Belasting betalen en Europa

 Gepubliceerd door om 11:02  Economie
sep 022016
 

BelastingontwijkingHet blijft een raar ding: belasting betalen. Iedereen heeft er een hekel aan, niemand wil het eigenlijk betalen, maar zonder belasting ook geen publieke voorzieningen in een land. Wikipedia geeft een mooi lijstje van zaken die daaronder vallen: het Koninklijk Huis, defensie, politie, rechtspraak, dijken, waterwegen, spoorwegen, het wegennet, sociale zekerheid, bijstand, zorg, onderwijs, kunst en cultuur.

Belastingontduiken is niet toegestaan, belastingontwijken is dat formeel wel. Bij ontwijken van de belasting gaat het er namelijk om dat je de bestaande wetten zo goed mogelijk inzet om zo weinig mogelijk belasting te betalen. Grote bedrijven en rijke mensen zijn daar heel goed in. Logisch, zij kunnen immers specialisten inhuren die weliswaar ook niet goedkoop zijn, maar die hun kosten terug verdienen doordat de belasting die zo bespaard wordt veel meer is.

Bij een bedrijf dat heel erg veel geld verdiend, zoals Apple, gaat het om heel veel belasting. Dat bleek deze week maar weer eens. En het bleek ook maar weer eens dat grote bedrijven individuele landen gewoon tegen elkaar uitspelen als het gaat om het bieden van belastingregels die voor die bedrijven zo gunstig mogelijk zijn. Een paar berichten:

29 augustus: “Silicon Valley waarschuwt Rutte voor ongunstig belastingklimaat

Verrassende woordkeuze als je bedenkt dat Nederland juist gezien wordt als heel vriendelijk voor bedrijven die belasting willen ontwijken:

Maar een dag later toch weer niet zo heel verrassend qua timing:

30 augustus: “Apple krijgt naheffing van 13 miljard euro

Dit was geen naheffing van één land aan Apple, maar van de Europese Unie, die gekeken had naar de belastingregels zoals die in Ierland gelden en de wijze waarop Apple die daar gebruikt heeft om het betalen van belasting te ontwijken. Een discutabele naheffing, omdat ontwijking immers niet illegaal is, en omdat het hier niet om Ierland zelf gaat. Dat land is zelfs ongelukkig met de naheffing, want stel je voor dat Apple haar dreigementen waar maakt en uit het land vertrekt. Dat kunnen ook zij zich niet veroorloven.

Apple was natuurlijk niet blij met die extra rekening:

Tim Cook says EU tax ruling is ‘total political crap’

Het is (gelukkig) niet zo verrassend dat die open brief en dan met name de “feiten” die daar in staan over hoeveel belasting Apple dan wel of niet betaald ook door mensen die er verstand van hebben weerlegd wordt:

31 augustus: “A Tax Expert Takes Tim Cook’s EU Letter Apart Point By Point

Ik kan me wel wat voorstellen bij de verontwaardiging bij Apple. Los van het gegeven dat geen enkel bedrijf blij zal zijn met een extra kostenpost van 13 miljard euro. Is toch geld dat je anders kunt gebruiken.
Maar het laat ook wel zien dat belastingregels niet iets zijn die je aan individuele landen over kunt laten. Waarom niet? Omdat veel landen, Ierland en Nederland zeker, simpelweg te klein zijn en een te zwakke onderhandelingspositie hebben in dit soort zaken. Dat moet internationaal afgestemd worden, minimaal op Europees niveau dus. Of de huidige EU daar geschikt voor is, dat is een tweede vraag, maar dat landen als Nederland met anderen moeten samenwerken, ook op zaken als nationale belastingwetgeving lijkt mij afgelopen week nog maar weer eens duidelijk gemaakt.

Deel dit bericht:
jul 022013
 

kwaliteit_breedband_internet_europa Natuurlijk is dit helemaal de verkeerde kop voor een bericht over dit onderzoek. Ik had moeten schrijven: “Consument krijgt vaak niet de beloofde breedband-snelheden” of “Breedbandinternet is nog steeds niet altijd zo snel dan beloofd!”. Maar dat zouden koppen zijn die simpelweg geen recht doen aan dit (volgens mij) erg gedegen onderzoek naar de feitelijke bandbreedte die consumenten in Europa krijgen bij drie verschillende technologieën: xDSL (ADSL, ADSL2 etc.), Kabel (o.a. UPC, Ziggo) en FTTx (glasvezel).

Want dat het een gedegen onderzoek was blijkt wel als je het lijvige rapport leest dan vind je daar o.a. ook een uitvoerige beschrijving van de gebruikte onderzoeksmethode. Hier is niet zomaar wat data verzameld of wat vragenlijstjes uitgezet, hier is een gedegen meting uitgevoerd.
En natuurlijk zijn er wel partijen die een stuk blijer zullen zijn met de resultaten dan anderen. Zo blijkt dat de werkelijke downloadsnelheden van kabel in vergelijking met hun geadverteerde snelheid betrouwbaarder zijn dan die van xDSL en FTTx. Gemiddeld haalt kabel 91,4% van de geadverteerde snelheid versus 63,3% voor xDSL en 84,4% bij FTTx. De glasvezelaanbieders zullen kunnen claimen dat zij gemiddeld de hoogste snelheid leveren (41,01 Mbps) al blijft de kabel (33,10 Mbps) daar niet ver achter zeker in vergelijking met xDSL (7,2 Mbps!). Bij de gemiddelde uploadsnelheden wint glasvezel (19,8 Mbps) het echter dik van kabel (3,68 Mbps) en xDSL (0,69 Mbps).

Natuurlijk zegt dit niets over wat iemand individueel op een specifieke locatie in (in dit geval) Nederland voor elkaar krijgt. Iedereen kent wel iemand die topsnelheden behaalt of die juist altijd een trage internetverbinding heeft bij een van de drie technologieën. Duidelijk is ook dat een heroverweging van mijn SURFsnel ADSL-verbinding, zeker nu InterNLnet hem niet eens meer in hun aanbod heeft staan en http://surfsneladsl.nl doorverwijst naar een algemene pagina, geen gek idee is.

Deel dit bericht:
jun 282013
 

HP2175 Soms komen er berichten voorbij die ik alleen met verbijstering kan lezen. Zoals het bericht op PC World. Want het geeft blijk van zo’n misvormt wereldbeeld, zo’n arrogantie ook bij bepaalde groeperingen, dat ik er met mijn hoofd bijna niet bij kan dat wij via onze wetgeving dat allemaal ook nog goed vinden ook.

Waar gaat het over? Het bericht gaat over een zaak die een groep, VG Wort aangespannen had tegen de autoriteiten in Duitsland. Die zaak was voorgelegd aan het Europese Hof van Justitie. VG Wort wilde namelijk dat Duitsland bij Canon, Epson, Fujitsu, Hewlett-Packard, Kyocera en Xerox zou gaan opvragen welke en hoeveel printers die bedrijven sinds 2001 verkocht hadden. Doel was om te bepalen hoeveel die bedrijven moesten betalen aan compensatie voor inbreuk op het auteursrecht van de auteurs die door VG Wort vertegenwoordigd worden.
Ook in Duitsland is een kopie voor eigen gebruik/studie toegestaan, maar de wetgever gaat er daarbij wel vanuit dat de auteursrechthebbende een eerlijke vergoeding krijgt voor die inbreuk. Inderdaad, zoiets als de thuiskopieheffing op CD en tegenwoordig ook iPads en andere vergelijkbare apparaten. Zo’n heffing die een hele groep gebruikers extra belast op basis van wat ze statistisch gezien met het apparaat zouden kunnen doen: we berekenen dat x% van de printers gebruikt wordt om kopieën te maken van auteursrechtelijk beschermd werd en willen daar dus y miljoen euro voor ontvangen. Hoe die x% en y miljoen dan berekend worden? Tja, dat is aan duurbetaalde juristen om te verzinnen. En als jij zelf het niet in je hoofd zou halen om een boek (van een van de vertegenwoordigde auteurs) te printen op je printer? Pech gehad, je betaald net zoveel mee als de rest (omdat de printerfabrikant die kosten doorbelast).

Gelukkig ging het hof niet helemaal mee in de eis, d.w.z. het bericht vermeldt niet dat ze de betreffende data moeten aanleveren. Het staat Duitsland vrij om zelf een systeem in het leven te roepen dat voor die compensatie zorgt. Maar dat de auteurs recht hebben op een compensatie staat vast volgens het hof.

Begrijp me niet verkeerd. Ja, natuurlijk moet een auteur een vergoeding krijgen voor het werk dat hij/zij produceert. Dat gebeurt ook, namelijk als er een boek verkocht wordt, op papier of elektronisch. En daar moet het verhaal stoppen. Anders moeten we ook een extra heffing instellen voor gezinnen met kinderen zodat auteurs van kinderboeken gecompenseerd kunnen worden. Immers, als die ouders het boek aan de kinderen voorlezen, dan staat dat gelijk aan het voordragen van het werk en daar moeten ze toch zeker voor gecompenseerd worden?

Deel dit bericht:

Europees gevecht over kopieerheffing

 Gepubliceerd door om 22:25  Media
jan 112010
 

Talks in Brussels to streamline so-called private copying levies yesterday (7 January) reached a standstill when collecting societies and global ICT companies could not agree on bringing the levies up to speed with the demands of digital reproduction. An EU stakeholder platform on private copying levies has been ongoing since July 2008. On Thursday, collecting societies, industry representatives and consumer organisations failed to find common ground on which products should have copyright levies and how they should be priced. (bron)

Oorspronkelijk was de titel van dit bericht “hoe vaak wil je me laten betalen om naar één liedje te laten luisteren?”. Maar dat leek zo veel op exact het tegenovergestelde van “Ook “Google Me” wil mijn geld niet – ik mag alleen gratis kijken” en dat zou dan ook weer zo inconsequent lijken, dus dat heb ik maar niet gedaan.

Hoe dan ook, de partijen zijn er niet uitgekomen in Brussel bij de gesprekken over de thuiskopieheffing. Je weet wel, dat is het bedrag dat wij allemaal betalen op lege videobanden (als je die nog koopt), CD’s en DVD’s zodat die arme muzikanten en artiesten een vergoeding krijgen voor alle kopieën die we maken van hun beschermde werken.
Het is een gevecht dat in Nederland al een paar jaar loopt, al in 2005 vroeg de Stichting Onderhandelingen Thuiskopievergoeding (SONT) om geld (max 25 euro per MP3-speler) maar tot nu toe heeft de minister zijn poot stijf gehouden en tot 2013 komt er geen heffing in Nederland.
Niet dat we daar alleen maar voordeel van hebben, want het wisselgeld is dat er bijvoorbeeld een verbod op downloaden zit aan te komen. Nu snap ik dat laatste ook wel weer, maar bij gebrek aan daadwerkelijke alternatieven is dat ook een doodlopende weg.

Voor mij blijft het in ieder geval een onverklaarbaar concept, de thuiskopieheffing. Ik betaal op alle media die ik koop een opslag omdat ik daarop mogelijk ooit een kopie plaats van een legaal gekocht liedje of film. Want het is géén heffing tegen downloaden van illegaal aangeboden muziek of film. Die wordt er niet opeens legaal door. Het is een heffing die ik betaal omdat er toevallig op dit moment verschillende technologieën beschikbaar zijn die allemaal een en hetzelfde functie vervullen: zorgen dat ik naar die muziek kan luisteren of die film kan bekijken.
Maar, omdat het formaat waarin de rechthebbenden die muziek of film aan mij aanbieden niet geschikt is voor al die technologieën en die rechthebbenden niet eens de moeite nemen om het voor mij in formaten aan te bieden die voor al die technologieën geschikt zijn moet iedereen extra betalen.

Dat waar ik voor betaal en de functie die door dat product of dienst vervult wordt, worden volledig van elkaar losgekoppeld. Dat is niet alleen funest voor mijn bereidheid om daadwerkelijk te betalen, het is ook funest voor innovatie en marktwerking.
Het wordt dan vergelijkbaar met het betalen van wegenbelasting, accijns op alcohol of sigaretten. Maar dan lijkt me dat we het ook écht een overheidstaak moeten maken. Dan moet de belastingdienst het geld innen, als een soort BTW, de artiesten die het betreft moeten zich inschrijven (zoals elk bedrijf of ZZP-er ook moet) en zij kunnen dan volgens een nog nader te bepalen verdeelsleutel (aantal downloads) geld ontvangen. Maar dan gaan we niet ook nog rekeningrijden invoeren, dus dan moet downloaden en onderling uitwisselen legaal en gratis zijn.
Slecht idee? Dan ook geen verkapte belasting in de vorm van thuiskopieheffing!

Deel dit bericht: