feb 192018
 

In de categorie “grappig” valt de tweet van The ThingsMaastricht. Ook daar werken ze aan het in kaart brengen van het bereik van de opgestelde TTN gateways. Dat doen ze niet lopend, niet met de fiets, niet met de auto. Nee, gewoon met de bus.

Ik neem aan dat een buschauffeur van een van de stadsbussen in Maastricht een tracker met zich mee neemt tijdens de ritten. Kan zonder problemen lijkt me omdat je het apparaatje maar gewoon ergens hoeft neer te leggen en het de chauffeur tijdens de rit verder niet afleidt of zo.

Deel dit bericht:
feb 132018
 

In de categorie “grappig” valt bovenstaand filmpje van Linus Tech Tips waarin hij test of een “10 x micro SD to SATA SSD Adapter & RAID Quad 2.5″ SATA Converter” echt een zinvolle aanschaf is. Het idee lijkt mooi: een kaartje met een SATA aansluiting waar je micro SD kaartjes in kunt stoppen. Kosten: $40,- exclusief de (maximaal) 10 micro SD kaartjes. Een micro SD kaartje van 64GB kost zo’n 20 euro per stuk, dus voor zo’n 240 euro heb je een 640GB SSD kaart. Als je de 128GB varianten aanschaft heb je ruim 1 TB maar leg je ook totaal bijna 500 euro neer. En dat is meer dan je kwijt zou zijn voor een echte SSD van 1TB.

Tel daarbij op de resultaten van de snelheidstest en wees blij als je er nog geen aangeschaft hebt.
Toch lach ik niet om zulke video’s, ik ben blij dat ze gemaakt worden, door anderen. Zodat wij ook weten wat *niet* te kopen.

Deel dit bericht:
feb 022018
 

Met dank aan Bert Frissen wordt ik via Facebook op de hoogte gehouden van Maastrichtse dialectwoorden. Die deelt hij als ze beschikbaar komen via dit Facebook-account. Dit keer was het woord “govie” (klik even op de link om ook de uitspraak te horen).

Ik moest meteen denken aan Flikken Maastricht (al moet ik bekennen dat ik de serie nooit gezien heb). Maar ja, dan was de naam van die serie dus eigenlijk verkeerd. Dat moest aangepast worden. Nou had ik AVROTROS kunnen benaderen en ze kunnen voorstellen om de naam van de serie te wijzigen in “Govies Maastricht”, maar ik schatte de kans op succes van die actie niet zo heel hoog in.

Veel eenvoudiger is het om de pagina bij uitzending gemist (of “NPO Start” zo je wilt) tijdelijk aan te passen zodat ik er een screenshot van kon maken. In Google Chrome gaat dat heel gemakkelijk:

Selecteer het woord in de pagina dat je wilt wijzigen en klik met de rechter muisknop. je ziet dan de optie “inspecteren”.

Je krijgt dan aan de rechterkant een venster waarmee je onder andere de HTML van de pagina kunt zien en als het goed is, dan is het stukje HTML waar het woord dat je geselecteerd had, al meteen geselecteerd. Dubbelklik er nog een keer op en je kunt de tekst wijzigen (dus in het venster aan de rechterkant).

De wijziging wordt meteen doorgevoerd in de webpagina. Ook als je daarna het inspectievenster weer sluit. De wijzigingen worden echter alleen lokaal doorgevoerd. Als iemand anders naar die URL gaat, dan ziet hij/zij gewoon de ongewijzigde pagina. Maar jij kunt er een screenshot van maken, als je wilt ook mét de oorspronkelijke URL erbij (zie de afbeelding boven bij het bericht).

Dit is zó eenvoudig te doen, dat een screenshot (bijvoorbeeld van een tweet) nooit als bewijs zou mogen dienen zonder dat ook op andere manieren geverifieerd kan worden dat deze ook daadwerkelijk de betreffende inhoud had.

 

Deel dit bericht:
jan 302018
 

Nee, ik heb geen plannen om Jody Foster na te doen, al was het maar omdat het letterlijk kilometers buiten mijn kennisdomein ligt, maar het is wel grappig hoe sommige zaken schijnbaar gelijktijdig plaats vinden:

Komende week is in Amsterdam de eerste conferentie van The Things Network. Ik ben er niet bij, is me privé wat prijzig, ja, ik zou zaterdag kunnen gaan, dan is het betaalbaar, maakt ook niet uit, ik ben er niet. Maar een van de dingen die ze voor de conferentie geregeld hebben is dat, met dank aan ESA , Space Norway en Norwegian Space Centre, de NORSAT-2 satelliet tijdens de drie dagen van de conferentie, LoRa berichten vanuit de ruimte (ongeveer 600 km hoogte) uit zal zenden. Op het conferentiegebouw zal een ontvanger staan om de tekstberichten te ontvangen en op een scherm weer te geven.

Anderen zouden ook in staat moeten zijn om de berichten te ontvangen, je hebt alleen maar een SX1276 module nodig die je op 169Mhz moet instellen en een antenne die goed werkt rond de 162Mhz frequentie. Nou heb ik een SX1278 module (was eigenlijk een foutje want normaal gesproken heb ik daar niets aan in NL), nog geen antenne voor die frequentie, dus waarschijnlijk gaat het mij niet lukken (ondanks alle vriendelijke uitleg van Jose Marcelino via Twitter). Wie dat ongetwijfeld wel zou kunnen is de amateur astronoom die eigenlijk op zoek was naar de onlangs kwijt geraakte, geheime, Zuma satelliet en die daarbij per ongeluk de IMAGE satelliet terug vond waarvan de Nasa in 2005 geconcludeerd had dat die “dood” (lees: stuk) was (bron).

Nasa heeft inmiddels bevestigd dat het inderdaad de verloren gewaande satelliet is. Maar ze hebben een probleem dat een beetje lijkt op dat van mij: ze hebben (niet meer) de juiste hardware en software. Die is sinds 2005 namelijk dusdanig gewijzigd dat ze niet zomaar meer in staat zijn om de signalen van de satelliet op te vangen en te verwerken. Mooi toch? 🙂

Voor wie de achterliggende technologie wél snapt, is de serie berichten van Scott Tilley, de man die IMAGE terug gevonden heeft, zeker de moeite waard.

Deel dit bericht:
dec 262017
 

Binnen de wereld van “maken” of “maakonderwijs” ben ik een broekie, een nieuwkomer die pas sinds kort ook in zijn werk (maar nog steeds vooral privé) daarmee bezig is. Astrid Poot daarentegen is een beroemdheid op dit gebied. En dat bedoel ik zonder enige spot, maar met veel respect. Haar boodschap rond klooien, de rol van ouders hierbij (*naast* die van school waar iedereen naar wijst), het belang van het hebben van een breed repertoire van tools waar je mee kunt werken en denken, zij verteld het niet alleen maar laat het zelf ook in de praktijk zien. En daarbij, hoeveel mensen ken je die een jaaroverzicht maken in de vorm van een popup-boek. Juist.

Dan zul je begrijpen dat ik heel trots ben dat mijn twee tieners een vermelding hebben gekregen in dat jaarboek met hun ideeën voor een nieuwe klooiposter 12+

Cool! 🙂

Deel dit bericht:
nov 272017
 

Ondanks alles zijn kinderen nog lang niet zo’n nerd of geek als hun papa is. En hoewel ik natuurlijk sowieso helemaal niet over ze mag klagen, kreeg ik vandaag toch nog wel weer wat meer hoop. Vandaag kwam namelijk weer eens een pakje uit China binnen. Nu met zo’n “bekende” 37-in-1 sensorkit. Een zakje (ik had niet gekozen voor de duurdere versie met doosje) met daarin 27 verschillende sensoren voor aan de Arduino, de ESP8266 of de micro:bit.

Totale kosten zo’n 10 euro, geen geld dus. Ongetwijfeld niet de meest hoogstaande kwaliteit, maar elke sensor zit al op zijn eigen printplaatje met pinnen om meteen een dupont-kabeltje op aan te sluiten.

Wat me positief verraste was de belangstelling en de nieuwsgierigheid die het pakje met sensoren opwekte. Niet omdat ze iets moesten of wilden bouwen. Nee, gewoon nieuwsgierig naar waar al die 27 sensoren voor dienden, wat je er mee kon doen. Sommigen kenden ze al (relais, thermometer etc.) maar andere ook weer niet. Het bijbehorende kaartje bevat niet meer dan alleen een afbeelding van de sensoren en de bijbehorende naam. Ze kunnen er via YouTube dus heel eenvoudig achter komen.

Maar dat moet nog even wachten want komend weekend “moeten” we eerst nog een Sinterklaas surprise in elkaar knutselen op basis van een servo, een ATtiny85, LEDjes, hout, verf,…..
De week erna hebben we wél tijd. Ik ben eens benieuwd hoe ver we komen.

Dat kinderen alleen maar willen gamen en tv kijken is net zoveel onzin als dat hele digital natives verhaal van voorheen. 🙂

Deel dit bericht:
nov 262017
 

Ik hou van de instructiefilmpjes op YouTube van Andreas Spiess. Zijn openingszinnetje “Greetings YouTubers, here is the guy with the Swiss accent” is ook bij mijn kinderen al bekend omdat ik de filmpjes ook vaak vanaf mijn laptop of iPad naar de tv cast als ik ze zit te bekijken.

Het helpt natuurlijk dat hij het vaak over onderwerpen heeft waar ik zelf wél geïnteresseerd in ben, maar meestal te weinig tijd voor heb om uit te zoeken. Of anders wel al (deels) uitgezocht heb maar dan weer niet de tijd voor gehad heb om helemaal uit te schrijven. Bovenstaand filmpje is daar ook een voorbeeld van. Het gaat over het gebruik van infrarood signalen om data te versturen, zoals bij je afstandsbediening gebeurt. Maar je kunt het ook gebruiken om obstakels te herkennen.
Mevrouw Spiess speelt een hoofdrol in dit filmpje en dat maakt het extra grappig. Vooral omdat Andreas normaal gesproken een nogal droge stem heeft. Ik weet niet of Zwitserse humor voor iedereen is, daar moet je het filmpje zelf maar voor bekijken.

Deel dit bericht:
nov 212017
 

Ik weet inmiddels dat ik op Twitter lang niet alles meteen de eerste keer hoef te zien of te lezen. Als het echt “belangrijk” is, dan komt het meer dan 1 keer voorbij. Ik weet niet of dat hier helemaal op gaat, maar ik had de tweet van Andrew J Abernathy vanochtend al een keer voorbij zien komen, maar toen nog niet verder gekeken. Nu kwam het verhaal ook bij Mashable voorbij en las ik het toch. Je hebt ongetwijfeld wel eens een keer een variant gezien van het plaatje van de vriend die met zijn vriendin over straat loopt en dan omkijkt naar een mooi meisje. Deze bedoel ik!

Er zijn inmiddels al té veel varianten op gemaakt. Andrew vond echter nu de oorspronkelijke serie foto’s op Shutterstock waar deze foto onderdeel van uitmaakt. En de foto’s vertellen hun eigen (ja, ik weet het, volledig fictieve) verhaal. Ik zal je het herplaatsen van de individuele tweets besparen, je kunt ze zien bij Mashable of bij Andrew zelf.

Het zijn 44 pagina’s met foto’s!!

Wie verzint het om zo’n “verhaal” te maken voor stockfoto’s ??

Ik neem toch aan dat er ook wel iemand achter dat deel van het verhaal aan gaat, toch?

 

Deel dit bericht:
okt 042017
 

Google heeft een leuk experiment beschikbaar gemaakt waarmee je eenvoudig kunt spelen met het principe van beeldherkenning en neurale netwerken. Je hebt alleen een geschikte browser en een webcam nodig.

Het idee is simpel: ga naar teachablemachine.withgoogle.com en ga van start. Je wordt stap voor stap door het setup proces geleid: kies 3 bewegingen en een bijbehorend gifje, een geluid of een stukje audio. Simpel. Grappig is dan als je daarna de camera een beetje verschuift of als je gaat testen wanneer de herkenning niet meer werkt.

Wil je daarna nóg verder, kan kun je met de code zelf aan de slag.  De code staat op github. Ik heb nog niet getest of het bijvoorbeeld te installeren is op een Raspberry Pi. Als dat werkt is het ook in een lessituatie goed bruikbaar. Sowieso geeft Google aan dat er geen data/afbeeldingen richting hun server gaan, het is allemaal JavaScript code die lokaal draait, maar dan weet je het helemaal zeker.

Cool. 🙂

Deel dit bericht: