jun 082014
 

Second Life 20080506Op 13 november 2014 organiseert Fontys Lerarenopleiding Tilburg, in samenwerking met enkele partners in de Europese projecten EuroVersity, TILA en CAMELOT, een conferentie rond het gebruik van virtuele werelden in het onderwijs. Vanuit Fontys zijn het lectoraat “Vreemdetalendidactiek in een veranderende leeromgeving” en het kenniscentrum “digitale didactiek” betrokken.

Toen ik een week of zo geleden voorspelde dat Second Life aan een tweede hypegolf zou beginnen, wist ik nog niet van deze conferentie. Ik denk ook niet dat de conferentie erg hype-gevoelig is, het is nou eenmaal zo dat waar de grote massa de belangstelling voor Second Life en andere virtuele werelden verloren heeft, er steeds een groep is geweest die er mee aan de gang bleef. En die komen tijdens deze conferentie bij elkaar.

Plaats van handelen is de Fontys Lerarenopleiding Tilburg (geen idee of er ook ín Second Life of Open Sim zaken op afstand te volgen zijn). Datum: 13 november 2014.
Deelname is gratis. Je kunt tot 1 juli 2014 nog een bijdrage indienen voor een sessie van 30 minuten.

Voor meer informatie daarover en het conceptprogramma, zie deze pagina.

Deel dit bericht:
jun 072014
 

Nee, ik ben niet bezig met een project waarbij ik een van mijn Raspberry Pi exemplaren hoog de lucht in wil sturen onder aan een ballon. Ook ben ik geen zelfsturende drone aan het bouwen, geen game-controller die ‘automatisch’ weet in welke richting je hem houdt en ook geen Jyrobike. Dus een directe toepassing voor de MinIMU-9 v2 heb ik absoluut niet.
Maar van bovenstaande demo waarbij getoond wordt hoe de MinIMU-9 v2 data in een Raspberry Pi realtime omgezet kunnen worden naar een vergrote weergave van het kaartje op het beeldscherm en dan met name ook de nauwkeurigheid waarmee de beweging vertaald wordt naar het beeld, vind ik toch zeer indrukwekkend.
Zeker als je bedenkt dat het om een computer van zo’n 30 euro gaat en een kaartje van 15 USD (10 euro).
Wauw.

Deel dit bericht:
jun 042014
 

Google_Glass_Fontys Terwijl vanmiddag de eerste trotse, maar ook wat onwennige foto’s online kwamen van collega’s bij Fontys Hogeschool ICT die vandaag hun Google Glasses binnen gekregen hadden, kwam ik ook dit bericht tegen: “Cut Off Glassholes’ Wi-Fi With This Google Glass Detector“.

En ik moet zeggen dat ik het eigenlijk toch wel een ernstig bericht vond. Het gaat over een stukje software dat je bv op een Raspberry Pi kunt installeren om zo de wifi-verbinding van Google Glass gebruikers te verbreken. Waarom? Omdat een Google Glass drager ongemerkt video’s en/of foto’s van jou kan maken. De maker van het stukje software, Julian Oliver, heeft heel duidelijk een diepgaande hekel aan alles wat met Google te maken heeft. En hij heeft zeer zeker een hekel aan Google Glass:

“These are cameras, highly surreptitious in nature, with network backup function and no external indication of recording,” says Oliver. “To focus on the device is to dance past a heritage of heartfelt protest against the unconsented video documentation of our public places and spaces.”

OK. Dus hij is het heel erg niet eens met Google Glass en is dan van mening dat hij het technisch op moet gaan lossen?

In eerste instantie gaat het om het eigen Wifi-netwerk, maar het zou ook op andermans netwerken kunnen werken. OK, thuis kun je daar met mensen over praten. In publieke locaties (waar je dan ook die Google Glass gebruikers toegang tot je netwerk gegeven hebt?) zou de technische oplossing een beetje kunnen helpen. Een beetje. Want het stopt ze niet om opnames te maken, alleen om ze online te zetten.

De vijandigheid in het geheel, zeker zoals er in het bericht over gerapporteerd wordt, verbaasd me echt. OK, niet helemaal. Want toen bloggen nog onbekend was, of twitteren, heb ik ook wel vaker de opmerking/vraag gehad “ga je hier nou ook over bloggen/twitteren?”. Maar dat was bij lange na niet zo vijandig als dat dit allemaal klinkt.

En dan dit: “It can also emit a beep to signal the Glass-wearer’s presence to anyone nearby.” – hoe onopvallend is een Google Glass op het moment? Heb je daar een apparaat voor nodig als een soort waarschuwing?

Natuurlijk, we moeten een Glass-etiquette ontwikkelen. Gedragsregels over hoe een Google Glass te gebruiken. Net zoals we daar bij smartphones, laptops en andere devices een modus in hebben moeten vinden. Tijdens een overleg bv is het prettig als je hem níet op hebt (leg hem op de tafel), vergelijkbaar met het al dan niet achter je laptop duiken. Soms zitten mensen daar ook driftig te typen en vraag je je af of ze mails zitten te beantwoorden of aantekeningen zitten te maken. Kun je (meestal) niet zien. Net zoals je met een Google Glass niet kunt zien wat ze doen.
En denken dat alles wat jij doet de moeite waard is om te fotograferen, op video vast te leggen of over te bloggen is gewoonweg arrogant. Dus ook aan die kant geldt “lighten up!”.

Maar laten we dus niet de weefgetouwen stuk slaan (hield de ontwikkeling toen ook niet tegen!). Laten we leren hoe ze te gebruiken. En wat dat betreft ben ik dus blij dat ‘we’ er bij Fontys nu ook een aantal hebben. We houden ons immers ook bezig met het opvoeden van mensen. Wie weet kunnen we ook hier een bijdrage in leveren. Zodat we straks géén Glassholes meer hebben (of in ieder geval minder dan nu).

Deel dit bericht:
jun 032014
 

Zucht. Ik wou dat ik het zelf bedacht had. Eigenlijk is het ook heel simpel: je neemt een watervaste lamp + een GoPro en zet die in een vaatwasmachine. Zet de GoPro aan, zet de vaatwasmachine aan. En na 1,5 uur heb je een filmpje. Dat edit je terug tot een paar minuten en klaar. Weet je eindelijk hoe het er ín een vaatwasmachine uit ziet als die loopt.

Waarom?
Nou, gewoon om ik het ook wel wilde weten.
Natuurlijk, het stond niet bovenaan mijn lijstje, dan had ik het wel al gedaan, maar toch.

Conclusie:
Het is eigenlijk best saai in zo’n vaatwasmachine. Maar dat weet ik nu ook weer. 🙂

(getipt door Freshgadgets)

Deel dit bericht:
jun 022014
 

MQTTTijdens het schrijven van de post over de robots gisteren, kwam ik een term tegen die ik nog niet kende, maar die wél al heel lang blijkt te bestaan: MQTT of: MQ Telemetry Transport, in 1999 bedacht door Dr Andy Stanford-Clark van IBM en Arlen Nipper van Arcom (tegenwoordig Eurotech).

Het is een lichtgewicht protocol voor berichten tussen apparaten. De werking is heel simpel: je hebt minimaal drie partijen (apparaten/programma’s) nodig: een sender, een ontvanger en daar tussenin een ‘broker’. Dit is een plek waar de zender de informatie aflevert en de ontvanger de informatie op haalt. En natuurlijk kan een broker meer dan één zender aan en kunnen meerdere ontvangers dezelfde informatie ophalen. En het kan ook zijn dat één ontvanger de informatie van meerdere ontvangers verzameld/combineert.

Daarbij hoeven zender en ontvanger niets van elkaar te weten. Het kunnen verschillende hardwareplatformen zijn en verschillende programmeertalen. Zo beschrijft dit voorbeeld de communicatie tussen een BeagleBone Black die Python gebruikt en een Raspberry Pi waar Java op draait. Beide apparaten hoeven niet van elkaars bestaan te weten, ze hoeven niet in hetzelfde netwerk te zitten, als de ene er even niet is, dan heeft de andere er niet direct last van. Zolang de broker maar in de lucht is.
Lees verder….

Deel dit bericht:
jun 012014
 

Je kunt er op rekenen dat je mijn aandacht hebt als je een blogpost de titel “Weekend Family Project: Building Rapiro” geeft. Natuurlijk klikte ik door en las het artikel. Nice.
Ik had de Rapiro voorbij zien komen op Kickstarter, waarom had ik die indertijd niet gekocht? Het zouden de 250 GBP (zo’n 300 euro) kunnen zijn geweest (exclusief douanekosten die er blijkbaar voor enkelen ook bij kwamen en exclusief een Raspberry Pi + camera voor als je er écht leuke dingen mee wilt doen!). Nu kost hij niet eens zo heel veel meer (326 euro excl. verzenden en invoerkosten en ook nu zonder Raspberry Pi en camera) maar wat krijg je dan voor dat geld?

Rapiro is a cute, affordable, and easy to assemble humanoid robot kit. Comes with 12 servo motors and a servo motor controller board (Arduino compatible). Designed for Raspberry Pi and its camera module. Looks small, acts large. Its limitless possibilities all depend on how you program it.

Zo omschrijft de leverancier het.

Maar wat krijg je?
Lees verder….

Deel dit bericht: