jan 282016
 

LoRaNormaal gesproken willen we voor draadloze netwerken vooral dat ze sneller worden. Meer bandbreedte betekent probleemloos video kijken, bestanden versturen. Eerst thuis, via WiFi, nu ook onderweg via 3G en bij voorkeur 4G.

Maar niet in alle gevallen heb je MB’s aan bandbreedte nodig. Als je sensoren hebt die de gesteldheid van de grond van een maisveld in de gaten houdt, die elke minuut meet of de zuurgraad goed is, als je de positie van een vrachtwagen door wilt geven, wilt weten of een lantaarnpaal nog goed functioneert, hoeveel fietsers er op een bepaalde plek voorbij komen, of een afvalbak in het park vol is. Het zijn allemaal toepassingen die steeds maar 1-2 kB aan data versturen. Maar die ook vaak op plekken voorkomen waar WiFi niet handig is (een WiFi verbinding opzetten kost even tijd en kost vaak relatief veel energie voor een apparaat dat normaal gesproken “slaapt” en bv 1x per minuut wakker wordt om een meting te doen) en waarbij een mobiel datanetwerk eigenlijk te duur is (want als je 1000 of 10.000 sensoren actief hebt wil je die niet elk hun eigen data abonnement geven).

Bij een Low Power Wide Area Network (LPWAN) gaat het om netwerken met een kleine bandbreedte waarbij over een groot gebied data uitgewisseld wordt. Ideaal dus voor bovengenoemde apparaten. Omdat je, net als bij WiFi, afspraken moet maken over de manier waarop apparaten dat doen (het protocol) werken bedrijven samen om zulke afspraken op te stellen.

LoRa en LoRaWAN zijn nu onderwerp van dit bericht, maar zijn merknamen van de LoRa alliance, het is niet uitgesloten dat er andere protocollen en communicatiewijzen komen die hetzelfde doen als LoRa. Maar op dit moment staan beiden in de belangstelling van zowel kleine “jongens” en de wat grotere.

Zo heeft The Things Network afgelopen jaar een Kickstarter succesvol afgesloten waarbij backers een router konden bestellen waarmee ze zelf onderdeel van het netwerk kunnen worden. Met die router kun je je huis veranderen in een toegangspunt waarbij devices dat via het juiste protocol proberen te communiceren via jouw toegangspunt en je internetverbinding met hun thuisbasis data kunnen uitwisselen. Daar merk je zelf niet van omdat het maar om kleine hoeveelheden data gaat. Door het grote bereik van zo’n router, heb je er, in tegenstelling tot bij WiFi maar een paar nodig om een relatief groot gebied te dekken. In mijn geval had ik met een router heel Deurne (Brabant, NL, niet bij Antwerpen) van dekking kunnen voorzien.

Lees verder….

Deel dit bericht: