jan 212015
 

Whatsapp_web De meeste WhatsApp gebruikers zullen het zich wel afgevraagd hebben: waarom kun je de populaire applicatie alleen maar via je telefoon bedienen en niet ook op een tablet of op je laptop?
Het inlogmechanisme van WhatsApp, op basis van je mobiel nummer zou dat deels kunnen verklaren, maar Apple gebruik bij Facetime ook een combinatie van telefoonnummers en mailadressen/accounts. Dus zo onmogelijk is het niet.

Met ingang van vandaag is er dan eindelijk toch een webversie. Soort van dan. Want jeetje, hoe ingewikkeld kun je een procedure maken. Je moet nu met je Chrome browser (anderen doen het nog niet) naar https://web.whatsapp.com/ gaan, je moet de meest recente WhatsApp client hebben, dan daarmee de QR-code scannen en dan heb je verbinding. Daarbij gebruikt WhatsApp blijkbaar toch nog gewoon de data/wifi-verbinding van je smartphone (iets om in de gaten te houden!).
Goed, het ziet er strak uit, je hebt meteen toegang tot je bestaande conversaties en media en je kunt nu notificaties ontvangen op je laptop.
Maar ik ben benieuwd hoe vaak ik dit ga gebruiken. Na het afsluiten van Chrome en weer starten was mijn verbinding nog actief, dat viel mee. Maar het blijven best veel stappen.

Zie voor meer screenshots en ook uitleg over het nog niet werken in combinatie met een iPhone, dit bericht op iculture.nl

Waarschuwing: CES 2015 is deze week!

 Gepubliceerd door om 06:37  Internet, Media
jan 052015
 

CES_2015 Begrijp met niet verkeerd: Ik hou best van gadgets en nieuwe technologie. Ik wil dan namelijk meteen kijken wat die dingen kunnen en hoe het in te zetten is (in het onderwijs of anderzijds).
Maar de tweede week van elk jaar kan ik Feedly haast wel uit zetten. Want dan vindt de CES plaats. Het is dé grootste consumenten elektronicabeurs en iedere zichzelf respecterende technologie verslaggever of blogger/vlogger gaat daar naar toe om verslag te doen.
Dat betekent dus 10x dezelfde nieuwe introducties, 10x “handson” video’s waarbij iemand bij een rumoerige stand even “hét device” vast mag houden en laten zien. Een device waarvan het nog maar helemaal de vraag is óf en zo ja wanneer het op de markt komt.

Waar CES wel goed voor is, is een trendanalyse achteraf: op welk gebied vonden leveranciers dat ze elkaar dit jaar de loef af moesten steken? Dit jaar verwacht men 4K TV’s, maar de vraag is dan ook vooral: welke volgende stap kondigen ze al aan?
Wat zijn de ontwikkelingen op het gebied van wearable devices? Welke wilde ideeën leven er?
Daarbij dan dus wel met duidelijk in het achterhoofd dat een (groot) deel van de getoonde producten nooit in de winkel zal verschijnen. Belangrijke indicator daarbij: hebben ze een werkend model of iets dat achter glas te zien is. In dat laatste geval is een introductie nog erg ver weg.

Ik zal dus ook dit jaar maar zeer mondjesmaat rapporteren over berichten die ik vanuit Las Vegas voorbij zie komen. Maar de waarschuwing dus bij deze: wordt niet té enthousiast van alle verhalen die je de komende week op dit gebied voorbij ziet komen!

dec 192014
 

Schermafdruk 2014-12-19 05.47.11Tja, wat kun je als bedrijf anders. Als er een storm van kritiek losbarst omdat “iedereen” het met je oneens is als je iets doet waar ze je eerst zelf toestemming voor gegeven hebben? Dan kún je stug door gaan, maar uiteindelijk is dat ook niet goed voor de zaken. Of het nou zo is dat je klanten het bij het verkeerde eind hebben of niet, dat maakt niet uit, er zijn mensen die er vanuit gaan dat klanten het nooit bij het verkeerde eind hebben. Ze zijn immers klant. En zo ook Flickr, ze stoppen met het gebruik van de foto’s met Creative Commons licentie als onderdeel van hun Wall Art dienst.

Ik vrees alleen dat Flickr het hoe dan ook bij een groot deel van die “klanten” niet goed kan doen. Het is een beetje de Microsoft van de fotodiensten geworden, waar het eerst een Apple was. Balen, want als ze geen goede bronnen van inkomsten blijven vinden dan gaat de dienst hoe dan ook een keer uit de lucht. En als klant sinds 2005 met meer dan 20.000 foto’s in mijn archief (maar voor de helft openbaar) zou ik daar niet zo blij mee zijn.

nov 302014
 

flickr_CC_1Ja hoor, het is weer eens zover: een grote, boze, slechte, commerciële partij (Yahoo! / Flickr) heeft weer eens iets gedaan waar *iedereen* meteen moord en brand over moet schreeuwen.

Terwijl wat ze doen, niet illegaal is, integendeel, het is gewoon precies zoals het de bedoeling was. Alleen de mensen die er zich nu over opwinden zijn van mening dat het dan toch fout is.

Waar gaat het allemaal over?
Flickr heeft het idee opgevat om foto’s van hun klanten te gebruiken als bronmaterialen voor hun dienst waarbij je die foto’s op canvas kunt laten afdrukken zodat je ze aan de muur kan hangen.
In sommige gevallen betalen ze de fotografen daarvoor, in andere gevallen krijgt de fotograaf er geen cent voor.

Ik formuleer het met nadruk even zo, zodat je het bloed al kunt gaan laten koken. “Wat?!”, “Schandalig?!”, “Zo’n commercieel bedrijf dat zomaar geld durft te gaan verdienen met *mijn* foto’s?!”, “Altijd al geweten dat het slecht ging met Flickr nadat ze aan Yahoo! verkocht waren, maar dit bewijst het nog maar eens!”.

Zucht. Nee, helemaal geen schande. Flickr kiest handmatig foto’s uit die ze heel goed vinden en waarbij mensen “alle rechten voorbehouden” of een CC-licentie die alleen niet-commercieel gebruik toestaat bevat, en die fotografen bieden ze een deel van de opbrengst (51%).
Alle andere foto’s, die ze zónder financiële compensatie gebruiken, hebben een CC-licentie die commercieel gebruik gewoon toestaat.

Maar voor een aantal mensen is dat onverteerbaar:

As a photographer, I now have to choose whether to prevent people from using my photos, or prevent Yahoo from selling them. I can’t have both.
I want people to use my photos. That’s why I take them. I want that usage to be unencumbered. That’s why I chose a Creative Commons license. Some of the publications and businesses that use my photos make no money at all. Others make a little something. I don’t care either way. That’s why I chose a Commercial Attribution license. The license makes my work available to all publications and products, whether commercial or non-commercial. Fine with me.
But Yahoo selling the stuff? Cheesy, desperate, and not at all fine with me. I pay for a Flickr Pro account, and am happy to do so. That’s how Yahoo is supposed to make money from my hobby. (bron)

of:

And I stand by my conviction that creating a licence which enables just anyone to make money from anyone’s photos without a shred of compensation save for all the glorious “exposure” was a silly move – hinting of some carried over communism. (bron)

en:

This feels like a “net neutrality” issue. It’s objectionable because Yahoo! is the custodian of our art. They host my art and keep it safe; I entrust my art and pay them money. This new role and relationship adds money motives that could be in conflict with Yahoo’s “fiduciary duty” to me. It muddies waters that should be clean and transparent.

Waarom is er zo van moet zuchten?
Ik denk deels ook wel omdat het een issue is dat niet nieuw is. Ook in het onderwijs heb je zulke heftige gevoelens als het gaat om hergebruik van materiaal dat mensen als “van hen” zien. Docenten die een reader gemaakt hebben, filmpjes, stukjes uitleg etc.
Daarbij dan vergetend dat zij ook vaak gebruik maken van materiaal van anderen. Dan maakt het ze eigenlijk niet uit of dat van een amateur is of van iemand die daar zijn boterham mee verdiend. Maar als zij hun materiaal op hun beurt beschikbaar moeten stellen, dan maakt het opeens wel uit: niet een docent van de concurrent om de hoek, niet die commerciële uitgever die het gebruikt om geld mee te verdienen.
Lees verder

Vreemde discussie: Netneutraliteit

 Gepubliceerd door om 18:39  Internet
nov 102014
 

Groot nieuws uit de VS: Obama heeft zich uitgesproken voor netneutraliteit:

Obama cites four main tenets of his net neutrality push: no outright blocking of otherwise legal content, no throttling to artificially lower speeds for some services but not others, improved transparency from ISPs, and no special “fast lane” (and correspondingly, a “slow lane”) for traffic willing to pay extra fees.

Nee, heeft voor ons geen echt gevolg. Anders dan (weer eens) een “ik snap er echt niks van” reactie van mijn kant wellicht.
Want het is het bekende verhaal: Bedrijf X biedt mij internet aan voor een vast bedrag per maand. Ik krijg dan een bepaalde downloadsnelheid en een bepaalde uploadsnelheid. Ze spreken daarbij met mij geen maximaal gebruik qua dataverkeer af (bij mobiel internet overigens vaak wel). Nou blijkt er een bedrijf Y te zijn met een website die ik heel interessant vind. En die gebruik ik vaak, bijvoorbeeld om filmpjes te bekijken. Dat lukt me goed, want die downloadsnelheid die ik van bedrijf X afneem is daar prima geschikt voor. En nou stapt bedrijf X naar bedrijf Y omdat ze extra geld van hén willen krijgen als ze willen dat ik die site kan blijven gebruiken. “Omdat bedrijf Y over de rug van bedrijf X haar geld aan het verdienen zou zijn”. Beetje vreemd toch als je het zo leest? Inderdaad. En daarom snap ik ook niet waarom netneutraliteit nog een discussie is.

Ok, een beetje toch wel. Want er zit ook een keerzijde aan dit geheel. Op plekken waar de concurrentie onvoldoende is, zou dit voor ons als consument ook vervelende consequenties kunnen hebben. Dan zou bedrijf X er namelijk voor kunnen kiezen om met wél een beperking op te leggen voor wat betreft het aantal GB aan data die ik voor dat vaste bedrag per maand mag verbruiken. Of dat we weer terug keren naar de situatie van “vroeger” toen je per tik/per minuut betaalde als je met je modem verbinding maakte met het internet. En dan kan ik me inderdaad voorstellen dat ook regeringen of belangenorganisaties gaan vinden dat zij er iets van moeten vinden. Want als er niet voldoende concurrentie is, dan verliezen wij als consumenten potentieel een belangrijk onderdeel van onze communicatie en informatie-infrastructuur.

Misschien zou de titel daarom beter zijn “Moeilijke discussie” en is het meer dat ik zou wensen dat het een vreemde (lees: niet relevante) discussie was.

nov 022014
 

OK Go is natuurlijk geen onbekende als het gaat om mooie, verrassende en simpelweg ook gewoon leuke videoclips (al is hun muziek niet altijd even hoogstaand). Ook de clip bij “I Won’t Let You Down” is weer heel erg mooi. En nu vind ik het deuntje overigens zeker iets wat ik wel vaker kan horen.
Maar de clip is weer een prachtige combinatie van eenvoud én technologie. Bijvoorbeeld omdat er gebruik gemaakt van (een heleboel) Uni-cubs van Honda. Dat zijn “eenwielige stoelen”. Maar ook omdat er een drone-camera gebruik wordt, in totaal op een gegeven moment 1.500 vrijwilligers en de clip in één camerashot opgenomen is. Geen dure computeranimaties, allemaal mensenwerk. Al worden delen van de clip versneld afgespeeld (vertraagd opgenomen), ook dat is dan weer knap, want de band heeft daar vertraagd moeten zingen (playbacken!)
Lees verder

okt 062014
 

Op Dutch Cowboys kwam ik bovenstaand filmpje tegen over Snapchat, de volgende killer van Facebook. Want jongeren willen het hier en nu delen, niet meer wat gisteren gebeurde. Ze willen authentieke verhalen delen en doen dat massaal. Je hebt een enorm bereik.
Jeetje, wat een gebakken lucht.
Nee, we moeten naar Ello, daar gebeurt het pas echt. Dát is het netwerk van de toekomst. Lekker exclusief, invite only (wees gerust, ik hoef geen invite!), betaald door de gebruikers (en een paar investeerders natuurlijk).

En ondertussen was ik maar weer eens een blogpost aan het maken op basis van mijn tweets van de afgelopen dagen. Gewoon hier op mijn eigen weblog. Zodat ik ze kon bewaren. En gebruikte ik een blogpost van een paar maanden geleden om een YouTube filmpje terug te vinden van een paar maanden geleden. Een eeuwigheid geleden, inderdaad. Het was dan ook geen Snapchat. En ook op YouTube niet gegarandeerd nog jaren beschikbaar. Maar ja, waar is dat wel zeker zo? Thuis op je hard schijf? Totdat die crasht of er iets anders mee gebeurt?

Het zou fijn zijn (denk ik) als de wereld binair was, als iedereen maar één tool gebruikte. Of eigenlijk: de meeste mensen gebruiken één tool (in dit geval Facebook) en een groeiende groep mensen een ander tool (hier: Snapchat of Ello). Maar verschillende doelen en situaties vragen om verschillende tools. Ik communiceer zowel met Whatsapp, SMS, mail, telefoon, Adobe Connect en zelfs af en toe Lync. De eerste twee (Whatsapp, SMS) slaan berichten op, maar dat interesseert me daar niets, mails blijven langer bewaart, telefoontjes neem ik niet op en dat geldt ook voor de Adobe Connect overleggen. En Lync? tja.

Dus laten we de tools niet steeds verdelen in “Facebook killer of hype” maar ze gewoon gebruiken voor wat ze waard zijn en wanneer het ons uit komt!

okt 012014
 

NL-zietOp Volkskrant.nl kun je lezen dat het niet zo goed gaat met NLziet. Het aantal klanten van deze uitzending gemist dienst van de commerciële en publieke omroepen samen, blijft achter bij de verwachtingen.

De marketing krijgt de schuld, immers aan het aanbod kan het niet liggen. En eigenlijk kan ik me wel iets bij de schuldvraag voorstellen. Het wordt niet goed aan de man/vrouw gebracht. Maar dat is dan ook niet gemakkelijk. Of ben ik nou echt de enige die het betalen voor een dienst als NLziet simpelweg niet ziet zitten? Waarom?

Nou omdat ik simpelweg al voor het aanbod betaald heb. Nee, natuurlijk, dat zullen ze me allemaal ook uitleggen: dat is niet zo.

Het kijk en luistergeld bij de publieke omroepen, maar ook de advertenties bij de commerciële omroepen waren zéker niet bedoelt om ook een online aanbod van die series te financieren. En daar komt (neem ik aan) bij dat de omroepen op hun beurt ook weer extra zullen moeten betalen aan de rechthebbenden.

Maar toch, dat mensen voor Netflix betalen, daar kan ik me nog wel wat bij voorstellen. Dat is content die je nergens anders kunt zien.
Déze programma’s krijgen de meesten van ons (allemaal?) ook door als onderdeel van ons reguliere (digitale / kabelabonnement) . Dus “hebben we al betaald”. En dat je ze on demand kunt terug zien is echt maar klein beetje meer functionaliteit dan de huidige hardeschijfrecorder.

Maar ik neem aan dat er vast een paar slimme koppen vooraf marktonderzoek gedaan hebben en toen geconstateerd hebben dat er wél draagvlak voor zo’n betaalde dienst is?

sep 122014
 

uitleg_peer_assessment

Hoewel ik op het moment geen tijd heb om actief te participeren, hou ik de Learning to Teach Online MOOC die bij Coursera loopt wel op een afstand in de gaten. En omdat ik ingeschreven ben, krijg ik ook de mails met updates. Zo ook ter voorbereiding van de peer-assessments voor de laatste projectopdracht. De instructeurs hebben een filmpje (1x als totaalfilmpje, daarnaast ook opgeknipt per onderdeel) gemaakt met uitleg van hoe je de verschillende rubrics zou moeten interpreteren als je het werk van iemand anders aan het beoordelen bent.

Lijkt me heel handig en zinvol om te doen zodat je een klein beetje meer gelijke beoordeling krijgt. Dat ze er de nodige klachten over gekregen hebben, blijkt ook wel uit de rest van de mail:

A word about peer review
A few of you have mentioned that you have experienced a disparity in your peer review of previous assignments. MOOCs are all about open access to education. With that open access comes a wonderful range of diversity of participants with different experiences, perspectives and even languages. This is one of the real strengths of a MOOC – to be able to interact with so many people and different perspectives you otherwise would not be able to encounter. Because of this broad nature of the MOOC, it also means you are working in a group with very different experiences, skills and languages. I’m sure so many of you have found this to be an amazingly rich experience.
We are working in an online platform that facilitates peer review of assignments as a means to offer participants an extra level of feedback – something more than you might receive if you were using open education resources (OER) to broaden your knowledge base. The limitations of the MOOC system at the moment (the consequence of being so open and inclusive) mean that to be able to offer a level of feedback, we have to draw on the experience of the community. We hope that you’ll keep the diversity of participants and the current parameters of MOOCs in mind during this process. We have learnt so much from great feedback, and will be working on our own system for the next iteration of the course to make it an even better experience for all. :)

Ik ben benieuwd hóe ze dat met een eigen systeem gaan aanpakken. Maar dát het een uitdaging is, dat is me ook bij de andere MOOCs met projectopdrachten en peer-review wel duidelijk geworden.

aug 252014
 

Jawbone OK, ok, dat was wellicht een beetje té flauwe filmverwijzing in de titel, maar toen ik in de reacties bij het bericht op Engadget dingen las als “Creepy? Hell yes!” moest ik toch wel even glimlachen.

Goed, iets meer uitleg: gisterenochtend vond er in Noord-Californië een stevige aardbeving plaats. Serieus genoeg. Maar bij Jawbone, makers van o.a. de Jawbone Up dachten ze: “hé daar kunnen wij wat mee!”. “We kunnen laten zien wat de kracht van ons systeem is!”.
Hoe zul je denken? Nou, de Up geeft namelijk (o.a.) automatisch je slaap-info door aan Jawbone. En nou heb ik geen Up, dus ik heb geen idee wat er precies in de algemene voorwaarden staat, maar er zal ongetwijfeld iets in staan of het door Jawbone mogen gebruiken van die data voor statistische doeleinden of zo.
Dat hoop ik tenminste voor ze, want dat hebben ze namelijk wel gedaan. Ze hebben bovenstaande grafiek gemaakt (op hun site is hij interactief) waarmee ze laten zien dat mensen (met een UP) wakker worden naar aanleiding van de aardbeving. De lijntjes geven de afstand tot het episch centrum aan. Logisch (en duidelijk zichtbaar) is dat mensen van de mensen die er dichter bij wonen (die voelen de schok ook harder) een groter percentage wakker wordt.

Eigenlijk is hier privacytechnisch helemaal niets aan de hand. Er zijn geen individuele gebruikers te herleiden uit de grafieken. Ik denk dat ook in Nederland geen enkele privacywaakhond hier over zou vallen (toch?). Maar hoeveel gebruikers van de Up zouden zich (tot vandaag) niet gerealiseerd hebben dat Jawbone “zomaar” toegang heeft tot *hun* data?
En is het eigenlijk wel *hun* data of hebben ze het gebruiksrecht van die data afgestaan aan (o.a.) Jawbone?
Ik weet wel dat het voor mij nog wel even een reden zou zijn om de kleine lettertjes er bij te pakken als ik een Up had. Niet dat het voldoende reden zou zijn om (principieel) geen Up te gebruiken, maar ik zou wel even willen weten wat Jawbone nou ook al weer nog meer met *mijn* data zou mogen.