Ik heb een nuchtere opvoeding gehad en heb een Bedrijfseconomische opleiding gevolgd. Meer dan genoeg reden dus om er altijd vanuit te gaan dat “oneindig” niet bestaat (daarom ging het in de Wiskunde altijd over “nadert aan oneindig”) en “onbeperkt” bestaat ook niet. Er zitten nou eenmaal altijd grenzen aan dingen. Dus “onbeperkt internet” bestaat niet. Ook niet als *Bliep ons wil doen geloven dat dat wel zo is.

Natuurlijk, ik snap hun achterliggende idee. En ik snap hun dilemma. Ze willen niet zeggen “na x GB knijpen we je af of sluiten we je af”. Ze zeggen ook niet “tethering mag niet” (= bv het gebruiken van de 3G verbinding van je smartphone om je laptop op internet te krijgen), want af en toe heel veel GB gebruiken of zo nu en dan je laptop aan je 3G verbinding hangen, zou ook geen probleem moeten zijn. En wat dat betreft vind ik het een prima dienst. En zeg nou zelf: 50 eurocent of 1 euro per dag is toch een prima prijs? Ik betaal 29,95 euro voor mijn T-Mobile abonnement uit de tijd dat zij nog “onbeperkt” internet verkochten bij een iPhone en alleen als ik 30 dagen per maand internet gebruik is dat 5 cent goedkoper. Dus *Bliep biedt iets wat op dit moment een prima oplossing is voor heel veel incidentele internet-op-je-iPad of internet-op-je-iPhone gebruikers.

Maar ja, als je zegt “onbeperkt” dan zijn er ook mensen die wel willen weten hoe onbeperkt dat dan wel niet is. Die slim genoeg zijn om te weten hoe ze een 3G verbinding omzetten in een Wifi-verbinding en daar met gemak een aantal laptops op laten functioneren. En dat is natuurlijk niet de bedoeling van *Bliep.  Hun uitleg over het gegeven dat ze zulke klanten, want dat gebruik kunnen providers herkennen, gaan afsluiten, klinkt feitelijk ook heel logisch.

Maar toch, als je reclame maakt met iets dat gewoon niet *kan* bestaan in een economie die op schaarste gebaseerd is, mag je dan op begrip rekenen als je uiteindelijk toch moet toegeven dat het niet kon, terwijl je je reclame niet aanpast?

Disclosure: Ik ben pas sinds heel kort zelf gebruiker van *Blieb. Nog niet lang genoeg om een oordeel te vormen over de kwaliteit van de dienst, al ben ik al sinds de iPhone 3GS klant van T-Mobile (*Blieb maakt gebruik van het netwerk van T-Mobile) en ben ik zoals je kunt lezen zeker gecharmeerd van het concept.

Op dit moment heb ik hier thuis een SURFSnel ADSL-verbinding van 12.288 kbit/sec (12 Mbit/sec) download en 1.024 kbit/sec (1 Mbit/sec) upload voor €28,42 per maand. Het snelste dat ik op mijn thuislocatie theoretisch kan aanschaffen op dit moment is via UPC met 150 Mbit/sec download en 10 Mbit/sec upload voor €52,50 per maand.

In Japan zou ik voor minder dan dat ($51,- per maand) een iets snellere optie kunnen krijgen: 2 Gb/sec download en 1 Gb/sec upload. Dat zijn Gigabits! Dus 2.048 Mbit/sec download. Dat is ruim 13x zo snel als dat snelste abonnement van UPC en 170x zo snel als mijn huidige abonnement. En aan de uploadkant is het 102x zo snel als bij UPC en 1.024x zo snel als mijn uploadsnelheid.

Dan zou een upload van een HD video (bijvoorbeeld van een fietstocht) van 2 GB (= 2 Gigabyte = 16 Gigabit) naar YouTube niet langer (afgerond) 16.384 seconden of 273 minuten (= 4,5 uur) duren. Die 2 GB zou er dan in theorie in 16 seconden moeten staan. Ik zeg in theorie want ik ga er niet vanuit dat YouTube de data zó snel kan ontvangen en ik begreep uit het artikel dat de meeste netwerkapparatuur die consumenten thuis hebben staan dat ook niet aankunnen. Al zijn Gigabit-routers op zich heel gewoon. Met uitzondering van mijn ADSL-router (die ook niet sneller hoeft te kunnen dan de 100 Mbit/sec die hij aan kan) zijn alle andere routers hier in huis Gigabit-routers.

Zucht, nog even wachten en hopen dat Europa de onderlinge concurrentie op dit gebied wat weet op te stoken.

(via PCWorld)