn.

Deel dit bericht:
mrt 122018
 

Ik moet er soms nog wel aan wennen dat samenwerken met “externen” binnen bedrijven, en dus ook onderwijsinstellingen, vaak nog zo’n dingetje is dat logisch lijkt, maar als het om systemen gaat, heel gevoelig ligt. Immers, het delen van digitale data kan, als het onbedoeld gebeurt, heel vervelende krantenkoppen opleveren.

En ik heb zelf ook al gemerkt dat bv het samenwerken in Dropbox en Google Drive heel eenvoudig kan, het samenwerken in Onedrive voor bedrijven vergt de juiste instelling van rechten aan beide kanten (zowel bij ons als bij de onderwijsinstelling waar je mee samen wilt werken). Het samenwerking in Microsoft Teams ging eerst alleen met mensen binnen je eigen onderwijsinstelling, toen ook met mensen die ook een Office365-account hadden (dus bv een hotmail/live.com account) en nu eindelijk dan ook met de rest van de wereld.

Dat betekent dat iemand niet persé een Microsoft gerelateerd mailaccount hoeft te hebben om aan een team deel te nemen. Je kunt ook bv iemand met een @gmail.com mailadres uitnodigen. Voordat die persoon dan toegang heeft, moet hij/zij wel nog even een paar dingen doen: een wachtwoord toevoegen is logisch. Je geboortedatum invullen zal wel zijn om te controleren of je wel oud genoeg bent om deel te nemen. Het verplichte telefoonnummer voor het geval je je inloginfo kwijt raakt vond ik al wat irritanter.  Maar goed, het werkt.

Deel dit bericht: