feb 022018
 

Met dank aan Bert Frissen wordt ik via Facebook op de hoogte gehouden van Maastrichtse dialectwoorden. Die deelt hij als ze beschikbaar komen via dit Facebook-account. Dit keer was het woord “govie” (klik even op de link om ook de uitspraak te horen).

Ik moest meteen denken aan Flikken Maastricht (al moet ik bekennen dat ik de serie nooit gezien heb). Maar ja, dan was de naam van die serie dus eigenlijk verkeerd. Dat moest aangepast worden. Nou had ik AVROTROS kunnen benaderen en ze kunnen voorstellen om de naam van de serie te wijzigen in “Govies Maastricht”, maar ik schatte de kans op succes van die actie niet zo heel hoog in.

Veel eenvoudiger is het om de pagina bij uitzending gemist (of “NPO Start” zo je wilt) tijdelijk aan te passen zodat ik er een screenshot van kon maken. In Google Chrome gaat dat heel gemakkelijk:

Selecteer het woord in de pagina dat je wilt wijzigen en klik met de rechter muisknop. je ziet dan de optie “inspecteren”.

Je krijgt dan aan de rechterkant een venster waarmee je onder andere de HTML van de pagina kunt zien en als het goed is, dan is het stukje HTML waar het woord dat je geselecteerd had, al meteen geselecteerd. Dubbelklik er nog een keer op en je kunt de tekst wijzigen (dus in het venster aan de rechterkant).

De wijziging wordt meteen doorgevoerd in de webpagina. Ook als je daarna het inspectievenster weer sluit. De wijzigingen worden echter alleen lokaal doorgevoerd. Als iemand anders naar die URL gaat, dan ziet hij/zij gewoon de ongewijzigde pagina. Maar jij kunt er een screenshot van maken, als je wilt ook mét de oorspronkelijke URL erbij (zie de afbeelding boven bij het bericht).

Dit is zó eenvoudig te doen, dat een screenshot (bijvoorbeeld van een tweet) nooit als bewijs zou mogen dienen zonder dat ook op andere manieren geverifieerd kan worden dat deze ook daadwerkelijk de betreffende inhoud had.

 

Deel dit bericht:

Channel4: Rise of the Robots

 Gepubliceerd door om 15:24  Hardware, Media
dec 032017
 

Met dank aan het (per ongeluk?) liken van de Facebook pagina van Channel 4, kwam er in mijn tijdlijn een verwijzing voorbij met een interessante vraag: “would you trust an AI robot?”.

Het bleek een aankondiging te zijn van een documentaire die onderdeel uitmaakt van een week van aandacht voor robots bij Channel 4. Ze hebben in totaal 5 documentaires en films zoals Ex Machina en Robocop.

Het kunnen bekijken van de documentaires was nog niet zo eenvoudig. Ze zijn alleen beschikbaar voor IP-adressen vanuit het Verenigd Koninkrijk. Willem en Per-Ivar verwezen me door naar https://hola.org/ een gratis VPN-dienst waarmee je het kunt doen lijken alsof je in het VK bent. Kwestie van installeren en de extensie in Chrome installeren. Frans verwees naar een bericht waaruit blijkt dat het gebruik van Hola niet helemaal zonder bedenkingen is. Jouw verbinding kan tijdens het gebruik namelijk ook voor/door anderen gebruikers ingezet worden. Met mate gebruiken dus en tussendoor de plugin uitzetten. Of beter nog: een betaalde VPN gebruiken die dit nadeel niet heeft.

Na het aanmaken van een account met een adres in de VK, het weer aanzetten van de Flash-player in Chrome, kon ik eindelijk kijken.

Ik heb twee van de documentaires inmiddels bekeken. De eerste was “How to build a robot“, de tweede “The robot will see you now“. Bij de eerste kreeg David McGoran met zijn de opdracht om een robot te ontwikkelen die in staat is om ook een verbinding met mensen te krijgen. Mooi bij deze documentaire is zeker het ontwerpproces met de verschillende prototypes, tests (“knuffelen”) en de shots van het handwerk in de werkplaats van het team. Pure promotie voor STEAM.

Op het YouTube-kanaal van het bedrijf van David vind je deze video die (zonder de mooie shots van de werkplaats) ook al een beeld van het ontwerptracject:

De scenes met het prototype, die vooral gesprekken op gang wist te brengen met kinderen en jonge vrouwen, waren voorspelbaar. Teleurstellend was het echter dat ik tot nu toe nergens online meer informatie heb kunnen vinden. Hoe lagen de verhoudingen precies? Hoeveel kinderen kwamen er voorbij en hoeveel daarvan reageerden positief/negatief? Wat kunnen we hier nu over meenemen bij het ontwerpen van andere robots? Alleen de boodschap dat het wellicht een idee is om ze letterlijk knuffelbaar te maken?

Er had wat meer in gezeten. En diezelfde kritiek had ik uiteindelijk ook bij de tweede documentaire.

Lees verder….

Deel dit bericht:

Weg met de roeptoeters

 Gepubliceerd door om 06:55  Internet, Media
feb 212017
 

In het NRC van gisteren staat een artikel met als kop “Weg met die rotzooi onder online artikelen”. Het artikel gaat over de desillusie van de veranderde verstandhouding tussen media en publiek:

“Internet begon ooit als de belofte van een nieuwe verstandhouding tussen media en publiek. Iedereen zou kunnen bijdragen en iedereen zou gehoord worden, was het idee. Dat is grotendeels een desillusie gebleken.”

Nou denk ik niet dat “het internet” of zelf het “world wide web” hiervoor specifiek in het leven geroepen is, maar er is wel degelijk een andere verstandhouding gekomen tussen “media” en “publiek”. Alleen niet helemaal op de manier die een tijd lang gebruikelijk is geweest. Toen het aantal gebruikers en reageerders online te overzien was, was het mogelijk om “gewoon” een licht gemodereerd reactieformulier onder een site te plakken. Maar internet is nou eenmaal ook het ontluchtingkanaal geworden voor de meest uiteenlopende lui die geen benul van enige online etiquette hebben en vanachter hun toetsenbord de meest onzinnige zooi de wereld in roeptoeteren.

Wat dat betreft heeft het NRC helemaal gelijk, de mensen die dachten dat dát niet zou gebeuren met de groei van het aantal internetgebruikers, die weten inmiddels wel beter. Dus prima dat IMDB hun forum dicht gezet heeft, dat geldt overigens niet voor de mogelijkheid om reviews aan films toe te voegen of andere informatie aan te leveren. Dus helemaal zo zwart/wit ligt het ook daar niet.

Maar wat jammer is, is dat NRC dé mogelijkheid van het web volledig onbelicht laat: mensen zijn namelijk niet afhankelijk van één site, of de site van een ander om te kunnen reageren. Het is juist mogelijk om heel veel verschillende netwerkjes, bestaande uit een veelvoud van sites tot stand te laten komen. De NRC staat geen reactiemogelijkheid toe, maar ik kan hier, op mijn eigen site ook reageren. Hoeveel mensen dit bericht zien? Jazeker veel en veel minder dan op de NRC site. Gelukkig ook maar, want mijn reactie is een manier om mijn eigen gedachten over het bericht vast te leggen, niet om te gaan roeptoeteren en zo veel mogelijk mensen te bereiken.
Het bericht zelf had ik niet eens gevonden als het niet was dat Marco Derksen er naar verwezen had in een tweet. Dus ook hij had om aan te geven dat hij het bericht opmerkelijk vindt niet de (niet aanwezige) reactiemogelijkheden bij NRC nodig. En ik kan hem, weer via Twitter, laten weten dat ik de verwijzing op prijs stel en hem naar hier verwijzen voor een toelichting die vele malen langer is dan ik bij NRC had kunnen plakken.

Dus wat mij betreft zou ik al die sites adviseren om vooral die “rotzooi onder de berichten” te sluiten en zich te richten op syndicatie van hun content. D.w.z. maak het gemakkelijk voor andere sites om je content te embedden, er naar te verwijzen, te linken. Zorg er voor dat de URLs blijven werken en dat er geen link-rot ontstaat. Die discussie? Die voeren we wel elders.

Deel dit bericht:
 Reacties uitgeschakeld voor Weg met de roeptoeters  Tags: ,
jan 292017
 

Er kwamen dit weekend maar liefst 2 reclames voorbij met 21% BTW korting-acties. Eentje van de Media Markt en eentje van de Gamma. Mijn jongste gaf al meteen aan dat ze op school een wedstrijdje met de leerkracht gehad hadden over wie de korting juist kon uitrekenen. Want ook daar weten ze inmiddels dat 21% BTW acties niet hetzelfde zijn als 21% korting. Of toch wel?  Het grappige is namelijk dat Media Markt en Gamma de actie niet hetzelfde uitvoeren.

Media Markt

De Media Markt is het meest uitgebreid in haar informatievoorziening. Ze hebben een uitgebreide informatiepagina online staan mét rekenvoorbeeld. Daaruit blijkt inderdaad dat je bij de Media Markt geen 21% korting krijgt, maar slecht ongeveer 17,36%. Onhandiger bij de Media Markt vind ik dat ze niet duidelijk bij de producten aangeven wat ze eerst gekost zouden moeten hebben. Nou was ik bijvoorbeeld op zoek naar een USB-hub en kwam via Tweakers uit bij de TP-Link USB 3.0 7-Port Hub met 2 oplaadpoorten. En die kost bij de Media Markt tijdens de BTW-actie exact evenveel als bij de Wehkamp zónder actie. En volgens de grafiek onder aan de pagina bij Tweakers is het echt geen plotselinge prijsdaling.

Gamma

Ook de Gamma heeft dit weekend een 21% BTW actie. En die blijkt toch net wat anders te werken dan bij de Media Markt. Want bij de Gamma geven ze wel gewoon 21% korting over het bedrag inclusief BTW. Daarmee is de korting dus hoger dan het bedrag dat er eigenlijk aan BTW op het product zat. Het woordje BTW in de reclame hadden ze dus gewoon weg kunnen (moeten?) laten.

Conclusie: het blijft even goed rekenen bij die 21% BTW acties. En eigenlijk zouden ze wat mij betreft gewoon verboden moeten worden. Want in geen geval is het zo dat je tijdens de actie geen BTW betaald.  En ondanks alle uitgebreide toelichting van de Media Markt wekken ze in de reclames de indruk dat dat wel het geval is.

Enne die USB-hub? Die koop ik uit principe nu niet bij de Media Markt. Want als een winkel groot claimt dat ze een spetterende kortingsregeling hebben en een andere winkel blijkt gewoon dezelfde prijs te hanteren, dan voel ik me in de maling genomen als consument. En daar hou ik niet echt van.

Lees verder….

Deel dit bericht:
jan 032017
 

Eigenlijk “weten” we het allemaal wel: je hebt “documentaires” (een non-fictie film) waarbij de filmmakers proberen zo dicht mogelijk bij de waarheid te blijven en je hebt “films” (fictie films) waarbij de makers veel meer vrijheid hebben. Immers, zelfs films die in de toekomst, alternatieve realiteiten spelen, waar dingen gebeuren die “in het echt” (nog) niet kunnen, kunnen toch als geloofwaardig overkomen. Een speciale categorie films daarbij, zijn de films die gebaseerd zijn op een waargebeurd verhaal. Die films hebben namelijk het aura van het ultieme geloofwaardigheid stempel gekregen: het is echt gebeurd. En dat laatste valt dus best wel tegen.

Bij information is beautiful hebben ze voor een aantal films uitgezocht in hoeverre de filmmakers afgeweken zijn van de werkelijkheid. Soms is dat (bijna) niet, zoals bij Selma (100% waar) of zelfs bij Bridge of Spies (89,9% waar), maar er zijn ook films, zoals American Sniper (56,9% waar) en The Imitation Game (slechts 41,4% waar) die er een stuk slechter vanaf komen. Dat ze niet waar gebeurd zijn is voor een Star Trek of Star Wars film niet zo erg, maar films als American Sniper of The Imitation Game worden door mensen wel gezien als “echt gebeurd” en (ver)vormen zo hun beeld van de geschiedenis.

En zo zijn er nog wel een paar andere films, die niet op het lijstje staan (de bijbehorende Google Spreadsheet met toelichting is overigens indrukwekkend), die ook voor Nederlandse tieners en volwassenen wel zo’n fact-check zouden kunnen gebruiken. Wellicht iets voor de Geschiedenislessen op het voortgezet onderwijs? Wikipedia heeft een lange lijst van historische films, voor elk tijdperk is er voldoende keuze.

Deel dit bericht:
dec 162016
 


Het openbaar vervoer is echt super deze week als het gaat om het vinden van voorbeelden en discussiepunten rond ICT-geletterdheid. Vandaag opnieuw. Wat wil het geval: in Maastricht is de nieuwe A2-tunnel vandaag geopend. Feest! Een heleboel hotemetoten, cameraploegen, iedereen wil er bij zijn die eerste keer.
De minister is er en rijdt in een bus (van de firma Munckhof) als een van de eersten, in laag tempo, door de tunnel heen. Leuk fotomomentje, camera’s erbij, je kent het wel.
Maar hé wat zien we nu? Op een van de foto’s van de minister, waar ze haar duim vrolijk opsteekt terwijl ze in de bus door de tunnel rijdt, is te zien dat de buschauffeur met zijn eigen smartphone ook een filmpje van de rit aan het maken is.

O nee! Schande! Foei! Onacceptabel! Betreurenswaardig!
Daar móet je als bedrijf natuurlijk meteen publiekelijk afstand van nemen! Toch? Niet?

[in een lessituatie zou ik de leerlingen nu laten stemmen…]

Nou, wellicht moet je ook even op de tweet van het bedrijf Munckhof (zie hierboven) klikken en een  paar van de reacties lezen.

[wat zou er gebeuren als ik de leerlingen nu weer liet stemmen op die eerste vraag?]

Wat zouden leerlingen in het voortgezet onderwijs hier eigenlijk van vinden? Zelfs zónder de reacties van de Twitter reageerders gelezen te hebben. Ik zou het een interessant gesprek vinden.

Lees verder….

Deel dit bericht:
jun 092016
 


Soms slaan individuen en bedrijven de plank helemaal mis op sociale media (ik zal daar nu geen voorbeelden van gaan noemen), soms laten ze zien dat ze die media optimaal kunnen inzetten voor hun eigen doel. Een zo’n voorbeeld is de bibliotheek in Troy, Michigan in de Verenigde Staten. Het filmpje hierboven geeft de toelichting, in plaats van dat ik dat verhaal hier nog eens helemaal in woorden beschrijf zou ik zeggen: kijk er even naar.

Overigens denk ik dat er ook wel een niveau van “mazzel” bij zit. Er is geen garantie dat zo’n actie viraal gaat en sowieso is het iets wat maar eenmalig werkt. Maar slim en gedurfd was het wél.

(getipt door Arjan van der Meij)

Deel dit bericht:
mrt 212016
 

Spotify_downloadOp Torrentfreak kwam gisteren een bericht voorbij waarbij uitleg gegeven wordt over hoe je MP3’s kunt downloaden van Spotify playlists.
Natuurlijk kan het, het zal blijven kunnen zolang Spotify bestaat, al was het maar op de ouderwetse manier van het inpluggen van een audiokabel in de headset-uitgang en microfoon-ingang van een laptop. Maar, zoals ik in 2013 concludeerde, ik ga er niet aan beginnen.

Toen had ik als belangrijkste argument dat ik het businessmodel van Spotify niet wilde ondermijnen, maar nu, ruim 2 jaar later moet ik ook gewoon constateren dat ik het helemaal niet mis. Er is nauwelijks muziek bijgekomen die ik echt graag zou willen bewaren. De meeste muziek die ik nu beluister is inderdaad “voor nu”. Maar waar ik vroeger alles kocht van een artiest of band, of dat op LP, CD of cassettebandje was, vind ik het nu wel goed zo. Ik luister de meest vreselijke muziek (vinden sommigen, ja, ook in mijn Spotify play history kom je Justen Bieber tegen om maar iets te noemen), maar muziek die ik zou willen bewaren omdat ik bang ben hem anders niet meer te kunnen beluisteren?  Ik maak het eigenlijk niet meer mee. Natuurlijk, ik sla nu ook op in de favorieten bij Spotify en die tracks zou ik dan kwijt raken. Maar och, dan zijn ze toch wel weer op andere plekken te vinden/te beluisteren of aan te schaffen?

Ik vraag me alleen af of de muziek bobo’s zich wel voldoende realiseren wat het positieve effect van Spotify is maar ook hoe pijnlijk duidelijk Spotify maakt dat de waarde van muziek enorm gedaald is…..

Deel dit bericht:
 Reacties uitgeschakeld voor Spotify Download – voor mij hoeft het nog steeds niet…  Tags: , , ,

Löwenzahn

 Gepubliceerd door om 21:01  Leertechnologie, Media, Onderwijs
feb 272016
 
loewenzahn_peter

Peter Lustig (27-10-1937; † 23-2-2016)

Eerder deze week overleed op 78 jarig leeftijd Peter Lustig. Als je Nederlander bent en meteen weet wie hij was, dan ben je waarschijnlijk van ongeveer mijn leeftijd en opgegroeid in de grensstreek met Duitsland. Peter Lustig was namelijk jarenlang de presentator van Löwenzahn. Het was een programma zoals Klokhuis, maar dan 10 jaar eerder gestart. In een tijd dat we nog geen kabeltelevisie hadden, nog geen Discovery channel konden ontvangen, nog geen duizend “how it’s made” of “mythbusters” varianten ter beschikking hadden.

Ik vertelde het mijn kinderen en die wisten uiteraard niet wie Peter Lustig was. Op Youtube blijkt echter iemand alle afleveringen van Löwenzahn uit die eerste jaren online gezet te hebben. Ik heb samen met mijn oudste dochter een aflevering zitten kijken over aardappelen:

Wat me opviel was dat het ons beiden direct boeide. En dit is een aflevering uit 1995, dus van ruim 20 jaar geleden. Ik realiseerde me ook weer hoe het Duits ons vroeger zonder problemen met de paplepel ingegoten werd. Want het maakte ons helemaal niets uit dat die manier een andere taal dan Nederlands sprak. Ik weet dat wij altijd aan de buis gekluisterd zaten. En dat effect blijkt hij nog steeds te hebben.

Daar kunnen we in het onderwijs eigenlijk alleen maar van dromen.
Hoe dan ook een man die op veel mensen een blijvende indruk achtergelaten heeft.

Deel dit bericht:
nov 202015
 


We hebben het in het kader van het onderwijs vaak over het opleiden van studenten voor banen die nog niet bestaan. Of over de discussie welke banen het eerst door robots over genomen gaan worden.
Nou klinkt dat vaak als bangmakerij of als iets wat mensen roepen om daarna te vervolgen met “en dus moet het onderwijs anders”.

Maar het bekijken van de film Good Kill (toegegeven, niet de beste film ooit gemaakt) en nu de aankondiging van de documentaire “Drone” hadden toch wel even het effect dat er wat langer bij stil bleef staan.
Enerzijds is er sowieso het concept “Drone” of UAV (Unmanned Aerial Vehicle). Als wij Europeanen al bang zijn voor mogelijke aanslagen op een terras of bij een concert, hoe moeten mensen zich dan voelen in gebieden waar drones ingezet worden en ze dus als het ware elk moment zo’n Hellfire raket op je hoofd kunt krijgen, afhankelijk van de beslissing van iemand die 6.000 km van jou af zit.

Maar waar beide films ook de aandacht op vestigen is wat dit doet met de piloten die op 6.000 km afstand zitten en orders moeten opvolgen terwijl ze zo’n UAV besturen en op afstand een raket op een doel afsturen.
In Good Kill (ik heb “Drone” nog niet gezien) zie je een paar voorbeelden van waar het goed gaat. Waar het de piloten zelf ook een gevoel van gerechtigheid en nut oplevert. Bijvoorbeeld als ze vanuit de lucht een patrouille veilig houden zodat die soldaten een paar uur kunnen slapen. Of als ze duidelijk als dusdanig herkenbare vijandige strijders uitschakelen.
Maar in de film wordt ook de strijd zichtbaar, van piloten die er kapot aan gaan dat ze niet meer in een echte straaljager mogen vliegen (en dan drank en drugs grijpen om de dag door te komen), van de soms heel arbitraire en soms zwaar misdadige beslissingen die door stemmen aan de andere kant van een telefoonlijn worden genomen en daar uit volgende bevelen die zij maar hebben te volgen.

De baan van piloot in dienst van het leger is met de komst van drones ingrijpend verandert. Op een manier die ons ook zo moeten doen nadenken over hoe we willen dat die verandering op andere plekken plaats heeft. En ook iets waarvan we zouden moeten vinden dat onze studenten nadenken. Het (laten) bekijken van een van beide films kan daarbij helpen.

Deel dit bericht:
 Reacties uitgeschakeld voor Een baan die 15 jaar geleden nog niet bestond: Drone-piloot in het leger…  Tags: ,