Quicknote: HP Sprout Pro

 Gepubliceerd door om 08:41  Hardware, Onderwijs
jan 202016
 

20160120_143648 - kopieDe Sprout Pro van HP (meer info – PDF) is een raar apparaat . Ik kan het eigenlijk niet anders zeggen. En daarmee bedoel ik dat als je hem voor de eerste keer ziet je even moet kijken wát het nou eigenlijk is wat je ziet. Het is een all-in-one PC, d.w.z. dat de computer in het beeldscherm zelf zit (“net als bij een iMac” zouden de Apple fans dan zeggen). Op dat scherm zit een soort kap die er uit ziet als een een bureaulamp. Nou, lampjes zitten er ook daadwerkelijk in, maar daarnaast ook een projector en een camera. Met de projector kun je dingen die je op het beeldscherm ziet voor je op de “mat” projecteren. Maar omgekeerd kun je ook dingen die je daar ziet met de camera op het scherm laten zien, óf als je er een beamer aan hebt hangen, op die beamer. En naar wens kun je de beelden op het beeldscherm en de beelden van de camera naast elkaar weergeven op die beamer.

Betekent dus dat je als docent een verhaal kunt vertellen, bijvoorbeeld over de Romeinen, maar dan een object (verzameling munten was het hier in de demo) kunt hebben, die leg je op de mat en laat je op het scherm zien. Dan kun je ook een foto maken van die munten zodat je de fysieke munten aan de leerlingen kunt rond geven terwijl de afbeelding gewoon beschikbaar blijft op het scherm.20160120_144607_HDR - kopie Maak je gebruik van het los aan te schaffen scan-plateau, dan kun je de Sprout Pro ook gebruiken als 3D-scanner. Je ziet dat op de foto hiernaast. De scanner werkt met zwarte lijnen (weerkaatsen niet maar breken) en verschillende scangangen. Dat betekent dat je een voorwerp bv eerst op zijn linkerkant legt, scant, dan rechtop zet, scant, dan een keer op zijn rechterkant, scant en zo verder.
Na elke scangang zie je het compleet gescande beeld en kun je ook zien wat de scanner nog niet goed heeft kunnen scannen. Je kunt dan zo veel scangangen als dat je nodig hebt toevoegen zodat je de vorm helemaal compleet hebt. Ik heb het me laten demonstreren en het ging super simpel.

Ik denk niet dat het een systeem is om persé in elk klaslokaal te hebben staan, daar is het met zo’n 2.000 euro (compleet met het scanplateau) wat duur voor, maar in een iXperium zou het niet misstaan. Qua gebruikersvriendelijkheid (mits de software ook stabiel blijkt bij veel gebruik) zag het er goed uit.

Deel dit bericht:
jan 202016
 

20160121_063908-1Plotagon is een tool waarmee je leerlingen en studenten aan de slag kunt laten gaan met storytelling in de vorm van animaties. Ik heb een uitgebreide demo van de omgeving gehad gegeven door Klas Holmlund, head of community waarvan je de avatar hier links zien en aan de hand waarvan je hem zeker ook zou herkennen als je hem op straat tegen zou komen.

Plotagon is een omgeving die je gratis kunt downloaden voor PC, MAC, iPhone of iPad en waarbij het resultaat een geanimeerde video is, maar waarbij het verhaal centraal staat. Je begint met het kiezen van een locatie en karakters (die je zelf kunt maken/aanpassen) maar begint dan het verhaal, de dialoog, te typen. De animaties worden dan voor je gemaakt. Daar is de omgeving, van wat ik zo zag, heel goed in. Je kunt emoties kiezen en die worden dan weergegeven. Jij concentreert je op het verhaal, de software maakt er een gelikt uitziende animatie van die je op elk moment in het ontwerpproces kunt afspelen.

Er zit een tekst naar spraak engine in, dus de karakters hebben meteen een stem, maar je kunt ook je eigen teksten inspreken. Doel is om de leerlingen met het verhaal aan de slag te laten gaan, de omgeving richt zich dus niet op het zelf laten vormgeven. Er wordt gewerkt met een abonnementsmodel voor leerkrachten, voor 50 GBP (normaal 70 GBP) per jaar heb je 1 docentaccount en 30 leerlingaccounts. Daarmee kun je de leerlingen de video’s die ze maken ook laten delen in een besloten omgeving voor de klas zodat je ze veilig kunt laten oefenen. Voor “gewone” gebruikers is het zo dat ze een deel van de resources (locaties etc) gratis krijgen en de rest er bij moeten kopen.

Klas Holmlund gaf aan dat hij gemerkt hadden dat leerlingen vaak een groeimodel doormaakten waarbij ze eerst vooral veel “F* this en F* that” gebruikten in een filmpje, dan “F* this en F* that” met verschillende scenes (dus aan de slag gingen met de mogelijkheden van de omgeving en daarna gewoon serieus met het verhaal aan de slag gingen.  Grappig was ook dat ze oorspronkelijk getracht hadden om de karakters zo levensecht mogelijk te maken maar dat ook zij te maken kregen met het uncanny valley probleem te maken kregen.

De omgeving is nog flink in ontwikkeling. Ze beginnen gebruikers te trekken en zien nu dat er ook voor de openbare omgeving meer moderatie nodig is. Zaken als het backuppen van de bronbestanden van de verhalen die je op je iPad maakt zijn nog niet geregeld etc.
Interessant vind ik echter de link tussen het verhaal en de toch mooie video. Qua gebruik lijkt het me heel laagdrempelig en qua kosten heel betaalbaar ook als je er als leerkracht niet heel vaak gebruik van maakt. En natuurlijk kun je het ook als docent gebruiken om instructies te maken terwijl je niet met je hoofd zelf in beeld wil.

Jammer is dat ik de video’s niet kan embedden. Dat is voor wat betreft afschermen van toegang gemakkelijker neem ik aan, maar voor het delen niet handig.

Deel dit bericht:
jan 202016
 

20160120_135055En tot zover mijn ambitie om alle notities van dag 1 voor het ontbijt van dag 2 klaar te hebben, de micro:bit heeft daar het overgrote deel van opgesnoept.

Deze tweede wil ik hoe dan ook alvast even vastgelegd hebben omdat ook deze een bijbehorend filmpje heeft: Google Expeditions.

Google Carboard bestaat al een tijdje en ik kan met mijn Android telefoon met Google Streetview al een tijdje zelf 360 graden foto’s maken die ik op de kaart zet, dat is allemaal niet zo spannend. Maar Google Expeditions voegt dat de invalshoek van een excursie aan toe. Wat je op het filmpje (en de foto) ziet is dat de leerkracht een Android tablet heeft met daarop een app. De kinderen hebben een Google Cardboard die verbinding maakt met de tablet. De leerkracht kan in de app sturen waar de kinderen naar toe gaan tijdens de rondleiding en kan via cirkels/hotspots op het scherm de aandacht vragen voor dingen die te zien zijn. Ze kan met behulp van smilies zien waar de kinderen kijken om te zien of ze het allemaal gevonden hebben.

In de video hierboven zie je een kort voorbeeld hiervan. Leuk was dat de kinderen nog geen ervaring hadden met Google Cardboard en dat maakte de reacties heel oprecht. Een meisje ging meteen aan de wandel toen ze de Cardboard op had, zich niet realiserend dat nog voorlopig niet de manier is om te navigeren. Een van de anderen gebruikte zijn arm en vinger om aan te wijzen waar hij de duiker zag toen de juf vroeg om die aan te wijzen. De bedoeling was dat hij er naar zou kijken zodat zijn smilie ook in het rondje zou komen.

Negatief aspect zou je kunnen vinden dat dit wel heel leerkrachtgestuurd is. Van de andere kant is het natuurlijk ook zo dat bij een excursie ze ook rondgeleid worden en niet altijd zomaar vrij zullen kunnen rondbewegen. En de mate van vrijheid kun je natuurlijk variëren.

Dit lijkt me zeker een mooie om in een arrangement in het iXperium op te nemen voor tijdens de regenachtige dagen als “naar buiten met ICT” niet zo handig is.

Deel dit bericht:
jan 202016
 

20160120_112351Met het risico dat ik alle tijd die ik beschikbaar heb om te typen vanochtend hier aan ga besteden wil ik toch beginnen met de micro:bit. Ik was vooraf aan de Bett nogal kritisch over de micro:bit van de BBC. Het is een klein embedded system apparaat, zoiets als een Arduino, dat door de BBC in samenwerking met 28 verschillende partners ontwikkeld wordt voor gebruik in het onderwijs. Voor de zomer van 2016 moeten er in totaal 1 miljoen exemplaren verspreid worden onder “year 7” (kinderen van 11 jaar oud in het basisonderwijs) in het Verenigd Koninkrijk. De kosten van deze actie, maar ook de achterliggende technologie, de programmeeromgevingen, de uitbreidingen, trainingen etc worden door die partners geleverd. De BBC levert het idee, concept en het projectmanagement.

De micro:bit ziet er op het eerste oog niet indrukwekkend uit. En ook de specs, 16MHz ARM Cortex-M0 microcontroller, 256KB Flash, 16KB RAM, vallen in het niet bij bijvoorbeeld een Raspberry Pi. Maar qua direct gebruik wint de micro:bit het waarschijnlijk wel direct van de Arduino. Want hoewel er geen WiFi ingebouwd is zoals bij de ESP8266 heeft de micro:bit wel bluetooth. En dat betekent dat je ze eenvoudig kunt koppelen aan bv een smartphone, tablet of laptop. Geen gedoe met kabels en COM-poorten. En die communicatie gaat twee kanten op. Samsung was er om te laten zien dat je bv vanaf een Samsung telefoon een eenvoudig programma kon maken waarbij de micro:bit als hij bewoog (er zit een kompas en accelerometer in) een opdracht naar de telefoon stuurt om een foto te maken.

De micro:bit heeft GPIO-poorten. Er waren al heel wat voorbeelden te zien van waar de micro:bit andere apparaten aan kon sturen, bv een robot of een spel Whac-A-Mole, de BBC had al lesmethodes beschikbaar, er is een keuze uit programmeer talen van meer visueel naar tekst gebaseerd waarmee je het programma aan de praat krijgt, er is een online simulator beschikbaar zodat je je code al kunt testen (inclusief het  bewegen of de knoppen) voordat je hem op de micro:bit zet.

Lees verder….

Deel dit bericht:

Quicknotes Bett 2016

 Gepubliceerd door om 06:45  Leertechnologie, Onderwijs
jan 202016
 

20160121_062516Het is de ochtend van dag 2 van de Bett 2016 kwart voor 7 lokale tijd. Gisteren was de eerste hele dag conferentie en tegen de tijd dat ik mijn bed in het hotel weer zag zat het uittypen van alle indrukken, gesprekken en bezoeken aan stands er echt niet meer in.

Dus vanochtend fris achter mijn enorme tafeltje hier in de kamer gekropen om voordat de voor mij tweede en laatste dag (de conferentie gaat nog t/m zaterdag door) gaat beginnen.

Ik tag de berichten met opzet “Quicknotes”, ik heb ongeveer 45 minuten voordat ik aan het ontbijt verwacht wordt en dan gaat het niet lukken om helemaal zoveel achtergrondinformatie bij onderwerpen te zoeken of precies zo afgewogen berichten te schrijven als dat ik zou willen. Het zijn eerste indrukken.

Afgewogen verhalen volgen nog bij SURFnet en op het iXperium weblog en dus via verwijzingen ook hier nog als onderdeel van deze serie. Ik anti-dateer de berichten op 20-1-2016 zodat ze duidelijk herkenbaar zijn als van dag 1 en de berichten naar aanleiding van vandaag zullen vanavond/morgen op vandaag geplaatst worden.

De samenvatting van de 2 dagen is hier te vinden.

Deel dit bericht: