Mei 262016
 


Ik weet het, de combinatie “hokjesman, onderzoekers en vijftig tinten grijs” kom je waarschijnlijk niet dagelijks tegen als titel van een blogpost. Dat vraagt om een toelichting.
Allereerst is het zo dat bovenstaande aflevering van De Hokjesman hoe dan ook de moeite waard is om te bekijken. Het geeft namelijk op de geheel eigen wijze van Michael Schaap een beeld van “de onderzoeker”. Waarbij het duidelijk is dat het indelen van mensen, beroepen, groepen individuen in hokjes er onherroepelijk toe lijdt dat sommige nuances verdwijnen.

Ik moest daar vandaag ook wel aan denken tijdens de keynote van Jelte Wicherts over “De zwakke plekken van de hedendaagse wetenschap (en hoe die te versterken)” waarin hij inging op fouten die bewust of onbewust door onderzoekers in onderzoeksresultaten (artikelen) worden opgenomen. Het voorbeeld van Diederik Stapel kwam uiteraard voorbij, maar Jelte maakte juist ook duidelijk dat er (inderdaad) geen zwart-wit onderscheid te maken was tussen goede onderzoekers en slechte onderzoekers, maar dat er sprake was van vijftig tinten grijs.

Het is jammer dat de presentatie van Jelte (nog) niet online staat, want ik denk dat het wijze lessen zijn voor élke onderzoeker. Over hoe je zo lang kunt zoeken naar een verklaring in je data dat je er haast automatisch eentje zult vinden. Of slecht gedocumenteerde data die niet door anderen te gebruiken is om jouw onderzoek te verifiëren. Of creatief naar beneden afronden van een p-waarde die 0.054 blijkt te zijn, extra proefpersonen erbij zoeken etc.
Jelte illustreerde zijn verhaal met behulp van anekdotes en voorbeelden en ging ook in op de “prikkels” die een onderzoeker vaak krijgt om te komen met grootse resultaten en hoe ook dat “fouten” in de hand kan werken.

Een van zijn oplossingen was het delen van de data zodat anderen gemakkelijk de resultaten kunnen verifiëren. Maar het is ook van belang onderzoek te publiceren als er géén significante verschillen gevonden worden. Ook dat is een conclusie! Kortom, voorkomen zullen we het wellicht (zelf) niet helemaal, maar we kunnen de kans op fraude wel verkleinen.

Deel dit bericht:
Mei 232016
 


VR_and_Cinema De presentatie van Jessica Brillhart, in het dagelijks leven Google’s Principal Filmmaker for VR, verliep verre van (technisch) vlekkeloos. Een groot aantal van de voorbeelden die ze wilden laten zien speelden niet af. Desondanks kan ik je de presentatie aanraden (vandaar ook deze blogpost).

Jessica gaat namelijk in op de vier punten die je in de afbeelding hiernaast ziet en die voor “filmmakers” relevant worden op het moment dat ze met Virtual Reality aan de slag gaan. Het gaat dan om vragen als “he, wat doe ik als ik geen absolute controle meer heb over het frame dat een kijker te zien krijgt?” of “hoe edit ik zo’n video?”. Maar zeker zo vreemd voor een filmmaker: “de camera bij VR is eigenlijk een persoon!” -> dus het camerastandpunt moet opeens logisch zijn, vanuit het oogpunt van de kijker, overgangen tussen camerastandpunten kunnen niet meer opeens enorm zij, etc.
En als je niet zeker weet waar de kijker kijkt, hoe bouw je dan een logische verhaal op in je film?

Zoals ik naar de video gekeken heb, is het niet alleen een verhaal van de problemen die een filmmaker te overwinnen heeft, maar zeker ook als belangrijke les die wij in ons achterhoofd moeten houden als we bijvoorbeeld Virtual Reality in het onderwijs willen gaan gebruiken. Want ook dan komen die vragen naar voren en als we er níet in slagen ze goed te verwerken in het materiaal dan wordt het qua materiaal niks.

Deel dit bericht:
Mei 212016
 

Ik kende Free Dad Videos nog niet voor vandaag. Het is een YouTube-kanaal van Matt Silverman (en natuurlijk een Facebook pagina, Instagram en Twitter-account). Matt speelt niet alleen in zijn video’s zijn 2-jarige (inmiddels 3-jarige) dochter Amelia speelt er ook een grote rol in. Kijk maar een hierboven naar een van hun oudere video’s met 10 social media tips.

Super leuk toch? Op hun YouTube-kanaal kun je er veel meer vinden.
Maar toch moet ik een beetje zeuren. Want is dit nou wel zo verstandig? Nee, ik ga niet eens de kant op van de “foto’s die misbruikt zouden kunnen worden door online viezeriken”. Het gaat mij meer om het “It’s one part time capsule — a way to capture her young personality for our family to enjoy for years to come. It’s also an entertainment channel that you can share with anyone who loves funny videos and cute kids.”

Is het eerlijk dat een vader voor zijn dochter beslist dat die hele tijdcapsule online voor iedereen zichtbaar bijgehouden wordt? Ja, ze vindt het nu duidelijk leuk, en ja, het is gemakkelijk om die zure vraag te stellen, ik wil er eigenlijk ook nadrukkelijk ook geen negatief oordeel over vellen. Maar ik zou het wel een mooi onderwerp en voorbeeld vinden om tijdens een les mediawijsheid met een klas te bespreken.

Deel dit bericht:

Wat is onderzoek (niet)?

 Gepubliceerd door om 07:56  Grappig, Onderzoek, Video
Mei 102016
 

Het is een (lange) video die je gisteren waarschijnlijk al op verschillende plekken tegen bent gekomen, maar het is er eentje die ik hier in ieder geval ook een plekje wilde geven (al was het maar om het gemakkelijker terug te kunnen vinden).

Het is John Oliver die uitlegt wat “wetenschappelijk onderzoek” is, of eigenlijk, wat het vooral níet is. Voor onderzoekers is het een bekend verhaal, maar voor mensen die nu nog op zoek zijn naar “bewijs uit onderzoek” of die graag pakkende koppen citeren waarbij “onderzoek heeft aangetoond dat….”, die moeten zeker even kijken.

Deel dit bericht:
Apr 132016
 

Webinar_MLOp 21 april 2016 om 15:00 uur vindt het volgende webinar plaats dat M&L organiseert. Onderwerp dit keer is “4K, 3D and other video-related developments” en zal stil staan bij de vraag of 4K video slechts de volgende hype is of dat het meerwaarde heeft voor het onderwijs. Voor 4K lijkt me die vraag helder, dat zal gewoon stilaan de verwachte standaard worden voor video, net zoals HD dat nu is met de verwachting dat gebruikers voor mobiel gebruik en situaties waarbij de bandbreedte niet goed is, “lichtere” versies aangeboden krijgen. Eigenlijk is daar elke langere “discussie” over haast verspilde moeite die meestal gevoerd wordt door ICT beheerders die met angst en beven naar de netwerkcapaciteit binnen een onderwijsinstelling kijken. Deal with it, als Netflix het kan, dan is het duidelijk dát het kan.

De vraag of 3D meerwaarde heeft, die staat voor mij veel meer open. In zijn huidige vorm, dus met brilletje, blijft het op zijn best een leuke gimmick, iets waar een paar mensen enthousiast van worden, anderen doodziek en waarbij het praktische nadeel nog niet opweegt tegen de meerwaarde van het zien van diepte. Dan is zoiets als het lab in Tilburg mooi, buiten die setting niet toepasbaar. Zouden we dit soort schermen zónder bril kunnen gaan gebruiken, dán geloof ik er wel in.

Maar goed, ik loop natuurlijk daarmee erg vooruit op het verhaal van de twee sprekers,  André Rosendaal van de Universiteit van Groningen en Mathy Vanbuel van ATiT in België. Zelf ben ik die dag nog onderweg terug uit Estland, dus ik zal helaas niet online aanschuiven.

Wil jij dat wel, dan kun je je via deze pagina aanmelden.

Deel dit bericht:
Mrt 062016
 

Narrative-Clip-2-renderBij Maker Education wordt uitgegaan van leren door maken. Maar daarbij gaat het niet alleen om het maken zelf, belangrijk is ook dat leerlingen leren om te reflecteren op het onderliggende proces zelf.

Dat wil je natuurlijk niet in de vorm van een suffe vragenlijst of toets achteraf doen. Een manier waarop dat zou kunnen is met behulp van afbeeldingen / video’s van het eindproduct en/of de tussenliggende fasen/stadia.

Zou het dan niet handig zijn als tijdens het proces, zonder dat de leerlingen/deelnemers daar zelf iets voor hoeft te doen, of in ieder geval zonder daarvoor steeds te hoeven stoppen, die foto’s en video’s gemaakt worden? Bijvoorbeeld door een product als de Narrative Clip 2?

De reviews die ik gelezen heb over versie 1 zijn niet echt positief. Het aantal gebruikers dat blijkbaar een versie 2 van de Clip heeft lijkt nog erg beperkt.

De unboxing hierboven laat zien dat het tot nu toe ook niet echt gemakkelijk was om er aan te komen. De meeste filmpjes op YouTube zijn van het bedrijf zelf, in de Gallery zijn wél foto’s van anderen te vinden.

Het lijkt dus een beetje een gok te zijn of het ding echt zijn ruim 200 euro waard is. Zijn er anderen die vergelijkbare tools gebruiken om dit soort creatieve processen te documenteren?

 

 

Deel dit bericht:
Feb 212016
 

OK, ik hou niet van hardware waar de prijs en de datum van verkrijgen nog niet bekend is. Té vaak komt die namelijk nooit. Maar bovenstaande tweet gecombineerd met de lancering van de LG 360 CAM  (video met demo, korte uitleg) en LG 360 VR bril van LG en tegelijkertijd van de Samsung S7 Edge en Gear 360-camera, was toch even genoeg reden om de hoop uit te spreken dat we ook in 2016 blijven nadenken over de vraag wanneer VR echt meerwaarde heeft boven real life ervaringen. Zeker ook in het onderwijs, want anders is de hype weer niet te overzien.

Betekent zeker niet dat ik zeg dat er géén mogelijkheden voor VR in het onderwijs zijn, maar laten we ook nu steeds weer beginnen bij de vraag en niet bij de oplossing!

Deel dit bericht:

Adblock for YouTube

 Gepubliceerd door om 10:10  Internet, Video
Jan 172016
 

Adblock_YouTubeOK, ik snap het: Voor niets gaat alleen de zon op en ook bij Google moet de schoorsteen branden. En ja, er zijn steeds meer kleine, onafhankelijke aanbieders van videocontent op YouTube en foei, ik stoot hen het brood uit hun mond.

Pech gehad, eigen schuld, dikke bult. Want het aantal videoreclames van 30 seconden, 1 minuut (je weet wel die mooie van Eneco) of langer die ik de afgelopen 24 uur elke keer opnieuw moest laten afspelen voordat ik een video te zien kon krijgen hebben er voor gezorgd dat ik Adblock for YouTube geïnstalleerd heb. Ik zie na een snelle test dat ook die ze er niet 100% uit weet te filteren, maar het is tenminste weer een beetje werkbaar. Ik was namelijk door een aantal video’s aan het zappen op zoek naar instructies met betrekking tot de ESP8266 en dan wil je dus niet een minuut wachten om te ontdekken dat het tóch niet de video was die je zocht.

Raymond Snijders suggereerde via Twitter al dat het onderdeel is van de aanloop naar de betaalde, reclamevrije versie van YouTube:

Dat zou ik nog een logische verklaring vinden ook. We zullen het zien. Balen dat er wéér een plugin nodig is om het gebruik van het web praktisch te laten blijven, maar het is helaas niet anders.

Deel dit bericht:

De strijd om het krijt

 Gepubliceerd door om 08:59  Leertechnologie, Onderwijs, Video
Nov 262015
 

krijtbordHet is een gevecht dat ongetwijfeld op meer plekken plaats gevonden heeft (of nog plaats gaat vinden), ik ken in ieder geval ook zo’n voorbeeld van bij mijn vorige werkgever: de strijd om het behoud van het krijtbord.

Bij de Hogeschool Utrecht is dat nu (ook) het geval, zo valt op de Trajectum-website te lezen. Er staat blijkbaar een verhuizing op stapel en een van de statistiekdocenten heeft te horen gekregen dat “zijn” krijtborden niet mee zullen verhuizen naar de nieuwe locatie.  Het argument van de manager Bedrijfsvoering is dat men deze “oude middelen niet passend vindt ten aanzien van de moderne faciliteiten die wij als hogeschool willen bieden.”

Ik vind zulke berichten interessant, want het is meestal een niet te winnen discussie. Als een hogeschool een nieuwe locatie uitrust met krijtborden, dan kun je wachten op de reacties over de “ouderwetse leermiddelen” die de hogeschool nog heeft, tijdens open dagen, in gesprekken met docenten en studenten of wie dan ook maar iets over het onderwijs te zeggen heeft.
Maar ja, het gaat hier (uiteraard?) niet over zomaar een docent. Maar over een docent die dat krijtbord tot middelpunt van zijn lessen heeft weten te maken, een icoon waarbij ook de studenten zeggen “laat hem dat nou gewoon nog blijven doen”. Een docent die mét dat krijtbord in 2012 nog docent van het jaar werd bij de Hogeschool Utrecht:

Een dilemma dus.

Lees verder….

Deel dit bericht:
Nov 152015
 

Vraag_via_mail

Ik krijg wel vaker via de mail vragen naar aanleiding van berichten die ik geplaatst heb of onderwerpen waar ik mogelijk iets van weet. Af en toe zit er eentje bij in de categorie “wil jij mijn huiswerk maken?”. Bovenstaande mail valt wat mij betreft in die categorie. Een student heeft de pech (of mazzel?) gehad om in de partij terecht te komen die tégen de stelling “Het is een goed idee om reguliere hoorcolleges te vervangen door video-colleges” moet zijn tijdens een debat aanstaande woensdag in het kader van zijn studie Communicatie en Informatiewetenschappen aan de Universiteit Utrecht.
Natuurlijk, je zou kunnen redeneren dat het toch slim van deze student is dat hij hulp vraagt van iemand die er mogelijk meer van weet. Nou nee, want de bedoeling van het debat is ongetwijfeld niet om te achterhalen wie het beste hulplijnen in kan schakelen, maar eerder een uitdaging aan de studenten om zich even te verdiepen in een onderwerp.

En dan heb ik het niet eens over een gedegen studie van de beschikbare literatuur. Daar kom je het persbericht van 2 jaar geleden over mijn promotie-onderzoek ook niet tegen. Maar zelfs een eenvoudige Google zoekopdracht op “arguments against the use of recorded lectures” levert al het nodige bruikbare materiaal.

Bijvoorbeeld het rapport getiteld “Students use of recorded lectures” (PDF) met daarin o.a. “The perception that access to recorded lectures lowered student attainment has also been disputed by most of the papers considered in this review, with lecture recordings having a slightly positive, or negligible effect on student attainment, and even a rise in student grades and lecture attendance in some cases (Franklin et al. 2011). This may be due to the strategic manner in which students use lecture recordings to reinforce their understanding of lecture material, rather than viewing recordings as a replacement for attending lectures”. Goed om in het achterhoofd te houden dus: het argument dat het ten koste gaat van de leerresultaten wordt niet door onderzoek ondersteund, maar we weten ook niet of dat niet komt omdat de opnames nu meestal gebruikt worden als aanvullend materiaal in plaats van als vervanging zoals in de stelling voorgesteld wordt. Als laatste uitwijk zou je dus nog hebben dat je van mening bent dat die effecten eerst op kleinere schaal onderzocht zouden moeten worden voordat je tot grootschalige invoer over gaat.

De tweede hit uit de zoekopdracht (“Is lecture capture the worst educational technology?“) laat qua titel ook niets te wensen over. In dat opiniestuk valt o.a. te lezen:

  1. Large scale recording of lectures perpetuates an outdated and increasingly discredited passive learning experience. Before all the great lecturers jump up and down and say how great lecturing is you have to admit that you are the exception and not the rule and most academics, although they may be good educators, are poor presenters in the lecture theatre.
  2. The technology does nothing to engage the student who instead of sitting passively in a lecture theatre checking their text messages will now sit passively in front of a screen at home checking their text messages.
  3. Traditional lectures aren’t designed for online delivery. They’re too long. Their length is designed to fit in with the timetabling constraints of the buildings in which lectures take place not for any pedagogical reason. Why should this physical constraint be allowed to migrate its way into flexible online delivery?
  4. Using the technology takes away technical effort, funding and other resources that could be better used in consolidating other enterprise wide educational technologies and in providing more widely available and timely staff development and support.

En het bericht gaat zelfs verder met het ontkrachten van een aantal van de argumenten die voorstanders aanvoeren. Ideaal leesvoer dus voor een debat.
Lees verder….

Deel dit bericht: