Zijn wij te nuchter voor Amazon Dash?

 Gepubliceerd door om 22:52  Internet
aug 312016
 

Amazon-DashAmazon Dash is niet nieuw, maar maakt nu dan de oversteek naar deze kant van de oceaan. Nog niet naar Nederland, maar wel al naar het Verenigd Koninkrijk, Duitsland en Oostenrijk.

Voor wie het niet kent: Dash bestaat uit twee hardware-opties. De eerste is wat mij betreft (deels) eigenlijk heel handig. Het is een handige scanner waarmee je de streepjescode van een product (bv een pot jam die leeg is) scant en zo aan je boodschappenlijst toevoegt. Maar…het gaat voor mij persoonlijk dan een beetje mis bij deel twee van de afhandeling: het apparaat gaat er namelijk vanui dat die producten bij Amazon besteld worden (handig toch?). Slim van Amazon, maar het betekent dus wel dat je al je inkopen die je scant bij 1 bedrijf besteld.

De tweede optie, de Dash Button. Dat is een knop die je bv in je voorraadkast bij het wc-papier hangt, of op de vaatwasmachine plakt. Als dat het wc-papier of het wasmiddel op is, hoef je alleen maar op de knop te drukken en er wordt automatisch wc-papier of wasmiddel (of RedBull, Heiniken bier, Durex condooms, Cola, etc.) bijbesteld.

Het artikel op de BBC website maakt ook wel al duidelijk dat de mensen daar zo hun vraagtekens hebben bij die heel belangrijke vraag: zijn we echt zo gemakkelijk ingesteld dat we ons zouden vastleggen op het bestellen van hetzelfde merkproduct steeds bij dezelfde winkel?

En natuurlijk hechten de Britten erg aan hun zelfstandigheid:

And do we like the idea that this brilliant American technology firm will be collecting ever more data about our shopping habits, even if it is doing that to deliver us a better retail experience?
Like it or not, shopping is becoming an on-demand, push-button, instant gratification experience. And, as in so many other areas of our lives, it seems likely that it will be shaped by a US technology company.

Enerzijds kan ik me er wel wat bij voorstellen. Ik doe elke week de boodschappen en er zullen dus heel wat producten zijn die ik elke week of met grote regelmaat steeds van hetzelfde merk bij diezelfde supermarkt haal. Die haal ik echter zelf, die bestel ik niet online, laat ik ook niet bezorgen. Toch is het in de VS aangeslagen en is het aantal knoppen daar al uitgebreid tot zo’n 150 verschillende. Ik denk dat de Britten en de Duitsers een goede test voor Amazon zijn. Daar hebben ze al een winkel (die in Duitsland gaat zich nu ook meer op Nederland richten) en als het z daar lukt, ja dan vrees ik dat we er in Nederland ook gek genoeg voor zijn. We gaan het zien.

Lees verder….

Deel dit bericht:
 Reacties uitgeschakeld voor Zijn wij te nuchter voor Amazon Dash?  Tags: ,
aug 302016
 

EKSTERDrie verschillende koppen boven berichten:

Utrechtse promovendi ontwikkelen succesvolle lesmethode voor schrijfvaardigheid”

Persbericht NRO: Tekster leert basisscholieren beter schrijven

Schrijfvaardigheid van kinderen holt achteruit

En toch gaan ze alle drie over hetzelfde promotieonderzoek van Monica Koster en Renske Bouwer  van het Utrecht Institute of Linguistics OTS. Via de eerste link, van de Universiteit Utrecht kun je het proefschrift zelf ook downloaden. Het tweede bericht, op de site van Pedro De Bruyckere maakte melding van onderstaand filmpje. En de derde kop? Tja, die komt van de site van het Eindhovens Dagblad, maar komt dus ook gewoon voor bij BN DeStem en volgens Google bij o.a. Trouw, Volkskrant en het AD, maar als ik doorklik op die links, dan is het bericht daar niet meer te vinden.

Waarom een bericht over schrijfvaardigheid? Voor een groot deel vanwege de kop op de site van het ED. Toegegeven, die negatieve framing daar zorgde er mede ook voor dat ik het bericht las. En daarna zelf maar ging zoeken naar het onderzoek. Vooral ook omdat de afbeelding bij het bericht: een hand, met een potlood boven een vel lijntjes papier de indruk wekt dat het ging om iets waar al langer discussie over bestaat: hoe belangrijk is het dat kinderen met een pen/potlood leren schrijven op school (versus: typen op een toetsenbord of op een tablet)?

Lees je de andere twee berichten dan wordt al heel snel duidelijk dat “schrijfvaardigheid” hier zich zeker niet beperkt tot het een of het ander. Alleen al het ezelsbruggetje EKSTER (Eerst nadenken, Kiezen en ordenen, Schrijven, Teruglezen, Evalueren, Reviseren) maakt al duidelijk dat zelfs als je “Schrijven” vervangt voor “Typen” (goed, dan is de afkorting niet meer zo mooi), het hier ook echt wel gaat om een vaardigheid die kinderen, leerlingen, volwassen heel hard nodig hebben. En dat maakt dit een relevant onderzoek voor iedereen.

Lees verder….

Deel dit bericht:
aug 262016
 

I/O gebouw in NijmegenEen hogeschool is geen universiteit. Helder. Of we dat moeten willen zijn, daar kun je heel lang over discussiëren. In andere landen is het verschil in naam verdwenen, in praktijk niet helemaal. Nederlandse hogescholen noemen zichzelf in het Engels “University of Applied Sciences”. Duidelijk ook wat mij betreft: het gaat om toegepast onderzoek.

Onderzoek aan een hogeschool is geen hobby van een bestuurder of een docent die in de boeken wil duiken. Het levert, mits goed opgezet en ingebed, wel degelijk een fundamentele bijdrage (grapje: nee, we doen geen fundamenteel onderzoek) aan de beschikbare kennis en het beschikbare onderzoek binnen de verschillende gebieden. Dat is geen belofte, dat is de afgelopen jaren gebleken.

Je bent er echter niet met het simpelweg aanstellen van een paar lectoren binnen een hogeschool. Ook niet als het ervaren mensen zijn die in het bedrijfsleven hun sporen verdiend hebben en een netwerk met zich meebrengen. Een lector zal moeten beschikken over voldoende onderzoekers waarmee onderzoek uitgevoerd kan worden. En die onderzoekers zullen in staat moeten zijn niet alleen onderzoek uit te voeren maar ook het netwerk van het lectoraat op te bouwen, te onderhouden en uit te bouwen. Daarbij zullen ook zij op hun beurt weer ondersteund moeten worden. En of dat in een Centre of Expertise, Centrum voor Innovatief Vakmanschap (mbo) of een Kenniscentrum gebeurt maakt wat mij betreft niet eens zo veel uit. Er moet een goede en duurzame basis en organisatie zijn.

Zo’n netwerk bestaat als het goed is uit partijen in de driehoek: onderzoek – beroepenveld – onderwijs.  Het beroepenveld (het bedrijfsleven of in het geval van een educatieve faculteit: het afnemend onderwijsveld) zal daarbij in veel gevallen de vragen aanleveren op basis waarvan het onderzoek ingericht wordt. Onderzoek aan een hogeschool zal daarnaast nooit los staan van het onderwijs binnen die hogeschool. Resultaten van onderzoek zullen ook inpasbaar moeten zijn in het onderzoek, studenten en docenten zullen bij het onderzoek betrokken moeten worden. En dan nog is het voor individuele lectoraten vaak moeilijk om de eindjes financieel aan elkaar te knopen. Want voor wat betreft de financiering van onderzoek zit er nog een groot verschil tussen universiteiten en hogescholen. En ja, onderzoek kost geld, zowel in uitvoering als in ondersteuning.
Daarbij vind ik het zeker geen probleem dat het beroepenveld (en het onderwijs) mee moeten betalen met onderzoek dat hogescholen uitvoeren. Integendeel. De bereidheid om mee te betalen is immers een goede manier om er voor te zorgen dat het onderzoek ook daadwerkelijk praktijkgericht blijft, met die praktijk verbonden. Maar van de andere kant kun je ook niet van partijen in het beroepenveld verwachten dat zij alle kosten dragen van onderzoek dat in de regel ook voor anderen heel bruikbaar is. En zeker als er uitgegaan wordt van de open access gedachte waarbij de resultaten van het onderzoek vrij met anderen gedeeld worden, zou je verwachten dat de initiatiefnemers van het onderzoek ook financieel gesteund worden uit gemeenschappelijke gelden.

Het is daarom dan ook niet vreemd dat de roep bestaat en blijft bestaan voor het structureel financieel ondersteunen van onderzoek binnen hogescholen. Dat is geen linkse hobby, dat is het gebruik van gezond verstand. Dat is verstandig investeren in de toekomst.

p.s. voor de duidelijkheid: zoals alles op dit weblog, is ook bovenstaand bericht geschreven op persoonlijke titel.

Directe aanleiding voor dit bericht:

Deel dit bericht:

Some are more equal than others

 Gepubliceerd door om 09:44  Internet
aug 242016
 

dave_blogThe internet owes a lot to Dave Winer. After all, he is one of the people that stood at the base of RSS, something I personally learned about when he later pioneered podcasting (together with Adam Curry) by allowing for files to be referenced in the XML of an RSS feed. Through the years he has been criticized by many for his opinions, while he has always been fighting for an open internet.

That doesn’t mean he is without his flaws himself though. And this blogpost kind of hit a wrong nerve. After reading about his thoughts on Gawker and the Open Web, then about Blogs and Wikis and them being about people. I found the post he wrote about the .blog TLD owned by his “friend Matt Mullenweg and Automattic” and how good it was that they allow people to run other tools on that domain. He already has a .blog domain, the post is being hosted at dave.blog.

Cool, I thought. I want one of those of my own, pierre.blog would be cool, I though. So I tried to find where to register a .blog domain. I ended up at this page with info. It turns out I have to wait. On August 18, the period where trademark owners could apply started. Then on 2 November the landrush period will start. That is a period where anyone can grab a domain name, first come first serve, if there is no trademark on the name. Then on 21 November it would be available to all. Now, I don’t believe “dave” is a trademark, so Dave Winer could not have applied for a .blog domain through the regular channels yet. So, he has his friend to thank for that.

If I, as a regular blogger want to join the queue, it is going to cost me a bit more: €100,220 Early Application (€100,000 registration + €220 application fee) to be precise. And for all the Dutch readers: that is 100 thousand euros registration fee. But it is risk-free: They can’t guarantee I’ll get the domain, but if I don’t get it, They’ll refund my payment in full.

So to me, the .blog TLD is not really an example of how the internet is still open. It still is a place where the corporations rule, they did so back in the day when only corporations could register .nl domains, they still do so now.

Deel dit bericht:
 Reacties uitgeschakeld voor Some are more equal than others  Tags: