jan 252017
 

Ik zal eerlijk bekennen dat ik hem nog niet helemaal uitgelezen heb, editie 1 van Hello World. Maar dat is niet zo heel erg gek, want dat eerste nummer is maar liefst 100 pagina’s dik. Het blad richt zich op onderwijzers en het onderwerp “computing and digital making”. Dat betekent de nodige aandacht voor maakonderwijs, robots, programmeren met scratch, python, tips, vragen, achtergrond (bijvoorbeeld over Seymour Papert), lesideeën, iets voor iedereen dus lijkt me. Voor leerkrachten in het Verenigd Koninkrijk is zelfs de versie op papier gratis, voor ons hier in Nederland kost die versie bij een jaarabonnement 5 Britse ponden per stuk, maar de PDF is helemaal gratis te downloaden. Ik zou zeggen: doen!

Er verschijnen 3 edities per jaar, dus ongeveer elke 4 maanden.

Deel dit bericht:
jan 212017
 

Als iemand schrijft “If there’s one thing we learned from our extensive work in formulating this curriculum, it’s that no two educators or experts can agree on the best approach to progression and learning in the field of digital making” dan weet je dat ze heel wat gesprekken gevoerd hebben met mensen uit “het veld”. En zelfs nu zie je dat er in de reacties onder de blogpost over het “digital making curriculum” eentje staat met “goed gedaan maar ik zie wel een paar belangrijke fouten”.

Eerst dan even wat het is, daarna die opmerking over die fouten. Het digital making curriculum beschrijft vijf thema’s (“design”, “programming”, “physical computing”, “manufacture”, “community and sharing”) binnen (digitaal) maakonderwijs. Ik heb digitaal tussen haakjes gezet, maar eigenlijk is het wel een belangrijke om wél te laten staan omdat “maken” en “maakonderwijs” eigenlijk zeker niet altijd digitaal hoeft te zijn. Kijk maar eens naar de producten die ze bij Walhallab maken of het klooicanon. Dus dit is wat dat betreft al een subset van maakonderwijs. En ook anderzijds, als het gaat om het stukje “digitaal” dan is het curriculum als het goed is ook breder dan alleen digitaal maakonderwijs. Je ziet het al, alleen het toelichten van het curriculum kost veel regels.

Naast de thema’s zijn er vier niveaus uitwerkt (“creator”, “builder”, “developer”, “maker”). Dit zijn oplopende niveaus van vaardig zijn met “maker” als hoogste niveau.

Per cel van het curriculum is er steeds een korte uitspraak over wat de cel inhoudt, een uitspraak over het leerdoel, voorbeelden van resultaten en voorbeelden van projecten/leeractiviteiten. Dit is een voorbeeld van creator + design.

De opmerking in de reacties had bezwaar tegen het niveau “maker” en vond dat dat “expert” moest zijn. Ben ik wel een beetje mee eens. Daarnaast zou “builder” een niveau onder “creator” moeten zijn en zou er een niveau “amateur” moeten worden toegevoegd. Wat dat laatste betreft vraag ik me af wat daar dan aan leerdoel in zou moeten komen, ook denk ik niet dat het persé een 4×4 of 5×5 matrix moet zijn. De reactie onderstreept wel een beetje het eerste punt uit dit bericht: iedereen heeft er een mening over.

Blijft wat mij betreft gewoon overeind dat het een mooie startpunt / voorbeeld is voor als je als school met (digitaal) maakonderwijs aan de slag wilt en wilt beschrijven wat leerlingen zouden moeten kunnen. Je kunt het dan aanpassen en uitbreiden naar je eigen situatie.

Het curriculum is online en als pdf beschikbaar.

Deel dit bericht:
dec 162016
 


Het openbaar vervoer is echt super deze week als het gaat om het vinden van voorbeelden en discussiepunten rond ICT-geletterdheid. Vandaag opnieuw. Wat wil het geval: in Maastricht is de nieuwe A2-tunnel vandaag geopend. Feest! Een heleboel hotemetoten, cameraploegen, iedereen wil er bij zijn die eerste keer.
De minister is er en rijdt in een bus (van de firma Munckhof) als een van de eersten, in laag tempo, door de tunnel heen. Leuk fotomomentje, camera’s erbij, je kent het wel.
Maar hé wat zien we nu? Op een van de foto’s van de minister, waar ze haar duim vrolijk opsteekt terwijl ze in de bus door de tunnel rijdt, is te zien dat de buschauffeur met zijn eigen smartphone ook een filmpje van de rit aan het maken is.

O nee! Schande! Foei! Onacceptabel! Betreurenswaardig!
Daar móet je als bedrijf natuurlijk meteen publiekelijk afstand van nemen! Toch? Niet?

[in een lessituatie zou ik de leerlingen nu laten stemmen…]

Nou, wellicht moet je ook even op de tweet van het bedrijf Munckhof (zie hierboven) klikken en een  paar van de reacties lezen.

[wat zou er gebeuren als ik de leerlingen nu weer liet stemmen op die eerste vraag?]

Wat zouden leerlingen in het voortgezet onderwijs hier eigenlijk van vinden? Zelfs zónder de reacties van de Twitter reageerders gelezen te hebben. Ik zou het een interessant gesprek vinden.

Lees verder….

Deel dit bericht:
dec 152016
 

Let op! Dit is geen bericht waarmee ik wil klagen over Arriva, de NS of welke vervoerder dan ook. Dit is een bericht waarmee ik mijn verbazing onder woorden probeer te brengen als het gaat over de rol die ict geletterdheid in het dagelijkse leven (b)lijkt te spelen op basis van ervaringen van de afgelopen dagen.

Vanochtend zat ik voor de 4e keer deze week in een gloednieuwe VDL bus van Arriva op weg van mijn woonplaats naar het station in Venray/Oostrum. Gisteren had ik al geconstateerd dat het met name voor de buschauffeurs op in ieder geval mijn lijn 80, een zware week was tot nu toe. Wat context: ik rij op en neer naar het station in buslijn 80. Die rijdt tegenwoordig van Deurne, via het station in Venray/Oostrum, door naar Horst en dan Venlo. En weer terug. Voorheen was het lijn 27, die tussen Deurne en Venray/Oostrum reed. Daarbij ging die dan ook nog door Heide en Ysselsteyn, dat is nu niet meer. Voor Horst had je dan lijn 28 nodig. In Venray zelf is de route van de bus gewijzigd zodat daar de lijn 80 op andere plekken stopt dan voorheen lijn 27. Ik heb nog even geen idee van welke andere lijnen er in Venray nog meer gewijzigd zijn, maar het zijn er blijkbaar nogal veel.
Want waar mijn busreis zo ’s ochtends vroeg (ik stapte normaal om 7:25 in Deurne in, nu om 7:15 uur) eigenlijk heel soepel en rustig verliep, de bus kwam bij een halte, stopte, mensen stapten in en uit, de bus ging weer verder, is dat deze week heel anders. Het aantal mensen dat instapt om te vragen of deze bus naar “die en die” plek ging, mensen die een halte gemist hadden, op de verkeerde (lees: de tot deze week gebruikelijke) plek stonden te wachten is enorm.
Waar ik vorige week al online uitgezocht had hoe mijn reis dan zou moeten verlopen, hoe laat hij zou vertrekken, geconstateerd had dat de online routeplanners “mijn” halte op de heenweg nog niet kenden (nog steeds niet, ondanks een melding bij Arriva afgelopen zondag), blijken veel mensen op pad te gaan zónder zo’n voorbereiding.
Eigenlijk niet heel gek, want dat bleek blijkbaar anders ook gewoon te werken. Maar is de informatievoorziening online al niet helemaal foutloos, offline is hij nog minder compleet. De foto bij dit bericht is van “mijn” bushalte vanochtend. Afgelopen maandag zat er nog geen dienstregeling van lijn 80 in het display, die is er pas maandag in de loop van de dag (na het ingaan van de dienstregeling) ingevoegd. Het is echter de verkeerde dienstregeling, het is die de andere kant op (“Deurne station”). Het bovenste bordje geeft lijn 80 nog niet aan, maar noemt nog lijn 27. De buschauffeurs hebben geen eenvoudige mogelijkheid in de bus om voor reizigers met vragen snel op te zoeken hoe ze moeten reizen, welke bus ze moeten hebben, waar en wanneer die vertrekt. Ze zijn nu weer, net als vroeger, in hun hoofd informatie aan het opbouwen over hoe de verschillende routes lopen en dat duurt nog wel even. Mijn bus vanochtend stopte overigens bij het verkeerde perron (de “oude” plek) waardoor de groep reizigers die met hem mee wilden (en wel goed stonden) hem bijna mis liepen.

De nieuwe bussen blijken enorm geavanceerd, maar de lampjes en meldingen op het dashboard zorgen nog voor grote verwarring. Temeer omdat de bussen nog wat kinderziektes blijken te hebben, vooral met deuren die niet goed sluiten (weet ik dan inmiddels alweer). Hoe dat op te lossen is zo te zien nog vaak een raadsel voor de chauffeurs. De handleiding komt er af en toe letterlijk aan te pas.

Zoals gezegd, deze blogpost is geen “mopperen op”, het was voor mij een eye-opener (voor zover dat nodig was) dat ict-geletterdheid geen “leuk als je met ict om kunt gaan” meer is. Informatievaardigheden, het kunnen bedienen van complexe (geautomatiseerde) systemen, het is nodig als je buschauffeur ben of als je simpelweg met de bus wilt. 

Kunnen we natuurlijk nog een mooie discussie voeren of dat wel wenselijk is. Gegeven is echter dat het werkelijkheid is. Ik ben het er ook helemaal mee eens als iemand stelt dat het ook betekent dat we systemen te complex ontwikkelen. En ook dat is dan mede het gevolg van het gegeven dat waarschijnlijk ook de besluitvormers, opdrachtgevers en bestuurders op dit gebied ook niet weten wat we zouden mogen/moeten eisen van systemen op dit gebied. Nog een reden erbij om in het onderwijs op zijn minst bij de vragen en uitdagingen op dit gebied stil te staan, ook als we de antwoorden er op nog niet paraat hebben.

Deel dit bericht:
nov 162016
 

hour_of_code_2016Ten behoeve van de Hour of Code 2016 hebben Microsoft en Code.org een uitbreiding uitgebracht op de op Minecraft gebaseerde opdrachten van vorig jaar. Ik schreef daar toen al uitgebreid over, in dit bericht wil ik me even richten op de verschillen van de uitbreiding.

Heel simpel: het is een hoger level van coderen. Er wordt nu gebruik gemaakt van events die aan objecten gekoppeld zijn, het eerste uur van vorig jaar gaat uit van een lineaire programmalijn op basis van de “als gestart” actie (ok, dat zou je ook een event kunnen noemen). Nu gebruik je combinaties zoals “chicken” (object) met “when spawned” (event). Ik heb de opdrachten gemaakt. Ze zijn leuk en uitdagend, maar ik heb ook wel wat vragen erbij. Allereerst is het geheel een beetje vreemde mening van Nederlands en Engels.

hour_of_code_2016_1

Nederlands en Engels door elkaar heen.

Dat zou voor de wat oudere kinderen geen probleem moeten zijn, maar het maakt het geheel een beetje half af. Ik weet het, het is een gratis resource, dus niet te streng zijn.

Waar ik ook wat moeite mee heb is de vermenging van redelijk basale acties zoals “attack” (al zou je kunnen stellen dat ook dat een

hour_of_code_2016_2

Samengestelde opdrachten als één blokje.

samengestelde actie is) en veel complexere acties zoals “move a step toward ‘zombie'”. Die laatste bevat hoe dan ook veel meer dan één actie. Zo moet de “Iron Golem” in dit geval een keuze maken tussen een aantal zombies. Kiest hij er willekeurig eentje? De zombie die het dichtste bij is? En als dat zo is, hoe bepaal je dat?

Hier (die ene opdracht) ligt een heel individueel probleem achter. En als je het over computational thinkingvaardigheden als “probleem decompositie” hebt, dan is ook dat besef relevant.

En ten slotte vraag ik me af waar de grens ligt voor wat betreft dit soort omgevingen. Het is immers niet echt Minecraft, je bent in een gesimuleerde omgeving aan het programmeren. Voor de beginner-oefeningen vond ik deze omgeving heel logisch, maar is het voor kinderen die dit niveau aankunnen niet veel leuker om in het “echte” mindcraft te programmeren? Of met fysieke robots of “gewoon” met een micro:bit, arduino, Raspberry Pi aan de slag te gaan? Die zijn weliswaar niet gratis, maar toch.

Je ziet het, voldoende om over na te denken, zelfs als je geen doelgroep van de toepassing bent. 🙂

 

Deel dit bericht:
nov 152016
 

micro_bit_nlHet was al even aangekondigd: de micro:bit, de kleine programmeerbare microprocessor die door de BBC in samenwerking met een groot aantal partners ontwikkeld is, is ook in Nederland te koop. Maar nu is ook de officiële micro:bit website (voor een deel) in het Nederlands beschikbaar via http://microbit.org/nl

Voor een deel, want je klikt nog regelmatig door naar nog niet vertaalde onderdelen en de vertalingen zijn ook niet altijd volledig, de auteursomgevingen zijn nog allemaal in het Engels. Maar het is een start. En er zal ongetwijfeld hard gewerkt worden aan het verder beschikbaar krijgen van Nederlandstalig materiaal.

Deel dit bericht:
nov 142016
 

ethiek_van_de_digitale_mediaToen ik gisteren op zoek was naar een afbeelding van de voorkant van het boek “Ethiek van de digitale media” van Marcel Becker kwam ik niet alleen de afbeelding hiernaast tegen, maar ook een recensie tegen door Lode Goukens die afsluit met:

Een aanrader voor wie niet bang is om na het lezen met meer vragen te zitten dan voor het lezen.

En dat lijkt me in ieder geval een mooie “waarschuwing” voor dit boek.

Het is ook een boek dat, voor mij in ieder geval, een mooie invulling geeft van wat “Bildung” nou zou moeten inhouden in relatie tot ict-geletterdheid.

Wat komt er in het boek zoal aan bod? In de inleiding beging Marcel Becker met de vraag hoe de mens zich verhoudt ten opzichte van de techniek. Hij vergelijkt daarbij het (technologisch) instrumentalisme met het (technologisch) determinisme en levert kritiek bij beide benaderingen. Via de Franse filosoof Stiegler en de Engelstalige Clark en Chalmers zet hij daar dan de exteriorisering tegenover, waarbij mens en technologie elkaars verlengstuk zijn. Hij sluit de inleiding af met een bespreking van de fenomenologie en de hermeneutiek.

Het zal duidelijk zijn dat je dus de nodige termen en theorieën om de oren krijgt in die inleiding. Maar het is met een reden. Want de auteur gebruikt ze om de basis te leggen voor de werkwijze waarop hij daarna een aantal andere onderwerpen bespreekt:

  • Digitale vriendschap
  • Privacy (Orwell versus Kafka)
  • Intellectueel eigendom (John Locke versus Kant en Hegel)
  • Internet als spreekstoel in het publieke domein

Daarbij zet hij vooral ook de vraagstukken die op basis van de verschillende filosofische uitgangspunten bij die onderwerpen ontstaan op een rij. Met lang niet altijd één eenduidig antwoord of één eenduidige keuze, maar meer een scala van zienswijzen en bijbehorende keuzes.

Het boek sluit af met in de bijlage een kort overzicht van een aantal ethische theorieën (de deugdethiek van Aristoteles; de plichtethiek / de deontologie van Kant; het utilisme volgens Betham en Mill) en hun verhoudingen. De eindnoten verwijzen naar bronnen in de lange literatuurlijst die op zijn beurt weer heel wat extra dagen/weken aan leesvoer oplevert.

Lees verder….

Deel dit bericht:
okt 112016
 

post-hbo_e-learningAls sinds heel veel jaren verzorgt Fontys een post-HBO opleiding e-Learning. En in november 2016 (om precies te zijn op 3 november)  gaat weer een nieuwe cyclus van start. De opleiding duurt 11 maanden en bestaat uit 11 avondlessen, 7 webinars, 1 excursie en 2 hands-on praktijkdagen. Dit keer komen de volgende onderwerpen aan bod:

  1. e-Learningtrends
  2. e-Learningconcepten/content
  3. mogelijkheden webinar
  4. kracht van multimedia
  5. implementatie
  6. e-Learning tools
  7. gamebased learning
  8. e-Learninginnovatie
  9. leerstijlen en e-Learning
  10. toetsen en certificeren
  11. inzet van video
  12. TPACK
  13. mobiel leren
  14. social media en social learning
  15. werken en leren (70:20:10 en performance support)

De hoofddocent is e-Learning specialist Marcel de Leeuwe. Gastdocenten zijn Wilfred Rubens (onafhankelijke e-learning adviseur), Hans de Zwart (Bits of Freedom), Jeroen Krouwels (Noordhoff Health), Fons van den Berg (See Genius) en Cherida Louz (Bem Development).
Er zijn nog plekken beschikbaar voor de cursus, meer info kun je hier vinden.

Disclosure: ik ben jarenlang gastdocent geweest bij de post-HBO e-Learning, op dit moment heb ik geen betrokkenheid meer bij de opleiding, maar ik vind het geen enkel probleem om (ongevraagd) reclame voor ze te maken.

Deel dit bericht:
sep 302016
 

leervlaknlDe reden waarom ik vanochtend toch weer eens bij Scoop.it kwam? Omdat ik het verslag van Jeroen Bottema wilde vastleggen. Hij was namelijk naar het Minisymposium ‘Onderzoek met studenten: wat leert de casus e-didactiek?’ geweest.

En daar was Scoop.it ideaal voor: het snel even vastleggen van berichten die je wilt delen met anderen en waar je niet heel veel aan toe te voegen hebt anders dan: de moeite van het lezen en delen waard.

Voor WordPress zelf is er nog niet één plugin die al die functionaliteit vervangt, maar het is in ieder geval een uitdaging om te kijken hoe e.e.a. wel te realiseren valt. Hoe dan ook, bij deze. 🙂

p.s. de titel was oorspronkelijke “Scoop: ….” maar dat vond ik toch weer teveel eer voor scoop.it

Deel dit bericht:
sep 282016
 

Karl Dittrich vindt dat er [..] een taak is weggelegd voor de lerarenopleidingen. “Vooral op het gebied van onderwijs ligt er een belangrijke taak weggelegd voor universiteiten en hogescholen, daarbij denk ik aan de lerarenopleidingen. Wij moeten zorgen dat wij leraren voor de klas krijgen die om kunnen gaan met die digitalisering. Ierland heeft ingezet op verplicht programmeren op de basisschool, dat lijkt mij voor Nederland een prima plan.”

(bron)

Of het verplicht stellen van programmeren op de basisschool nou de beste oplossing is, daar is het laatste woord in Nederland zeker nog niet over gezegd (mijn persoonlijke mening: als je afhankelijk bent van de politiek om het te verplichten, dan weet je zeker dat er geen draagvlak is en zonder draagvlak ben je nergens). Maar het belang van leraren voor de klas die om kunnen gaan met de toenemende digitalisering van de samenleving, dat lijkt me veel minder een discussiepunt!

Deel dit bericht:
 Reacties uitgeschakeld voor Discussie: Hoe kunnen we de digitalisering van de samenleving versterken?  Tags: , ,