okt 292019
 

Mashable heeft een indrukwekkende korte documentaire gemaakt (embedden ging niet lekker, klik op de afbeelding hierboven om naar de afspeelpagina toe te gaan) . Aan het woord is Sean Corey, een jongeman die eerst zijn toevlucht zocht in Minecraft als manier om te ontsnappen aan de kinderen die hem op school pesten omdat hij anders was dan zij waren (hij heeft een nierziekte). In die wereld kan hij niet alleen gemakkelijk weg komen van de pesters, hij kan ook laten zien dat hij beter is dan de andere kinderen.

De verslaving neemt in het geval van Sean heftige vormen aan, zijn cijfers op school kelderen en als zijn moeder uiteindelijk alle apparaten die hij kan gebruiken om te gamen afneemt krijgt hij zelfs fysieke afkickverschijnselen.

Na een periode in een afkickprogramma waar Sean leerde omgaan met zijn verslaving én het gepest worden, had zijn moeder inmiddels zichzelf ingelezen op het probleem. En in plaats van hem zo ver mogelijk van technologie te houden, besloot ze het vooral ook op een productieve en positieve manier te doen. In dit geval door Sean aan de slag te laten gaan met het programmeren van spellen (in plaats van het alleen spelen ervan).

Het verhaal / de documentaire stopt wat mij betreft een beetje abrupt. Ja, Sean is nu zo te zien happy, maar hij zal ook hier nog wel de nodige uitdagingen tegenkomen. Immers, ook bij programmeren ligt de kans op verslaving op de loer. De vraag is of de technieken die hij in het afkickprogramma geleerd heeft voldoende zijn om hem de balans te laten blijven vinden. Dat het nu niet een activiteit is die vanuit vluchtgedrag maar juist een positieve activiteit is (die hij ook kan delen met zijn moeder) zal daar vast bij helpen.

Deel dit bericht:
okt 282019
 

Er is (weer eens) gedoe rond Call of Duty, en uiteraard in dit geval rond de nieuwste versie Modern Warfare die afgelopen vrijdag beschikbaar kwam.  Het begon met een tweet en nos.nl heeft er een heel achtergrondartikel bij gemaakt.

Waar gaat het om? Om een aantal zaken: allereerst zijn in Call of Duty Modern Warfare de Amerikanen de “goeden” en de Russen de “slechteriken”. Dat is niet alleen in de bewuste missie zo, maar door het hele spel. Ik moet bekennen dat ik daar niet echt wakker van kan liggen. Pak een willekeurige James Bond-film en dan zijn de Britten de goeden en de Chinezen of Russen de slechteriken. Dat kun je propaganda noemen, maar je hebt nou eenmaal slechteriken en goeden nodig in veel van dat soort films. En ja, soms is er ruimte voor nuancering, want natuurlijk is de wereld verre van zwart-wit, hij is meer vele tinten grijs (no pun intended!).

Het tweede issue is ernstiger, dommer wat mij betreft. Al is het aparte dat ik de video die nos.nl linkt van de betreffende missie moest opstarten om te realiseren dat ik die missie al gespeeld had zónder dat ik me bewust was van de controverse.
In de cutscene wordt (zoals je in de video ook kunt zien en horen) verwezen naar de  “Highway of Death“.  Waar deze in het spel in het fictieve “Urzikstan” ligt, ligt de echte in Koeweit. En die in Koweit kreeg die naam na een bombardement niet van de Russen (zoals in het spel gezegd werd gezegd) maar van westerse bommenwerpers onder leiding van de Verenigde Staten.
Zoals gezegd, ik had de link niet gelegd. Nu wel. Maar het is een spel waarbij ik in de tweede missie al een bomauto aanval op Piccadilly Circus voor de kiezen kreeg. Het speelt als een film. Als fictie.

Dit als propaganda betitelen, of als het verdraaien van de geschiedenis gaat me dan wel wat ver. Blijft dat ik het een domme keuze vind. Ik neem niet aan dat Activision dit deed om aandacht te vragen voor die gebeurtenis in 1991. Mogelijk hebben ze de gevoeligheid ervan niet of als laag ingeschat.

Hoe dan ook, eigenlijk vind ik het wel goed. Die boze tweet kan ik niet zo veel mee. De achtergrondinfo via nos.nl is behulpzaam en zorgt ervoor dat meer mensen dan een week geleden weer even nagedacht hebben aan die gebeurtenis in 1991.

Deel dit bericht:
okt 272019
 

Ik ben geen FPS speler. Beetje CS/GO gespeeld en zo, maar de levels die ik daar uitgeprobeerd heb waren vaak wat rondrennen en schieten op alles dat beweegt.
Call of Duty was zo’n spel dat ik nooit zelf gekocht zou hebben. Ik denk niet dat ik €50-€60 voor een “schietspel” zou hebben uitgegeven. Inmiddels heb ik een paar missies (op de gemakkelijkste modus) uitgespeeld en net als bij Shadow of the Tomb Raider geldt: het is grafisch indrukwekkend hoe het spel in elkaar zit.  Veel meer nog dan bij Lara Croft ben je bezig met het om zeep helpen van de “slechteriken”. De missies verschillen onderling qua  opzet, locatie, doel en moeilijkheid.

Lees verder….

Deel dit bericht:

Twitterarchief 26-10-2019

 Gepubliceerd door om 18:27  Gaming, Twitterarchief
okt 262019
 

Deel dit bericht:

Twitterarchief 22-10-2019

 Gepubliceerd door om 23:27  Twitterarchief
okt 222019
 

Deel dit bericht:

Cool: DIY (Halloween) PCB Badge

 Gepubliceerd door om 06:17  attiny, Hardware
okt 222019
 

Deze valt in de categorie “heb ik helaas/zeker zelf geen tijd voor om uit te proberen maar wel super cool” en dus plaats ik hem even:  Bitluni heeft voor Halloween een ontwerp gemaakt van een PCB (een printed circuit board) in de vorm van een The Texas Chain Saw Massacre figuurtje (met een knipoog).

Je kunt hem kopen op zijn Tindie-pagina (dan vind ik hem voor zo’n 20 dollar incl. verzendkosten nog best duur – je moet hem dan zelf nog even in elkar zetten), maar onder de video op YouTube staan de links naar alle onderdelen en de code staat uiteraard op github.
Bitluni maakt gebruik van JLCPCB, een sponsor van zijn bedrijf (en van de opname), ook daar zit je natuurlijk niet persé aan vast.

Zoals gezegd, ik plaats hem vooral als voorbeeld van mooie dingen die je kunt doen met een ATTiny. In dit geval een ATTiny1604 die zo te zien een stuk minder gemakkelijk te krijgen is als een ATTiny85.

Deel dit bericht:

Twitterarchief 21-10-2019

 Gepubliceerd door om 23:27  Twitterarchief
okt 212019
 

Deel dit bericht:

De geschiedenis van Tomb Raider

 Gepubliceerd door om 00:11  Gaming
okt 212019
 

Ik kende Tomb Raider van de films (zowel de oude met Angelina Jolie als de nieuwe met Alicia Vikander) maar ook als spel van “vroeger”. Een spel dat in mijn herinnering vooral frustrerend was qua interface (ik haalde de jumps nooit) en zeker ook als een spel dat heel anders aanvoelde dan Shadow of the Tomb Raider (met de stem van Camilla Luddington), dat ik afgelopen week aan het spelen was op mijn nieuwe desktop. Dus daarom vond ik de video die je hierboven kunt zien interessant om te bekijken. Hij is alweer een jaar oud maar gemaakt door iemand die nog net toegang had tot deze voor nu meest recente versie van de game.

Het is een lange video, maar een interessante weergave van hoe Lara Croft zich als spelkarakter ontwikkeld heeft in de afgelopen 23 jaar. Niet alleen qua graphics maar ook qua gameplay en “wie ze is”. Afgaande op de video is Rise of the Tomb Raider uit 2016 weliswaar al een paar jaar oud maar ook nog de moeite waard om te spelen (mocht ik Shadow of the Tomb Raider uit uitspelen natuurlijk).

Lees verder….

Deel dit bericht: