jul 052014
 

Schema netwerk Vandaag weer wat (lees: eigenlijk teveel) tijd gehad om verder te werken aan mijn sensornetwerk op basis van MQTT. Ik had een vorige keer al beschreven dat ik op dit moment helaas alleen digitale vochtmeters voor in de grond huis heb (de analoge exemplaren zijn nog onderweg vanuit China). Maar ik had, naast de drie digitale vochtmeters voor in de grond, ook nog een gecombineerde temperatuur/luchtvochtigheid meter (een DHT11) en een lichtgevoelige weerstand beschikbaar, dus in totaal 6 meeteenheden.

Mosquitto
Op de Raspberry Pi had ik Mosquitto draaien, een open source MQTT “broker”, een plek waar de Arduino de gegevens naar toe kan sturen en waar anderen kunnen aangeven dat ze die info dan ook willen hebben. Het betrouwbaar aan de praat krijgen van de koppeling tussen de Arduino en de Raspberry Pi was niet gemakkelijk. Eigenlijk een bekend probleem: ik wilde het te mooi/ingewikkeld doen en was met JSON aan de slag gegaan om in plaats van via 6 MQTT calls, het geheel in één JSON via MQTT call te doen. Om een lang verhaal kort te maken: slecht idee.
Op een gegeven moment liep de Arduino bij het opstarten meteen vast en wel op een manier dat de seriële poort ook niet meer werkte en ik er dus geen gewijzigde scripts op kon zetten.
De oplossing bleek het goed getimed uploaden van het “blink” script waarbij ik de Arduino net op het juiste moment moest aansluiten zodat het uploaden plaats zou vinden voordat het bestaande script de Arduino weer zou doen vastlopen.
Lees verder »

Twitterarchief 04-07-2014

 Gepubliceerd door om 07:17  Twitterarchief
jul 052014
 

Lees verder »

Twitterarchief 03-07-2014

 Gepubliceerd door om 01:00  Twitterarchief
jul 042014
 

Experiment: Twitter Digest

 Gepubliceerd door om 20:17  Microblogging
jul 032014
 

Twitter Digest Wie mij een beetje volgt online weet dat ik een gruwelijke hekel heb aan gekoppelde netwerken. Dan heb ik het over automatische verbindingen tussen bijvoorbeeld een weblog, twitter, facebook en soortgelijke netwerken die er voor zorgen dat een blogpost automatisch een tweet tot gevolg heeft en waarbij die tweet dan ook weer automatisch of Facebook terecht komt. Als ik dan de RSS feed van dat blog volg, loop ik de kans dat ik hetzelfde bericht 3x voorbij zie komen. De meeste berichten zijn daar niet interessant genoeg voor.

Natuurlijk, ook ik plaats regelmatig tweets met verwijzingen naar blogsposts, of vink bij Scoop.it! aan dat een scoop ook een tweet mag worden. Maar dat zijn bewuste acties. Niet elke bericht gaat automatisch diezelfde route (en voor wie mijn berichten wél allemaal via Twitter wil volgen is er een apart account om te volgen!)
Dus…het zal je niet verbazen dat ik zelf redelijk sceptisch ben over het experiment dat sinds vandaag hier loopt: Twitter Digest.

Wat doet het?
Twitter Digest is een plugin die één keer per dag (om 1 uur ‘s nachts) een bericht plaatst met daarin de laatste 20 tweets van de dag ervoor.

Waarom?
Omdat ik mijn weblog eigenlijk als meest centrale archief gebruik van mijn activiteiten. En ik tweet toch heel wat links, verwijzingen naar sites/gebeurtenissen/foto’s etc.
Op deze manier worden die ook hier opgeslagen (en niet alleen op Twitter of mijn complete tweetarchief).

Ik heb de filter voor het eruit filteren van replies aan gezet in de hoop dat ik “gesprekken” via Twitter zo enigszins eruit kan filteren. Het was mooi geweest als ik ook alles waar “via @ictoblog” in stond kon filteren, want die tweets worden al bij de berichten zelf bijgehouden.
Ook heb ik de limiet op maximaal 20 tweets per dag gezet. Dat zou bij een drukke conferentie wel eens minder kunnen zijn dan het totaal aantal tweets van die dag, maar ook dan geldt: er is altijd nog de handmatige manier en een verzamelpost met meer dan 20 links lijkt me niks.

Hou dan ook, het is een experiment. Vind je het top of flop? Laat het gerust hier weten. Ik kijk het zelf een weekje aan (of korter als ik het echt niks vind of als ik zwaar commentaar er op krijg van lezers) en dan zien we wel weer.

Twitterarchief 02-07-2014

 Gepubliceerd door om 09:00  Twitterarchief
jul 032014
 
jul 022014
 


Sommige dingen klinken vast heel goed tijdens een zonnige zomerdag/avond met een lekker glas (of twee) koude rosé achter de kiezen. Ideeën als: “Zou het niet mooi zijn als we onze kinderen konden belonen voor de dingen die we wél willen dat zo doen?” en waar belonen we ze dan mee? “Oh, ik weet het al, dan geven we ze als beloning tijd op internet! Zoiets van: als je de afwas doet mag je een uur op Netflix of zo. En na een kwartiertje buiten spelen mogen ze 10 minuten op YouTube.

Gelukkig blijven dat soort ideeën in het algemeen beperkt tot die zomeravond. Maar soms blijven ze hangen. En dan ontstaan producten als “Kudoso”, “A cooperative way for families to manage technology at home”. Voor $89,- zonder hardware of $119,- mét hardware kunnen Amerikanen (het is gelukkig alleen in de VS te koop) een router (of alleen firmware voor een router) kopen waarmee ze een systeem in de lucht kunnen brengen waarbij hun kinderen punten kunnen verdienen waarmee ze dan weer toegang tot internet kunnen krijgen.

Zouden ze het nou in de markt zetten als een oplossing voor kinderen én volwassenen. Tja, dan zou ik het positieve er nog wel van in kunnen en willen zien. Dan zou je het als oplossing voor het wereldwijde probleem van te dikke mensen die te weinig bewegen kunnen zien. Maar nu denk ik: big fail.
Zal me ook benieuwen of ze hun doel halen. Dat op zich vind ik dan wél weer interessant, zijn er 500 Amerikanen (even uitgaande van afgerond $100,- per backer en $50.000,- doelbedrag) die dit idee wél zien zitten?

Shiny Cheat Sheet

 Gepubliceerd door om 21:00  Algemeen
jul 012014
 

shiny_cheat_sheet Shiny is een framework voor R waarmee je (semi-) eenvoudig webapplicaties kunt maken. Een voorbeeld van zo’n applicatie kun je hier vinden, met daarbij de opmerking dat die draait op de alfa-service van shinyapps.io en af en toe een foutmelding kan geven (bijvoorbeeld dat hij qplot niet kan vinden). Dan moet je de pagina even verversen.

De code voor die applicatie is hier te vinden. Mooi is dat je op deze manier dus voor gebruikers een interface kunt bouwen op datasets en hen de mogelijkheid kunt geven om (binnen grenzen) zelf de weergave van die data aan te passen. Toch heel wat handiger dan een Execl-spreadsheet met alleen getallen rondsturen lijkt me.

Je kunt de volledige cheat sheet hier downloaden.

Flippen van een MOOC

 Gepubliceerd door om 18:25  e-Learning, Onderwijs
jun 292014
 

flipped_classroom Het klinkt als de ultieme buzzword-combo: “Flipping the MOOC” of in goed Nederlands: het Flippen van een MOOC (ehm, ja).

Het is één van de negen trends op MOOC gebied die genoemd worden op Your Training Edge. Bij een MOOC gaat het dan niet om het uit de klas naar buiten de klas brengen van het leren. Want dat leren vindt in de meeste gevallen al buiten de klas plaats. Het gaat in dat geval om het verleggen van de aandacht van de docent naar de student.

Klinkt eigenlijk logisch. Veel MOOCs (zeker die bij Coursera) bestaan uit filmpjes door de docent aangevuld met quizzes en opdrachten. Hoe een student hier verder mee om gaat, dat moet hij/zij meestal zelf maar uitzoeken. Verder dan de tip “zoek anderen op in de forums” komen die MOOCs vaak niet.

Vanuit het artikel worden een aantal bronnen aangehaald die er verder op in gaan:

Belangrijkste “probleem” dat ik hier zie, is dat in deze gevallen de docenten zelf tijdens het uitvoeren van de MOOCs heel nadrukkelijk betrokken zijn bij de uitvoering. Bijvoorbeeld via het begeleiden van groepen. Ook heb ook wel MOOCs meegemaakt waarbij de docent bijvoorbeeld wekelijks een Google Hangout verzorgde om zelf op vragen van studenten in te gaan. Dat lijkt ook wel een voorwaarde als je wil gaan flippen. Maar dat lukt natuurlijk niet als je er meerder naast elkaar hebt. Zoals bijvoorbeeld bij de Coursera Specialisation Data Science, waar komende maand maar liefst 9 MOOCs binnen de specialisatie parallel aan elkaar lopen. Daar kun je als docent niet allemaal lijfelijk bij betrokken zijn, dan zou je de studentassistenten nóg meer het werk moeten laten doen. Maar of dat geaccepteerd zou worden?

Ander punt is dat het vinden van de juiste balans bij zo’n MOOC heel nauwkeurig komt. Geef je de deelnemers teveel vrijheid, d.w.z. stuur je ze met een te vage opdracht het bos in, dan gaat het effect volledig verloren. Erger nog: je raakt ze kwijt zónder dat je ziet dat je ze kwijt geraakt bent.

Kortom, ik weet het nog niet wat dit betreft.