nov 272018
 

Na de succesvolle test afgelopen zaterdag en de optimalisaties in de code op zondag (zie dit bericht) mocht de TTGO T-Beam gisteren en vandaag met me mee naar het werk.

Niet in de auto, maar in mijn rugzak in de bus en trein. Dat was gisteren (maandag) tamelijk teleurstellend. Behalve mijn eigen gateway kwam ik, totdat ik in Nijmegen was, onderweg geen enkele actieve gateway tegen. Mijn reis ging van Deurne met de bus naar Venray (Oostrum) en daarna met de boemel via Vierlingsbeek, Boxmeer, Cuijk, Mook-Molenhoek naar Nijmegen Heyendaal. Op zich klopt dat met de info op TTNMapper.org, die geeft daar ook geen actieve gateways (p.s. op moment van typen heeft TTNMapper wat problemen en worden *alle* gateways als offline aangegeven, dat is echter niet zo), maar de grote cirkels op de dekkingskaart deden hopen dat er toch wel ontvangst mogelijk was.
 
Hoe anders was dat vandaag. Toen moest ik namelijk door naar Arnhem. Ook nu tot Nijmegen geen ontvangst, maar vanaf Heyendaal naar Presikhaaf en de wandeling tot op het HAN terrein waren, qua ontvangst in ieder geval, perfect. Tijdens het stukje lopen waren er steeds minimaal 2 gateways die het bericht ontvingen. Het ziet er ook naar uit dat de “beweeg ik of niet?” aanpassing in het script goed werkt. Nu is het zo dat als de TTGO T-Beam wakker wordt (na 30 seconden) er eerst gekeken wordt of de huidige locatie minimaal 50 meter afwijkt van de oude locatie. Zo niet dan gaat de TTGO T-Beam weer 30 seconden in slaap (en als hij na 5 minuten nog niet bewogen heeft stuurt hij alsnog een bericht). Het aantal datapunten op de TTNMapper kaart is precies goed. Maar 1 datapunt terwijl ik op de bus sta te wachten, een viertal datapunten op station Nijmegen, maar daar verplaats ik me ook daadwerkelijk tussen perrons, maar 1 datapunt vanaf station Arnhem waar de stoptrein ongeveer 5 minuten still bleef staan.

Absolute uitblinker was/is een gateway die in Arnhem op een (hoog) flatgebouw staat (zie foto hierboven). Deze gateway was namelijk in staat om berichten te ontvangen vanaf Nijmegen Heyendaal, op ruim 14 km afstand. En dat met SF7, via een node die in mijn rugzak zat met een standaard kleine antenne. Ik vind het indrukwekkend, zeker ook gezien de compacte omvang van de TTGO T-Beam. Natuurlijk, niet iedereen kan een gateway met antenne op een flatgebouw zetten, maar afgaande op de beschrijving is ook dit een gateway op basis van een Raspberry Pi, dus zelfs al je stoer doet qua kabels, antenne etc. is dat een gateway die (zo schat ik) geen 1.000 euro gekost zal hebben. Ben jij de eigenaar van “home-made-second-ic880a-rpi3” en wil je meer vertellen over de gateway/kosten/plaatsing etc dan hoor ik het heel erg graag!!

Er komen nog wel wat dagen aan die de moeite van het tracken waard zijn. Volgende week dinsdag leg ik met de auto het traject Deurne – Druten – Roermond – Arnhem – Deurne af. En en een week later reis ik met de trein het traject Nijmegen – Zutphen – Apeldoorn (daar stap ik dan uit voor een paar uur en dan terug naar huis via) – Amersfoort – Utrecht – Den Bosch – Eindhoven – Deurne. Niet helemaal de route van april 2017 maar wel eentje die in de buurt komt. De TTGO T-Beam gaat beide dagen zeker ook mee.

Deel dit bericht:
nov 252018
 

Gisteren schreef ik over de TTGO T-Beam, een ESP32 met LoRa chip, GPS en een batterijhouder voor een 18650 Li-ion batterij gecombineerd. Ik had er het “standaard” script beschikbaar om hem als node voor TTNMapper.org in te zetten. Het script werkt, is nog lang niet geoptimaliseerd, maar het was goed genoeg voor een eerste test.

Hij ging gisteren mee, in de auto, naar Zuid-Limburg.  Gewoon voor op het dashboard. Zuid-Limburg is, zo kun je zien op TTNMapper.org niet  het gebied van Nederland met de beste dekking qua TheThingsNetwork. Conclusie is in ieder geval dat ik van de beschikbare gateways onderweg, het merendeel in ieder geval bereikt heb.

De maximale afstand die ik bereikt heb is 9,18 kilometer naar een gateway in Roermond. Dat vind ik niet slecht als je bedenkt dat ik op dat moment waarschijnlijk gewoon met een kilometer of 130 per uur over de A2 reed in een metalen doos. Ook daar ben ik zeker niet ontevreden over.

Belangrijkste minpunt van de eerste test gisteren was het gegeven dat de 3,7V 18650 oplaadbare Li-ion batterij niet eens een beetje in de buurt van de te verwachten capaciteit kwam. Dat was eigenlijk niet eens nieuws, YouTube staat vol van filmpjes waarin de exemplaren uit het Oosten getest worden en waarbij duidelijk wordt dat 9900 mAh een sprookje is. Ik heb helaas geen setup die de capaciteit van de accu goed kan testen. Maar na 3,5 uur stopte de eerste batterij er mee. Was wel 3,5 uur van continue werken en elke 30 seconden via TTN versturen van de coördinaten.

Lees verder….

Deel dit bericht:
nov 242018
 

Ruim een jaar geleden, april 2017, nam ik 2 LoRaWAN nodes mee op een treinrit van 2,5 uur. Een LoPy node en een Marvin node, een stevige powerbank en mijn smartphone werden gebruikt om data te verzamelen en te loggen.

Het idee was simpel, maar ook wel weer ingewikkeld:

Vergeet voor het gemak de Mavin node even, die maakte verbinding met KPN, dat doe ik vandaag niet. De LoPy node deed niets anders dan om de zoveel seconden te proberen een bericht via het TTN-netwerk te versturen met daarin de temperatuur / luchtvochtigheid die gemeten werden door een aangesloten DHT11.

Prima, maar ik wilde niet alleen de data doorsturen, ik wilde ook weten, als de data aan kwam, hoever ik dan van de betreffende gateway die de data ontvangen had af was. En tegelijkertijd wilde ik een bijdrage leveren aan de dekkingskaart zoals die op ttnmapper.org te vinden is. Die kaart geeft een beeld van de op dit moment beschikbare gateways en de plekken waar je zou mogen verwachten dat je data via het TTN-netwerk kunt versturen.

Om dat te doen draaide op mijn telefoon een app. Die app maakte verbinding (via 4G) met de server van het TTN-netwerk zodat hij daar kon kijken of de data van mijn LoPy node binnengekomen was. Als dat zo was, dan haalde de app ook de GPS-coördinaten van de gateway die de data ontvangen had op (die informatie wordt ook op de TTN-server opgeslagen), keek naar de GPS-locatie van mijn telefoon en stuurde die gecombineerde informatie naar de TTNmapper server. Snap je het nog?

Deze methode werkte eigenlijk best goed, maar had als nadeel dat de externe accu best groot was, mijn telefoon de hele tijd in de buurt moest zijn en de app moest draaien, de accu van de telefoon werd best wel belast omdat hij steeds dataverbinding en gps aan het gebruiken was. Kortom, niet echt ideaal om dagelijks te doen.

Inmiddels zijn we dus ruim anderhalf jaar verder en  ga ik vandaag een oplossing testen die een stuk compacter is. Ik maak dan namelijk gebruik van een TTGO T-Beam. De link is naar de verkoper op Aliexpress waar ik hem zelf besteld (en betaald) heb. Hij kost nu (op moment van schrijven), met verzendkosten € 26,06
Ik heb er zelf € 25,56 incl. verzendkosten voor betaald, de prijzen schommelen soms een beetje. Hou er rekening mee dat je de kans loopt dat je op de bestelling BTW (+21%) en inklaringskosten (+€12,50) moet betalen.

De TTGO T-Beam is een board op basis van een ESP32 met een NEO-6M GPS chip en een LoRa schip op het board. Aan de achterkant zit een grote batterijhouder. Niet voor een AA-batterij maar voor een 3,7V 18650 oplaadbare lion batterij. Ik heb er daar 2 van 9900 mAh gekocht bij deze verkoper met bijbehorende oplader (die had ik namelijk nog niet) voor totaal € 12,73 inclusief verzendkosten. Dus al met al ben je (zonder BTW en inklaringskosten) zo’n 38 euro kwijt aan deze setup. Dat is duurder dan de goedkoopste LoRaWAN node die je kunt krijgen, maar goedkoper dan een LoPy of Warvin node, zeker als je een externe accu erbij moet kopen.

Het voordeel van deze setup is dat je geen gebruik meer hoeft te maken van je telefoon. De TTGO T-Beam heeft zijn eigen GPS aan boord en stuurt die data door naar de TTN-server. Daar kun je een rechtstreekse verbinding maken met de TTNmapper server en er voor zorgen dat die GPS data doorgestuurd wordt en gebruikt kan worden.
Hoe dat moet wordt hier allemaal uitgelegd inclusief de code die je op de TTGO T-Beam moet zetten.

Het werkte allemaal meteen. Ik moest eerst een minuut of 10 wachten voor de GPS fix. Dat had ik ook wel verwacht omdat ik binnen was en het de allereerste keer was dat de node op zoek ging naar de GPS. Ik weet nog niet hoe lang dat normaal buiten gaat duren. Voor nu laat ik hem gewoon even aan staan.
Ik heb ook nog geen idee van de batterijduur. Ik neem hem vandaag mee in de auto, mocht de batterij echt heel snel leeg zijn, dan heb ik eerst een reservebatterij en anders gaat hij gewoon aan de 5V aansluiting van de auto (dat is in de trein idd wat moeilijker, dus ik wil wel even weten hoeveel uur hij dit vol houdt).

Het aardig bij TTNmapper is dat ik nog steeds kan zien welke data mijn specifieke node aangeleverd heeft, dat betekent dat ik vandaag ook kan zien of er data binnen komt. Niet zo live en realtime als met de app (die zelfs een geluidje liet horen bij dataontvangst) maar goed genoeg om een idee te krijgen.

En natuurlijk is er nog ruimte voor uitbreiding. Deze node heeft geen ingebouwd micro-SD kaart slot zoals sommige anderen wel al hebben, dus lokaal loggen van de data zodat ik kan zien hoeveel data niet ontvangen wordt, is nog niet mogelijk. Ik heb wel externe uitbreidingen die dat kunnen doen, maar dat vergt dan ook even wat aanpassing in de code.

Mooi is dat de TTG T-Beam in een stevig doosje geleverd wordt. Ik moet nog even een gaatje in de zijkant boren voor de antenne, dan kan hij hiermee ook eenvoudig en veilig mee in de trein. Wordt vervolgd.

 

Deel dit bericht:
nov 042018
 

Met ingang van versie 70 van Google Chrome op Windows 10 heeft de browser ook de beschikking over ondersteuning voor Web Bluetooth. Dat is cool want dat betekent dat je vanuit een webpagina op bv een Windows 10 laptop met Bluetooth ondersteuning verbinding kunt maken met andere apparaten die Bluetooth ondersteunen. Zoals bijvoorbeeld de BBC micro:bit.

Gelukkig ging dat eigenlijk best probleemloos, met dank aan het uitzoekwerk van Ferry Djaja voor micro:bit Singapore. Hij deelde twee voorbeelden die nu ook in Chrome op Windows 10 werken. Het enige dat je hoeft te doen is de HEX te downloaden naar je micro:bit. Die HEX kun je hier vinden als raw bestand. Kies voor opslaan als… en dan als node-bbc-microbit-v0.1.0.hex (let op niet als TXT-bestand) en zet hem op je Micro:bit. Daarna kun je ‘gewoon’ naar de betreffende URL gaan in Google Chrome (versie 70 of beter) en je selecteert “Connect”. Als je je Micro:bit aan hebt staan (via batterij kan, hij hoeft niet via een kabel aan je laptop te hangen) dan moet je een device zien in het popupscherm dat dan verschijnt.

Ferry heeft twee voorbeelden online staan: eentje waarbij je een afbeelding van de micro:bit ziet die meedraait met de werkelijke beweging. En eentje waarbij je een grafiek ziet voor de x,y,z waarden van de versnellingsmeter van de micro:bit.

De grafiek ziet er interessant uit, maar de waarden zijn een beetje vreemd. Zelfs als de micro:bit stil ligt zijn er waarden die soms wijzigen. Nou staan er in de code voor de webpagina ook wel wat opmerkingen die doen vermoeden dat met name die code niet zomaar een-op-een in een productiesituatie gebruikt zou moeten worden:

Toch nog maar even wat andere bronnen opzoeken (zoals deze, deze, of dit filmpje)

 

 

Deel dit bericht:
okt 312018
 

Wil jij weten hoe je laptops, Chromebooks of iPads kunt inzetten in je onderwijs?
Doe dan mee met de gratis Tablio workshop bij het iXperium!

Tablio is een Europees project waarin onderzocht wordt hoe mobiele apparaten in het onderwijs
(PO, VO, MBO) ingezet kunnen worden om recht te doen aan verschillen (inclusie en differentiatie).
Jij kunt gebruik maken van de opbrengsten van dit project door deel te nemen aan een training waarbij je zelf aan de slag gaat met mobiele apparaten in je onderwijs.
Let op: de training is gratis, maar het kost wel wat, er wordt namelijk wel tijd en inzet van je verwacht!

Wat gaan we doen?
De workshop bestaat uit 3 bijeenkomsten in Nijmegen met steeds ongeveer 3 weken ertussen.

Bijeenkomst 1: inspiratiebijeenkomst
Laat je in de eerste bijeenkomst inspireren door de uitkomsten van het Tablio project. We delen goede voorbeelden uit Italië, Nederland, België, Turkije, Slovenië en Noord-Ierland met je. We laten je kennismaken met tools en toepassingen waarmee je recht kunt doen aan verschillen tussen leerlingen en studenten. En we kijken naar de opdracht. Na deze bijeenkomst ga je namelijk aan de slag met het ontwerpen en uitproberen van een (kleine!) lesactiviteit waarbij je mobiele apparaten en toepassingen gebruikt om recht te doen aan verschillen.

Bijeenkomst 2: werkbijeenkomst
Tijdens de tweede bijeenkomst gaan we het idee dat je geformuleerd hebt verder uitdiepen en verhelderen. We kijken samen naar manieren om het idee in jouw school/lessituatie te realiseren. Tussen de tweede en de derde bijeenkomst ga je de lesactiviteit uitproberen in jouw school.

Bijeenkomst 3: evaluatiebijeenkomst
Tijdens de derde en laatste bijeenkomst evalueren we de uitgevoerde lesactiviteiten met elkaar en krijg je feedback van je collega’s.
En natuurlijk is het dan ook tijd voor het uitreiken van de certificaten aan de docenten die het traject succesvol afgerond hebben.

Wie zoeken we?
Docenten / leraren uit het primair onderwijs, voortgezet onderwijs of het mbo.
Je hoeft geen ict expert te zijn om deel te nemen, je moet bereid zijn de benodigde tijd te investeren om aanwezig te zijn en om de lesactiviteit uit te testen in je klas.
Het is wel nodig dat je binnen de school faciliteiten hebt om ook echt met mobiele apparaten in de klas aan de slag te gaan (al is het maar voor een of enkele lesactiviteiten).
En natuurlijk helpt het als je het leuk vindt dat we de resultaten (groot of klein) daarna delen met de andere docenten die net als jou in de andere landen hiermee aan de slag zijn gegaan.

Waar is het?
De bijeenkomsten vinden plaats in het iXperium, Kapittelweg 35, Nijmegen.

Wanneer is het?
De bijeenkomsten vinden plaats op:

  • Woensdag 16 januari 2019 van 15:00 – 19:00 uur
  • Woensdag 6 februari 2019 van 15:00 – 19:00 uur
  • Woensdag 27 februari 2019 van 15:00 – 19:00 uur

Praktische informatie

  • Je school hoeft niet bij het iXperium aangesloten te zijn om deel te nemen.
  • Deelname is gratis maar niet vrijblijvend. Gratis deelname is alleen mogelijk als je bij alle drie de bijeenkomsten kunt zijn. Kun je niet bij alle drie de bijeenkomsten zijn, dan kost deelname aan de training €150,-
  • Er is plek voor maximaal 20 deelnemers. We streven ernaar om de deelnemers zo gelijk mogelijk over het primair onderwijs, voortgezet onderwijs en het mbo te verdelen. Het kan dus zijn dat de training vol zit, dus wacht niet te lang met aanmelden!

Meld je nu snel aan!

Deel dit bericht:
okt 282018
 

De site/toepassing is niet nieuw, maar ik had simpelweg nog geen reden gehad om er eerder naar te kijken: MIT App Inventor.

Vandaag heb ik er voor het eerst mee geëxperimenteerd. De aanleiding is een wat groter project waarbij ik sensorwaarden die via een ESP32 worden verzameld direct op een mobiel apparaat wil kunnen ontvangen (dus niet via WiFi / MQTT etc). Het idee is om daar BLE (Bluetooth Low Energie) voor te gebruiken, de ESP32 heeft standaard WiFi en BLE ingebouwd. Maar de standaard apps die je voor BLE kunt downloaden hadden wat moeite met het verwerken en zeker met het netjes weergeven van de data die op deze manier binnen kwam. Zelf een app bouwen voor iOS of Android had ik in het verleden wel al eens geprobeerd, maar in beide gevallen was het installeren van de benodigde tools/software en het krijgen van een basisbegrip van hoe e.e.a. werkt al voldoende reden om daar niet teveel extra tijd in te steken.

Ik was dan ook een beetje sceptisch toen ik de verwijzing naar MIT APP Inventor tegenkwam. Maar, de eerste indruk na een paar uurtjes testen is heel positief. Goed, de eerste beperking voor nu is nog dat er nog geen ondersteuning is voor iOS. Dat was voor mij geen echt probleem, ik heb beide ter beschikking.
Heel prettig is wat mij betreft dat ik meteen in de online omgeving aan de slag kon. Ik kon met een Google account inloggen, naar keuze voor mij dan dus via @gmail.com of via @ixperium.nl omdat we Google Apps for Education gebruiken. Maar helemaal mooi werd het na het koppelen van mijn Android toestel via de MIT AI2 Companion App die ik via Google Play kon installeren. Na het scannen van een QR-code of het invoeren van een korte code werd mijn toestel gekoppeld aan het project waar ik mee bezig was. Dat betekende dat wijzigingen meteen werden doorgevoerd en te testen waren.

Het bouwen van een applicatie voelde heel vertrouwd, enerzijds heb je de ontwerpomgeving waar je knoppen, lijsten etc. op je scherm plaatst. Om er voor te zorgen dat die knoppen daadwerkelijk iets doen gebruik je de “Blocks” omgeving. Als je met Scratch kunt werken of met de Blocky achtige omgevingen zoals ook bij de Micro:bit gebruikt worden, dan kun je hiermee eenvoudig overweg.
En ook wijzigingen die je hier doorvoert worden meteen in de app op je smartphone doorgevoerd.

Heb je app helemaal klaar, dan kun je een .apk bestand downloaden op je smartphone. Dat is dus een “echte” app die gewoon zelfstandig werkt, los van de online omgeving. Nou staan de meeste smartphone tegenwoordig zo ingesteld dat ze niet zomaar apps installeren die niet in Google Play staan. Maar als het goed is, dan is dat één vinkje dat je moet aanzetten. Ik heb nog niet uitgezocht hoeveel werk de optie is om je app via Google Play te delen via App Inventor, want dat is voor mijn doel niet nodig.

Conclusie
Voorlopige conclusie is dat deze omgeving voldoende flexibiliteit biedt voor wat ik nodig heb.  De app is nog niet klaar dus nog geen filmpje etc. van het eindresultaat. Dat wordt nog vervolgd.

Deel dit bericht:

Geheimen delen met een robot

 Gepubliceerd door om 09:20  iXperium, Media, robots
okt 242018
 

Gisterenavond werd bij Brandpunt+ aandacht besteed aan sociale robots in de zorg.
Dit gebeurde aan de hand van een project bij zorginstelling Philadelphia. Ze testen daar nu het gebruik van een Pepper robot (Phi), er komt een Sanbot voorbij in de reportage en heel even de iPalrobot die ook in het iXperium op bezoek komen. De aflevering is online terug te kijken:

Centrale vraag in de uitzending is of we wel willen dat met name kwetsbare mensen alles delen met robots. De makers van de reportage gaan langs in Roermond bij het bedrijf Robot Ctrl waar ze o.a. werken aan het platform dat er voor moet zorgen dat de robots niet eenvoudig te hacken zijn en maken daarbij keuzes over wat wel en niet geregistreerd wordt, welke informatie met de begeleiders gedeeld wordt etc.
Naast Lydia, bewoonster van zorginstelling Philadelphia komen ook haar ouders en de inspectie voor de Gezondheidszorg aan het woord.

De reportage komt hier en daar wat geforceerd over. Het gesprek tussen de inspectie en de raad van bestuur van Philadelphia bijvoorbeeld en zeker als die met Phi in gesprek gaat zijn alleen voor de reportage. Op de andere momenten lijkt Phi al een volledig autonome robot, een indruk die vaak ten onrechte gewekt wordt in zulke reportages. Als Phi op het einde Lydia bedankt voor de gastvrijheid dan is dat een script dat draait met tekst die al zo ingevoerd is en afgespeeld wordt op basis van vaak nog tamelijk simpele selectiebomen in de software. Daar zit nog niets autonooms aan.

Los daarvan laat ook deze reportage zien dat sociale robots zelfs in hun huidige beperkte staat al veel kunnen betekenen voor mensen. De enige manier waarop we daadwerkelijk een situatie zullen kunnen bereiken waarbij robots ook daadwerkelijk zover ontwikkeld zijn dat ze autonoom ingezet kunnen worden is door projecten uit te voeren waarbij bedrijven en betrokkenen met elkaar samenwerken aan die ontwikkeling. Het inrichten van zo’n ethische commissie zoals Philadelphia wil gaan doen is dan zeker niet overbodig.

De projectleidster Xenia Kuiper is ook op Twitter te vinden.

Deel dit bericht:

Fly to the Sky-7 Almere Hout

 Gepubliceerd door om 23:00  Modelraketten
okt 202018
 

Nadat Niek zijn Patriot raket getest had tijdens de lanceerdag eind augustus  en we met de collega’s een succesvolle middag gehad hadden eind september waar we raketten in korte tijd gebouwd en gelanceerd hebben waren we ook bij de laatste lanceerdag van het seizoen aanwezig in Almere Hout.

De wind was iets steviger dan verwacht/voorspeld en vandaag had ik ook mijn eigen Estes Reflector bij me om te lanceren. En waar Niek de vorige keer goed op weg geholpen was door Jeroen (die er nu niet was) en Klaas-Jan, was het idee vandaag om wat zelfstandiger te lanceren. Dus zelf de raketten klaar maken, parachute vouwen, uitvogelen hoeveel beschermingsmateriaal in de raket moest om de parachute te beschermen tegen de hitte etc.
Als gevolg daarvan ook wat minder video’s en foto’s gemaakt. Je kunt immers niet alles tegelijkertijd doen.

De lanceerdag verliep voor ons niet helemaal probleemloos. Noem het leermomenten, dan voelt het minder ernstig. Er ging ook veel goed al was de start niet echt hoopvol. De Electron Beam® Launch Controller slaagde er niet in om onze raketten te lanceren. Gelukkig konden we de launch controller van Klaas-Jan lenen/gebruiken. Actiepunt voor komende winter is dus om er zelf eentje te bouwen die gebruik maakt van een 12V accu in plaats van batterijen. Is veel betrouwbaarder. Is ook niet heel ingewikkeld klusje.

Tijdens de eerste lancering van de Estes Reflector hebben we waarschijnlijk wat te weinig beschermingswatten gebruikt. De parachute is te warm geworden en deels aan elkaar gesmolten waardoor hij niet helemaal meer kon uitvouwen. Het model raakte licht beschadigd. Gelukkig had ik een extra parachute bij me om hem toch nog gereed te maken voor een tweede vlucht. Tijdens die vlucht zat de prop te vast en werd niet uitgeworpen. Gelukkig werd de parachute ondanks dat wel uitgeworpen.

De Patriot van Niek had vorige keer al 3x succesvol gevlogen met een B6-4 motor. Daarom hadden we voor deze keer ook een aantal C6-5 motoren. Vandaag volgde op een succesvolle vlucht met een B6-4 een eveneens succesvolle vlucht met een C6-5. En toen werden we overmoedig. Bij Klaas-Jan kochten we een aantal D9-5 motoren, het zwaarste model motor dat in de Patriot kan. Gezien de niet al te sterke maar toch aanwezige wind hadden we het lanceerplatform voor deze lancering nog wat meer tegen de wind in moeten plaatsen. De vlucht was succesvol maar de wind dreef de Patriot te ver weg. Tot over de rand van het terrein, de achterliggende weg en uit het zicht achter een dik begroeid heuveltje. Een vriendelijke meneer op een quad heeft ons nog geholpen met zoeken, hij kon probleemloos door het hele hoge riet, de brandnetels en gras rijden, maar ondanks dat bleef de Patriot zoek. Balen.  Lees verder….

Deel dit bericht:
okt 182018
 

Na de redelijk eenvoudig verlopen tests van gisterenavond met het snijden van vinyl stickers op de Silhoute Cameo, lag het eigenlijk wel voor de hand dat ik vandaag té enthousiast aan de slag zou gaan met de volgende uitdaging: het snijden van Metallic Gekleurd Karton. Dit is karton van 250 g/m², stevig genoeg dus om doosjes of andere verpakkingen van te maken.

De Silhouette Studio software kent dat papier uiteraard niet en als jij het koopt, dan haal je het wellicht gewoon bij de Action of koop je het online op een andere plek en heeft het mogelijk een andere dikte.  Onthou dan alvast de bekende stelregel:

Bij een snijplotter kun je daarvan maken: 2 keer testen, dan 1 keer goed laten snijden.
Zoals je uit de inleiding al kon verwachten deed ik dat niet. Ik maakte op templatemaker.nl een ontwerp voor een doosje, importeerde de SVG, plaatste hem bijna A4 vullend op het werkblad, koos cut en score in combinatie met : cardstock, plain” en stuurde de opdracht naar de snijplotter.

Het resultaat was dat ik weliswaar de lijnen kon zien in het karton, maar hij was niet uitgesneden. Balen.

Dus ben ik aan de slag gegaan met kleine testfiguurtjes. De software heeft een testoptie, maar die snijdt alleen en ik wilde ook de rillijn testen omdat ik bij het 80 grams papier al problemen gehad had dat de snijplotter de rillijnen daar als snijlijnen uitvoerde. Dus tekende ik een vierkantje met een rillijn door het midden.

Ook maakte ik een nieuwe materiaalsoort aan “Metalic karton” zodat ik als ik eenmaal de juiste instellingen had, die eenvoudig kon selecteren voor vervolgopdrachten.

De eerste test met Speed 1, Force 15 en Pass 1, gaf weliswaar een vouw, maar die was te diep naar mijn smaak, een test met Force 10 gaf een beter resultaat.
Ook voor de buitenkant had ik een paar tests nodig. Uiteindelijke bleek daar Speed 1, Force 33, Pass 2 een goed resultaat te geven.

Na de tests op het vierkantje wilde ik wel een wat groter exemplaar van het doosje proberen. Niet té groot, het was nog een test. Toen bleek een ander probleem: het ontwerp was nog niet optimaal. Op templatemaker.nl kun je aangeven hoe groot de lijmflappen moeten zijn, die staat standaard op 0.75 en dat leverde bij zo’n klein doosje een te kleine lijmflap op. Aanpassen naar 1.25 hielp om voldoende flap te krijgen om het kleine doosje ook te kunnen lijmen. Testen van je ontwerp heeft dus niet alleen met de snijplotter te maken!

Andere les: gebruik je resten!
Bij een gewone printer gebruik je meestal steeds een nieuw, leeg vel. Maar bij een snijplotter kun je kleinere stukken ook hergebruiken. Zeker als je een snijmat gebruikt, dan kun je resten van een A4 gebruiken om kleinere vormen uit te snijden. Scheelt je heel wat geld.

Deel dit bericht:
okt 172018
 

Toen we vandaag terug thuis kwamen lag er een pakje op me te wachten met de sticker erop die je hiernaast ziet. Tja, het is natuurlijk wel grappig dat de online winkel waar ik uiteindelijk een aantal eigen gebruiksproducten voor de snijplotter besteld heeft verwijst naar de enige vinylsoort waarvan ik mezelf plechtig beloofd heb die nooit aan te schaffen: glittter!

Maar hoewel ik geen idee heb of het de goedkoopste winkel is, is mijn eerste indruk van de snelheid van leveren in ieder geval prima. En toen ik zondag na mijn bestelling mailde met de vraag of ik een item dat ik was vergeten aan de order toe te voegen alsnog toe kon voegen was ook dat geen probleem.

Waarom was de bestelling belangrijk? Niet alleen vanwege de (lekker goedkope) pelhaak die nog niet bij de snijplotter zat. Maar met name ook vanwege de transferfolie, die ik nodig had als ik vinylstickers wilde maken die qua ontwerp net wat ingewikkelder waren (maar eenvoudig te maken).

Bij de snijplotter zaten namelijk ook een aantal vellen vinyl in verschillende kleuren. Daar kun je eenvoudig stickers uit snijden. Dat kan op basis van een eigen ontwerp, maar een paar minuten zoeken op Google levert vaak al hele leuke ontwerpen op die je voor eigen gebruik prima kunt toepassen. Maak er geen stickers van die je wilt verkopen of zo, dan moet je het hele gedoe met toestemming etc. goed regelen!

Ik had twee afbeeldingen gevonden die ik wilde uitproberen, de eerste was een raket, de tweede een schildpad. Zoals je kunt zien als je de links volgt zijn het beide zwart-wit afbeeldingen met onderdelen die niet allemaal aan elkaar zitten maar die individueel groot genoeg zijn om uit te laten snijden. En groot genoeg is relatief, want ik wilde klein beginnen dus had ik de eerste afbeelding, de raket verkleind tot ongeveer 2 bij 2 centimeter. Omdat ik de betaalde versie van Silhouette Studio gebruik kan ik de SVG versie van de afbeelding van de raket importeren, maar de schildpad was een JPG-bestand, dat werkt ook.

Het enige wat ik in Silhouette Studio hoefde te doen, was het verkleinen van de afbeelding tot het gewenste formaat, er een vierkantje omheen te tekenen (is handiger bij het lospellen van het vinyl) en ik kon snijden.

Als materiaal koos ik “Vinyl, matte” en als snijinstelling “Cut”. Meer was er niet te doen. Het snijden van zo’n kleine afbeelding ging heel snel.

Daarna heb ik alle losse delen binnen het vierkantje met het pelhaakje weg gehaald en het hoekje uit het grote vel geknipt.

Eigenlijk wil je de sticker nu van de witte achterkant afhalen en ergens opplakken. Maar dat gaat niet zomaar omdat de onderdelen van de sticker niet aan elkaar zitten. De streepjes van de vlam zitten los en ook het patrijsvenster.

Daarvoor gebruik je de transferfolie. Ik heb stukje transferfolie afgeknipt dat net iets groter was dan de sticker. Daarna heb ik één hoekje van de transferfolio losgehaald van zijn achterkant zodat ik de transferfolio óp de sticker kon plakken.

Door nou even goed te wrijven blijft de sticker aan de transferfolio hangen. Dan kun je de transferfolio gebruiken om de sticker op een voorwerp (bijvoorbeeld een laptop) te plakken. Ook nu weer goed aanwrijven en dan haal je de transferfolio weg. Dit is dan het resultaat:

OK, nog een keer, maar dan met schildpad.

Lees verder….

Deel dit bericht: