Is jouw product reclame?

 Gepubliceerd door om 23:50  Geen categorie, Internet
Apr 012016
 

   
Ik gebruik mijn iPad mini heel veel. Compact, mobiel, 4G of WiFi, landscape, internet. Op mijn laptop en desktop gebruik ik Google Chrome met een Adblocker. “Schande!” roepen contentleverancies. “Diefstal!” of “broodroof!” roepen ze.

Maar kijk nu eens hoe bv buienradar er uit ziet op mijn iPad mini. De helft van de pagina bestaat uit advertenties. Want Chrome op iOS heeft nog geen Adblocker. Dus zie ik hier wél de advertenties. En dan vraag ik me op mijn beurt af: waarom?  Waarom geven die contentleverancies zó veel dure aandachtruimte weg? Om geld te verdienen, snap ik. Maar waar gaat je site over? Over het weergeven van radarbeelden en aanverwante zaken? Of over advertenties met wat content die er voor zorgt dat bezoekers vaak terug komen om de advertenties te bekijken?

Deel dit bericht:
Mrt 212016
 

Spotify_downloadOp Torrentfreak kwam gisteren een bericht voorbij waarbij uitleg gegeven wordt over hoe je MP3’s kunt downloaden van Spotify playlists.
Natuurlijk kan het, het zal blijven kunnen zolang Spotify bestaat, al was het maar op de ouderwetse manier van het inpluggen van een audiokabel in de headset-uitgang en microfoon-ingang van een laptop. Maar, zoals ik in 2013 concludeerde, ik ga er niet aan beginnen.

Toen had ik als belangrijkste argument dat ik het businessmodel van Spotify niet wilde ondermijnen, maar nu, ruim 2 jaar later moet ik ook gewoon constateren dat ik het helemaal niet mis. Er is nauwelijks muziek bijgekomen die ik echt graag zou willen bewaren. De meeste muziek die ik nu beluister is inderdaad “voor nu”. Maar waar ik vroeger alles kocht van een artiest of band, of dat op LP, CD of cassettebandje was, vind ik het nu wel goed zo. Ik luister de meest vreselijke muziek (vinden sommigen, ja, ook in mijn Spotify play history kom je Justen Bieber tegen om maar iets te noemen), maar muziek die ik zou willen bewaren omdat ik bang ben hem anders niet meer te kunnen beluisteren?  Ik maak het eigenlijk niet meer mee. Natuurlijk, ik sla nu ook op in de favorieten bij Spotify en die tracks zou ik dan kwijt raken. Maar och, dan zijn ze toch wel weer op andere plekken te vinden/te beluisteren of aan te schaffen?

Ik vraag me alleen af of de muziek bobo’s zich wel voldoende realiseren wat het positieve effect van Spotify is maar ook hoe pijnlijk duidelijk Spotify maakt dat de waarde van muziek enorm gedaald is…..

Deel dit bericht:
Mrt 042016
 

Vorige week hoorde en zag ik het filmpje van de First Lady Michelle Obama over het OpenEbooks project dat in de VS van start gaat. Hij stond nog even op de “even verder induiken” lijst, en nu ik dat gedaan heb, ben ik er een beetje minder enthousiast over.

OK, eerst het “gegeven paard” deel: ja, natuurlijk is het super dat kinderen die anders géén of slechts beperkt toegang tot boeken (op papier of elektronisch) zouden hebben op deze manier meer toegang tot boeken krijgen.

Maar het filmpje hierboven zette me op het verkeerde been. Mevrouw Obama begint met boeken uit je jeugd die je je nu nog herinnert. Ik had daarbij ten onrechte verondersteld dat ze er dan ook vanuit ging dat je die boeken jaren later ook nog in je bezit had, dat je de verhalen nog een keer terug zou kunnen lezen of ze aan je eigen kinderen weer zo voorlezen.

Dat kan natuurlijk, maar niet met de boeken van OpenEbooks.

Anders dan dat de naam namelijk doet vermoeden zijn de elektronische boeken in het OpenEbooks project niet echt “open”. D.w.z. ze zijn voorzien van DRM en gebruiksbeperkingen. Elk kind kan 10 boeken per keer downloaden en een boek blijft 56 dagen leesbaar voordat het vernieuwd moet worden.
Niet iedereen krijgt zomaar toegang. Een leerkracht moet codes aanvragen waarmee kinderen toegang krijgen tot de applicatie. Geen code, geen toegang.

Dan toch even voor de duidelijkheid: er zijn meer projecten die elektronische boeken beschikbaar stellen als “open textbooks”. En in die gevallen gaat het wél om echt open boeken. Dus om boeken die iedereen kan downloaden, die hergebruikt mogen worden, aangepast (met bronvermelding), die je indien gewenst op papier kunt krijgen en die je in ieder geval voor de rest van je leven kunt en mag bewaren.

Kijk maar eens bij BCCampus of de Open Textbook Library of in de SURF Thema-uitgave over Open Textbooks

Deel dit bericht:
Feb 272016
 

nefertitiEen bericht dat afgelopen week een paar keer voorbij kwam en vandaag ook de Volkskrant gehaald heeft is die over de 3.300 jaar oude buste van Nefertiti, de vrouw van de Egyptische Farao Akhenaten. De buste zelf staat in Duitsland in een museum, terwijl Egypte van mening is dat ze in Egypte thuis hoort.

Het verhaal wil nu dat twee kunstenaars, zónder toestemming, in het geheim dus, een scan gemaakt hebben van de buste. Ze hebben het 3D-model dat daar het resultaat van is nu als torrent beschikbaar gemaakt voor download (maar je kunt het bestand ook rechtstreeks downloaden via deze website).

De reden die de kunstenaars geven voor de scan en het beschikbaar stellen is het op gang willen brengen van een discussie over dit soort kunstwerken. Wat is de waarde van een origineel versus een kopie. Op Dezeen wordt hier verder uitgebreid bij stilgestaan.
Voor een museum dat jaarlijks 500.000 bezoekers trekt om een topstuk te kunnen zien, is een scan logischerwijs ene bedreiging. Maar zoals ook bij Dezeen beargumenteerd wordt, moet de rol van een museum als gatekeeper, als enige plek waar je zulke werken kunt zien niet worden vervangen?

Dat er ook al musea zijn die op zoek gaan naar die rol blijkt uit het voorbeeld van het British Museum.

Maar het verhaal werd afgelopen week toch ook nog wat onduidelijker…
Lees verder….

Deel dit bericht:
Feb 222016
 

Op 7 maart start een MOOC over blended learning op FutureLearn. Op zich is dat tegenwoordig al geen nieuws meer. Wel nieuw, wat mij betreft, is dat SURF parallel aan deze MOOC een MOOC Café organiseert. OK, de naam is een beetje suf, want ik zie niet wat het met een Café te maken heeft. Maar het idee vind ik wél heel interessant:

Ze organiseren op 3 woensdagen tijdens de MOOC bijeenkomsten die maximaal een hele dag per bijeenkomst beslaan. De ochtend is ingepland voor die mensen die naast zo’n dag geen tijd vrij kunnen maken voor het bekijken van de bronnen bij de MOOC. Slim, want het betekent dat je met je baas zou kunnen afspreken dat je die 3 dagen in Utrecht bent en doordat je buiten je normale werkomgeving bent dwing je jezelf (denk ik) gemakkelijker om ook de tijd daar voor te gebruiken (gewoon je telefoon en je mail uitzetten!).

Na de (gezamenlijke) lunch is er dan tijd voor het reflecteren verdiepen en discussiëren over de onderwerpen van die week/weken, het bekijken van een praktijkvoorbeeld en het vertalen naar de eigen praktijk, onder leiding van een blended learning expert en een moderator van SURFnet.

Er is plek voor 50 deelnemers, voor medewerkers van instellingen die aan SURFnet verbonden zijn is deelname gratis. Aanmeldformulier en detailprogramma staan hier.
Ik ben benieuwd naar de ervaringen van de deelnemers. Het was natuurlijk nóg mooier geweest als het Café zelf al een stuk blended learning in zich had, maar wellicht is dit al uitdaging genoeg. Interessant!

Deel dit bericht:
Feb 142016
 

MyDynalogicJe mag zelf weten of je dit een “ict en onderwijs” onderwerp vindt, ik zal de link nog wel leggen verderop, maar ook anders had ik het bericht geplaatst.

Afgelopen week kwam het bericht dat Paradigit failliet is. Niet we webwinkel, niet Skool en ook niet ISL (en ook niet de boekwinkel Van Piere die ze in Eindhoven gekocht hebben nadat die failliet ging).  En dat voor een winkelketen die in 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014 én 2015 door Elsevier Retail, in samenwerking met ING Nederland, uitgeroepen werd tot Beste Winkelketen van het jaar, categorie computerspeciaalzaken (bron). Het verhaal rond V&D kennen we, idem voor Macintosh.

Retailers klagen graag dat mensen prijzen vergelijken op internet, in de winkel komen voor advies en informatie, maar dan toch kopen bij de goedkope online aanbieders die niet de hoge kosten hebben die een winkel wél heeft. Ik vind dat deels een terechte klacht. Als ik naar een fysieke winkel ga voor advies, dan vind ik niet dat ik het kan maken om dan voor een paar euro korting niet ook bij hen te kopen.

Maar de verscDrogers_consumentenbondhillen worden wel heel groot. Een voorbeeld: onze droger heeft het begeven. Dus moesten we op zoek naar een nieuw exemplaar. Normaal gesproken zouden we dan de Consumentenbond raadplegen, maar juist voor drogers lijkt de bond de plank dit keer flink mis geslagen te hebben. De modellen die daar als beste uit de test komen worden door de reviewers, die soms juist op basis van dat advies een bepaald model gekocht hadden, negatief beoordeeld.

Dan maar verder zoeken op basis van informatie zoals zuinigheid (we willen een A+++ dus kom je automatisch bij een model met warmtepomp uit. Die zijn niet goedkoop, en de verschillen zijn best groot in prijs, van zo’n 400 euro tot meer dan 1.000 euro. De ene witgoed retailer hier in het dorp heeft geen drogers in de A+++ klasse, de andere heeft er een aantal. Online zoekend komen we bij een model waarvan de reviews goed zijn en dat bij de ene online winkel zo’n 780 euro incl. bezorgen en afvoeren van oude apparaat kost, op een andere plek 690 euro en bij de andere witgoed retailer in mijn dorpje én niet op voorraad is én maar liefst 880 euro moet kosten. Een verschil van bijna 200 euro. En bij de witgoed retailer krijg ik op de website de boodschap dat ik wel uit een van de andere alternatieven die ze op voorraad hebben kan kiezen. Ehm, nee, dat wilde ik niet.

Lees verder….

Deel dit bericht:

Sporen op internet….

 Gepubliceerd door om 20:48  Internet, Persoonlijk
Feb 102016
 

sporen_internetHet was een tweet die ik toevallig voorbij zag komen. Erno Mijland vroeg zich af wat het oudste spoor van zijn activiteiten op internet was (tweet). Hij zat op dat moment op 1996. Twintig jaar geleden alweer.
Ik wist redelijk zeker waar mijn oudste moment te vinden zou moeten zijn. Dat was ik namelijk al een keer tegen gekomen toen Google het zoeken in usenet groepen nog prominent aanbood. Het kan nog steeds via https://groups.google.com

Mijn “oudste” spoor op internet (let wel: dat is dus niet hetzelfde als op het World Wide Web) is hier te vinden en is van 26 november 1992. Ik studeerde toen nog in Tilburg aan wat toen de Katholieke Universiteit Brabant heette. Daar hadden we een moderne bibliotheek met computers die internetverbinding hadden.

Verder terug kan ik geen spoor meer vinden. Zaken als De Digitale Stad in Amsterdam waar ik met mijn modem op inbelde zijn van (veel) later. En van de BBS-en van rond die tijd is uiteraard niets meer online te vinden.

Qua website, weblog etc. zijn de sporen van veel later. Het oudste bericht dat mee-verhuisd is naar hier is van mei 2002, dat kwam oorspronkelijk van blogger.com
Via Archive.org is het oudste spoor pas van een jaar later, oktober 2003, het onestat.com account dat ik er toen al op had is van 7 september 2003.

En jij, hoe oud is jouw oudste online spoor op het internet? Hoe ver terug kun jij gaan in nu nog steeds online zichtbare sporen?

p.s. en dat zou natuurlijk gevolgd kunnen worden door een discussie rond de vraag of ik nu blij moet zijn dat het adres waar ik in 1992 woonde zomaar op internet te vinden is…

[update] Erno heeft ook een post over zijn sporenonderzoek online staan

Deel dit bericht:
Jan 282016
 

LoRaNormaal gesproken willen we voor draadloze netwerken vooral dat ze sneller worden. Meer bandbreedte betekent probleemloos video kijken, bestanden versturen. Eerst thuis, via WiFi, nu ook onderweg via 3G en bij voorkeur 4G.

Maar niet in alle gevallen heb je MB’s aan bandbreedte nodig. Als je sensoren hebt die de gesteldheid van de grond van een maisveld in de gaten houdt, die elke minuut meet of de zuurgraad goed is, als je de positie van een vrachtwagen door wilt geven, wilt weten of een lantaarnpaal nog goed functioneert, hoeveel fietsers er op een bepaalde plek voorbij komen, of een afvalbak in het park vol is. Het zijn allemaal toepassingen die steeds maar 1-2 kB aan data versturen. Maar die ook vaak op plekken voorkomen waar WiFi niet handig is (een WiFi verbinding opzetten kost even tijd en kost vaak relatief veel energie voor een apparaat dat normaal gesproken “slaapt” en bv 1x per minuut wakker wordt om een meting te doen) en waarbij een mobiel datanetwerk eigenlijk te duur is (want als je 1000 of 10.000 sensoren actief hebt wil je die niet elk hun eigen data abonnement geven).

Bij een Low Power Wide Area Network (LPWAN) gaat het om netwerken met een kleine bandbreedte waarbij over een groot gebied data uitgewisseld wordt. Ideaal dus voor bovengenoemde apparaten. Omdat je, net als bij WiFi, afspraken moet maken over de manier waarop apparaten dat doen (het protocol) werken bedrijven samen om zulke afspraken op te stellen.

LoRa en LoRaWAN zijn nu onderwerp van dit bericht, maar zijn merknamen van de LoRa alliance, het is niet uitgesloten dat er andere protocollen en communicatiewijzen komen die hetzelfde doen als LoRa. Maar op dit moment staan beiden in de belangstelling van zowel kleine “jongens” en de wat grotere.

Zo heeft The Things Network afgelopen jaar een Kickstarter succesvol afgesloten waarbij backers een router konden bestellen waarmee ze zelf onderdeel van het netwerk kunnen worden. Met die router kun je je huis veranderen in een toegangspunt waarbij devices dat via het juiste protocol proberen te communiceren via jouw toegangspunt en je internetverbinding met hun thuisbasis data kunnen uitwisselen. Daar merk je zelf niet van omdat het maar om kleine hoeveelheden data gaat. Door het grote bereik van zo’n router, heb je er, in tegenstelling tot bij WiFi maar een paar nodig om een relatief groot gebied te dekken. In mijn geval had ik met een router heel Deurne (Brabant, NL, niet bij Antwerpen) van dekking kunnen voorzien.

Lees verder….

Deel dit bericht:

Adblock for YouTube

 Gepubliceerd door om 10:10  Internet, Video
Jan 172016
 

Adblock_YouTubeOK, ik snap het: Voor niets gaat alleen de zon op en ook bij Google moet de schoorsteen branden. En ja, er zijn steeds meer kleine, onafhankelijke aanbieders van videocontent op YouTube en foei, ik stoot hen het brood uit hun mond.

Pech gehad, eigen schuld, dikke bult. Want het aantal videoreclames van 30 seconden, 1 minuut (je weet wel die mooie van Eneco) of langer die ik de afgelopen 24 uur elke keer opnieuw moest laten afspelen voordat ik een video te zien kon krijgen hebben er voor gezorgd dat ik Adblock for YouTube geïnstalleerd heb. Ik zie na een snelle test dat ook die ze er niet 100% uit weet te filteren, maar het is tenminste weer een beetje werkbaar. Ik was namelijk door een aantal video’s aan het zappen op zoek naar instructies met betrekking tot de ESP8266 en dan wil je dus niet een minuut wachten om te ontdekken dat het tóch niet de video was die je zocht.

Raymond Snijders suggereerde via Twitter al dat het onderdeel is van de aanloop naar de betaalde, reclamevrije versie van YouTube:

Dat zou ik nog een logische verklaring vinden ook. We zullen het zien. Balen dat er wéér een plugin nodig is om het gebruik van het web praktisch te laten blijven, maar het is helaas niet anders.

Deel dit bericht: