Welkom bij de Educast voor maart 2026. Vandaag duiken we in een hele fascinerende maand vol AI-experimenten. Allemaal afkomstig van het ICT- en onderwijsblok. Want in februari, ja, toen werd de grens tussen wat nu echt kan en wat science fiction leek... ...weer een stukje verder opgerekt. Laten we samen eens kijken wat er nou echt aan de hand is, wat de hype is en wat het nou allemaal betekent. Oké, we beginnen met iets heel herkenbaars. Een alledaags probleem waar de blogger tegenaan liep. Je kent het wel. Familie komt op bezoek en je hebt even snel een QR-code nodig voor je wifi. Wat doe je dan? Nou, de oude meneer, gewoon even googlen, liep uit op een doodlopende weg. Je weet wel, tien minuten frustratie, overal van die betaalmuren en premium functies waar je niks aan hebt. En de nieuwe aanpak? Hij vroeg gewoon een AI om een app voor hem te grijpen. En ja hoor, die leverde precies wat hij nodig had. En nog sneller ook dan die hele vruchteloze zoektocht. En dit, dit is dus het cruciale punt. Het laat een echt... een echt enorme verschuiving zien. AI is niet langer alleen maar een soort veredelde zoekmachine, nee, het wordt steeds meer een soort persoonlijke fabriek waarmee je ter plekke oplossingen op maat kunt maken. Laten we nu eens kijken naar die wow momenten. De voorbeelden die echt laten zien hoe bizar krachtig deze tools kunnen zijn. En we beginnen met een doodnormale vakantiefoto uit Zierikzee. De blogger gebruikte een AI-tool voor fotobewerking. Met één simpele zin, echt waar, werden zo'n lelijke werkkar en een Dixie perfect uit het beel gehaald. De historische foto was ineens onberispelijk. Dit is toch gewoon een briljant voorbeeld van de bijna magische kracht van moderne AI? Maar die magie blijft echt niet beperkt tot afbeeldingen. Het wordt nog veel indrukwekkender als we naar de wereld van complexe code gaan kijken. De blogger gebruikte een tool om een ontzettend vervelend taakje aan te pakken. Het automatisch vinden van aanbevolen artikelen in zijn gmail en die dan netjes in een spreadsheet zetten... Normaal gesproken een super complexe klus, maar de AI nam gewoon het hele proces over. Dit is eigenlijk een soort superkracht voor niet-experts. Een ingewikkelde codeeruitdaging wordt ineens een simpel gespek. Maar zoals bij elke goocheltruc gebeurt er achter het gordijn van alles. Laten we dat gordijn eens even wegtrekken en kijken wat deze AI-kracht nou echt kost. En hier komen we dus bij de verborgen realiteit. Want die ongelofelijke kracht is allesbehoven gratis. Achter de schermen draaien enorme, peperdure infrastructuren om dit allemaal mogelijk te maken. Kijk, die kleine maandelijkse bijdrage van jou, die dekt de kosten bij lange na niet. Techgiganten vangen gigantische verliezen op, die ze dan weer ondersteunen met de winst uit hun andere bedrijfsonderdelen. En dat model is op de lange termijn natuurlijk niet houdbaar. Bedrijven zijn dus volop aan het experimenteren met allerlei prijsstrategieën. En dat is dus precies de reden waarom gebruikers plotseling tegen frustrerende quotas en limieten aanlopen, zelfs als ze een betaald abonnement hebben. En die magie zelf, die is best broos. Want hoewel de AI objecten voor het gebouw kon weghalen, lukte het dus niet om de stijgers op het gebouw te verwijderen. Waarom niet? Omdat de AI moest raden wat erachter zat. En die gok was gewoon helemaal verkeerd. En dit leidt ons tot de 80/20 regel die de blogger ontdekte. Superbelangrijk. AI versnelt het proces gigantisch en het kan zo'n 80% van het werk doen. Maar die laatste 20% is cruciaal. Daar maakt menselijke expertise, creativiteit en kritisch denken het verschil tussen een leuk concept en een perfect eindproduct. Deze nieuwe mogelijkheden dwingen ons om een aantal hele grote en best wel moeilijke vragen onder ogen te zien. En dat begint al bij de aard van de werkelijkheid zelf. Een artikel in het wetenschapsblad Nature onderzocht dit. En zij maakten een heel interessant onderscheid tussen morele prestatie, dus moreel klinken, en morele competentie, moraliteit ook echt begrijpen. De jury is daar nog lang niet over uit, kan ik je vertellen. In het onderwijs is de impact nu al enorm. Een rapport van Coursera laat zien dat, hoewel 95% van de studenten en docenten AI gebruikt, een kwart van de studenten gewoon toegeeft AI-werk in te leveren zonder de bron te vermelden. De volgende golf die eraan komt is agentic AI. Dat zijn systemen zoals OpenClaw die niet alleen maar vragen beantwoorden, maar actief dingen voor je doen. En dat leidt al snel tot vergelijkingen met de AI uit de film Her. Maar laten we eerlijk zijn, zo ver zijn we nog lang niet. De agents van vandaag zijn meer een soort prototype. Een verzameling tools met nog best wel wat veiligheidsrisico's. Zeker niet die emotioneel intelligente metgezellen die we in science fiction zien. Dus, waar staan we nu? De eigen experimenten van de blogger laten zien dat de allerbeste resultaten ontstonden op het moment dat hij het proces stuurde. Dat dat hij zijn eigen expertise gebruikte om die kloof te overbruggen tussen wat de verschillende AI's konden. Onthoud dus die 80/20 regel. AI is een ontzettend krachtige assistent die het zware werk kan doen, maar die laatste 20%, het finetunen, de context begrijpen, de ethische afweging maken, dat blijft mensenwerk. Dat is de kern van de samenwerking. De belangrijkste conclusie van deze maand vol ontdekkingen is eigenlijk heel helder. AI is een verbazingwekkend krachtige co-piloot, maar het is geen automatische piloot. Het succes hangt af van de mens aan het stuur. Voorlopig en misschien wel voor altijd is de meest cruciale component jij. Bedankt voor het luisteren naar de Edukast.