Vanmiddag verzorg ik als afsluiting van het seminar “Hoe video en weblectures effectief in te zetten in de onderwijspraktijk” een korte presentatie (max. 15 minuten) over mijn promotieonderzoek. Aangezien ik ook vorige week maar 10 minuten had om de hoogtepunten van mijn onderzoek toe te lichten, gebruik ik vanmiddag dezelfde presentatie (maar verschijn ik niet in rokkostuum!).
Hierboven staat het bijbehorend presentatiebestand.
Ik doe niet snel sentimenteel als een bedrijf failliet gaat. Maar het bericht op Tweakers.net over het faillissement van Salland.eu uit Raalte had voor mij toch wel een beetje speciale betekenis.
Iets meer dan drie jaar geleden, in december 2009 bestelde ik daar namelijk een bakbeest. Een desktopcomputer die ik samengesteld had na een uitgebreide evaluatie van beschikbare mogelijkheden en opties. Die desktop had ik deels ook nodig omdat ik voor mijn promotieonderzoek heel veel data uit logbestanden moest kunnen verwerken en analyseren.
Ik kan wel stellen dat die computer onmisbaar is geweest voor het uitvoeren van mijn onderzoek. En Salland was nu eenmaal de leverancier van die computer. Dat zij failliet blijken te zijn, net twee dagen nadat ik mijn promotieonderzoek helemaal afgerond hebt, heeft enerzijds helemaal niets met elkaar te maken (al is het inderdaad zo dat het voor mij tot nu toe bij die ene aanschaf gebleven is), maar anderzijds voelt het toch raar. Net alsof mijn computer een beetje wees geworden is (of is dat een heel erg Nerd uitspraak?).
De oorspronkelijke titel van dit bericht was “en toen was het alweer voorbij…”. Maar dat gaf veel teveel de indruk alsof vandaag me overkomen was, alsof het te snel gegaan was. En het tegendeel is waar. Ik heb de afgelopen dagen op een heel intense, maar prettige manier beleefd. Er waren de nodige dingen die niet helemaal liepen zoals gepland, zoals het vanochtend nog moeten gaan omruilen van het hemd dat bij het rokkostuum hoorde. En de stroom mailjes en tweets met succeswensen of mails met afmeldingen namen een niveau aan dat het bijna overweldigend was. Want ik wil/wilde op elk bericht ook weer reageren. Dat heb ik (als ik me niet vergist heb) bij de tweets inmiddels gedaan, bij de mails doe ik dat morgen (donderdag) alsnog.
Ik zeg overigens morgen, maar ik anti-dateer dit bericht schaamteloos. Het is inmiddels ruim na middernacht, maar ik wil dit bericht plaatsen op de dag waar ik nog heel erg lang met heel veel plezier aan terug zal denken. Omdat het de afsluiting was van een heel leuk en leerzaam traject én omdat die afsluiting op een manier ging waarvoor ik vooraf absoluut getekend had.
Natuurlijk, iedereen zegt het vooraf: het is een formaliteit (is het ook) en jij bent degene die het meeste van het onderwerp weet (klopt). Maar ik had ook iedere keer uitgelegd: de manier waarop de presentatie en verdediging zouden verlopen was bepalend voor de glimlach waarmee ik er tijdens de receptie zou staan.
En die glimlach was breeduit.
Lees verder »
Naar aanleiding van het verschijnen van mijn proefschrift kreeg ik vanuit onze dienst Marketing en Communicatie de vraag of ik wilde meewerken aan een kort interview in het kader van onze “Denk Groter” campagne. Dat wilde ik natuurlijk wel.
Het resultaat is nu ook op het openbare deel van de Fontys website te lezen, of anders in deze PDF.
Toen ik met de steekwagen van de dienst Onderwijs en Onderzoek over het TU/e terrein naar de drukker liep was ik nog bang dat ik een veel te grote steekwagen bij me had. Nou…dat bleek wel mee/tegen te vallen. Tien zware dozen stonden voor me klaar.
Dat werd dus twee keer heen en weer lopen (een auto gaan regelen had op dat moment net zoveel tijd gekost) om ze bij ons gebouw te krijgen waar ze in de enveloppen moeten (mét stellingenblaadje, boekenlegger met uitnodiging en routebeschrijving). Vandaag stond er erg veel overleg op het programma, dus zijn ze nog niet op de post gegaan. Dat moet even wachten tot volgende week woensdag (gebouw is maandag en dinsdag dicht). Maar dan gaan ze ook echt de deur uit.
De eerste tests met Aurasma op het fysieke boek (dat had ik tot vandaag immers niet) werkten net zo goed als op de digitale versie. Ook die filmpjes worden volgende week afgerond.
Zou ik daarmee dan het eerste augmented reality proefschrift geproduceerd hebben? (Kan het me eigenlijk niet voorstellen, maar weet iemand dat?)
Voor mijn proefschrift moest ik op zoek naar een ontwerp voor de omslag en uitnodiging. Natuurlijk heeft de Technische Universiteit Eindhoven adressen voor je van ontwerpers die dat voor je kunnen doen. Je kunt zelf knutselen of een handig familielid vragen. Maar je kunt ook een ontwerpwedstrijd uitschrijven. Bijvoorbeeld via ontwerpen-voor-geld.nl. Dat is de manier waarop ik het gedaan heb.
Het idee is eigenlijk heel eenvoudig: je maakt een ‘wedstrijd’ aan met een bepaalde looptijd, bijvoorbeeld 4 weken. Je beschrijft wat je wilt hebben (in mijn geval een omslag voor een proefschrift + uitnodiging) en geeft daar zo veel mogelijk informatie bij (titel, inhoud van het onderzoek, …) en waar nodig ook bestanden (in mijn geval heeft de TU/e een Indesign sjabloon voor beide onderdelen, ik had een tekstbestand met de tekst voor de uitnodiging etc).
Je kunt dan er voor kiezen dat je uitbetaling garandeert (je moet dan dus hoe dan ook een winnaar kiezen aan het einde van de rit), je kunt er voor kiezen dat ontwerpers elkaars ontwerpen niet zien (in de hoop mee diversiteit te krijgen) en je kunt de wedstrijd verbergen voor zoekmachines.
Je bepaald zelf hoeveel je wilt betalen. Een budget-wedstrijd stelt de ontwerpers €100,- in het vooruitzicht, de optie ‘normaal’ vermeld €200,- en de optie ‘pro’ €300,- maar je kunt ook zelf een bedrag kiezen. Ik had zelf vooraf even rondgekeken naar wat er voor andere ontwerpen van omslagen geboden werd en dat bleek steeds zo’n €100,- te zijn. Dus ik ging ook voor dat bedrag.
Het betekent niet dat je daar ook mee klaar bent, want je betaald plaatsingskosten, servicekosten, als je een besloten wedstrijd wilt betaal je, en er komt BTW overheen. Bij een gegarandeerde wedstrijd krijg je juist weer korting. Ik was uiteindelijk € 169,- incl. BTW kwijt.
Als je wedstrijd uitgezet is, is het even afwachten.
Lees verder »
De Proefschriftwijzer is een gratis eBook in EPUB formaat dat geschreven is door Wiebe de Jager en beschikbaar gesteld wordt via Eburon uitgevers. Het is een nuttig boek om te lezen voordat je aan het einde van je promotietraject bent aangekomen. De praktische bruikbaarheid van het boek is echter heel erg afhankelijk van de situatie bij de universiteit waar je promoveert. Zo heeft in mijn geval de TU/e een overzichtelijk boekwerk (PDF!) met de stappen in het proces van promoveren, de printservice van de universiteit heeft dat ook met betrekking tot het drukken van het proefschrift (PDF!).
Beide hulpmiddelen komen in dit boek niet expliciet aan bod en waren/zijn heel bepalend voor mijn aanpak in de voorbereiding van het laten drukken van mijn proefschrift. Zo weet ik op basis daarvan dat zij het aanvragen van een ISBN kunnen regelen (al kan ik dat zelf omdat ik al als uitgever geregistreerd sta), ze kunnen een vormgever voor de kaft voor je inhuren, adviseren je over de oplage, maar vooral ook de tijdsplanning etc. En het tijdig bij de printservice langs gaan om te praten en je te laten informeren zou mijn nummer 1 tip zijn voor promovendi!
Wat dat betreft zou het boek overzichtelijker worden als er een tijdslijn zou worden opgenomen (wat eerst, wat daarna etc.) waarbij dat eerste gesprek ergens ruim voor het einde (en ook ruimer dan in het boekje van de printservice staat) gepland staat.
Maar, zoals gezegd, het is zeker een nuttig boek om te lezen, al was het maar omdat het je niet meer kost dan wat tijd. Er staan hier en daar handige tips in, bijvoorbeeld met betrekking tot de opmaak of rond het opnemen/toevoegen van de stellingen. Dus doe er je voordeel mee!
Een collega-promovendus wees mij op het volgende bericht op Cursor:
“TU/e-promovendus geeft proefschrift volledig vrij”
Mooie kop en mooi concept. Samengevat: Maxim Hendriks stelt, als eerste promovendus bij de TU/e zijn proefschrift onder een Creative Commons licentie beschikbaar (je kunt de PDF hier downloaden). En inderdaad een bericht dat mij zou moeten interesseren (dank je Ton!). Zou het iets zijn dat ik had willen/kunnen doen? Niet als eerste promovendus op de TU/e in ieder geval, dat is duidelijk, maar zou het kunnen of relevant zijn?
Die vraag is niet heel kort te beantwoorden. Mijn proefschrift bestaat namelijk naast het theoretisch kader en de conclusies uit vijf inhoudelijke hoofdstukken die allemaal (uiteindelijk) gepubliceerd zullen worden. Drie ervan zijn al gepubliceerd (formeel is eentje “in press”), twee ervan zijn gesubmit en in afwachting van een reactie van het journal. Voor twee van de gepubliceerde en een van de gesubmitte artikelen heb ik inmiddels, samen met de co-auteurs, een copyrightverklaring ondertekend die de uitgever van het journal een aantal rechten geeft op het betreffende artikel. En in één geval legt het mij ook een aantal beperkingen op als auteur waarbij dan ook nog eens verschil gemaakt wordt tussen de pre-peer-reviewed versie, de accepted versie en de published versie (met alle opmaak etc).
Natuurlijk, dit alleen al zou een reden zijn om vooraf heel selectief te zijn met waar je een artikel aanbiedt, maar ik neem aan dat je me dat kunt vergeven. Op deze site kun je eenvoudig zoeken naar de bepalingen per journal.
Goed, er zijn dus een paar drempels, maar wat is dan wel nog mogelijk?
Lees verder »
Bij de Technische Universiteit Eindhoven (TU/e), de universiteit waar ik over een tijdje hoop mijn proefschrift te mogen verdedigen, staat in artikel 17 lid 1 van het promotiereglement (PDF!) het volgende:
Aan het proefschrift of -ontwerp kunnen stellingen worden toegevoegd. Als stellingen worden toegevoegd dienen, naast de stellingen over het proefschrift, ten minste zes van de stellingen géén betrekking te hebben op het onderwerp van het proefschrift of -ontwerp. Vier van deze stellingen dienen wetenschappelijk-technisch van aard te zijn en twee van algemeen maatschappelijke aard. Een stelling dient de mening van de promovendus te verwoorden en mag derhalve niet uitsluitend uit een citaat bestaan.
OK…dacht ik. Ik wist dat stellingen bij de TU/e optioneel waren, ik hoef er dus geen aan mijn proefschrift toe te voegen, maar als ik besluit iets niet te doen, dan wil ik wel weten waarom niet. Dus ging ik op zoek naar meer informatie over het fenomeen van stellingen bij een proefschrift.
Zoals zo vaak, was Wikipedia een aardige plek om te beginnen. Daar is o.a. te lezen dat:
Stellingen bij een proefschrift zijn een aantal beweringen, door de promovendus gedaan, die meestal op een los vel bij het proefschrift worden geleverd en die de promovendus tijdens de promotieplechtigheid wil verdedigen tegen de opponenten. Een aantal ervan heeft betrekking op het wetenschappelijke werk waarvan het proefschrift een verslag is, maar daarnaast moeten er ook een aantal stellingen worden verdedigd die hiermee nadrukkelijk geen verband houden. Het is traditie naast de (meestal 10) serieuze stellingen ook een of meer zogenaamde schertsstellingen op te nemen, die men echter dan wel bereid moet zijn te verdedigen als er een vraag over komt. Het is lang niet bij alle universiteiten (meer) gebruikelijk of verplicht om stellingen op te nemen in het proefschrift.[1]
Daar staat ook te lezen dat het oorspronkelijk zo was dat mensen promoveerden op basis van die stellingen en dat pas later de vastlegging van het onderzoek in belang toe nam. Tegenwoordig zijn de stellingen op veel plaatsen, en dus ook bij de TU/e, optioneel.
Maar daarmee was mijn vraag over wel of niet doen, natuurlijk nog niet beantwoord.
Lees verder »
Via Scienceguide werd ik gewezen op de lijst met toekenningen promotiebeurzen voor leraren met daarop de namen van de 36 docenten die, dankzij subsidie van het ministerie van OCW aan een promotieonderzoek mogen beginnen. Dat zijn er meer dan oorspronkelijk gepland. Het budget is met 50% opgehoogd, van 6 naar 9 miljoen euro. Maar aangezien er maar liefst 225 aanvragen waren, is het aantal (16% toegekend) natuurlijk niet eens zo heel hoog.
De docenten krijgen gedurende een periode van 4 jaar, 2 dagen per week de tijd om hun onderzoek uit te voeren. Dat is evenveel tijd als dat ik heb en ik kan je vertellen dat dat zeker niet ruim is. Ze zullen er dus wel wat voor moeten doen (en dat mag natuurlijk ook wel!).
Ik moet zeggen dat de onderwerpen waarop de docenten gaan promoveren heel divers zijn. Van tamelijk praktisch, “Multi-objective optimal network design problem for junctions in urban traffic networks” of “Kennisontwikkeling in een online-leeromgeving: naar een beter resultaat” en “Auteursrecht 2.0: handhaving van de regels of de regels handhaven?”, tot toch wat ‘vager’ zoals bv “Martial women in ancient heroic epic” of voor mij wat minder ‘toepassingsgericht’ zoals bv “Egyptian temple oaths in Ptolemaic Egypt”.
Moet ook kunnen lijkt me. Er zit in ieder geval de nodige variëteit in.
Er zijn drie Fontys-collega’s die een promotiebeurs gekregen hebben: Dave van Breukelen van de Fontys Lerarenopleiding in Sittard met het onderwerp “Curriculum integration: teaching basic physics concepts through technical design”, Marjan de Groot-Reuvekamp van Fontys Pedagogische Opleidingen uit ’s-Hertogenbosch met het onderwerp “Improving the understanding of historical time of students aged 6 to 12″ en Inge Saris-van Bijnen van de Fontys Hogeschool Pedagogiek uit Tilburg met het onderwerp “The well-being of children subjected to divorce in co-parenting families”. Heeft Fontys het dus helemaal niet slecht gedaan dus bij het formuleren van voorstellen.
Ik wens hen en de andere 33 nieuwe promovendi veel plezier toe de komende vier jaar. Want hoewel ik zelf nog wel een tijdje bezig ben (mijn 4 jaar lopen nog tot april 2013), kan ik wel al stellen dat het een unieke tijd is!