jul 022014
 


Sommige dingen klinken vast heel goed tijdens een zonnige zomerdag/avond met een lekker glas (of twee) koude rosé achter de kiezen. Ideeën als: “Zou het niet mooi zijn als we onze kinderen konden belonen voor de dingen die we wél willen dat zo doen?” en waar belonen we ze dan mee? “Oh, ik weet het al, dan geven we ze als beloning tijd op internet! Zoiets van: als je de afwas doet mag je een uur op Netflix of zo. En na een kwartiertje buiten spelen mogen ze 10 minuten op YouTube.

Gelukkig blijven dat soort ideeën in het algemeen beperkt tot die zomeravond. Maar soms blijven ze hangen. En dan ontstaan producten als “Kudoso”, “A cooperative way for families to manage technology at home”. Voor $89,- zonder hardware of $119,- mét hardware kunnen Amerikanen (het is gelukkig alleen in de VS te koop) een router (of alleen firmware voor een router) kopen waarmee ze een systeem in de lucht kunnen brengen waarbij hun kinderen punten kunnen verdienen waarmee ze dan weer toegang tot internet kunnen krijgen.

Zouden ze het nou in de markt zetten als een oplossing voor kinderen én volwassenen. Tja, dan zou ik het positieve er nog wel van in kunnen en willen zien. Dan zou je het als oplossing voor het wereldwijde probleem van te dikke mensen die te weinig bewegen kunnen zien. Maar nu denk ik: big fail.
Zal me ook benieuwen of ze hun doel halen. Dat op zich vind ik dan wél weer interessant, zijn er 500 Amerikanen (even uitgaande van afgerond $100,- per backer en $50.000,- doelbedrag) die dit idee wél zien zitten?

Flippen van een MOOC

 Gepubliceerd door om 18:25  e-Learning, Onderwijs
jun 292014
 

flipped_classroom Het klinkt als de ultieme buzzword-combo: “Flipping the MOOC” of in goed Nederlands: het Flippen van een MOOC (ehm, ja).

Het is één van de negen trends op MOOC gebied die genoemd worden op Your Training Edge. Bij een MOOC gaat het dan niet om het uit de klas naar buiten de klas brengen van het leren. Want dat leren vindt in de meeste gevallen al buiten de klas plaats. Het gaat in dat geval om het verleggen van de aandacht van de docent naar de student.

Klinkt eigenlijk logisch. Veel MOOCs (zeker die bij Coursera) bestaan uit filmpjes door de docent aangevuld met quizzes en opdrachten. Hoe een student hier verder mee om gaat, dat moet hij/zij meestal zelf maar uitzoeken. Verder dan de tip “zoek anderen op in de forums” komen die MOOCs vaak niet.

Vanuit het artikel worden een aantal bronnen aangehaald die er verder op in gaan:

Belangrijkste “probleem” dat ik hier zie, is dat in deze gevallen de docenten zelf tijdens het uitvoeren van de MOOCs heel nadrukkelijk betrokken zijn bij de uitvoering. Bijvoorbeeld via het begeleiden van groepen. Ook heb ook wel MOOCs meegemaakt waarbij de docent bijvoorbeeld wekelijks een Google Hangout verzorgde om zelf op vragen van studenten in te gaan. Dat lijkt ook wel een voorwaarde als je wil gaan flippen. Maar dat lukt natuurlijk niet als je er meerder naast elkaar hebt. Zoals bijvoorbeeld bij de Coursera Specialisation Data Science, waar komende maand maar liefst 9 MOOCs binnen de specialisatie parallel aan elkaar lopen. Daar kun je als docent niet allemaal lijfelijk bij betrokken zijn, dan zou je de studentassistenten nóg meer het werk moeten laten doen. Maar of dat geaccepteerd zou worden?

Ander punt is dat het vinden van de juiste balans bij zo’n MOOC heel nauwkeurig komt. Geef je de deelnemers teveel vrijheid, d.w.z. stuur je ze met een te vage opdracht het bos in, dan gaat het effect volledig verloren. Erger nog: je raakt ze kwijt zónder dat je ziet dat je ze kwijt geraakt bent.

Kortom, ik weet het nog niet wat dit betreft.

jun 282014
 

Het is, zo te lezen, nog een werk in uitvoering, maar Lively R, een uitbreiding op R die op haar beurt weer gebruik maakt van een aantal andere uitbreidingen, ziet er nu al heel interessant uit.

Zoals je in het filmpje hierboven kunt zien, kun je interactief met de data aan de slag. Vooral handig in het eerste analyserende deel van je onderzoek. Maar ook, zoals in het filmpje ook aangegeven wordt, mooi voor studenten die het kunnen gebruiken om meer zicht te krijgen op de achterliggende theorie. Of die zo eenvoudig kunnen *zien* wat het effect is van de breedte van je ‘kolommen’ in een histogram. Of van de richting van je X en Y-as, hoe je regressielijnen kunt passen op je data etc.
Natuurlijk, zonder kennis van de onderliggende theorie, kun je ook hier niets mee. Maar met alleen de theorie snap je het ook niet altijd meteen en dan kun je hier mee aan de slag.

jun 232014
 

Via Yammer werd ik door mijn Fontys-collega Diana gewezen op de materialen die online staan naar aanleiding van de mini-conferentie “Online Media Hoger Onderwijs” die vorige week plaats vond. Hierbvoen de presentatie van Janine Kiers en Marja Verstelle. Het begint met wat bekende stof (als je al langer met MOOCs bezig bent), maar blader even door, het wordt ook voor MOOC-kenners interessanter verderop (zo vanaf dia 10).

Meer materialen zijn hier te vinden en Anne Heining schreef een verslag van de sessies waar zij bij was.
Interessant.

jun 232014
 

Ik was nooit zo’n elektronica mens. Kabeltjes, weerstandjes, lampjes. Leuk, maar niet zo mijn ding. Was meer van de software.
Nou ben ik al een heel tijd een fan van Patrick Norton (toegegeven, ik heb te vaak geen tijd om naar zijn shows te kijken), maar in DIY Tryin had ik hem nog niet gezien. Ik kwam er eigenlijk toevallig omdat ik op zoek was naar uitleg over hoe ik een relais kon gebruiken om een van mijn Arduino’s een waterpomp te laten schakelen (die meer dan 5V nodig heeft).
Maar zeg nou zelf: als je daar niet naar op zoek was en zo’n filmpje zag, krijg je dan niet meteen zin om met relais, een Arduino en elektronica aan de slag te gaan? Ik wel! :-)

jun 032014
 

Zucht. Ik wou dat ik het zelf bedacht had. Eigenlijk is het ook heel simpel: je neemt een watervaste lamp + een GoPro en zet die in een vaatwasmachine. Zet de GoPro aan, zet de vaatwasmachine aan. En na 1,5 uur heb je een filmpje. Dat edit je terug tot een paar minuten en klaar. Weet je eindelijk hoe het er ín een vaatwasmachine uit ziet als die loopt.

Waarom?
Nou, gewoon om ik het ook wel wilde weten.
Natuurlijk, het stond niet bovenaan mijn lijstje, dan had ik het wel al gedaan, maar toch.

Conclusie:
Het is eigenlijk best saai in zo’n vaatwasmachine. Maar dat weet ik nu ook weer. :-)

(getipt door Freshgadgets)

jun 012014
 

Je kunt er op rekenen dat je mijn aandacht hebt als je een blogpost de titel “Weekend Family Project: Building Rapiro” geeft. Natuurlijk klikte ik door en las het artikel. Nice.
Ik had de Rapiro voorbij zien komen op Kickstarter, waarom had ik die indertijd niet gekocht? Het zouden de 250 GBP (zo’n 300 euro) kunnen zijn geweest (exclusief douanekosten die er blijkbaar voor enkelen ook bij kwamen en exclusief een Raspberry Pi + camera voor als je er écht leuke dingen mee wilt doen!). Nu kost hij niet eens zo heel veel meer (326 euro excl. verzenden en invoerkosten en ook nu zonder Raspberry Pi en camera) maar wat krijg je dan voor dat geld?

Rapiro is a cute, affordable, and easy to assemble humanoid robot kit. Comes with 12 servo motors and a servo motor controller board (Arduino compatible). Designed for Raspberry Pi and its camera module. Looks small, acts large. Its limitless possibilities all depend on how you program it.

Zo omschrijft de leverancier het.

Maar wat krijg je?
Lees verder »

Spelen met de Arduino

 Gepubliceerd door om 21:29  Arduino, Onderwijs
mei 152014
 

ArduinoAfgelopen week heb ik aan een groepje van zes plusklas leerlingen uit groep 8 uitleg mogen geven over de Arduino. En natuurlijk niet alleen uitleg, ze mochten er zelf mee aan de slag. Ik had een aantal voorbeeld-schakelingen gemaakt die ze stap voor stap mochten nabouwen.

Het was spannend want ik had geen idee van het niveau dat ze aan zouden kunnen. Ik wist dat ze nog niet eerder met een Arduino gewerkt hadden, nog niet met variabelen gerekend hadden (X en Y en zo), programmeren waarschijnlijk ook geen van allen. Maar ja, het waren plusklassers en groep 8, dus ik wilde ook voorkomen dat ze zich zouden vervelen.

Gelukkig waren ze meteen heel enthousiast over die kleine programmeerbare lichtschakelaar (zoals ik de Arduino maar even uitgelegd had). Ik had de instructie als volgt opgebouwd:

  1. Maken van een blink script
  2. Maken van een morse-code script dat SOS signaleerde
  3. Maken van een morse-code script dat SOS signaleerde + audio
  4. Maken van een verkeerslicht

De reden hiervoor was dat #1 (blink) heel eenvoudig is qua script en qua schakeling.  Bij #2, de morse code hoefden ze de schakeling niet aan te passen, alleen de programmacode. Bij #3 voegen ze de buzzer toe en een paar regels code.

Het maken van #4 is de einduitdaging. Daarbij moeten ze 3 (alleen auto) of zelfs 5 (auto + voetganger) LEDs gebruiken. Voor alle vier de opdrachten had ik overigens werkende voorbeelden bij me van het eindresultaat zodat het ook meteen tastbaar voor hen was.
Lees verder »

TUDelft: Living Campus

 Gepubliceerd door om 04:28  Leertechnologie, Onderwijs
mei 102014
 

Liesbeth Mantel is (weer eens) op reis. Dit keer naar een meeting van de LIBER Architecture Group in Helsinki. Gelukkig schrijft Liesbeth er altijd uitgebreid over en maakt ze veel foto’s. Heel fijn om op die manier vanaf afstand mee te kunnen reizen.

In haar verslag van dag 4 verwijst ze ook naar bovenstaand filmpje dat door Wilma van Wezenbeek en haarzelf (productie Marina Noordegraaf) is gemaakt over de Living Campus.
Het stipt een uitdaging aan waar veel universiteiten en hogescholen mee worstelen: hoe maak je je campus zo dat hij interessant blijft voor studenten in een tijd dat veel van de informatie en diensten ook online te vinden is? Wat maakt dat zij er willen zijn? Dat zij er naar toe willen komen.
Het is ook een vraag die, als hij vanuit de bibliotheek/mediatheek gesteld wordt, meteen een heel moeilijke wordt omdat dat een instituut is/was dat traditioneel (zeker bij een universiteit) een heel traditionele en afgebakende rol had/heeft. Het is dan ook maar goed dat ze het niet zoiets als “living library” genoemd hebben. Want dan was het gedoemd te mislukken.

Het filmpje duurt 7,5 minuut. Je krijgt er zeker nog niet alle antwoorden in, maar wel al een paar handvatten. Meer dan voldoende reden om het werk van Liesbeth en Wilma te blijven volgen lijkt me.

mei 062014
 

LOL, start the flame wars. Een video die begint met “I consider myself lucky to be a teacher” zet natuurlijk al de juiste toon. Ik zou zeggen: pak je Chromebook en aanmelden voor die bèta. Maar goed, toch even serieus, dit is wat de Classroom omgeving, die onderdeel wordt van Google Apps for Education gaat bieden:

* Create and collect assignments: Classroom weaves together Google Docs, Drive and Gmail to help teachers create and collect assignments paperlessly. They can quickly see who has or hasn’t completed the work, and provide direct, real-time feedback to individual students.
* Improve class communications: Teachers can make announcements, ask questions and comment with students in real time—improving communication inside and outside of class.
* Stay organized: Classroom automatically creates Drive folders for each assignment and for each student. Students can easily see what’s due on their Assignments page.

En natuurlijk zijn dat tools die nuttig kunnen zijn in het onderwijs. Maar ik werd zó ontzettend blij van het filmpje dat ik er nauwelijks nog serieus naar kon luisteren.

(getipt door The Next Web)