jul 092019
 

Het was zo’n zondagmiddagprojectje dat er al een tijdje lag: het opbouwen van een Raspberry Pi Zero met een Picam op een ZeroView van PiHut. De oorspronkelijke bedoeling was om dat met een Pi Noir te doen (voor ’s nachts) maar stap 1 was met een gewone camera. In elkaar zetten is gemakkelijk als je de PDF volgt.

Op de micro SD-kaart staat een exemplaar van het gloednieuw Raspbian Buster Lite aangevuld met RPi-Cam-Web-Interface. De setup van met name die laatste was verrassend eenvoudig. En het werkte meteen:

De interface maakt het mogelijk om via de camera (en het raam) naar buiten te kijken, foto’s en video’s te maken en deze daarna ook weer te downloaden.

Het enig wat met nog niet lukt is het instellen van de bewegingsdetectie. Als ik op “motion detection start” klik gaat het mis. Ik krijg dan een popup met foutmelding en het enige dat er dan opzit om dat te verhelpen is om de Raspberry Pi te resetten. Dus daar blijf ik nog even vanaf. Maar de interface heeft sowieso heel wat opties die ik nog niet bekeken heb, dus dat komt nog wel.

Uiteindelijk doel van de setup is niet om oninteressante shots van de tuin te maken, maar om het aantal vogels dat op de voederplank komt te tellen (of het aantal fietsers dat in Nijmegen langs het gebouw komt). Dit was stap 1. 😉

Deel dit bericht:
jul 082019
 

Het leek heel gemakkelijk, was het ook voor wat betreft de eerste demo, maar stap 2 was een stuk complexer.

Ik had een aantal voorbeelden gezien van, wat mij betreft, enorm indrukwekkende demonstraties van de kracht van de ESP32 microprocessor. Je blijkt er een heel kleine camera op aan te kunnen sluiten (daar zijn de meeste mensen niet meer zo vreselijk van onder de indruk). Maar Espressif (de bedenkers van de chip) heeft nu ook een demo/test board gemaakt, genaamd de ESP-EYE, met niet alleen de camera voorgeïnstalleerd, maar ook spraak- en gezichtsherkenning alvast voorgeprogrammeerd. Je kunt dus meteen aan de slag!

Als je de video hierboven bekeken hebt voordat je verder las, dan weet je waarom dat indrukwekkend is: het is namelijk niet zo dat de ESP-EYE stiekumpjes gebruik maakt van een online webservice, dus bv Google of Amazon die al het werk uit handen neemt. Nee, de ESP-EYE werkt volledig zelfstandig. Dus geen data die over het internet naar de een of andere, meer of minder betrouwbare aanbieder gaat. Alles gebeurt 100% op het boardje zelf. Dat wilde ik zelf uitproberen, dus heb ik er eentje besteld bij AliExpress. Ik heb er overigens zelf €22,65 voor betaald, ik zie dat hij nu iets boven de 26 euro kost. Ik verdien niets aan de link of het verwijzen naar AliExpress, shop gerust dus even rond voor de beste deal. Hieronder zie je wat foto’s van de verpakking, de ESP-EYE met als referentie voor het formaat een 5 eurocent muntje ernaast. Het ding is klein!

De video hierboven van Luca Dentella was heel handig en behulpzaam, hij laat zien hoe de ESP-EYE zo uit het doosje werkt, dat lukte mij ook. Maar de instructies zorgden ook voor de nodige problemen toen ik hem letterlijk probeerde te volgen bij het aanpassen van de standaardcode.

Lees verder….

Deel dit bericht:
jul 072019
 

Als er ooit nog weer een 3D printer hier het huis binnen komt, dan is het er eentje van Prusa Research. Maar nog niet vandaag, ook niet door de korting die ze (nog t/m vandaag) aanbieden op de verzendkosten van een Original Prusa i3 MK3S kit. Het aantal projecten dat nog niet af is, zorgt er voor dat dat nog even moet wachten (van mezelf).
Maar het is een prachtig ding, voor minder dan 1.000 euro, voorzien van veel geavanceerde snufjes: automatische bed-leveling, detectie van breuk in filament (en de mogelijkheid om daarvan te herstellen), een optionele set waarmee je tot 5 verschillende soorten filament tegelijkertijd kunt aansluiten, ondersteuning voor octoprint zodat je je printer op afstand in de gaten kunt houden, eenvoudige software, duidelijke bouwhandleidingen. Kortom, tamelijk uniek.

Het bedrijf, dat heel klein gestart is, is inmiddels flink gegroeid. Het filmpje hierboven laat in 27 minuten zien hoe dat zo gegaan is. Leuk om te volgen. Ik hoop dat ze het als bedrijf nog lang vol mogen houden. Andere 3D printerbedrijven hebben het niet gemakkelijk, of kregen het moeilijk na een overname, niets is zeker in deze industrie.

Deel dit bericht:
jun 192019
 

Last Monday I took my TTN-mapper node with me in the car driving from home (Deurne) to Nijmegen, to Arnhem, to Veenendaal and back home again in the evening. The gateways found were not really surprising. None for most of the trip to Nijmegen, good coverage in Nijmegen and Arnhem (and in between) . But there was one gateway that surprised me. While driving through “De Rips” (population 1,179 in 2011) a total of 3 packages arrived at a gateway.

According to TTN Mapper and the metadata available at The Things Network, this gateway was located in Bilthoven at the, 75 km from the place where the package was sent. On Monday I could not figure out what could have gone wrong. The gateway was registered by the RIVM, the coordinates registered was as the RIVM in Bilthoven. But 75 km sounded as too good (far) to be true (possible).

I’ll skip to the conclusion: it was, the gateway was not located in Bilthoven, it was much closer.

Today, Derko from the RIVM (the National Institute for Public Health and the Environment) contacted me by e-mail because he had seen my tweet about their gateway. I pointed him to the post (in Dutch) that I wrote about it. In his mail he had already explained that the gateway was indeed a Lorank 8 (and not a single channel gateway as TTN Mapper assumed, but since then has corrected) and was located indoors. This made the 75 km even more unlikely.

About half an hour after my reply, Derko responded again. He felt sorry for me, but had bad news. Reading about the location from where I had been able to reach their gateway, he realized that only recently, they had installed a new gateway at one of their locations where they measure air quality. And you might have already guessed: that location was close to De Rips, it was at Vreedepeel, about 3.5 – 4 km and not 75 km from the location of my node. The location data for that gateway had not been updated when it was installed.

Derko since then changed the data for the gateway, so it now correctly shows its location:

TTNMapper hasn’t updated it on the map yet (I’m guessing that is a batch process), but the change in location is listed on this page: https://ttnmapper.org/gateway_moves.php (search for 1DEE0348A7BB4EC8) so it should be corrected in not to long.

Am I sad that it wasn’t 75 km? No, not at all. It was highly unlikely and I’m happy that the puzzle has been solved (thanks Derko!). The RIVM gateway is not the only gateway that has incorrect location information.

I took the TTN-mapper node with me today in the train to Deventer and back. And in Deventer a gateway was active that has its coordinates set to South Africa. It confuses TTNMapper because it by default zooms out to a view where all the gateways are visible.

But I prefer to focus on the plausible “cool results”, like the fact that apparently I could reach the “Grote Kerk” in Deventer and het Kadaster in Apeldoorn (see map in tweet above) at the same time. Both about 12 km or 18 km from where I was. Still impressive.

 

Deel dit bericht:
jun 182019
 

Geen advertorial, gewoon even een tweet om een paar mensen te bedanken voor hun tips toen ik vroeg welke oplossing zij gebruiken als ze in Microsoft Teams vergaderen met een groepje mensen om dezelfde tafel.
Op 17 juni voor het eerst gebruikt, werkte prima. Nog niet in zijn draadloze / Bluetooth setup getest.

Deel dit bericht:
jun 182019
 

[UPDATE: zie dit bericht (in het Engels) over waar de gateway écht bleek te staan. Het was geen 75 km ver]

Vanochtend mocht de TTN-mapper node weer eens mee op pad. Ik moest met de auto naar Nijmegen – Arnhem – Veenendaal – Deurne. Helaas blijkt de TTN-mapper nog steeds heel accuraat voor het traject naar Nijmegen en dus kwam er heel weinig (bijna niets) aan van de pakketjes die verstuurd werden. Bijna niets, want net bij/voorbij de Rips of all places, zag ik op mijn telefoon dat er 2 pakketjes doorgekomen waren. Dat vond ik verrassend omdat ik niet wist dat er daar een gateway in de buurt stond.

Dat is ook niet zo, nakijken op TTN-mapper en in de Google sheet (die alle door de backend ontvangen data ook opslaat) leerde namelijk dat het een gateway is (zou moeten zijn) van het RIVM in Bilthoven. En dat was/is zo’n 75 km (!!) van de Rips vandaan.

Lees verder….

Deel dit bericht:
jun 172019
 

 

Nu even de tweet, meer uitleg over SDR komt een andere keer.

Deel dit bericht:
jun 102019
 

Het is zoiets dat bij uitstek kan gebeuren op een ietwat regenachtige vrije maandag: er komt een tweet met een vraag voorbij (zie hierboven de tweet van Ralp Crützen) en 2 minuten laten ben ìk volop op zoek naar oplossingen.  Zijn vraag: hij heeft 645 CD’s gekregen van een familielid, zónder hoesjes en boekjes en wil er een jukebox van maken, hoe begin je aan zoiets?

Lees verder….

Deel dit bericht:
jun 072019
 

Goed, ik snap het idee: hoe cool zou het zijn als je overal waar je maar bent dezelfde setup qua monitoren kunt hebben als op je eigen werkplek.

Want zeg nou zelf, jij hebt toch ook zo’n setup van 6 monitoren op je bureau, waarbij de ene nog groter is dan de andere?
Maar goed, dat zal ter illustratie zijn, als een “stel je eens voor dat je zo’n setup nu wél kunt realiseren?”

Los daarvan, wij zien het in de demo als vensters die in de werkelijke ruimte rondvliegen, maar het zijn duidelijk VR (of Mixed Reality zoals Microsoft dat noemt) brillen. Geen HoloLens brillen. Dat betekent dus dat je volledig afgesloten bent van je omgeving. Je ziet je toetsenbord of andere zaken die je op je tafel hebt liggen niet meer, ziet ook niet of iemand er in de coffeeshop met je tas vandoor gaat, je zit helemaal afgesloten van de buitenwereld. En dat wordt na 20-30 minuten helemaal niet zo fijn. Zelfs als je geen last krijgt van het gewicht van de bril op je hoofd, het zweterige gevoel dat je krijgt door het afgesloten zijn van een deel van je hoofd, zelfs dan wil je na die tijd wel weer even “vrij” uit die opgesloten ruimte. Dan maakt het dus niet uit dat de bril uren mee kan  op een acculading.

Nogmaals, het zou me super stoer lijken als ik ’s ochtends in de bus en trein een paar grotere schermen voor me zou kunnen zien bij het werken op mijn laptop. Maar dan wel in een AR-situatie. Waarbij ik gewoon de buitenwereld zie en de scherm letterlijk als extra fysieke schermen in de ruimte zweven. Zo tegen de tijd dat ze de interface in een contactlens ingebouwd hebben, die ik kan dragen zonder dat ik het gewicht voel of zonder dat ik een groot apparaat extra met me mee moet slepen om daar te kunnen werken. Die tijd komt wel, maar tot die tijd zijn dit vingeroefeningen waarvan ik me afvraag of Microsoft er genoeg van kan leren. De vraag “lopen gebruikers warm voor dit concept?” hangt toch heel erg samen met de uitvoering. En het zou me echt heel erg verbazen als dit met de huidige VR brillen en stand van de technologie tot een daadwerkelijk product te maken is.

getipt door mspoweruser.com

Deel dit bericht:
jun 062019
 

Ik wilde eigenlijk een blogpost maken over XOD, een interessante grafische omgeving voor het programmeren van Arduino. Hier kun je een uitlegfilmpje over XOD bekijken. Maar uiteindelijk blijkt dat alleen geschikt te zijn voor Arduino. En áls je op zoek bent naar iets anders dan de standaard Arduino IDE en je werkt ook met bv ESP32 of ESP8266 werkt, dan is PlatformIO een betere oplossing.

Andreas Spiess heeft er een mooi introductiefilmpje over gemaakt (zie hierboven) waarin hij laat zien hoe hij PlatformIO gebruik voor een Arduino UNO en daarna voor een ESP32. Hij demonstreert daarbij ook de mogelijkheid om per project de libraries die je gebruikt op te slaan of hoe een project met 26 libraries daar handig gebruik van kan maken.

Zelf heb ik er tot nu toe ook alleen gebruik van gemaakt in combinatie met code die geschreven was voor PlatformIO, nog niet vanaf scratch.

Je kunt bestaande Arduino projecten importeren, maar ook dan moet je het .INO bestand zelf nog even omzetten naar main.cpp en als je een project hebt met de nodige libraries zul je ook die verwijzingen eenmalig moeten opschonen.

In het geval van het project dat ik importeerde (de TTN-mapper die je hier kunt vinden) is een bonus dat de ook de Markup bestanden (de .md bestanden) rechtstreeks in de editor kunt bijwerken. De Readme.md van dat project heeft nu een lijstje van libraries die je nodig hebt, met links en in één geval de opmerking om vooral maar de laatste versie te gebruiken omdat de Arduino IDE anders in de war raakt. Dat probleem ben ik kwijt bij een overstap naar PlatformIO. Nadeel is dan weer dat de oorspronkelijke auteur van de code ‘gewoon’ de Arduino IDE gebruikt (ik gebruik een “fork” in Github). Het naar hem terug aanleveren van voorstellen voor wijzigingen in de code is een stuk ingewikkelder als ik overstap naar PlatformIO.

Deel dit bericht: