feb 012018
 

Vandaag was ik samen met een aantal collega’s op bezoek bij Pieter van Gorkom van de Fontys Hogeschool Mens en Gezondheid. Pieter liet ons het ExploreLab zien en dan met name het gebruik van Virtual Reality binnen de hogeschool. Samenvatting: het was indrukwekkend!

Pieter liet ons eerst de controlroom zien waar de camera’s die in het lab ophangen bediend worden. De zes vaste, op afstand bestuurbare camera’s kunnen individueel of in combinatie gebruikt worden om opnames te maken van situaties. Bijvoorbeeld om vanuit verschillende hoeken te kunnen analyseren hoe iemand een beweging maakt. Zodat je kunt inschatten hoe een correcte en onjuiste beweging er uit zien. Video kan live gestreamed worden ten behoeve van onderwijs op afstand etc.
Mooi spul!

Maar minstens zo indrukwekkend was het gebruik en ook de veelzijdigheid van het gebruik van Virtual Reality. Pieter liet ons achtereenvolgens een aantal toepassingen zien (en uitproberen).

Zo beschikken ze over een reanimatie scenario waarbij je hartmassage toepast. Via een Leap Motion  die op een HTC Vive bevestigd is kun je je handen zien en een pop in VR. Die pop ligt ook in het echt voor je en daar voer je hartmassage op uit. Een vervolgwens is nog dat de data vanuit die pop teruggevoerd wordt naar het systeem zodat ook die zichtbaar wordt.
Er is in dit scenario bewust gekozen voor VR en niet AR omdat Pieter nu ook heel eenvoudig de omgeving van de pop kon veranderen. Met een druk op de knop zat je langs de snelweg met lawaai, sirenes en chaos. Of tussen een groep mensen tijdens een avond stappen die wel roepen maar niet helpen. Kortom, situaties die normaal gesproken niet gemakkelijk te oefenen zijn.

Een ander voorbeeld is het gebruik van scenario’s waarbij je in een virtuele omgeving opdrachten moet uitvoeren en waarbij de virtuele personages deels door de docent/begeleider bestuurd worden. Hoe gedraag jij je als je bij een psychiatrische inrichting dreigend benaderd wordt door een patiënt?
Bij de virtuele omgeving kun je zelf bewegen (en via de Leap je handen gebruiken). Eenvoudiger te maken is het voorbeeld waarbij ze 360-graden video gebruiken om met acteurs situaties te laten voelen. Ook al kun je dan zelf niet rondlopen of reageren, de emotie voel je wel. Zulke video’s kunnen ook gebruikt worden om juist emoties weg te nemen. Bijvoorbeeld door iemand al voorafgaand aan een operatie vanuit het oogpunt van de patiënt mee te nemen door de procedure en de stappen die iemand dat zal ondergaan.

Een andere heel mooie toepassing is het gebruik van ModBox. Deze omgeving stelt je in staat om binnen omgevingen compleet eigen scenario’s te bouwen zonder dat je er een Unity programmeur of iemand met vergelijkbare technische kennis voor nodig hebt. Pieter heeft zelf, mede op basis van info, vragen en onderwerpen aangeleverd door collega’s, een aantal virtuele escaperooms gebouwd.

Hierbij heeft steeds 1 student de bril op en helpen de anderen hem. Zij zien op het grote scherm wat de student doet. We hebben de korte versie zelf uitgeprobeerd en het mooie is dat je als “toeschouwer” meteen bij de uitdagingen betrokken wordt. Het aanpassen van de omgeving, het toevoegen van vragen en uitdagingen rond nieuwe onderwerpen is (relatief) eenvoudig. Het is sowieso een sjabloon dat gemakkelijk aan te passen is.

Lees verder….

Deel dit bericht: