Nog meer domme reclamemakers online

 Gepubliceerd door om 08:44  Internet
Sep 252016
 

reclame_ip_geocodingAls je dit weblog volgt dan weet je dat ik een gruwelijke hekel heb aan (de meeste) online advertenties die ik tegen kom. Vandaag ga ik het niet hebben over de klaagzang van adverteerders of de vraag of advertenties té groot zijn (en schadelijk voor het beeld van jouw dienst), maar wil ik je een voorbeeld laten zien van adverteerders die zo dom zijn om mijn IP-adres te gebruiken om, gekoppeld aan de locatie-informatie die hen dat oplevert (= dit vaste IP-adres bevindt zich in Deurne, NL) namaak berichtkoppen te produceren voor zogenaamde nieuwsberichten waar ik dan op mijn beurt op zou moeten gaan klikken.

Ik kan je niet garanderen dat jij dezelfde resultaten krijgt als je op de link naar het bericht bij Pocketnow.com klikt, maar de kans is groot dat ze ook jou proberen wijs te maken dat er in jouw stad/dorp een Burger Kin is waarbij een medewerkster van de Burger King een inzinking krijgt en/of de manager van het plaatselijke Casino ontslagen wordt. Deurne (die in NL tenminste) heeft beiden niet. Terwijl het wél gebracht wordt als ander gerelateerd nieuws.

Inmiddels is het hele blok bij mij toegevoegd aan AdBlock en verschijnt het niet meer op mijn scherm. Vraag is alleen wát ze er nou aan hebben als ik wél doorklik. Leuk als iemand aan iemand anders daarvoor geld betaald, maar ik weet zeker dat *niemand* daardoor meer verkoopt, imago-winst behaald of mij vaker naar een site terug gaat laten komen.

Deel dit bericht:
Sep 142016
 


Het woord “Mesh-netwerken” in titel is eigenlijk helemaal fout, het zijn eigenlijk “Mesh networks” in het Engels over “Vermaasde netwerken” in goed Nederlands. Maar bij vermaasde netwerken zijn er nóg minder mensen die een idee hebben waar ik het over heb. Dus ook nu eerst even wat achtergrond: normaal gesproken als wij met onze laptop, iPad, smartphone of ander draadloos of zelfs bekabeld apparaat verbinding maken met het / een netwerk, dan is er een duidelijke rolverdeling. De laptop, iPad etc. is een node die verbinding maakt met een ander apparaat dat als belangrijkste taak heeft om toegang te verlenen tot het netwerk, tot internet, tot een server etc.
Dat kan een Wifi router zijn die het signaal van jouw apparaat ontvangt en dan doorgeeft via het bekabelde netwerk naar een ADSL router of een andere aansluiting met het internet etc.
Kenmerkend daarbij is dat er een infrastructuur beschikbaar is die daar specifiek voor aangelegd is. Maar wat nou als je sensoren hebt die op plekken moeten kunnen functioneren waar je geen vaste netwerkaansluiting hebt of waar nog geen WiFi-netwerk ligt of geen netwerk waar jij toegang toe hebt? In het bos of gewoon in een stad zelfs?

Dan kun je kiezen voor een netwerktechnologie die een heel groot bereik heeft, zoals bij een LoraWAN of je kunt betalen om toegang te krijgen tot een WiFi-netwerk van een ander of een mobiel netwerk (via GPRS of 3G/4G).
Maar wat nou als het helemaal niet zo noodzakelijk is dat je verbinding maakt met de buitenwereld. Wat als je eigenlijk vooral wilt kunnen communiceren met andere nodes die bij jou in de buurt zijn? Bijvoorbeeld met andere robots (zoals in dit voorbeeld), of wellicht straks zelfs andere zelfsturende auto’s.

Dan is een mesh-netwerk een oplossing. Daarbij is elke node gelijkwaardig aan elkaar en is er geen specifieke infrastructuur voor de onderlinge communicatie nodig. Vroeger, toen al die netwerken via kabels moesten worden aangelegd, was dat moeilijk schaalbaar (alles met alles verbinden via kabels wordt al snel een warboel), maar tegenwoordig met draadloze netwerken (via WiFi, Bluetooth of wellicht straks via Lora) is dat veel eenvoudiger.

De demo hierboven is leuk, het laat goed een sterke eigenschap zien: valt een node uit, dan werken de anderen gewoon verder, komt er eentje bij, dan wordt hij automatisch in het Mesh-netwerk opgenomen. Maar het gaat hier wel om een heel naïef netwerk waarbij elke node automatisch ook de informatie van de andere nodes vertrouwd. En dat zal niet altijd het geval zijn. Ook moeten de pakketten data die rondgestuurd worden niet té groot worden anders is elke node voornamelijk bezig met het afhandelen van de data van de andere nodes.

De code voor bovenstaand voorbeeld is hier op Github te vinden.

Deel dit bericht:

Belasting betalen en Europa

 Gepubliceerd door om 11:02  Economie
Sep 022016
 

BelastingontwijkingHet blijft een raar ding: belasting betalen. Iedereen heeft er een hekel aan, niemand wil het eigenlijk betalen, maar zonder belasting ook geen publieke voorzieningen in een land. Wikipedia geeft een mooi lijstje van zaken die daaronder vallen: het Koninklijk Huis, defensie, politie, rechtspraak, dijken, waterwegen, spoorwegen, het wegennet, sociale zekerheid, bijstand, zorg, onderwijs, kunst en cultuur.

Belastingontduiken is niet toegestaan, belastingontwijken is dat formeel wel. Bij ontwijken van de belasting gaat het er namelijk om dat je de bestaande wetten zo goed mogelijk inzet om zo weinig mogelijk belasting te betalen. Grote bedrijven en rijke mensen zijn daar heel goed in. Logisch, zij kunnen immers specialisten inhuren die weliswaar ook niet goedkoop zijn, maar die hun kosten terug verdienen doordat de belasting die zo bespaard wordt veel meer is.

Bij een bedrijf dat heel erg veel geld verdiend, zoals Apple, gaat het om heel veel belasting. Dat bleek deze week maar weer eens. En het bleek ook maar weer eens dat grote bedrijven individuele landen gewoon tegen elkaar uitspelen als het gaat om het bieden van belastingregels die voor die bedrijven zo gunstig mogelijk zijn. Een paar berichten:

29 augustus: “Silicon Valley waarschuwt Rutte voor ongunstig belastingklimaat

Verrassende woordkeuze als je bedenkt dat Nederland juist gezien wordt als heel vriendelijk voor bedrijven die belasting willen ontwijken:

Maar een dag later toch weer niet zo heel verrassend qua timing:

30 augustus: “Apple krijgt naheffing van 13 miljard euro

Dit was geen naheffing van één land aan Apple, maar van de Europese Unie, die gekeken had naar de belastingregels zoals die in Ierland gelden en de wijze waarop Apple die daar gebruikt heeft om het betalen van belasting te ontwijken. Een discutabele naheffing, omdat ontwijking immers niet illegaal is, en omdat het hier niet om Ierland zelf gaat. Dat land is zelfs ongelukkig met de naheffing, want stel je voor dat Apple haar dreigementen waar maakt en uit het land vertrekt. Dat kunnen ook zij zich niet veroorloven.

Apple was natuurlijk niet blij met die extra rekening:

Tim Cook says EU tax ruling is ‘total political crap’

Het is (gelukkig) niet zo verrassend dat die open brief en dan met name de “feiten” die daar in staan over hoeveel belasting Apple dan wel of niet betaald ook door mensen die er verstand van hebben weerlegd wordt:

31 augustus: “A Tax Expert Takes Tim Cook’s EU Letter Apart Point By Point

Ik kan me wel wat voorstellen bij de verontwaardiging bij Apple. Los van het gegeven dat geen enkel bedrijf blij zal zijn met een extra kostenpost van 13 miljard euro. Is toch geld dat je anders kunt gebruiken.
Maar het laat ook wel zien dat belastingregels niet iets zijn die je aan individuele landen over kunt laten. Waarom niet? Omdat veel landen, Ierland en Nederland zeker, simpelweg te klein zijn en een te zwakke onderhandelingspositie hebben in dit soort zaken. Dat moet internationaal afgestemd worden, minimaal op Europees niveau dus. Of de huidige EU daar geschikt voor is, dat is een tweede vraag, maar dat landen als Nederland met anderen moeten samenwerken, ook op zaken als nationale belastingwetgeving lijkt mij afgelopen week nog maar weer eens duidelijk gemaakt.

Deel dit bericht:

Zijn wij te nuchter voor Amazon Dash?

 Gepubliceerd door om 22:52  Internet
Aug 312016
 

Amazon-DashAmazon Dash is niet nieuw, maar maakt nu dan de oversteek naar deze kant van de oceaan. Nog niet naar Nederland, maar wel al naar het Verenigd Koninkrijk, Duitsland en Oostenrijk.

Voor wie het niet kent: Dash bestaat uit twee hardware-opties. De eerste is wat mij betreft (deels) eigenlijk heel handig. Het is een handige scanner waarmee je de streepjescode van een product (bv een pot jam die leeg is) scant en zo aan je boodschappenlijst toevoegt. Maar…het gaat voor mij persoonlijk dan een beetje mis bij deel twee van de afhandeling: het apparaat gaat er namelijk vanui dat die producten bij Amazon besteld worden (handig toch?). Slim van Amazon, maar het betekent dus wel dat je al je inkopen die je scant bij 1 bedrijf besteld.

De tweede optie, de Dash Button. Dat is een knop die je bv in je voorraadkast bij het wc-papier hangt, of op de vaatwasmachine plakt. Als dat het wc-papier of het wasmiddel op is, hoef je alleen maar op de knop te drukken en er wordt automatisch wc-papier of wasmiddel (of RedBull, Heiniken bier, Durex condooms, Cola, etc.) bijbesteld.

Het artikel op de BBC website maakt ook wel al duidelijk dat de mensen daar zo hun vraagtekens hebben bij die heel belangrijke vraag: zijn we echt zo gemakkelijk ingesteld dat we ons zouden vastleggen op het bestellen van hetzelfde merkproduct steeds bij dezelfde winkel?

En natuurlijk hechten de Britten erg aan hun zelfstandigheid:

And do we like the idea that this brilliant American technology firm will be collecting ever more data about our shopping habits, even if it is doing that to deliver us a better retail experience?
Like it or not, shopping is becoming an on-demand, push-button, instant gratification experience. And, as in so many other areas of our lives, it seems likely that it will be shaped by a US technology company.

Enerzijds kan ik me er wel wat bij voorstellen. Ik doe elke week de boodschappen en er zullen dus heel wat producten zijn die ik elke week of met grote regelmaat steeds van hetzelfde merk bij diezelfde supermarkt haal. Die haal ik echter zelf, die bestel ik niet online, laat ik ook niet bezorgen. Toch is het in de VS aangeslagen en is het aantal knoppen daar al uitgebreid tot zo’n 150 verschillende. Ik denk dat de Britten en de Duitsers een goede test voor Amazon zijn. Daar hebben ze al een winkel (die in Duitsland gaat zich nu ook meer op Nederland richten) en als het z daar lukt, ja dan vrees ik dat we er in Nederland ook gek genoeg voor zijn. We gaan het zien.

Lees verder….

Deel dit bericht:

Some are more equal than others

 Gepubliceerd door om 09:44  Internet
Aug 242016
 

dave_blogThe internet owes a lot to Dave Winer. After all, he is one of the people that stood at the base of RSS, something I personally learned about when he later pioneered podcasting (together with Adam Curry) by allowing for files to be referenced in the XML of an RSS feed. Through the years he has been criticized by many for his opinions, while he has always been fighting for an open internet.

That doesn’t mean he is without his flaws himself though. And this blogpost kind of hit a wrong nerve. After reading about his thoughts on Gawker and the Open Web, then about Blogs and Wikis and them being about people. I found the post he wrote about the .blog TLD owned by his “friend Matt Mullenweg and Automattic” and how good it was that they allow people to run other tools on that domain. He already has a .blog domain, the post is being hosted at dave.blog.

Cool, I thought. I want one of those of my own, pierre.blog would be cool, I though. So I tried to find where to register a .blog domain. I ended up at this page with info. It turns out I have to wait. On August 18, the period where trademark owners could apply started. Then on 2 November the landrush period will start. That is a period where anyone can grab a domain name, first come first serve, if there is no trademark on the name. Then on 21 November it would be available to all. Now, I don’t believe “dave” is a trademark, so Dave Winer could not have applied for a .blog domain through the regular channels yet. So, he has his friend to thank for that.

If I, as a regular blogger want to join the queue, it is going to cost me a bit more: €100,220 Early Application (€100,000 registration + €220 application fee) to be precise. And for all the Dutch readers: that is 100 thousand euros registration fee. But it is risk-free: They can’t guarantee I’ll get the domain, but if I don’t get it, They’ll refund my payment in full.

So to me, the .blog TLD is not really an example of how the internet is still open. It still is a place where the corporations rule, they did so back in the day when only corporations could register .nl domains, they still do so now.

Deel dit bericht:
Jul 202016
 

PokemonGoAls ik twijfel over iets dat met ict en recht te maken heeft, dan is er wat mij betreft maar één persoon / bron waar ik hoef te zoeken voor een antwoord: Arnoud Engelfriet en zijn iusmentis.com (<gratis reclame>Je kunt Arnoud ook inhuren, zie hiervoor deze website! </gratis reclame>).

Dus toen ik via Twitter de vraag kreeg of dat sideloaden (in mijn geval was dat het vanuit een andere bron dan de Google Play store installeren van een app) van Pokémon Go wel legaal was, wist ik bij wie ik die vraag als dubbel-check voor wilde leggen, dit keer via Twitter:

En hoewel Pokémon Go inmiddels ook in Nederland gewoon via iTunes en de Google Play store te installeren is, was het voor Arnoud een voldoende “nieuwe” vraag om er ook een blogpost aan te besteden. Dus voor zijn antwoord verwijs ik je graag door naar die blogpost.

Deel dit bericht:
Jul 172016
 

Het bericht dat gelinkt wordt in de onder onderste tweet is hier te vinden. Het gaat in op de vraag: waarom gaan sommige mensen helemaal uit hun dak (in negatieve zin) over Pokémon Go?

 

(getipt door Pedro De Bruyckere)

Deel dit bericht:
Jul 162016
 

pokemon_goJa ja, ik weet het: weer een blogger die de Pokémon Go rage gebruikt als click-bait en weer zo’n zot die denkt dat technologie het onderwijs kan veranderen. Tja, dat eerste kan ik niets aan doen: je hebt zelf doorgeklikt, en wat dat tweede betreft denk ik niet dat Pokémon Go het onderwijs zal veranderen, maar dat betekent niet dat het onderwijs er niets van zou kunnen (moeten!) leren. Want ik vind de reacties tamelijk “zuur”. Zelfs Wilfred Rubens eindigt met:

De relevantie van de game voor het onderwijs is op dit moment vooral als casus op het gebied van mediawijsheid. Daarbij valt me op hoe hardleers wij als mensen zijn. Keer op keer weten grote groepen gebruikers zichzelf niet te matigen, met de nodige nadelen en risico’s als gevolg. Als we nu eens vanaf het begin dergelijke games selectief zouden spelen, dan zou het plezier groter zijn.

En dan zal ik je de reacties die Wouter Siebers via Twitter kreeg op zijn (ok, ook wel heel luchtig geschreven) stuk in de Volkskrant besparen. Een volwassen man, iemand die het onderwijs kent, een onderzoeker, we zouden toch allemaal wel beter moeten weten.

[update 11:55] Wouter geeft via Twitter aan dat de reacties juist voornamelijk positief waren, ik heb maar een heel klein deel van de reacties gezien, mijn opmerking ging over deze lijn (en de reacties op de Volkskrant site zelf).

Hoe anders dan zo’n bedrijf als de Albert Heijn. Hadden zelf een mooie virtual reality actie met dino’s. Als ze zouden reageren zoals wij dat in het onderwijs doen, dan zouden ze daar zeggen: “nou nou, leuk hoor dat Pokémon Go, laten we maar lekker gewoon blijven, we hebben onze reclame-acties voor de komende tijd uitgestippeld staan, dat werkt, hebben we onderzocht en we gaan geen risico lopen met onze klanten”.

Maar dat deden ze niet, dus daarom hebben ze daar, nu, terwijl de hype nog niet eens echt een volle week oud is al een AH-brede inhaakactie op poten gezet: de Pokémappie. Je kunt er meer over lezen bij iCulture (is logischer dan dat ik alle info van daar ga herhalen), maar in samenvatting:

  • 1,3 miljoen Nederlander spelen Pokémon Go terwijl het programma pas sinds vanochtend officieel uit is in Nederland;
  • ze sluiten aan op de spaar- en verzamelgekte van de Nederlander;
  • ze hebben een interactieve kaart gemaakt waarbij je per AH-winkel kunt zien welke Pokémon daar te vinden is;
  • ze gaan in elk filiaal een medewerker aanwijzen die het spel speelt en tips kan geven aan zoekende klanten.

Niet negeren dus maar omarmen. Voor hoe lang? Voor zo lang als de hype duurt. Direct effect: je bent hip, bij de tijd, laat zien dat je weet dat er speelt en waarschijnlijk trek je er ook nog wel meer klanten mee. Zoals die pizzeria die “lures” kocht en er zo voor zorgde dat er bij zijn Pizzeria meer Pokémon verschenen (te vangen waren) dan anders. Voor een euro per uur trok hij zo meer klanten doordat Pokémon Go spelers binnen kwamen en niet alleen een Pokémon vingen maar vaak ook even een stuk pizza en/of wat te drinken kochten (logisch, want als je buiten rond loopt dan krijg je honger/dorst).

Natuurlijk is dat niet zomaar een-op-een op onderwijs over te zetten. Wij verkopen geen stukken pizza. En een foldertje voor de nieuwe opleiding bedrijfseconomie is veel minder smakelijk dan een stuk pizza. Maar waarom zouden we Pokémon Go eigenlijk niet een stuk pizza verkopen in onze school of in de bibliotheek? Of een kop koffie / wat fris? We wilden toch graag dat onze onderwijsgebouwen onderdeel worden van learning communities? En ja, dan kun je tijdens het eten van die pizza ook wel met ze praten over mediawijsheid en andere serieuze zaken.
Zelf ben ik benieuwd of de hype de herfst overleeft, dus als het weer slecht wordt. Wie weet is iedereen er dan weer net zo snel op uitgekeken als dat het nu op komt. Prima ook wat mij betreft. Beter nog dan dat we over 10 jaar nog achter kleine rare beestje aanzitten.

Het gaat mij om de grondhouding: is onze eerste reflex om uit te leggen waarom iets een hype is en daarom niet relevant voor het onderwijs of is onze eerste reflex om te kijken hoe we actuele gebeurtenissen (zoals zo’n hype) kunnen inzetten om de relevantie van “school” voor onze jeugd te verbeteren. We verwachten van onze jeugd dat zij later hypes, ontwikkelingen, kansen, nieuwe technologieën en sociale ontwikkelingen kunnen duiden en benutten. Tenminste als we roepen dat we hen opleiden voor beroepen die nu nog niet bestaan, dan doen we dat.
Dan zit er voor ons ook maar één ding op: het geven van het goede voorbeeld. En dat is wat Albert Heijn en vergelijkbare bedrijven doen, niet wat wij zelf nu doen als we beginnen met “vanaf de tijd dat de tv werd uitgevonden zijn er al mensen geweest die….” en dan over gaan tot de orde van de dag omdat ook deze hype wel weer over gaat. Dat gaat hij ook, relevant is wat wij er in de tussentijd mee doen!

Deel dit bericht:
Jul 122016
 

Mail_oeps

Best wel een oeps-momentje qua mailing:

  • tekst in de mail zonder naam eronder;
  • in de CC maar liefst 132 mailadressen opgenomen (incl. die van mij);
  • bijlage in pages-formaat, vast alleen bedoelt voor creatievelingen met een Apple. Al is er via een omweg wel aan de inhoud te komen…

Ik heb maar geen reply-all gedaan om aan te geven dat ik dit een beetje knullig vind.

Deel dit bericht:
Jun 262016
 

ifitweremyhomeAls je in een land woont, dan is dat vaak je referentiekader. Je voorstellen hoe veel groter of kleiner andere landen zijn, of waar andere verschillen zitten, is niet altijd even eenvoudig.

Richard Byrne verwijst naar drie verschillende sites die elk op hun eigen manier je in staat stellen (of je leerlingen in staat stellen) om hun eigen land te vergelijken met de rest van de wereld.

Zo krijg je bij If It Were My Home niet alleen de verschillen in afmetingen tussen twee landen te zien, maar ook een aantal andere vergelijking zoals over werkloosheid, energieverbruik, inkomen etc.

Overlapmaps is de meest eenvoudige van het drietal en laat “slechts” een kaart zien van de twee gekozen landen over elkaar.

TexasBij The True Size Of beginnen ze standaard met een lesje in “wist je wel hoe groot Afrika eigenlijk is?” door de VS, China en India er overheen te leggen. Een van mijn favorieten is de vergelijking van Nederland versus Texas. Het geeft wel een goed beeld van hoe klein ons kikkerlandje wel niet is.

Hoe dan ook, mooie sites om bij de hand te hebben.

Deel dit bericht: