Zoekresultaten : tomb raider

Even bezig: Tomb Raider (2013)

 Gepubliceerd door om 21:32  Gaming
mrt 292020
 

Nadat ik eerst Shadow of The Tomb Raider (deel 3) en daarna pas Rise of The Tomb Raider (deel 2) kon ik het aanbod om (tijdelijk gratis) heet eerste deel in de trilogie uit 2013 ook nog te spelen niet weerstaan. De graphics zijn een stuk gedateerder, Lara is (logisch) een stuk jonger, meer “kind” (okay, hoe leg ik dat uit zonder dat dat heel fout klinkt? In deel 3 is het een volwassen vrouw, een bikkelharde vrouw, nu is het nog een kind, maakt de eerste keer mee dat ze iemand moet doden, heeft nog lang niet het gevoel dat ze een echte “Croft” is). Ik ben pas ongeveer halverwege, dus heb nog wel even te gaan. Omdat ik nu tijdens werkdagen zó ontzettend veel achter een beeldscherm zit heb ik ook niet veel behoefte om er door de week ’s avonds veel tijd aan te besteden. Maar in het weekend kan het wel.
Deze eerste uitgave is zeker niet “braver” dan de andere overigens, ik heb Lara al op heel veel gruwelijke manieren zien dood gaan. Steeds weer opnieuw.

https://twitter.com/PeterMcAllister/status/1244188042686083074

 Reacties uitgeschakeld voor Even bezig: Tomb Raider (2013)  Tags:

Gespeeld: Rise of the Tomb Raider

 Gepubliceerd door om 16:48  Gaming
jan 122020
 

Zoals ik in deze blogpost schreef: Rise of the Tomb Raider is de voorganger van Shadow of the Tomb Raider. Ik heb ze eigenlijk dus in “verkeerde volgorde” gespeeld omdat ik eerst Shadow en toen pas Rise gespeeld heb. De reden? Shadow of the Tomb Raider werd aangeprezen vanwege zijn goede graphics, en dat was ook zo. Rise of the Tomb Raider moet het nog zónder RTX doen en in de hoge kwaliteitsinstelling had mijn nieuwe PC er vreemd genoeg af en toe nogal moeite mee. Dus op dat vlak blijft de oude versie wat achter bij de nieuwste versie. Al is het zeker niet zo alsof je een oude game zit te spelen.

(** ik zal Rise of the Tom Raider verder afkorten tot Rise en de andere tot Shadow, dat scheelt wat tekst)

Ook niet zo voor wat betreft het verhaal. Dat is in Rise zeker zo sterk als in Shadow. Ook nu heb ik me op de hoofd verhaallijn geconcentreerd, al moet ik zeggen dat de Baba Yaga missie echt wel een interessant zijstapje is van 1,5-2 uur extra gameplay. De andere side-missions zijn vergelijkbaar met wat ik in Shadow tegen kwam. Leuk, als je echt niets anders te doen hebt, maar daarvoor speel ik het spel niet. De missie waarbij je 4 drones uit de lucht moet schieten (zie dit filmpje, mijn opname is niet gelukt) is grappig, maar niet meer dan dat.
Nee, voor mij zit de uitdaging in het verhaal dat speelt als een film maar dan met puzzels tussendoor en uitdagingen die jij zelf moet zien op te lossen. Soms super frustrerend omdat je met één foute beweging van de pook van de controller Lara helaas weer eens een vreselijke dood tegemoet laat storten, maar uiteindelijk met de beloning van de ontknoping van het verhaal. Betekent dus wel: zorg dat je zo min mogelijk hulp online zoekt en vermijd de forums met spoilers en uitleg!

Dus ik zal je hier ook niets over het verhaal vertellen. Is ook helemaal niet relevant voor dit bericht.

Ook het doorspelen van de hoofdverhaallijn zónder alle caches gevonden te hebben, zonder alle optionele challenges ben je al heel wat uren kwijt en ben je ook dan nog niet aan het einde van de mogelijkheden. Via het hoofdmenu kun je kiezen uit een aantal opties, zoals het spelen van “Blood Ties” en “Lara’s Nightmare” of een aantal “Expeditions”. De VR-toevoeging is daarbij te missen heb ik begrepen, de enige verhalen die ik daarover gezien heb hadden betrekking op hoe snel mensen misselijk werden. Ik had zelf de HP Mixed Reality set op dat moment al niet meer in huis. Maar deze opties ga ik nog op mijn gemak even uitproberen.

Ook nu heb ik het spel op het laagste moeilijkheidsniveau uitgespeeld. Daar heb ik geen last van gehad. De puzzels bleven leuk genoeg, er waren de nodige scenario’s waarbij de vijanden ook dan dodelijk genoeg waren, stealth kills, niet meteen vol er op uit gaan, voldoende alle spullen onderweg zoeken bleef ook nu het devies. Al met al dus een aanrader, zeker voor de €6,57 die ik er voor betaald heb in de Steam uitverkoop. Volgorde van spelen maakt niet uit. Heb je ze beiden nog niet gespeeld, doe dan Rise eerst en daarna Shadow. Heb je Shadow al gespeeld en vond je het de moeite waard, dan geldt dat ook voor Rise.

Shadow of the Tomb Raider – slot

 Gepubliceerd door om 08:01  Algemeen, Gaming
jan 032020
 

LET OP! (lichte) SPOILERS IN BOVENSTAANDE VIDEO!

Het laatste gevecht met Dominguez kostte me veel meer replays dan me lief was, het was een nogal frustrerend gevecht ook waarbij de controller soms letterlijk door de kamer heen vloog, maar ik heb het uiteindelijk overleefd (ik speel ook hier op de laagste moeilijkheidsgraad, dus het zou eigenlijk niet zo moeilijk moeten zijn).

Het doorlopen van de hoofd verhaallijn betekent ook hier niet dat je niet meer verder mag spelen. Je kunt de kaart met alle plekken waar je al een keer eerder was nog gewoon bekijken en op die manier alle puzzels die je nog niet opgelost hebt en alle side-missions die je nog niet uitgevoerd hebt alsnog uitspelen. Shadow of the Tomb Raider beschikt over “fast travel” waarbij je van base station naar base station kunt teleporteren zonder een half uur door de game heen te rennen.
Lees verder….

jan 022020
 

Zoals ik gisteren al aangaf wilde ik Shadow of the Tomb Raider, dat ik nog niet uitgespeeld had, een nieuwe kans geven en dan mét controller in plaats van met muis en toetsenbord. Dus geprobeerd het verhaal weer op te pakken.

Ik moet zeggen dat ik alweer weet waarom ik afhaakte, ik moet inmiddels als voor de derde keer in korte tijd een stealth missie doen waarbij ik voorbij een (vooraf onbekend aantal) mannen van Trinity moet sluipen. Die levels zien er ongeveer allemaal gelijk uit, duren vooral lang als je nét niet op de juiste plek staat te wachten totdat er iemand voorbij komt en als je je vergist en er meer dan bv 2 mannen over zijn (ik heb nog niet gezien dat er andere vrouwen waren waar Lara mee moest vechten of die voor de slechterik werkten) dan ga je onherroepelijk dood omdat zij nu wél zware geweren bij zich hebben en Lara niet. Dat was anders na onderstaande scene:

Toen maakte Lara in de cutscene niet alleen korte metten met de tegenstander (die al op de grond lag!), iets waarbij ik in Call of Duty mogelijk nog de keuze gehad zou hebben (laten leven of niet), maar neemt dan wel zijn wapen op en dat kun je dan tijdelijk ook gebruiken om korte metten te maken van alles en iedereen die in de buurt is.

Natuurlijk is het bij de meeste spellen zo dat je op verschillende momenten verschillende attributen en abilities (vaardigheden) ter beschikking hebt, maar een balans is nodig om mij als speler te behouden. Net als variatie in opdrachten en puzzels. En ook 18+ spel kan wat mij betreft té donker en te gewelddadig zijn. Toch realiseer ik me ook dat ik in Star Wars: Jedi Fallen Order, ontelbaar vele Stormtroopers (en alle varianten daarop) én ‘dieren’ (vreemde wezens die op de verschillende planteten woonden en me aanvielen) om zeep geholpen heb. Bij de wezens ging dat meestal gepaard met het in stukken snijden ervan met je lichtzwaard. Mogelijk maakt het hier toch uit dat het menselijk uitziende ‘vijanden’ zijn en kun je je dan bij de manier van doden (zoals ook in het filmpje hierboven waarbij het niet eens echt te zien is) meer voorstellen. Maar goed, ik ga nog even wat stealth kills proberen uit te voeren…

De geschiedenis van Tomb Raider

 Gepubliceerd door om 00:11  Gaming
okt 212019
 

Ik kende Tomb Raider van de films (zowel de oude met Angelina Jolie als de nieuwe met Alicia Vikander) maar ook als spel van “vroeger”. Een spel dat in mijn herinnering vooral frustrerend was qua interface (ik haalde de jumps nooit) en zeker ook als een spel dat heel anders aanvoelde dan Shadow of the Tomb Raider (met de stem van Camilla Luddington), dat ik afgelopen week aan het spelen was op mijn nieuwe desktop. Dus daarom vond ik de video die je hierboven kunt zien interessant om te bekijken. Hij is alweer een jaar oud maar gemaakt door iemand die nog net toegang had tot deze voor nu meest recente versie van de game.

Het is een lange video, maar een interessante weergave van hoe Lara Croft zich als spelkarakter ontwikkeld heeft in de afgelopen 23 jaar. Niet alleen qua graphics maar ook qua gameplay en “wie ze is”. Afgaande op de video is Rise of the Tomb Raider uit 2016 weliswaar al een paar jaar oud maar ook nog de moeite waard om te spelen (mocht ik Shadow of the Tomb Raider uit uitspelen natuurlijk).

Lees verder….

Aan het spelen: Horizon Zero Dawn

 Gepubliceerd door om 13:56  Gaming
jul 252020
 

Een jaar of drie nadat “de rest van de wereld” met het spel kennis gemaakt heeft, ben ik nu ook eindelijk begonnen aan Horizon Zero Dawn (wat er al niet allemaal kan gebeuren als er opeens wél een PlayStation 4 in huis is).

Ik ben op dit moment (25 juli 2020) zo’n 26 uur onderweg en heb bijna 25% van de verschillende missies op normale moeilijkheidsgraad volbracht. Belangrijkste verschil met alle andere spellen die ik tot nu toe gespeeld heb? Dit is een echt “open world” spel. Na de eerste paar missies / uren spelen wordt je als het ware in de grote wereld vrij gelaten. Het is aan jou om te bepalen welke missies je wanneer, in welke volgorde uitvoert. Heel fijn daarbij is dat je de ene missie even kunt laten pauzeren om dan verder te gaan met een andere. Vaak bestaan de missies uit meerdere deelstappen, daarbij moet je van tijd tot tijd grote afstanden reizen. Dat kan met fast travel via kampvuren, maar je kunt ook gewoon lopen of een van de machines hacken zodat je er op kunt gaan zitten. Beiden hebben voordelen: loop je dan kun je ondertussen gemakkelijk grondstoffen oprapen, jagen op klein wild (nodig als je de “pouches” voor het dragen van resources, potions, wapens etc. wilt uitbreiden). Ga je op een Strider zitten dan kom je een stuk sneller voorbij en kun je van tijd tot tijd ook snel langs gevaarlijke machines rennen. En omdat de Strider ook vijanden aanvalt, is het soms een extra hulpmiddel in de strijd.

Lees verder….

Sterkte vrouwen in games

 Gepubliceerd door om 23:50  Gaming, Twitterarchief
jul 212020
 

Voor wie ze niet kent:

  • Lara Croft (Tomb Raider) De foto’s op Wikipedia doen haar geen recht, zie ook deze berichten, ik speelde de recentste trilogie getiteld Tomb Raider, Rise of the Tomb Raider en Shadow of the Tomb Raider.
  • Jodie Holmes (Beyond: Two Souls), prachtig vertolkt door Ellen Page, zie ook dit bericht
  • Ellie (The Last of Us 1 en 2), zie ook dit bericht
  • Abby Anderson (The Last of Us 2) – ik had géén hekel aan haar!
  • Amanda Ripley (Alien: Isolation) – heb ik nog niet over geschreven, ook nog niet helemaal uitgespeeld omdat de PS4 op bezoek kwam.
  • Aloy (Horizon Zero Dawn) – ik ben nog bezig, inmiddels ruim 10 uur onderweg dus nog even te gaan.
  • Senua (Hellblade: Senua’s Sacrifice) – ik vond de puzzels niet leuk, de sfeer ook nog niet echt. De uitzondering binnen het rijtje.

Allemaal krachtige, sterke vrouwen/meisjes als hoofdrolspeler. Nou moet je daar ook weer niet teveel achter zoeken want Star Wars: Jedi Fallen Order heb ik ook in een minimum aantal dagen uitgespeeld. Bij Detroit: Become Human was een aantal van de hoofdrolspelers een man. En Call of Duty Modern Warfare was ook voornamelijk opgezet rond mannelijke hoofdpersonen.

Laat ik het dan anders stellen: een game hoeft van mij niet persé een vrouwelijke hoofdrolspeler te hebben, maar mocht iemand me ooit vragen om 3 of meer games te noemen met een vrouw in de hoofdrol, dan zou ik die op basis van dit lijstje van 9 games zonder moeite moeten kunnen opnoemen.
Zijn ze gemiddeld van betere kwaliteit? Daar zou ik (door het beschikbaar zijn van top-games met mannen als hoofdrolspeler) nog geen antwoord op durven geven.

 

Gespeeld: The Last of Us Part 2

 Gepubliceerd door om 09:18  Gaming
jul 192020
 

Toen ik “BEYOND: Two Souls” had uitgespeeld beschreef ik het als het “beleven” van het spel. Waarom dan nu niet? Het zegt eigenlijk meer over mijzelf dan over The Last of Us Part 2. Want wat “men” er ook over wil zeggen, ik vond het gewoon een heel goede game en een indringend verhaal. Ik heb in totaal 29 uur en 10 minuten nodig gehad om het spel te doorlopen en daarbij ben ik nog steeds verre van en completionist. Al is dit echt wel een spel waarbij het nodig is om veel van het standaard pad af te wijken, ontzettend veel (vaak lege) lades en kasten open te doen op zoek naar materialen en upgrades.
Net als bij Tomb Raider weet je dat als je wat meer munitie tegen komt, je daarna in een moeilijke situatie terecht gaat komen, maar verder gaat de vergelijking redelijk mank. Lara kan qua diepgang niet tippen aan Ellie of Abby.

Aangezien ik ook deze game op de gemakkelijke stand gespeeld heb, was hij goed te doen. Waarom op de gemakkelijke stand? Als ik zeg dat ik zulke spellen speel voor het verhaal dan klinkt het zoals vroeger die mannen die zeiden dat ze bepaalde bladen niet kochten voor de plaatjes maar voor de verhalen die er in stonden. Laat ik het dan anders formuleren: ik heb The Last of Us Part 2 uitgespeeld zonder hulp, dus zonder online op zoek te (moeten) gaan naar walk-throughs, tips over waar codes te vinden zijn, strategieën over hoe je bloaters moet aanpakken etc.
Maar ik ben (nog steeds?) iets minder vaardig in het razendsnel met alleen een controller richten en schieten. Speel ik op Windows, dan schakel ik soms bij scenes waarbij het op nauwkeurigheid komt vaak nog even over op het gebruik van de muis om te richten, dan kan op een Playstation 4 niet.
Als ik wat meer tijd heb om te richten, dan hoef ik niet elke 2 minuten een save-point te laden omdat ik dood ben. En kan ik meer tijd besteden aan het oplossen van de andere uitdagingen van het spel.

Goed, de game zelf dan. Die blijkt nogal wat negatieve aandacht te trekken.

Lees verder….

jan 162020
 

Ik kreeg onlangs al “commentaar” over het niet “af maken” van spellen, d.w.z. dat ik na het uitspelen van de hoofdverhaallijn tot nu toe altijd tamelijk snel geen zin meer had om de resterende side-quests, challenge tombs, relics, documents, murals, coin cashes etc. uit te spelen. Sorry hoor.

Maar vandaag dan toch maar eens een keer gedaan. Bij Rise of the Tomb Raider lijkt de challenge “Croft Manor” eigenlijk vooral toegevoegd om ook een VR onderdeel aan het spel toe te voegen. Nou die VR-bril is niet hier, dus ik heb hem gewoon met de controller uitgespeeld. Lekker suf: er zijn geen vijanden, moeilijke acties, geen zombies, alleen puzzels. In praktijk betekent dit dat je in elke ruimte elk object waar een actie aan vast zit (dan ligt het op als je op de rechter joystick drukt) aan het bekijken bent. Want een groot aantal daarvan heb je nodig om de hoofdopdracht op te lossen: er voor zorgen dat Lara de Manor mag houden.

Heb je dat eenmaal gedaan, dan krijg je als mending dat er nieuwe objecten en documenten toegevoegd zijn. En dan is de enige manier om hem “100%” uit te spelen, gewoon dom elke kamer nogmaals langs gaan, elk kastje kijken of het open kan, ladders op en weer af. Totdat je alle relics, documents en murals gevonden hebt. Yeah…Eenmalig. 😉