jan 142017
 

Er zijn al heel wat dingen geweest die (binnenkort voormalig) president Obama als eerste deed (tenminste voor een president dan). Dat hij en Michelle nu samen, als een soort afscheid, een virtuele tour door het Witte Huis maken, past daar eigenlijk heel logisch bij. De clip hieronder, die op de Facebook pagina van het Witte Huis geplaatst is, is slechts een korte versie, op het laatst wordt aangegeven dat er een complete versie aan zit te komen.

Dat Barack en Michelle Obama zo’n prettige en rustige vertelstijl hebben, helpt waarschijnlijk enorm bij het gevoel dat je ook al bij deze clip krijgt. Mijn laptop had moeite met afspelen van de video, mijn LG G4 had er geen enkel probleem mee. Leuk is dat je met een headset op (oortjes in), je ook ruimtelijk geluid hebt, dus als je met je rug naar Obama staat/zit, dan hoor je hem ook achter je.

Helaas krijg ik Facebook 360-graden video’s nog niet in mijn VR-Box aan de praat. Zover ik online kan vinden, kan ik de 360-graden video’s van Facebook op deze manier alleen in een Samsung Gear bekijken. Dat is wel jammer. En omdat de productie blijkbaar in samenwerking met Oculus is (= Facebook), is het maar de vraag of we hem ook op bv YouTube (heeft wél Cardboard / VR-Box etc. ondersteuning) te zien gaan krijgen.

p.s. zo’n video is ook prima te maken door studenten…. 😉

Deel dit bericht:
dec 192016
 

Dat ik zaterdag min of meer de conclusie trok dat de huidige < 1.000 euro camera’s voor 360 graden nog niet perfect zijn, betekende natuurlijk niet dat ik  niet meer op zoek ben naar of nadenk over toepassingen van 360 graden video’s in het onderwijs. Daarbij kwam ik bovenstaande video tegen. Geplaatst door YouTube gebruiker “V. Paul V” die in zijn profiel heeft staan “I work as the service coordinator for the Academic Health Center Classroom Services at the University of Minnesota. We schedule access and provide academic technology services for 47 classrooms in the campus’ Health Sciences District. This is my work channel.

Gezien de tekst “Not for reference” bij bovenstaande video is het in dit geval nog vooral een technische test en demo van de verschillende camera’s (Samsung Gear 360 en Nikon KeyMission 360 terwijl hij ook een 360fly aan het plafond heeft hangen). Interessant vind ik zijn keuze voor meerdere camera’s en het daarna ook wisselen tussen camerashots. Ik weet niet of ik daar altijd zo’n fan van ben, maar daar kom je natuurlijk pas achter als je het uitprobeert. Los van de ruwe kantjes vind ik het een supervoorbeeld van een tamelijk laagdrempelige productie met duidelijke meerwaarde. Laagdrempelig omdat de Samsung Gear 360 die hij op heeft hangen ruim onder die 1.000 euro grens zit en met duidelijke meerwaarde omdat zelf ik als leek en absoluut niet medisch opgeleid persoon gefascineerd was door de uitleg en een overzicht over de ruimte had die ik waarschijnlijk niet eens zou kunnen hebben als ik er zelf bij aanwezig was.

Lees verder….

Deel dit bericht:
dec 172016
 

Afgelopen week kwam het bericht voorbij dat ook Facebook de mogelijkheid gaat bieden om 360-graden video live te streamen. Dat op zichzelf is dan weer geen primeur, ook YouTube biedt die mogelijkheid al.

Op Engadget wordt, terecht lijkt me, daarnaast gesteld dat Facebook zich moet gaan richten op betere camerahardware. Want dat blijkt nog best wel ingewikkeld.

Natuurlijk, er zijn best wel wat opties, je hebt de Ricoh Theta (in oude en nieuwe versie), de Kodak SP360 (ook in oude en 4K versie), de 360fly (ik val in herhaling, ook deze in 2 versies), Nikon KeyMission 360, de Samsung Gear 360 en de LG 360 cam. Allemaal camera’s van ruim onder de 1.000 euro. Maar allemaal ook met hun eigen problemen. Soms hebben ze niet helemaal 360 graden beeld (tenzij je er twee aan elkaar maakt zoals bij de Kodak SP360), de beeldsensor is vaak niet super en/of de compressie zorgt er voor dat het resultaat niet schitterend is. Voor video dan, foto’s lijken ze allemaal wel goed te kunnen produceren.

Als je een beetje een déjà vu gevoel krijgt met de begintijd van de “gewone” digitale camera’s, dan ben je zeker niet de enige. Dat het wel kan, is ook duidelijk. Maar ja, niet iedereen kan zich $45.000,- veroorloven voor een Nokia Ozo met zijn 8 stuk camera’s met 2.000 x 2.000 pixel resolutie pér camera. En dan is de Ozo nog wel eventjes $15.000,- goedkoper geworden sinds de introductie!

Dan is een setup met 6 GoPro camera’s en “wat” aanvullende hardware zoals hier gebruik tijdens de Australian Open in aanschaf waarschijnlijk wel wat goedkoper, maar een setup bestaande uit

  • 1x Freedom360 Broadcaster camera mount.
  • 6x GroPro Hero4 Black cameras.
  • 6x HDMI cables, 6 USB cables.
  • 1x 6 port powered USB hub.
  • 1x High-spec Windows 10 PC.
  • 1x VideoStitch Vahana VR software.

is ook weer niet iets waarmee iedereen zomaar aan de slag gaat.

Lees verder….

Deel dit bericht:
 Reacties uitgeschakeld voor Waar ligt de financiële ondergrens voor goede 360 graden video?  Tags: ,
dec 052016
 

Via Patrick Koning werd ik gewezen op de hack van Dailymotion waardoor 87,6 miljoen accounts buit gemaakt waren met 18,3 miljoen wachtwoorden daarbij. Ik heb niet gekeken of mijn wachtwoord daar ook bij zit, maar gewoon voor de zekerheid het maar even gewijzigd. Mocht je ook een Dailymotion account hebben dan is dat zeer aan te raden!

Ik was er overigens al heel lang niet meer geweest, was dus ook wel leuk om even terug te kijken in de tijd. Vonden de kinderen ook. Vooral mijn filmpjes van Learning Impact 2007, in het Engels (in de VS) mét snor konden op de nodige hilariteit rekenen.

Uiteraard geen HD of 4K videobestanden, dat hadden we toen nog niet, kon Dailymotion ook nog niet aan. Dat dat online zo snel veranderd is die afgelopen 10 jaar kunnen zij zich overigens nauwelijks voorstellen. Ik heb ze nog deze blogpost (uit 2008) laten zien waar ik gelukkig nog een screenshot heb van een YouTube filmpje net voor een eerste upgrade naar een hogere kwaliteit en er na. In de player kun je zien dat er nog niets te kiezen viel voor wat betreft resolutie, dat moest allemaal ingewikkeld met parameters in de URL.

Deel dit bericht:
nov 112016
 

Wauw, indrukwekkend filmpje, indrukwekkende bril. Geen gedoe met aparte camera’s op je helm, gewoon je zonnebril opzetten en dan toch 360-graden video’s maken. De Orbi Prime zou dat mogelijk moeten maken. Het filmpje hierboven is in ieder geval indrukwekkend, ik ben benieuwd naar de daadwerkelijke resultaten. We gaan het zien want met nog 3 weken te gaan hebben ze het bedrag dat minimaal nodig was in ieder geval al binnen.

p.s. De enige Kickstarter waar ik nooit het toegezegde product van ontvangen heb, is de Eyez™ van ZionEvez: een zonnebril met ingebouwde HD-camera. Toen, in 2011, zeker nog geen 360-graden video, maar toch. Nu zegt dat absoluut niets over Orbi Prime, en ik wil zeker ook niet de suggestie wekken dat ook zij niet gaan leveren, Snapchat gaat het immers ook doen.  Maar het maakt me wel wat voorzichtiger voordat ik zou besluiten om $349 neer te tellen voor zo’n bril. Het gaat hier immers om een indigogo project dat in de prototype fase zit, nog niet om een door en door getest product dat je zo besteld!

Deel dit bericht:
 Reacties uitgeschakeld voor Cool: 360 graden camera in je zonnebril  Tags: , ,

Narrative stopt ermee

 Gepubliceerd door om 08:54  Video
sep 292016
 

narrative-clip-2-stoptHet was een product waarvan ik wel eens gedacht heb “zou dat niet iets zijn om onderzoek mee te doen naar het gebruik van makerspaces in het onderwijs”, maar tot een project is dat nog niet gekomen.

Dat zal dan in ieder geval niet met de Narrative zijn, want dat bedrijf heeft aangekondigd dat ze er mee gaan stoppen. Er zijn alternatieven beschikbaar (ook niet allemaal zonder problemen) zoals de Drift Compass (zie deze review) en de Mecam camera’s, dus wie weet.
Wel weer een waarschuwing dat je ook bij dit soort betaalde producten er rekening mee moet houden dat de bijbehorende online dienst niet gegarandeerd “altijd” (zo lang als de levensduur van het product is) beschikbaar zullen blijven.

Het bedrijf werkt wel aan tools voor het exporteren van de foto’s en voor het kunnen blijven gebruiken van de camera’s, dus gelukkig laten ze de klanten die ze hebben niet helemaal in de kou staan.

Deel dit bericht:
jul 092016
 

Wellicht vind je hem flauw, maar ik vind de playlist van Sparkfun getiteld “Fellowship of the Things” wel grappig. Het ligt een beetje in de lijn van de creatieve Adafruit filmpjes waarbij je een mooie combinatie hebt van creativiteit en technologie. Of zoals de ondertitel van Invent To Learn zegt: Making, Tinkering, and Engineering (in the Classroom) ineen. Daarom hier als kijktip.

Deel dit bericht:

De hokjesman over Rotterdam

 Gepubliceerd door om 08:34  VOR
mei 282016
 


Het kan niet op, niet 1 maar 2 afleveringen van De Hokjesman die relevant zijn voor de afgelopen week. Naast zijn uitzending over de professoren past natuurlijk ook de laatste aflevering van gisterenavond bij de laatste paar dagen.

De vorige keer dat ik een paar dagen in Rotterdam was, was afgelopen november bij Dé Onderwijsdagen. Ik zat in hetzelfde hotel en hoewel de universiteit net de andere kant op lopen is, was het diner op donderdag in het WTC, daar waar Dé Onderwijsdagen waren. Omdat, met uitzondering van woensdagochtend, het eigenlijk best goed weer was, was er nu veel meer buiten, op straat te doen dan in november. Dat betekende dat de stad leefde en bruiste. Dat bruisen zie je ook terug in deze aflevering waarvan zelf ik al weet dat hij ook wat de Rotterdammers betreft slechts een heel klein stukje van het hokje beschrijft en laat zien. Daar zijn 45 minuten veel en veel te kort voor.

Deel dit bericht:
mei 262016
 


Ik weet het, de combinatie “hokjesman, onderzoekers en vijftig tinten grijs” kom je waarschijnlijk niet dagelijks tegen als titel van een blogpost. Dat vraagt om een toelichting.
Allereerst is het zo dat bovenstaande aflevering van De Hokjesman hoe dan ook de moeite waard is om te bekijken. Het geeft namelijk op de geheel eigen wijze van Michael Schaap een beeld van “de onderzoeker”. Waarbij het duidelijk is dat het indelen van mensen, beroepen, groepen individuen in hokjes er onherroepelijk toe lijdt dat sommige nuances verdwijnen.

Ik moest daar vandaag ook wel aan denken tijdens de keynote van Jelte Wicherts over “De zwakke plekken van de hedendaagse wetenschap (en hoe die te versterken)” waarin hij inging op fouten die bewust of onbewust door onderzoekers in onderzoeksresultaten (artikelen) worden opgenomen. Het voorbeeld van Diederik Stapel kwam uiteraard voorbij, maar Jelte maakte juist ook duidelijk dat er (inderdaad) geen zwart-wit onderscheid te maken was tussen goede onderzoekers en slechte onderzoekers, maar dat er sprake was van vijftig tinten grijs.

Het is jammer dat de presentatie van Jelte (nog) niet online staat, want ik denk dat het wijze lessen zijn voor élke onderzoeker. Over hoe je zo lang kunt zoeken naar een verklaring in je data dat je er haast automatisch eentje zult vinden. Of slecht gedocumenteerde data die niet door anderen te gebruiken is om jouw onderzoek te verifiëren. Of creatief naar beneden afronden van een p-waarde die 0.054 blijkt te zijn, extra proefpersonen erbij zoeken etc.
Jelte illustreerde zijn verhaal met behulp van anekdotes en voorbeelden en ging ook in op de “prikkels” die een onderzoeker vaak krijgt om te komen met grootse resultaten en hoe ook dat “fouten” in de hand kan werken.

Een van zijn oplossingen was het delen van de data zodat anderen gemakkelijk de resultaten kunnen verifiëren. Maar het is ook van belang onderzoek te publiceren als er géén significante verschillen gevonden worden. Ook dat is een conclusie! Kortom, voorkomen zullen we het wellicht (zelf) niet helemaal, maar we kunnen de kans op fraude wel verkleinen.

Deel dit bericht:
 Reacties uitgeschakeld voor De hokjesman, onderzoekers en vijftig tinten grijs  Tags: , , , ,
mei 232016
 


VR_and_Cinema De presentatie van Jessica Brillhart, in het dagelijks leven Google’s Principal Filmmaker for VR, verliep verre van (technisch) vlekkeloos. Een groot aantal van de voorbeelden die ze wilden laten zien speelden niet af. Desondanks kan ik je de presentatie aanraden (vandaar ook deze blogpost).

Jessica gaat namelijk in op de vier punten die je in de afbeelding hiernaast ziet en die voor “filmmakers” relevant worden op het moment dat ze met Virtual Reality aan de slag gaan. Het gaat dan om vragen als “he, wat doe ik als ik geen absolute controle meer heb over het frame dat een kijker te zien krijgt?” of “hoe edit ik zo’n video?”. Maar zeker zo vreemd voor een filmmaker: “de camera bij VR is eigenlijk een persoon!” -> dus het camerastandpunt moet opeens logisch zijn, vanuit het oogpunt van de kijker, overgangen tussen camerastandpunten kunnen niet meer opeens enorm zij, etc.
En als je niet zeker weet waar de kijker kijkt, hoe bouw je dan een logische verhaal op in je film?

Zoals ik naar de video gekeken heb, is het niet alleen een verhaal van de problemen die een filmmaker te overwinnen heeft, maar zeker ook als belangrijke les die wij in ons achterhoofd moeten houden als we bijvoorbeeld Virtual Reality in het onderwijs willen gaan gebruiken. Want ook dan komen die vragen naar voren en als we er níet in slagen ze goed te verwerken in het materiaal dan wordt het qua materiaal niks.

Deel dit bericht: