feb 282010
 


Ik heb wat met rare demofilmpjes van producten geloof ik. Afgelopen week al bij de Darim iStudio (interessant product, filmpje niet om aan te zien) en nu bij de Tamtus Magic VT-320. Het is een scanner specifiek voor boeken gemaakt. Je kunt hem op het filmpje hierboven in actie zien. Ook ik versta het Koreaans niet, maar het ziet er interessant uit. Het is een scanner in de vorm van een omgekeerde V waar je de te scannen boeken op legt en zo scant zonder randen. Je hoeft het boek dus niet te mollen en niet bij elke scan hard op de deksel duwen om het zo plat mogelijk te krijgen.

Van wat ik uit het filmpje begrijp zit er OCR-software bij en tekst-naar-spraak. Het moet toch zo’n beetje de nachtmerrie van elke uitgever zijn als gewone klanten hun eigen digitale boeken zouden kunnen gaan maken op deze manier.
Geen informatie nog over de prijs. Ze richten zich (volgens de PDF met productinfo) o.a. op scholen en bibliotheken. Het zou dus kunnen dat het geen consumentenprijs heeft. Meer dan 300-400 euro zou ik in ieder geval niet over hebben voor zo’n scanner.

(getipt door Teleread)

Deel dit bericht:
 Reacties uitgeschakeld voor VisualTable – Iedereen zijn eigen Google Books  Tags: , ,

Het gevaar van bronvermelding

 Gepubliceerd door om 08:00  Internet, Onderwijs
feb 282010
 

Wat zou het leven toch eenvoudig kunnen zijn. Je leest ergens iets, wil daarover schrijven, doet dat, neemt vermelding van de bron op en klaar. Iedereen tevreden.

Niet tevreden
Niet dus. Want het kan nou eenmaal voorkomen dat je die informatie wel mag lezen, maar slechts in een bepaalde context weer mag gebruiken. Zo ook als je als docent toegang krijgt tot de LexisNexis database met o.a. het archief van het AD, Trouw, Volkskrant, NRC, Parool, Het Financiële Dagblad. De informatie in die database mag je volgens de licentie alleen gebruiken “for the purposes only of (i) your own research or study, (ii) providing professional services to your clients, and (iii) your provision of academic services to students“.

Frank Meeuwsen gebruikte (blijkbaar, want het artikel is offline) informatie uit LexisNexis in een blogpost op incredibleadventure.nl. Daarin onderzocht hij hoe vaak het woord weblog voor komt in de landelijke dagbladen tussen 2000 en 2009. Wat hij daarvoor gedaan had was het uitvoeren van een zoekopdracht op “weblog” voor elk van die jaren in de LexisNexis database en op basis van de resultaten per krant (ik zie trouwens dat de HU meer kranten afneemt via LexisNexis dan mijn werkgever) had hij een grafiek gemaakt die een enorme stijging in aantal berichten liet zien en daarna weer een afname.

Lees verder….

Deel dit bericht:

De iRONY DRS-850 eReader

 Gepubliceerd door om 06:53  eBooks
feb 272010
 

Op ebook-reader.com worden de iRex DR-800 en de Sony PRS-900 Daily Edition met elkaar vergeleken.

De iRex DR-800 is voor €499 ook vanuit Nederland te bestellen, de Sony PRS-900 is op het moment alleen in de VS te koop en moet daar $399,99 kosten, evenveel als de iRex daar kost overigens.

Door dat verschil in beschikbaarheid is vergelijken voor Nederlanders slechts een theoretische handeling (en er is nog wel wat op af te dingen), maar ik vond de conclusie treffend: de ideale eReader voor de testers bestaat uit een combinatie van features van beide eReaders.

En dat is een terugkerende conclusie. Elke eReader die op dit moment te koop is heeft sterke en zwakke punten. En de zwakke punten blijken juist weer bij een concurrent een sterk punt te zijn. Het wachten is op een combinatie hiervan in één apparaat (en nee, dat is niet de iPad, ook die heeft zowel heel sterke punten als punten waarop het apparaat duidelijk zwakker is dan single purpose eReaders).

De iRONY DRS-850 is dan ook nergens te koop, maar het woordgrapje (credits ebook-reader.com) op zichzelf al schitterend.

Deel dit bericht:

Darim iStudio

 Gepubliceerd door om 20:34  Recorded Lectures, Video, Weblectures
feb 262010
 


Op de ISE in Amsterdam stond ik ook even stil bij de stand van een bedrijf met de naam Darim. Zij hadden daar een soort koffer staan met een aantal monitoren en een greenscreen. Het product, iStudio, biedt een betaalbare (voor onder de 10.000 euro aanschaf had je al een redelijke set en geen jaarlijkse licentiekosten) oplossing voor het capturen van presentaties.

Ze richten zich ook op het onderwijs, maar zullen dan hun marketing toch nog wel wat moeten stroomlijnen. Bij het bekijken van het filmpje dat ik erover tegen kwam op YouTube heb ik heel hard moeten lachen. Vreselijk slechte audiokwaliteit (ik neem aan dat hij de microfoon van de camera gebruikt) en veel te veel wisselingen in beeldinstellingen. Te veel aan de knoppen gezeten dus.
Hier staat nog een filmpje van eerder vorig jaar waar je systeem op een andere beurs in actie kunt zien.
Het bedrijf heeft inmiddels een vestiging in Europa (in Londen), zoals ik zei, wat mij betreft zullen ze nog wat aan hun presentatie moeten doen om voet aan de grond te krijgen in het onderwijs in Nederland, maar het is een interessant product en wellicht een alternatief naast het bestaande aanbod.

Deel dit bericht:

Nog meer verkiezingen komende week

 Gepubliceerd door om 16:33  Internet
feb 262010
 

Ik ben helemaal voor vrije keuze als het om geïnstalleerde software gaat. En niet alleen op mijn iPhone, maar zeker ook op mijn laptop. Vanuit dat oogpunt had ik ook niet echt heel veel bezwaar tegen dat de Europese Unie de activiteiten van Microsoft stevig onder de loep nam. De strafmaatregelen waren niet altijd even logisch. Ik wil geen versie van Windows zonder mediaplayer of zonder internetbrowser. Toch hebben de acties wel degelijk effect gehad op de houden van Microsoft als bedrijf. Stap voor stap is het eenvoudiger geworden om andere applicaties als standaard toe te voegen.

Een van de maatregelen waar ik niet zo’n hoge pet van op was, was het aanbieden van een keuze-optie voor de standaard browser die geïnstalleerd moet worden. Concurrerende producten niet tegenwerken vind ik één ding, maar moeten aanbieden om ze te installeren vind ik eigenlijk wat ver gaan.

Maar het wordt nog erger. Pas vandaag begreep ik, dankzij een bericht op nu.nl, dat het keuzescherm (waar overigens veel over gediscussieerd is), niet alleen wordt aangeboden bij het installeren van Windows. Nee, via het updatesysteem van Windows, waarmee normaal gesproken belangrijke updates worden aangeboden, wordt de komende weken ook de software gedownload waarmee de gebruiker een keuze moet maken voor een standaard browser.

Wat een flauwekul!

Ik heb al lang gekozen wat, op dit moment, de standaardbrowser op mijn laptop is. Op dit moment is dat Google Chrome. Dus val mij niet lastig met die software.
En ga al die mensen die nu niet beter weten en gewoon Internet Explorer gebruiken hier ook niet mee lastig vallen zeg. Ja, als ze nog Internet Explorer 6 gebruiken dan doen ze er goed aan om te upgraden, maar verander hun keuze niet in een loterij. Denk je dat die mensen in staat zijn een bewuste keuze te maken uit een van de aangeboden opties? Die weten toch niet op basis waarvan ze Firefox, Chrome, Safari of en Opera zouden moeten kiezen? Denken ze nou echt dat die mensen er mee geholpen zijn als ze, omdat ze er de afgelopen tijd veel advertenties van gezien hebben, nu voor Google Chrome kiezen? Niet dus.

Voor Internet Explorer 6 verwacht ik trouwens dat het niet eens zoveel verschil uit gaat maken. Die staat namelijk vaak op computers waarbij de automatische updatefunctie bewust uit staat. Bijvoorbeeld op werkplekken bij bedrijven. En daar komt deze software-update dan ook niet terecht.

Deel dit bericht:

Adobe Connect Pro op de iPhone

 Gepubliceerd door om 07:10  Internet, iTouch
feb 252010
 

Adobe Connect Pro - iPhone Ik heb al eens eerder gezegd dat het mooi is dat voor Adobe de afwijzing van Flash op de iPhone in ieder geval geen reden lijkt te zijn om bij de pakken neer te gaan zitten. Met de komst van de gratis Adobe Connect Pro hebben ze in ieder geval al weer een begin gemaakt met het er voor zorgen dat we het gebrek aan Flash ondersteuning iets minder missen.

Adobe Connect Pro voor de iPhone en iPod Touch kan gebruikt worden om vanaf die toestellen deel te nemen aan vergaderingen/presentaties die via Adobe Connect Pro plaats vinden. Dat kon al op Android toestellen, maar nu dus ook op de iPhone.

Ik heb hem gedownload en getest.

De applicatie bestaat uit 3 tabbladen, eentje voor de chat, een voor de video en een voor de gedeelde desktop/presentatie. Het is handig/verstandig om niet te proberen dat tegelijkertijd weer te geven.
Adobe Connect Pro - iPhone Adobe Connect Pro - iPhone
Je start met het invoeren van de URL van de meeting. Voor SURFgroepen wil je die naar jezelf mailen en dan kopiëren en plakken, want die URLs zijn onmogelijk foutloos in te typen.
Dan log je in en kom je bij de meeting.

Adobe Connect Pro - iPhone Adobe Connect Pro - iPhone Adobe Connect Pro - iPhone

Het werkt ook samen met Adobe Connect Pro zoals SURFnet dat aanbiedt hier in Nederland. Naar aanleiding van de test heb ik een review bij de applicatie geschreven in de application store die neer komt op: “vooral doorgaan, maar het vergt nog wat werk”.
Dat werk heeft te maken met het feit dat ik de audio niet aan de praat kreeg en geen enkele optie had om te achterhalen waar dat aan kon liggen. Daarnaast is de beeldkwaliteit van de video nog te slecht. In de screencast hier laten ze heel ‘slim’ geen bewegende beelden zien maar waarschijnlijk iemand die een statische afbeelding doorstuurt. Hierboven kun je de screenshot zien van zoals mijn video er op maximale kwaliteit uit zag. YouTube jaren 95 vorige eeuw niveau.
De gedeelde schermen komen met veel vertraging binnen, maar zijn dan met de zoomoptie op zich wel te lezen. Dat een 1024×768 beeldscherm als het weergegeven wordt op het iPhone scherm niet goed leesbaar is kan Adobe niets aan doen.

Hoe dan ook veelbelovend en handig om beschikbaar te hebben.

Deel dit bericht:
feb 242010
 


Ik moet bekennen dat ik niet enthousiast was na het interview dat Robert Scoble had met de CEO van Linden Lab, Mark Kingdom. Je kunt de video daarvan hier bekijken. Ik neem aan dat Linden Lab de eer aan Robert gaf omdat hij een van de gebruikers van het eerste uur was en hem terug winnen zou wellicht een begin van een nieuwe periode van enthousiasme bij anderen kunnen zijn. Maar uit het filmpje kwamen niet echt nieuwe zaken aan bod.
Ja, de nieuwe 2.0 viewer ziet er best mooi uit, maar ik vond de oude niet moeilijk te bedienen, dus kan ik er niet echt over oordelen. En de wereld zelf is (leek) nog tamelijk hetzelfde als vorige week en vorig jaar. Als je, zoals ik nu heb, een stevige desktop met dito grafische kaart hebt dan kan Second Life er heel mooi uitzien. En er is ook een kern van zo’n miljoen vaste gebruikers te vinden.

Het was eigenlijk pas toen ik dit overzicht met video’s en andere bronnen doorbladerde dat ik toevallig bij dé verandering in de nieuwe viewer kwam die de wereld van Second Life compleet op zijn kop zet. Opeens kan Second Life iets wat zelfs een iPhone of iPad niet kan. Nummer 1 frustratie bij het koppelen van de buitenwereld aan Second Life was het beperkte mechanisme waarmee je media kon koppelen. Het moest perse Quicktime video zijn, je kon maar één bron per ‘parcel’ koppelen en webpagina’s konden niet (en later maar heel beperkt) worden weergegeven.

En dat is nu helemaal verdwenen in versie 2.0! Je kunt ‘gewoon’ webpagina’s toevoegen als achtergrond van willekeurige ‘prims’ op je terrein. Je kunt er meerdere koppelen aan één prim, of meerdere prims met verschillende pagina’s. Flash ondersteuning is aanwezig, dus je kunt zonder problemen YouTube filmpjes tonen, een Flickr diashow toevoegen is een kwestie van knippen en plakken van de url die je in je browser ziet, en zelfs Adobe Connect werkte probleemloos (al heb ik niet getest of ik audio vanuit Second Life via Adobe Connect kon sturen). Wauw. Dat maakt het opeens een heel andere omgeving.
Second Life Shared Media Second Life Shared Media Second Life Shared Media Second Life Shared Media Second Life Shared Media Second Life Shared Media
Is het “too little too late” voor een comeback? Ik weet het niet. Het lijkt een klein ding, maar is het niet. Ik heb zelf meer zoiets van “beter laat dan nooit”. En het is een bèta, dus er zal zoals dat hoort nog wel het nodige mis gaan met vastlopers en zo, maar het is een mooie stap.

Deel dit bericht:

Sellaband is failliet

 Gepubliceerd door om 19:46  Edupodcast, Internet, Media
feb 232010
 

Het kan je haast niet ontgaan zijn gezien het aantal keren dat ik het bericht zelf vandaag voorbij heb zien komen: Sellaband is failliet.

In februari 2009 riep ik je op om via Sellaband een stukje te kopen van het nieuwe CD-project van Matthew Ebel.  Voor onafhankelijke artiesten als Matthew was Sellaband een kans om de financiering voor zo’n project bij elkaar te krijgen. Ik had al eens eerder CD’s van Matthew gekocht, zelfs al voordat ze klaar waren (zodat hij de cash had om de productiekosten te dekken) dus ik durfde dit wel aan.

Matthew had nog lang zijn streefbedrag niet bereikt, ikzelf had er $40 in gestoken. Een wat mij betreft te overzien bedrag, maar voor artiesten als Matthew zou het kwijt raken van het reeds door fans geïnvesteerde bedrag best heftig zijn. Pedro De Bruyckere meldt inmiddels via Twitter dat er gewerkt wordt aan een doorstart en dat het geld van fans en artiesten in ieder geval veilig gesteld zou zijn. Dat zou dan in ieder geval nog een geluk bij een ongeluk zijn.

Op het blog van Lode Broekman kwam ik zijn tribute aan Sellaband tegen waarbij hij het nieuws over het faillissement aangrijpt om nog eens een keer extra reclame te maken voor de artiesten die hij steunt. En dat vind ik een heel goed idee. Daarom hier ook een track van Matthew Ebel, er zijn er veel meer van op YouTube te vinden en te koop via zijn site.

[19:47] Link naar nu.nl opgenomen met info over veilig stellen geld.

Deel dit bericht:

SDXC als opvolger van SDHC geheugen

 Gepubliceerd door om 20:43  Hardware
feb 222010
 

Ik ben geen fan van steeds nieuwe standaarden voor geheugenopslag. Het levert altijd problemen op met oudere apparaten die het nieuwe formaat niet kunnen lezen of pas na een upgrade van de software. Maar helaas kan het vaak ook niet anders. Zo ook bij de veel in fototoestellen en (steeds vaker) in videocamera’s gebruikte SD-kaartjes.

Het oorspronkelijke SD-formaat voorzag maar in kaartjes tot maximaal 2GB. Dat leek een tijd lang voldoende. Met de komst van SDHC waren formaten tot maximaal 32GB mogelijk. Dat leek best veel, al zijn 32GB SDHC kaartjes al sinds 2007 op de markt. Toen voor $700 per kaartje, in 2008 betaalde je nog zo’n 200 euro per kaartje, en op dit moment kun je ze al voor een dikke 72 euro op de kop tikken.

Hoog tijd dus voor een formaat dat ook grotere kaartjes aan kan. Met de opvolger van SDHC, SDXC genaamd wat staat voor Secure Digital eXtended Capacity hebben ze er gelukkig nu wel voor gekozen om een formaat te verzinnen waarvan de bovengrens wat verder weg ligt. Het formaat kan kaartjes tot maximaal 2TB (2048GB) aan.

Ik zal vast nog wel meemaken dat we dat als opslag op zo’n klein kaartje heel gewoon gaan vinden, maar voorlopig kunnen we er weer eventjes mee vooruit.

SanDisk heeft inmiddels een 64GB SDXC kaartje beschikbaar. Kost nu nog $350 (zo’n 260 euro). Eigenlijk niet heel veel als je het vergelijkt met de introductieprijs van de 32GB variant indertijd. Zoals eerder het geval was is het op het moment nog een stuk voordeliger om die kaartjes van 32GB te kopen. Daarvan krijg je er 3 (dus 96GB in totaal) voor minder dan de prijs van die ene, terwijl je dan ook nog even mogelijke compatibiliteitsproblemen uit de weg gaat.

Het is niet eenvoudig een fotocamera te vinden die zulke omvang aan opslag zinvol maakt. Zelfs niet met de Canon EOS Rebel T2i. De Canon heeft al SDXC ondersteuning aan boord en een 18 Megapixel CMOS sensor en hij kan Full HD video opnemen op maximaal 30fps. Een enkele foto op RAW formaat (5184 x 3456 pixels) is 24,5MB per stuk. Dat valt dus nog wel mee want dan passen er 2.674 foto’s op, ruim voldoende voor op vakantie. Zelfs als je video op Full HD formaat (1920 x 1080) schiet met dit toestel dan heb je die 64GB pas na 192 minuten vol (op basis van info bij Canon).

Deel dit bericht:
feb 212010
 

Het is weer eens zover. Apple heeft in al haar wijsheid weer eens wat verzonnen en iedereen moet er aan geloven.

Nee, het gaat niet weer over het ontbreken van Flash op de iPhone, iPod Touch en de aanstaande iPad. Want ook dat is een achterhaalde technologie waarvan het beter voor ons is als we er gewoon geen gebruik meer van maken. Het gaat hier om de regels van Apple rond het al dan niet goedkeuren van applicaties voor de iTouch familie.

Blijkbaar hebben ze die regels namelijk aangescherpt als het gaat om hét onderwerp waar een gemiddelde Amerikaan alleen aan mag denken, maar zeker niet naar mag kijken: borsten. Nou, het gaat niet alleen om borsten maar om “overtly sexual content“. PCWorld vindt het een slimme move omdat het er voor zorgt dat de iTouch familie kindvriendelijk is/wordt en dat is belangrijk.

Nou snap ik absoluut dat er bepaalde applicaties zijn die je als ouder niet op de iPod Touch van je jonge kinderen wilt hebben. En ik snap ook best dat veel van die applicaties helemaal niet gemist worden (persoonlijk zit ik niet te wachten op een applicatie waarmee ik op mijn iPhone wiebelende borsten van dames kan zien, maar als iemand dat wel wil moet hij/zij dat wat mij betreft zelf weten), maar daar gaat het niet om. Aangezien Apple nog steeds het monopolie in handen heeft en houdt als het gaat om de plek voor het verkrijgen van applicaties voor je iTouch kunnen ze niet zo spastisch blijven doen als het gaat om het al dan niet goedkeuren van applicaties.

Lees verder….

Deel dit bericht: