apr 052017
 

One of the challenges left with regards to the LoPy was to find a way to actually connect sensors to the node. I had little luck with the DHT11 temperature/moisture sensor (one of the drawbacks of MicroPython over regular Arduino code is the lack of libraries) and didn’t have any I2C sensors lying around. But I did of course still had the Circuit Playground by Adafruit and I knew how to talk to that one from another device using the hardware serial RX/TX connection because I had already connected it to a micro:bit that way (the posts are here, but in Dutch).

So surely it should be possible to connect it to a LoPy and send the sensor data to The Things Network (TTN) that way? Is was. Not as easy and simple as I had hoped, but in the end it worked. Since it is rather a complex structure, I made a small graphic to explain how all the parts go together.

Let’s start with the easy parts: I have got a LoPy Nano Gateway up and running. That is not a full compliant LoRaWAN gateway, but it takes care of receiving messages send via LoRa / 868 Mhz and relaying them, via WiFi, via my WiFi Router, the internet, to the The Things Network (TTN) backend. That is the regular part.

On the right end lower corner, the action starts with the LoPy Node. It is connected via two cables to the Circuit Playground (CPG). One cable goes from the TX port of the LoPy Node to the RX port of the CPG. The other one goes from the TX port of the CPG to the RX port of the LoPy Node. The LoPy Node sends a signal (a digit ranging from 1 to 10) over the serial connection to the CPG. After the CPG receives the signal, it reads the three build in sensors for light, noise and temperature. It then converts the values to a 12 byte HEX string value and sends that back over the serial connection toe the LoPy Node. After sending the signal, the LoPy node waits a bit, giving the CPG time to return the value, then it reads the values and sends that via LoRa to the first available gateway, in this case the LoPy Nano Gateway on my desk.

After the gateway has delivered the messages to TTN, a Payload function translates the received value back into three individual values. It then send them, via the Integrations option, to the Swagger server where it the is available in JSON format. See, easy peasy. 🙂

I uploaded all the code to Github. You can find it here. The code in the LoPy-flash folder is (of course) intended for the LoPy Node, the code in the Circuit Playground folder needs to be uploaded to the CPG via the regular Arduino IDE. I made some changes to the LoPy node code provided by Pycom: I added the option to have the LoPy Node also connect to your local WiFi. Not necessary, but it makes it easier to debug/connect. If you leave that info blank, it will just ignore. Also, if you take the node outside of the range of you WiFi network, it will just ignore it. Another thing that I changed, is the use of config.py for the Node, so that you only need 1 place to change all the info. Finally I choose OTAA instead of ABP as the authentication for the node.

Lees verder….

Deel dit bericht:
apr 052017
 

Ik luister niet zo heel vaak naar podcasts, maar een tweet van Astrid Poot zorgde ervoor dat ik vandaag tijdens het werken tóch kennis maakte met “Lekker samen kletsen“. Aflevering 9, als heb ik 8 (waarvan Astrid dacht dat het 7 was) ook geluisterd want Soundcloud speelt gewoon door als je niet op stop klikt.

Waarom kwam ik bij de podcast? Nou, vanwege de vraag van Astrid in haar tweet “kun je praten over maken zonder te maken? kun je expert zijn zonder ervaring?” Het lijkt een open deur waar het antwoord dan op zou zijn “nee, natuurlijk niet!”. Maar het ligt wat mij betreft toch wat genuanceerder, en Peet Sneekes (de andere stem die je in de podcast hoort) probeert dat ook in de podcast wel voorzichtig aan te stippen.

En even voor de 100% duidelijkheid: dit is geen zure blogpost. Ik ben het niet 100% met Astrid eens en ga dat in tekst (getypte woorden) proberen onder woorden te brengen als onderdeel van het gesprek dat je over dingen kunt hebben waarbij je het niet 100% met elkaar eens bent. 🙂

Kijk, maakonderwijs, maken, maker education, is van nature een tastbaar ding. Dus logisch dat je dan zou zeggen “dat moet je dóen om te kunnen waarderen”. Maar het is wat mij betreft wat minder zwart/wit. Vroeger, toen ik nog naar Nederlands voetbal op de tv keek, kreeg ik van mijn kinderen wel eens commentaar als ik mijn beurt commentaar gaf op het spel van het Nederlands elftal. Ik kon het immers ook niet beter, sterker nog, mij laten voetballen levert waarschijnlijk meer kwetsuur op dan een paar buitenspeelbenen. Mag ik er dan geen mening over hebben? Of omgekeerd: als ik wél voetbal, ben ik dan automatisch beter in staat om er een mening over te hebben?

Terug naar maakonderwijs: ik heb van tijd tot tijd verschillende petten op: ik ben een geek die het leuk vind om dingen uit te proberen (vaker met software dan met “spullen” moet kunnen hoop ik), ik ben ouder van twee tieners (en ben het helemaal met Astrid eens als het gaat over de rol van ouders op dit gebied, los daarvan: het is gewoon leuk!) en ik ben onderzoeker bij een kenniscentrum. Mijn ervaringen op de ene plek, helpen mij op de andere plek.  Als onderzoeker wordt ik geacht ook “in de boeken” te duiken (er zijn best al veel boeken die relevant zijn voor maakonderwijs hoor!), tijd om zelf dingen te maken is er in die rol niet altijd. Geeft ook niet, want op zo’n moment wil ik vooral ook zien wat anderen doen, wat leerlingen doen, wat collega’s doen, niet altijd is het dan handig om “samen” te klooien. Dat doe ik dan wel weer op andere momenten, thuis, met de kinderen bijvoorbeeld.
Het er bij halen van theorie is daarnaast ook belangrijk. Want daaruit kun je namelijk leren wat anderen ook al verzonnen hebben en wat toen wel of juist niet werkte. Dan hoeven we niet steeds opnieuw het wiel uit te vinden.

Dus ik denk dat het gelukkig niet zo’n harde scheiding is. Een “expert” die heel stellig is in dingen op dit gebied mag van mij ook wel met stellige onderbouwing komen (ik zal niet zeggen “bewijzen”). De opmerkingen “ja, want ik ben docent” of “ja, want ik werk in de praktijk” is dan voor mij daarbij ook niet genoeg om me te overtuigen. Dus een “super praktische expert” zoals het in de podcast genoemd wordt is voor mij ook een verzinsel. Er wordt gesteld “Kun je denken over de realiteit, zonder in de realiteit te zijn” en anders dan Astrid en Peet denk ik dat dat wél kan. Ik zou mijn werk heel erg saai vinden als dat het enige was wat ik zou mogen doen (en niet alleen als het over maakonderwijs gaat), maar dat is wat anders. 🙂

Deel dit bericht:
 Reacties uitgeschakeld voor Moet je kunnen voetballen om een mening over voetbal te hebben?  Tags: ,