feb 172018
 

Goed, eigenlijk zou ik blij moeten zijn van de aanpassing die Google afgelopen week doorgevoerd heeft in haar zoekpagina voor afbeeldingen. Als onderdeel van de afhandeling van de schikking met Getty Images heeft Google namelijk toegezegd om duidelijker te maken dat er auteursrecht rust/kan rusten op afbeeldingen die je via Google kunt vinden én ze hebben de knop verwijderd waarmee je de afbeelding buiten de context van de pagina waar hij op staat kon bekijken.
En daar zou ik blij mee moeten zijn omdat dit een té handige manier voor veel docenten, studenten en mensen die in het onderwijs leermateriaal maken. PowerPoint maken met afbeeldingen? Even zoeken in Google en dan knippen en plakken in de presentatie. Plaatjes voor een verslag of een stukje (online) lesmateriaal? Idem.

Wil je die PowerPoint, dat verslag of lesmateriaal daarna breder delen dan gaat het mis. Je moet dan namelijk minimaal voor al die afbeeldingen gaan controleren of er auteursrecht op zit, of er bijvoorbeeld een Creative Commons licentie op zit etc.

Het is dus veel handiger als dat meteen al vooraf gedaan is, de nodige bronvermelding beschikbaar is etc.

Natuurlijk, wie een beetje weet hoe een browser werkt, weet dat een rechtermuisklik op de afbeelding en kiezen voor “Afbeelding openen in nieuw tabblad” genoeg is om alsnog de afbeelding te bekijken. En natuurlijk is er ook al een oplossing in de vorm van een plugin voor Google Chrome en Firefox. Handig, dat wel, maar eigenlijk zou het mooier zijn als ze duidelijker zouden aangeven wat het auteursrecht op een afbeelding daadwerkelijk is (voor zover bekend).

Dat zal niet zo gemakkelijk zijn als dat het bij Wikipedia is, maar daar heb je wel een situatie waarbij je daadwerkelijk van mensen mag verwachten dat ze op een juiste manier melding maken van het bijbehorende auteursrecht. De screenshot hieronder is van een foto van Sasha Krotov.

Ik snap het dus als mensen niet blij zijn met de aanpassing. Het zal de rechthebbenden wellicht (een beetje) tevreden stellen, maar “gewone” gebruikers zullen het zien als “lastig”.

Deel dit bericht:
sep 052017
 

“YouTube-mp3.org is de makkelijkste online dienst voor het converteren van videos naar mp3. Je hebt geen account nodig, alleen maar een YouTube URL. We starten het converteren naar het audiobestand gelijk vanuit je videobestand naar mp3 zo snel mogelijk nadat jij hem hebt ingevoerd. Daarna is het mogelijk hem direct te downloaden. Anders dan andere diensten word bij ons de hele conversie uitgevoerd door onze infrastructuur en daardoor download je alleen het audiobestand vanaf onze servers. Onze software is platform-onafhankelijk: Je kan het gebruiken met je Windows PC, Mac, Linux, of zelfs je iPhone. Al onze conversies worden uitgevoerd met een hoge kwaliteit mode met een bitrate van teminste 128 kBit/s. Geen zorgen, onze dienst is geheel gratis. We hebben gemiddeld per video 3 tot 4 minuten nodig.”

Handig? Voor veel mensen wel. Bovenstaande beschrijving staat nu nog op youtube-mp3.org. Maar ik ga de moeite niet doen om er naar te linken want via nu.nl en Torrentfreak komt het bericht dat de site de lucht uit moet. Logisch eigenlijk, want hier hadden ze uiteraard geen toestemming van YouTube voor gevraagd. En al helemaal niet van de rechthebbenden van de (muziek-)video’s die op YouTube staan. En als je een beetje iets van auteursrecht weet, dan roep je meteen “diefstal!”, “schande!”.

Maar het is een praktijk die al zo oud is als de cassetteband. Wij zaten vroeger met de recorder voor de TV of voor de radio. Ik had een radio – cassettedeck, de recorder ingebouwd in de radio, had je geen omgevingsgeluiden de opgenomen werden. Het is de bekende strijd van de muziekindustrie met hun klanten: je mag alleen naar muziek luisteren als je er tig keer voor betaald.

Voor mij is het ook al een soort vaststaand gegeven geworden: als je een handig site tegen komt, zoals bijvoorbeeld Keepvid waarmee je YouTube video’s lokaal op kunt slaan (handig voor in het vliegtuig, voor als je een kopie in de leeromgeving wilt, voor in de les als je niet afhankelijk van wifi wilt zijn). Mag niet volgens de gebruiksvoorwaarden van YouTube. Dus moet je eigenlijk hopen dat zo’n tool niet bij té veel mensen bekend wordt. Want dan vind iemand het de moeite waard om er stappen tegen te ondernemen.

Een andere manier waarop een site zichzelf de nek om kan draaien: een Pro-account zoals Keepvid nu ook heeft voor de interessante downloads (4K hoge kwaliteit én MP3 audio). Niet verstandig. Want dat zijn traceerbare inkomsten waar auteursrechthebbenden ook achteraan gaan.

En ja, als je je boterham verdiend met het produceren van muziek, produceren van filmpjes, dan zijn het inkomsten die jij zou moeten kunnen maken. Maar het zijn nooit de “kleintjes” die hier voordeel van hebben. Het zijn de grote maatschappijen zoals Sony Music en Warner Bros. Records die hier achteraan gaan en het geld innen. Ik denk dat we allemaal gewoon maar moeten stoppen met het delen van zulke handige sites. Dan blijven ze tenminste nog een tijdje bestaan.

 

Deel dit bericht:
sep 172016
 

onderwijsexceptie_auteursrechtDe Neth-er website verwijst naar een wetsvoorstel van de Europese Commissie voor de modernisering van Europese regelgeving over copyright (PDF). Het is een wetsvoorstel dat ik anders nooit zou hebben doorgespit, het bestaat uit de gebruikelijke vaktaal en mogelijk staan er heel veel beperkende maatregelen in, maar ik was alleen even op zoek naar het artikel dat hiernaast staat (article 4 van Title II) waar ook door Neth-er verwezen wordt:

Onderwijsmateriaal en copyright
Het wetsvoorstel bevat ook een copyright uitzondering voor digitaal materiaal dat wordt gebruikt voor educatieve doeleinden. Voorwaarden voor deze uitzondering zijn dat het gebruik plaatsvindt bij onderwijsinstellingen en dat naar de bron van het materiaal wordt verwezen.

Als ik het goed begrijp, dan zou dit voorstel, mits het daadwerkelijk aangenomen worden, een stevige uitbreiding van de mogelijkheden van het zorgeloos gebruik van auteursrechtelijk beschermd materiaal in leeromgevingen van onderwijsinstellingen zijn. Want tot nu toe ben je, ook in het onderwijs beperkt in wat je digitaal mag doen met zulk materiaal. En “the digital use of works and other subject-matter for the sole purpose of illustration for teaching, to the extent justified by the non-commercial purpose to be achieved” betekent, als ik het goed begrijp ook dat je niet digitaal materiaal kunt scannen en ter illustratie beschikbaar kunt maken. Dus een verzameling achtergrondmaterialen bij een onderwerp zouden dan (met bronvermelding) in een leeromgeving kunnen worden opgenomen.

Nogmaals: het is een voorstel, ik neem aan dat uitgevers en anderen hier zeker nog wel wat op aan te merken gaan hebben, ik zou ook wel eens willen horen hoe een jurist dit leest, maar het zou een stap de juiste richting op zijn.

Deel dit bericht:
 Reacties uitgeschakeld voor Uitbreiding op onderwijsexceptie voor digitaal materiaal op komst?  Tags: ,
dec 052015
 

auteursrecht

Stel je voor: je werkt wekenlang aan een liedje, stopt er je ziel en zaligheid in en dan is hij eindelijk af. Je springt een gat in de lucht. Maar tot je teleurstelling zie je dat mensen jouw liedje illegaal downloaden en gebruik maken van jouw werk en creativiteit. Werk dat jou bloed, zweet, tranen en geld heeft gekost om te produceren. Ze plaatsen het op social media en monteren het onder hun eigen vlog en dat levert jou niets op. Daarom is het auteursrecht in het leven geroepen.

KlasseTV maakte in samenwerking met de Federatie Auteursrechtbelangen een les over “auteursrecht en respect voor de makers”. Dit deden ze in het kader van de Week van de Mediawijsheid. Het thema was toen respect en media. Op hun site is een lesbrief voor het primair onderwijs en eentje voor het voortgezet onderwijs te vinden, een begeleidend filmpje, een werkboek en een brief voor de ouders. Het citaat hierboven staat op de voorpagina en voorspelde al niet veel goeds.

Het auteursrecht als bescherming
De les probeert het heel simpel te houden: je bent maker, steekt bloed, zweet, tranen en geld in het maken van iets (een liedje), dan wil je toch niet dat anderen het zomaar gebruiken zonder dat het jou iets oplevert?
Verdien je als maker niet “respect en erkenning” (letterlijke woorden uit de lesbrief) en de mogelijkheid om winst te maken?

Het wordt daarmee niet alleen een heel kapitalistisch ingestoken les, maakt geeft het auteursrecht ook een absolute en fundamentele status. En dat laatste vind ik wat problematisch omdat de auteurswet in Nederland helemaal geen ding is dat vast en onveranderbaar is. Daar hebben de belanghebbenden door de jaren heen flink aan gesleuteld. En niet met als doel om die individuele maker zo goed mogelijk te beschermen.
En winst voor de maker is één kant van het verhaal, is dan weer een andere kant, die in de les helemaal niet aan bod komt. Makers die betaald worden van belastinggeld, makers die geïnspireerd werden door het werk van andere makers, makers die al lang breed dood zijn, makers die best al heel wat winst gemaakt hebben, makers die hun materiaal meerdere keren verkopen omdat het technische medium waar dat materiaal op staat anders is. Kortom, de boodschap “downloaden is slecht” komt mij hier toch een beetje te kort door die bekende bocht langs.

En in een lesbrief in het kader van de Week van de Mediawijsheid, vind ik dit simpelweg propaganda verpakt in een gratis lesbrief. En als ouder zou ik dat bezwaar ook kenbaar maken als de school van mijn kinderen deze les zou willen uitvoeren.

Met dank aan
Ik kwam het lespakket tegen op ictnieuws.nl. De auteurs daar werken ook hard aan het bijhouden van hun site. Het auteursrecht zou er helemaal niets van vinden als ik op basis van die info dit bericht gemaakt had zónder naar hun website te verwijzen. Ik citeer niet, ik knip en plak niet uit hun bericht, ik leerde van het bestaan van de les en schreef daar zelf wat over.

Wat mag ik met het lespakket?
Doordat ik het bericht bij ictnieuws.nl gelezen heb, ga ik er vanuit dat ik de les zomaar, gratis, zonder aanvullende toestemming mag gebruiken in een les. Maar de site geeft dat nergens aan. Niet in de lesbrief, niet in een instructie aan de leerkracht, nergens bij die gratis les.
Eigenlijk nodigt de site daarmee de doelgroep juist uit om precies dát te doen wat ze willen voorkomen.

En natuurlijk zou het teveel gevraagd zijn om te verwachten dat de Federatie Auteursrechtbelangen een creative commons licentie aan deze les gehangen zou hebben. Je weet wel, dat ding waarmee je als maker aan anderen expliciet toestemming kunt geven om dingen te doen met de materialen die jou bloed, zweet, tranen en geld hebben gekost om te produceren.

Beetje naïef
Dat de makers van de lesbrief het zelf ook allemaal niet echt begrijpen, blijkt ook wel uit het laatste stukje van de lesbrief:

Het plaatsen van hun eindproduct op internet is niet noodzakelijk, maar kan erg leuk zijn voor de leerlingen. Hierbij kan ook gedacht worden aan de schoolwebsite of eventueel het Facebook account van de school.

Ja, laat ze die propagandaboekjes maar online zetten. Eens kijken hoeveel in de groep dan meteen vragen of zij nou ook geld krijgen als iemand anders hun uitwerkingen download zonder hun toestemming.

Conclusie
Een nuttige lesbrief in het kader van Mediawijsheid. Maar niet als je doel is om leerlingen echt meer zicht te geven op de uitdagingen rond auteursrecht.

Deel dit bericht:
dec 192014
 

Schermafdruk 2014-12-19 05.47.11Tja, wat kun je als bedrijf anders. Als er een storm van kritiek losbarst omdat “iedereen” het met je oneens is als je iets doet waar ze je eerst zelf toestemming voor gegeven hebben? Dan kún je stug door gaan, maar uiteindelijk is dat ook niet goed voor de zaken. Of het nou zo is dat je klanten het bij het verkeerde eind hebben of niet, dat maakt niet uit, er zijn mensen die er vanuit gaan dat klanten het nooit bij het verkeerde eind hebben. Ze zijn immers klant. En zo ook Flickr, ze stoppen met het gebruik van de foto’s met Creative Commons licentie als onderdeel van hun Wall Art dienst.

Ik vrees alleen dat Flickr het hoe dan ook bij een groot deel van die “klanten” niet goed kan doen. Het is een beetje de Microsoft van de fotodiensten geworden, waar het eerst een Apple was. Balen, want als ze geen goede bronnen van inkomsten blijven vinden dan gaat de dienst hoe dan ook een keer uit de lucht. En als klant sinds 2005 met meer dan 20.000 foto’s in mijn archief (maar voor de helft openbaar) zou ik daar niet zo blij mee zijn.

Deel dit bericht:
dec 142014
 

Flickr_CCIk wil, het is zondagmiddag nog even weekend, toch nog even een wat oudere post/issue oprakelen: het gebruik van Flickr van foto’s die op Flickr staan met een Creative Commons licentie die commercieel gebruik door anderen toestaan. Flickr wil precies dat gaan doen: die foto’s commercieel hergebruiken en (o jee!) nee, daar krijgen de makers van die foto’s dan geen geld voor.

Technisch, formeel, juridisch, zelfs in de geest van de wet, absoluut toegestaan, legaal, sterker nog: het is de bedoeling dat dit kan.
Maar…als me iets duidelijk geworden is uit de reacties, dan is het wel dat het voor veel gebruikers van die licenties of van Flickr en vergelijkbare sites gewoon absoluut niet duidelijk is dat dit zo is.

Ik wil een aantal (delen) van de reacties op een van de sites die er over schreef, laten zien als illustratie van de meningen. Daarbij gaat het mij niet om de vraag of Jantje of Pietje het bij het rechte eind heeft, het gaat om de illustratie van gevoelens en meningen:
Lees verder….

Deel dit bericht:
nov 302014
 

flickr_CC_1Ja hoor, het is weer eens zover: een grote, boze, slechte, commerciële partij (Yahoo! / Flickr) heeft weer eens iets gedaan waar *iedereen* meteen moord en brand over moet schreeuwen.

Terwijl wat ze doen, niet illegaal is, integendeel, het is gewoon precies zoals het de bedoeling was. Alleen de mensen die er zich nu over opwinden zijn van mening dat het dan toch fout is.

Waar gaat het allemaal over?
Flickr heeft het idee opgevat om foto’s van hun klanten te gebruiken als bronmaterialen voor hun dienst waarbij je die foto’s op canvas kunt laten afdrukken zodat je ze aan de muur kan hangen.
In sommige gevallen betalen ze de fotografen daarvoor, in andere gevallen krijgt de fotograaf er geen cent voor.

Ik formuleer het met nadruk even zo, zodat je het bloed al kunt gaan laten koken. “Wat?!”, “Schandalig?!”, “Zo’n commercieel bedrijf dat zomaar geld durft te gaan verdienen met *mijn* foto’s?!”, “Altijd al geweten dat het slecht ging met Flickr nadat ze aan Yahoo! verkocht waren, maar dit bewijst het nog maar eens!”.

Zucht. Nee, helemaal geen schande. Flickr kiest handmatig foto’s uit die ze heel goed vinden en waarbij mensen “alle rechten voorbehouden” of een CC-licentie die alleen niet-commercieel gebruik toestaat bevat, en die fotografen bieden ze een deel van de opbrengst (51%).
Alle andere foto’s, die ze zónder financiële compensatie gebruiken, hebben een CC-licentie die commercieel gebruik gewoon toestaat.

Maar voor een aantal mensen is dat onverteerbaar:

As a photographer, I now have to choose whether to prevent people from using my photos, or prevent Yahoo from selling them. I can’t have both.
I want people to use my photos. That’s why I take them. I want that usage to be unencumbered. That’s why I chose a Creative Commons license. Some of the publications and businesses that use my photos make no money at all. Others make a little something. I don’t care either way. That’s why I chose a Commercial Attribution license. The license makes my work available to all publications and products, whether commercial or non-commercial. Fine with me.
But Yahoo selling the stuff? Cheesy, desperate, and not at all fine with me. I pay for a Flickr Pro account, and am happy to do so. That’s how Yahoo is supposed to make money from my hobby. (bron)

of:

And I stand by my conviction that creating a licence which enables just anyone to make money from anyone’s photos without a shred of compensation save for all the glorious “exposure” was a silly move – hinting of some carried over communism. (bron)

en:

This feels like a “net neutrality” issue. It’s objectionable because Yahoo! is the custodian of our art. They host my art and keep it safe; I entrust my art and pay them money. This new role and relationship adds money motives that could be in conflict with Yahoo’s “fiduciary duty” to me. It muddies waters that should be clean and transparent.

Waarom is er zo van moet zuchten?
Ik denk deels ook wel omdat het een issue is dat niet nieuw is. Ook in het onderwijs heb je zulke heftige gevoelens als het gaat om hergebruik van materiaal dat mensen als “van hen” zien. Docenten die een reader gemaakt hebben, filmpjes, stukjes uitleg etc.
Daarbij dan vergetend dat zij ook vaak gebruik maken van materiaal van anderen. Dan maakt het ze eigenlijk niet uit of dat van een amateur is of van iemand die daar zijn boterham mee verdiend. Maar als zij hun materiaal op hun beurt beschikbaar moeten stellen, dan maakt het opeens wel uit: niet een docent van de concurrent om de hoek, niet die commerciële uitgever die het gebruikt om geld mee te verdienen.
Lees verder….

Deel dit bericht:
jul 072014
 

Adblock Mijn eerste reflex reactie bij het lezen van het bericht op Emerce vanochtend was “zucht”. Leren bedrijven het dan nooit? dacht ik er achteraan.

De titel geeft de samenvatting: een aantal Duitse mediabedrijven hebben aangegeven dat ze Eyeo GmbH, het bedrijf achter Adblock Plus, gaan dagvaarden/ hebben gedagvaard (het bedrijf geeft aan dat ze de dagvaarding nog niet binnen hebben). Waarom? Vanwege de plugin Adblock Plus waarmee je als gebruiker het bezoek aan veel websites tenminste dragelijk kunt maken. De plugin filtert namelijk de meeste advertenties uit de pagina’s. En ik kan zeggen dat dat een genot is.

Natuurlijk, er is het nodige te bediscussiëren bij de rechter. Daar kwam de zucht vandaan, maar zo aan het einde van de dag zie ik het wat genuanceerder. Kijk, de zucht te maken met het gegeven dat ik die advertenties niet wil zien. Punt. Ja, maar zeggen mensen dan: dat is de enige manier waarop de site-eigenaren de kosten van het aanbieden van de content kunnen dekken. Anders moet je op een andere manier betalen voor die content die je ‘gratis’ leest.
Helder. Duidelijk punt ook. Maar….als ik me hoogstens erger aan die advertenties, de kans bijna 0,0% is dat ik er op klik, de site mogelijk links laat liggen vanwege de indringende banners…dan levert dat de aanbieder van die advertenties ook geen geld op. Het aantal keren dat ik voor mij niet relevante advertenties te zien krijg is vele maar dan ook vele malen groter dan het aantal keer dat ik advertenties zie die wél enigszins relevant (voor mij, op dat moment) zijn.

Inderdaad, is ook zo bij tijdschriften, de krant en andere traditionele media. Maar dat zijn media die geen mogelijkheid hebben om alleen voor mij relevante advertenties te tonen. En ook online is dat niet allemaal even gemakkelijk omdat het niet zomaar toegestaan is alles van iedereen te loggen.
Niet gemakkelijk dus voor uitgevers.
Lees verder….

Deel dit bericht:

Tom versus Goliath?

 Gepubliceerd door om 17:21  eBooks, Internet
jun 272014
 

2ehands_ebookEen paar jaar geleden wilde ik een van de twee exemplaren die ik gekocht had van “The Lost Symbol” van Dan  Brown. Lijkt logisch, maar omdat het beide elektronische exemplaren waren, was op dat moment de conclusie dat dat waarschijnlijk niet zou mogen/kunnen.

Zot eigenlijk dat ook hier de auteursrechtelijke bescherming en de beperkingen van de koper/consument zo anders liggen dan bij het fysieke exemplaar (het boek op papier). Dat mag ik uitlenen, weggeven en doorverkopen.

Tomkabinet.nl wil daar verandering in brengen/afdwingen. Daar wordt een platform geboden waarbij gebruikers de mogelijkheid hebben om elektronische boeken aan elkaar door te verkopen. Een business in het grijze gebied omdat het ook hier al snel duidelijk werd dat de uitgevers van mening zijn dat het níet toegestaan is. Zij dreigen nu met juridische stappen.

Het lijkt er op dat de oprichters het op een juridisch gevecht willen laten aankomen. Ik ben benieuwd. Eerlijk gezegd geef ik niet veel voor hun kansen. Maar we zullen het zien.

Deel dit bericht:

Exit voor “embedbelasting”

 Gepubliceerd door om 22:15  Internet
feb 282014
 

buma_stemra

De heffing die auteursrechtenorganisatie Buma/Stemra rekende aan websites die actief zijn in Nederland voor het embedden of linken naar muziek of video’s wordt afgeschaft. Het Europees Hof oordeelde onlangs dat verwijzen naar materiaal, of het embedden, niet strafbaar is. (bron)

Stel: ik laat jou betalen voor iets waarvan de rechter achteraf zegt dat ik jou helemaal niet mocht/kon laten betalen (vooraf zei de rechter van wel). Dan zeg ik “OK, nou hoef je niet meer te betalen, maar het geld dat ik al van je gekregen heb, dat hou ik lekker”. Logisch? Ik neem aan dat dat voor de meeste mensen helemaal niet logisch klinkt. Voor Buma/Stemra blijkbaar wel. Tja. Wellicht moeten die sites zich aanmelden en op de “Ik wil betaald worden” link klikken.

Deel dit bericht: