Channel4: Rise of the Robots

 Gepubliceerd door om 15:24  Hardware, Media
dec 032017
 

Met dank aan het (per ongeluk?) liken van de Facebook pagina van Channel 4, kwam er in mijn tijdlijn een verwijzing voorbij met een interessante vraag: “would you trust an AI robot?”.

Het bleek een aankondiging te zijn van een documentaire die onderdeel uitmaakt van een week van aandacht voor robots bij Channel 4. Ze hebben in totaal 5 documentaires en films zoals Ex Machina en Robocop.

Het kunnen bekijken van de documentaires was nog niet zo eenvoudig. Ze zijn alleen beschikbaar voor IP-adressen vanuit het Verenigd Koninkrijk. Willem en Per-Ivar verwezen me door naar https://hola.org/ een gratis VPN-dienst waarmee je het kunt doen lijken alsof je in het VK bent. Kwestie van installeren en de extensie in Chrome installeren. Frans verwees naar een bericht waaruit blijkt dat het gebruik van Hola niet helemaal zonder bedenkingen is. Jouw verbinding kan tijdens het gebruik namelijk ook voor/door anderen gebruikers ingezet worden. Met mate gebruiken dus en tussendoor de plugin uitzetten. Of beter nog: een betaalde VPN gebruiken die dit nadeel niet heeft.

Na het aanmaken van een account met een adres in de VK, het weer aanzetten van de Flash-player in Chrome, kon ik eindelijk kijken.

Ik heb twee van de documentaires inmiddels bekeken. De eerste was “How to build a robot“, de tweede “The robot will see you now“. Bij de eerste kreeg David McGoran met zijn de opdracht om een robot te ontwikkelen die in staat is om ook een verbinding met mensen te krijgen. Mooi bij deze documentaire is zeker het ontwerpproces met de verschillende prototypes, tests (“knuffelen”) en de shots van het handwerk in de werkplaats van het team. Pure promotie voor STEAM.

Op het YouTube-kanaal van het bedrijf van David vind je deze video die (zonder de mooie shots van de werkplaats) ook al een beeld van het ontwerptracject:

De scenes met het prototype, die vooral gesprekken op gang wist te brengen met kinderen en jonge vrouwen, waren voorspelbaar. Teleurstellend was het echter dat ik tot nu toe nergens online meer informatie heb kunnen vinden. Hoe lagen de verhoudingen precies? Hoeveel kinderen kwamen er voorbij en hoeveel daarvan reageerden positief/negatief? Wat kunnen we hier nu over meenemen bij het ontwerpen van andere robots? Alleen de boodschap dat het wellicht een idee is om ze letterlijk knuffelbaar te maken?

Er had wat meer in gezeten. En diezelfde kritiek had ik uiteindelijk ook bij de tweede documentaire.

Lees verder….

Deel dit bericht:
mei 262016
 


Ik weet het, de combinatie “hokjesman, onderzoekers en vijftig tinten grijs” kom je waarschijnlijk niet dagelijks tegen als titel van een blogpost. Dat vraagt om een toelichting.
Allereerst is het zo dat bovenstaande aflevering van De Hokjesman hoe dan ook de moeite waard is om te bekijken. Het geeft namelijk op de geheel eigen wijze van Michael Schaap een beeld van “de onderzoeker”. Waarbij het duidelijk is dat het indelen van mensen, beroepen, groepen individuen in hokjes er onherroepelijk toe lijdt dat sommige nuances verdwijnen.

Ik moest daar vandaag ook wel aan denken tijdens de keynote van Jelte Wicherts over “De zwakke plekken van de hedendaagse wetenschap (en hoe die te versterken)” waarin hij inging op fouten die bewust of onbewust door onderzoekers in onderzoeksresultaten (artikelen) worden opgenomen. Het voorbeeld van Diederik Stapel kwam uiteraard voorbij, maar Jelte maakte juist ook duidelijk dat er (inderdaad) geen zwart-wit onderscheid te maken was tussen goede onderzoekers en slechte onderzoekers, maar dat er sprake was van vijftig tinten grijs.

Het is jammer dat de presentatie van Jelte (nog) niet online staat, want ik denk dat het wijze lessen zijn voor élke onderzoeker. Over hoe je zo lang kunt zoeken naar een verklaring in je data dat je er haast automatisch eentje zult vinden. Of slecht gedocumenteerde data die niet door anderen te gebruiken is om jouw onderzoek te verifiëren. Of creatief naar beneden afronden van een p-waarde die 0.054 blijkt te zijn, extra proefpersonen erbij zoeken etc.
Jelte illustreerde zijn verhaal met behulp van anekdotes en voorbeelden en ging ook in op de “prikkels” die een onderzoeker vaak krijgt om te komen met grootse resultaten en hoe ook dat “fouten” in de hand kan werken.

Een van zijn oplossingen was het delen van de data zodat anderen gemakkelijk de resultaten kunnen verifiëren. Maar het is ook van belang onderzoek te publiceren als er géén significante verschillen gevonden worden. Ook dat is een conclusie! Kortom, voorkomen zullen we het wellicht (zelf) niet helemaal, maar we kunnen de kans op fraude wel verkleinen.

Deel dit bericht:
 Reacties uitgeschakeld voor De hokjesman, onderzoekers en vijftig tinten grijs  Tags: , , , ,

Löwenzahn

 Gepubliceerd door om 21:01  Leertechnologie, Media, Onderwijs
feb 272016
 
loewenzahn_peter

Peter Lustig (27-10-1937; † 23-2-2016)

Eerder deze week overleed op 78 jarig leeftijd Peter Lustig. Als je Nederlander bent en meteen weet wie hij was, dan ben je waarschijnlijk van ongeveer mijn leeftijd en opgegroeid in de grensstreek met Duitsland. Peter Lustig was namelijk jarenlang de presentator van Löwenzahn. Het was een programma zoals Klokhuis, maar dan 10 jaar eerder gestart. In een tijd dat we nog geen kabeltelevisie hadden, nog geen Discovery channel konden ontvangen, nog geen duizend “how it’s made” of “mythbusters” varianten ter beschikking hadden.

Ik vertelde het mijn kinderen en die wisten uiteraard niet wie Peter Lustig was. Op Youtube blijkt echter iemand alle afleveringen van Löwenzahn uit die eerste jaren online gezet te hebben. Ik heb samen met mijn oudste dochter een aflevering zitten kijken over aardappelen:

Wat me opviel was dat het ons beiden direct boeide. En dit is een aflevering uit 1995, dus van ruim 20 jaar geleden. Ik realiseerde me ook weer hoe het Duits ons vroeger zonder problemen met de paplepel ingegoten werd. Want het maakte ons helemaal niets uit dat die manier een andere taal dan Nederlands sprak. Ik weet dat wij altijd aan de buis gekluisterd zaten. En dat effect blijkt hij nog steeds te hebben.

Daar kunnen we in het onderwijs eigenlijk alleen maar van dromen.
Hoe dan ook een man die op veel mensen een blijvende indruk achtergelaten heeft.

Deel dit bericht:
mei 112014
 

Ugoos UM2 Android 4.4 mini-PC met Ethernetadapter Even een snelle eerste indruk van mijn nieuwste aanwinst. Een Ugoos UM2 Android 4.4 mini-PC met Ethernetadapter. Ja, ik weet het. Half Nederland heeft al zo’n Android stick en waarom er eentje aangeschaft terwijl ik al een Google Chromecast en een Apple TV, die via een jailbreak XBMC kan draaien, in huis heb? Nou, vooral omdat de Chromecast gewoonweg niet op mijn (nog net niet helemaal versleten) HD-ready TV wil werken. Wel op een moderner scherm met HDMI-aansluiting, maar niet op het apparaat dat in de woonkamer staat.
En de Apple-TV doet het op zich wel, maar met elke update is het weer een gedoe met jailbreaken.

Dus besloot ik de €69,95 + €5,95 te betalen voor de aanbieding bij iBood. Vast niet de allergoedkoopste, al is het wel een complete uitvoering. Zo vind ik het prettig dat de stick een 2e USB-poort heeft die je kunt gebruiken om de bijgeleverde USB-netwerk aansluiting voor een bekabeld netwerk aan te sluiten (eerder modellen hadden soms klachten van zwakke wifi). De afstandsbediening is redelijk goed. De muisfunctie is waardeloos, maar uitschakelen van het apparaat (Ok, in sluimerstand zetten) gaat met één druk op de knop, terwijl dat bij de Apple TV heel wat meer knopdrukken vergt.
Voor het overige is het een “mini-PC” met Android 4.4 er op. Je krijgt de indruk alsof er een Android tablet aan je TV is aangesloten. Er zit een micro-SD slot in voor een micro-SD kaartje van maximaal 32GB, maar je kunt ook gewoon een externe harde schrijf aansluiten via USB. Beiden zijn dingen die de Apple TV niet kan.
Daarna kun je alle software die je op een Android tablet zou installeren ook op de stick installeren. Spotify, Teletekst, de UPC Horizon App, YouTube, Netflix, IMDB en natuurlijk XBMC. Geen gedoe met jailbreaken, gewoon installeren van uit de Google Play store of een download van de website. Via XBMC heb je gewoon Airplay mogelijkheden, maar waar de Chromecast moeite heeft om op een netwerk te komen, kun je hier via Wifi of bekabeld gewoon alles doen wat je op een Android smartphone of tablet ook zou doen om online te komen.

Natuurlijk, hij is 2x zo duur als een Chromecast, maar goedkoper dan een Apple TV. Maar functioneel vind ik hem voorlopig, ik heb er pas een paar uurtjes mee gespeeld en één aflevering van een serie in XBMC bekeken, een topper.
Wordt vervolgd.

Deel dit bericht: