aug 312014
 

Er zijn een aantal MOOCs die ik de laatste tijd intensief gevolgd (en afgerond) heb, andere volg ik op een afstandje. Een daarvan is Learning tto Teach Online. Vandaag zat ik door een paar van de video’s te bladeren en kwam bij het onderdeel over “Open and Institutionally Supported Technologies” (aanmelden kan overigens nog gewoon tijdens de looptijd, dus je kunt het onderdeel ook zelf helemaal bekijken) met een paar filmpjes over de technologie die je als docent kunt gebruiken in je onderwijs.

Daarbij komt ook het onderscheid “Learning management system or the open web?” uitgebreid aan bod. En het gaf me enerzijds een wat ongemakkelijk gevoel, anderzijds moest ik er ook wel weer om glimlachen. Het liet namelijk weer maar eens zien hoe gekleurd we in het onderwijs allemaal (ik vast ook) zijn als het gaat om ondersteunende systemen bij het verzorgen van lessen.
En voor de duidelijkheid: ik denk niet dat er écht onjuistheden in hun verhaal en in de video’s zitten. Uiteraard niet. Kijk maar naar bovenstaande video. Die is mooi samengesteld uit citaten van mensen uit de praktijk. Wel in individuele zinnen opgeknipt en in de gewenste volgorde gezet, maar het zijn citaten.
Bij bovenstaande video hoort ook een PDF die je hier kunt downloaden/lezen.

Waarom de nekharen?
Nou, bijvoorbeeld omdat Moodle en Blackboard op één hoop gegooid worden, die van de institutionele (gesloten!) leeromgevingen. Ik denk dat heel wat Moodle ontwikkelaars het daar heel erg mee oneens zullen zijn. Het komt waarschijnlijk omdat ze bij de University of New South Wales in Australië gebruik maken van Moodle als institutionele leeromgeving.
Of om de bewerking dat auteursrechtregels in een institutionele leeromgeving ‘meestal’ flexibeler zijn (met betrekking tot uitzonderingen voor het onderwijs) dan in een ‘open web’ omgeving. Of ‘nadelen’ van institutionele omgevingen in de vorm van “Choice: Some staff prefer the autonomy of delivering the course content in a manner or environment they feel is appropriate rather than using a prescribed one“. Ik denk dat dit nog wel de sterkste “haren in de nek die omhoog gaan staan” gevoelens geeft: “prescribed” (voorgeschreven) versus “appropriate” (geschikt), en ook de impliciete veronderstelling dat wat de docent geschikt acht toch wel beter moet zijn dan wat de onderwijsinstelling “voorschrijft”.

Betekent overigens niet dat ik negatief ben over de MOOC. Zo gaat het onderdeel over “Planning Online Learning” heel goed over de afweging tussen didactiek en technologie. En ook op hun website vind je heel wat bronnen en informatie. Die site is hoe dan ook de moeite van het doorbladeren waard.

aug 282014
 

MOOC completion rate De titel van dit bericht is wat lang, maar het maakt meteen duidelijk waarom ik deze dia hier links uit de presentatie van Brian Caffo gelicht heb.
De presentatie zelf is ook zonder audio en verdere toelichting interessant om even door te bladeren. Maar de cijfers geven wel maar weer eens aan hoe scheef de verhoudingen liggen: 17.000 aanmeldingen, 10.000 deelnemers, 196 die uiteindelijk een Statement of Achievement verkrijgen. Daar zijn er dan weer 129 van bereid om $49,- per persoon te betalen, in totaal dus $3.741,- waarbij ik dan weer even niet weet hoeveel Coursera daarvan krijgt en hoeveel de Universiteit.
Voor het geld hoeven ze het dus ook bij deze MOOC nog niet te doen.

Spelen met LEGO 2.0

 Gepubliceerd door om 11:32  Leertechnologie, Onderwijs
jul 162014
 

LEGO 42005+ Het is vakantie, je bent 11 jaar oud, hebt weer wat geld gespaard en wat doe je dan? Nou, als je in het dorp een LEGO-winkel hebt liggen (jazeker, een winkel die alleen maar LEGO verkoopt!) dan is één optie om daar naar toe te gaan en te kijken of er nog wat te koop is. Zo deed mijn jongste zoon dat ook. Hij kwam thuis met een LEGO 42005 set. Ik keek op de doos en zag staan “van 9-16 jaar” en vroeg hem of die set niet wat te gemakkelijk voor hem was. “Nee hoor, want ik ga hem uitbreiden!” was zijn antwoord.

En inderdaad. Dat deed hij. Van een andere (overigens veel duurdere set) had hij namelijk een aantal motoren en afstandsbediening, van nog een andere set had hij koplampen. En na aan dagje knutselen was de standaard auto omgebouwd in een auto met aan/uit te schakelen koplampen, achterwielaandrijving en voorwiel sturing. Het stuurmechanisme zit in de cabine verwerkt, de batterij-pack zit achterop. Dat was/is eigenlijk de belangrijkste uitdaging (naast het sowieso natuurlijk vervangen van de standaard verende as door de twee elektromotoren). Het zwaartepunt zit namelijk wat ver naar achteren. Door het naar boven verplaatsten van de schakel-logica (de punten bovenop) schuift het iets naar voren, maar eigenlijk hadden we (ehm, ik bedoel natuurlijk ‘had hij’) nog wat dood gewicht nodig voor onder de motorkap.

Cool!

Waarom? Nou, omdat hij met deze auto waar hij zelf aan moest/wilde sleutelen al zonder er mee te ridjen veel meer plezier had dan dat hij ooit met zijn kant en klaar radiografisch bestuurbare auto gehad heeft (die heeft het overigens niet lang uitgehouden, de batterijen ervan waren vooral snel leeg en meer dan er wat meer rijden kon hij niet). En omdat hij de uitdaging ziet in het zelf aanpassen van iets wat kant en klaar verkocht wordt.
LEGO 42005+ LEGO 42005+
En wat doe je dan als trotse ouder? Dan maak je natuurlijk een filmpje van de testrit(ten)!
Lees verder

jul 142014
 

Quiz2_question1 Hoewel ik vorige week al een blogpost geschreven heb voor zeven van de tien MOOCs van de Data Science specialisatie geschreven had, wilde ik er vandaag nog eentje toevoegen voor nummer 8: Statistical Inference.

Het is namelijk, samen met Regression Models een van de twee struikel-MOOCs binnen de specialisatie. De redenen ervoor zoals te lezen op de fora verschillen. Ik weet dat ik hem de eerste keer dat hij uitgevoerd werd (gelukkig!) over geslagen heb. Toen bestonden de quizzes veelal uit open vragen en bleken er heel wat problemen met de software die de juiste antwoorden automatisch moest vaststellen. Er waren blijkbaar regelmatig correcte antwoorden die ten onrechte fout gerekend werden. Fataal natuurlijk als je maar 3 kansen hebt per quiz. Nou werden (zo kon ik meelezen) er wel extra kansen toegevoegd, maar dat wil je écht niet.

Daar komt bij dat deze MOOC gegeven wordt door Brian Caffo en in tegenstelling tot Jeff Leek en Roger Peng zeker geen natural als het gaat om via video’s laagdrempelig uitleg geven over statistiek. En dan gaat het om de hele combo: hij praat veel minder levendig en energiek dan de andere twee, de opbouw van zijn uitleg is warrig, vaak voegt hij niet veel toe aan wat er op de dia staat, worden grote stappen gemaakt, kortom, het zijn moeilijk te volgen video’s.
Lees verder

jul 092014
 

Coursera_Data_Science En dat waren nummer 6 en 7….
Nee, niet blogpost nummer 6 en 7 over de Coursera Data Science Specialization, maar MOOC nummer 6 en 7, of eigenlijk 8 en 9, als je kijkt naar de planning. Ik heb nummer 6 en 7 in de chronologische lijst namelijk even over geslagen. Bleek prima te kunnen.

Voordat ik iedereen al na de eerste alinea kwijt raak: afgelopen januari kondigde Coursera een nieuwe feature aan: Specializations (een specialisatie) bestaande uit meerdere bij elkaar horende MOOCs. Je kunt delen van zo’n specialisatie individueel doen, maar als je ze allemaal hebt gedaan (volgorde waarin is advies, geen dwang) dan krijg je een Specialization certificaat. Voorwaarde is dan wel dat je de MOOCs als onderdeel van de Certificate Track uitgevoerd hebt. Deelnemen aan zo’n track betekent dat je je eenmalig moet identificeren met rijbewijs, foto via webcam en stukje getypte tekst (er wordt dan gekeken naar hoe je typt) en na elke quiz moet je een foto maken met je webcam en ook dan een stukje typen. En je moet $49,- (€35,-) betalen per MOOC waar je op die manier aan deel neemt.

Omdat ik in februari dat voor het eerst gedaan had voor Computing for Data Analysis en dat certificaat mee te nemen was als vrijstelling voor de R Programming MOOC van de specialisatie, én omdat me de specialisatie goed bevallen was (het onderwerp is voor mij relevant, de manier waarop de stof aangeboden werd beviel me, de opdrachten waren uitdagend maar te doen) ben ik aan de specialisatie begonnen.

Inmiddels heb ik nog MOOCs binnen de specialisatie afgerond (allemaal met “distinction”), hoog tijd om wat evaluatiepunten op een rij te zetten.
Lees verder

jul 022014
 


Sommige dingen klinken vast heel goed tijdens een zonnige zomerdag/avond met een lekker glas (of twee) koude rosé achter de kiezen. Ideeën als: “Zou het niet mooi zijn als we onze kinderen konden belonen voor de dingen die we wél willen dat zo doen?” en waar belonen we ze dan mee? “Oh, ik weet het al, dan geven we ze als beloning tijd op internet! Zoiets van: als je de afwas doet mag je een uur op Netflix of zo. En na een kwartiertje buiten spelen mogen ze 10 minuten op YouTube.

Gelukkig blijven dat soort ideeën in het algemeen beperkt tot die zomeravond. Maar soms blijven ze hangen. En dan ontstaan producten als “Kudoso”, “A cooperative way for families to manage technology at home”. Voor $89,- zonder hardware of $119,- mét hardware kunnen Amerikanen (het is gelukkig alleen in de VS te koop) een router (of alleen firmware voor een router) kopen waarmee ze een systeem in de lucht kunnen brengen waarbij hun kinderen punten kunnen verdienen waarmee ze dan weer toegang tot internet kunnen krijgen.

Zouden ze het nou in de markt zetten als een oplossing voor kinderen én volwassenen. Tja, dan zou ik het positieve er nog wel van in kunnen en willen zien. Dan zou je het als oplossing voor het wereldwijde probleem van te dikke mensen die te weinig bewegen kunnen zien. Maar nu denk ik: big fail.
Zal me ook benieuwen of ze hun doel halen. Dat op zich vind ik dan wél weer interessant, zijn er 500 Amerikanen (even uitgaande van afgerond $100,- per backer en $50.000,- doelbedrag) die dit idee wél zien zitten?

Flippen van een MOOC

 Gepubliceerd door om 18:25  e-Learning, Onderwijs
jun 292014
 

flipped_classroom Het klinkt als de ultieme buzzword-combo: “Flipping the MOOC” of in goed Nederlands: het Flippen van een MOOC (ehm, ja).

Het is één van de negen trends op MOOC gebied die genoemd worden op Your Training Edge. Bij een MOOC gaat het dan niet om het uit de klas naar buiten de klas brengen van het leren. Want dat leren vindt in de meeste gevallen al buiten de klas plaats. Het gaat in dat geval om het verleggen van de aandacht van de docent naar de student.

Klinkt eigenlijk logisch. Veel MOOCs (zeker die bij Coursera) bestaan uit filmpjes door de docent aangevuld met quizzes en opdrachten. Hoe een student hier verder mee om gaat, dat moet hij/zij meestal zelf maar uitzoeken. Verder dan de tip “zoek anderen op in de forums” komen die MOOCs vaak niet.

Vanuit het artikel worden een aantal bronnen aangehaald die er verder op in gaan:

Belangrijkste “probleem” dat ik hier zie, is dat in deze gevallen de docenten zelf tijdens het uitvoeren van de MOOCs heel nadrukkelijk betrokken zijn bij de uitvoering. Bijvoorbeeld via het begeleiden van groepen. Ook heb ook wel MOOCs meegemaakt waarbij de docent bijvoorbeeld wekelijks een Google Hangout verzorgde om zelf op vragen van studenten in te gaan. Dat lijkt ook wel een voorwaarde als je wil gaan flippen. Maar dat lukt natuurlijk niet als je er meerder naast elkaar hebt. Zoals bijvoorbeeld bij de Coursera Specialisation Data Science, waar komende maand maar liefst 9 MOOCs binnen de specialisatie parallel aan elkaar lopen. Daar kun je als docent niet allemaal lijfelijk bij betrokken zijn, dan zou je de studentassistenten nóg meer het werk moeten laten doen. Maar of dat geaccepteerd zou worden?

Ander punt is dat het vinden van de juiste balans bij zo’n MOOC heel nauwkeurig komt. Geef je de deelnemers teveel vrijheid, d.w.z. stuur je ze met een te vage opdracht het bos in, dan gaat het effect volledig verloren. Erger nog: je raakt ze kwijt zónder dat je ziet dat je ze kwijt geraakt bent.

Kortom, ik weet het nog niet wat dit betreft.

jun 282014
 

Het is, zo te lezen, nog een werk in uitvoering, maar Lively R, een uitbreiding op R die op haar beurt weer gebruik maakt van een aantal andere uitbreidingen, ziet er nu al heel interessant uit.

Zoals je in het filmpje hierboven kunt zien, kun je interactief met de data aan de slag. Vooral handig in het eerste analyserende deel van je onderzoek. Maar ook, zoals in het filmpje ook aangegeven wordt, mooi voor studenten die het kunnen gebruiken om meer zicht te krijgen op de achterliggende theorie. Of die zo eenvoudig kunnen *zien* wat het effect is van de breedte van je ‘kolommen’ in een histogram. Of van de richting van je X en Y-as, hoe je regressielijnen kunt passen op je data etc.
Natuurlijk, zonder kennis van de onderliggende theorie, kun je ook hier niets mee. Maar met alleen de theorie snap je het ook niet altijd meteen en dan kun je hier mee aan de slag.

jun 232014
 

Via Yammer werd ik door mijn Fontys-collega Diana gewezen op de materialen die online staan naar aanleiding van de mini-conferentie “Online Media Hoger Onderwijs” die vorige week plaats vond. Hierbvoen de presentatie van Janine Kiers en Marja Verstelle. Het begint met wat bekende stof (als je al langer met MOOCs bezig bent), maar blader even door, het wordt ook voor MOOC-kenners interessanter verderop (zo vanaf dia 10).

Meer materialen zijn hier te vinden en Anne Heining schreef een verslag van de sessies waar zij bij was.
Interessant.

jun 232014
 

Ik was nooit zo’n elektronica mens. Kabeltjes, weerstandjes, lampjes. Leuk, maar niet zo mijn ding. Was meer van de software.
Nou ben ik al een heel tijd een fan van Patrick Norton (toegegeven, ik heb te vaak geen tijd om naar zijn shows te kijken), maar in DIY Tryin had ik hem nog niet gezien. Ik kwam er eigenlijk toevallig omdat ik op zoek was naar uitleg over hoe ik een relais kon gebruiken om een van mijn Arduino’s een waterpomp te laten schakelen (die meer dan 5V nodig heeft).
Maar zeg nou zelf: als je daar niet naar op zoek was en zo’n filmpje zag, krijg je dan niet meteen zin om met relais, een Arduino en elektronica aan de slag te gaan? Ik wel! :-)