Ik zag een bericht op Linkedin over AI in het onderwijs. Het triggerde wat, ik vond het onzin (=emotie), dacht er wat langer over na, vond toen dat de redenering niet klopte (=inhoud). Wilde reageren, realiseerde me dat de auteur een bepaald publiek had, bedacht me dat ik dat ik de reactie dan natuurlijk wel ook goed moest formuleren. Claude Sonnet 4.6 is goed in het sparren over zulke formuleringen, dus legde ik een paar formuleringen voor, afwegingen waarom ik delen van het betoog wel of niet vond kloppen. En vroeg uiteindelijk om een inschatting van de complete reactie die ik wilde plaatsen.
Claude begon positief:
Dat is een sterke reactie. Helder, eerlijk, en niet aanvallend.
Maar (er kwamen veel meer details over de inhoud van de reactie die ik hier niet ga delen), ook:
Het grote probleem voor jouw reactie: de LinkedIn-dynamiek.
en nadat ik het hele oorspronkelijke bericht met Claude gedeeld had:
[…] is geen uitnodiging tot gesprek. Hij speelt voor een publiek en heeft zich alvast ingedekt tegen kritiek. Wie hem tegenspreekt, is automatisch de naïeveling die de praktijk niet kent.
Jouw reactie is inhoudelijk sterk, maar op LinkedIn kan die overkomen als precies de “beleidsdenker met mooie woorden” die hij al heeft weggezet.
Waarop mijn conclusie was dat ik voor een zaterdagochtend het komen tot een antwoord eigenlijk veel belangrijker vond dan het daadwerkelijk plaatsen ervan. En Claude (zie de screenshot hierboven) was het daarmee eens.
Ik begrijp dat er meerdere kanten aan zitten. Je zou kunnen stellen dat ik me nou onttrek aan het gesprek uit angst voor de reacties. Het tegenargument is dat het waarschijnlijk veel beter zou zijn als mensen op Linkedin, Facebook en andere sociale media niet altijd datgene schrijven wat ze initieel vinden. De inschatting dat de auteur van het bericht waar ik op wilde reageren waarschijnlijk helemaal niet zit te wachten op een gesprek is er eentje waar ik me namelijk heel wat bij kan voorstellen. En dan heeft die reactie daar ook geen nut.
Hoe dan ook, heel wat bijgeleerd op een zaterdagochtend. En dat is altijd winst! 😉
p.s. een gesprek is hier zeker wél mogelijk, ook als ik het met je oneens ben, zolang we het over inhoud hebben zou ik zeggen: laat je horen!
p.p.s. ik lees na het posten van deze blogpost in een ander bericht op Linkedin dat ik me eigenlijk heel erg moet schamen dat ik niet met pen en papier mijn blogposts maak. Want AI gebruiken bij het schrijven leidt tot ‘slob’ en inhoudsloze verzinsels. Zucht. Een wereld waar het leven lekker binair, goed-slecht is. Gelukkig dat dat blijkbaar alleen op Linkedin zo is en niet in de werkelijkheid. Ik ga even offline in de rij staan met iedereen die Paasboodschappen aan het doen is.
