jun 302015
 

Het filmpje hierboven is al wat ouder, uit 2013 om precies te zijn, maar ik kwam het pas vandaag tegen. Ik vond het grappig omdat het me meteen deed denken aan de bekende discussie over de vraag of je ook wel “echt” kunt leren via een MOOC of online leren.

Iets recenter (2014) is het interview hieronder over een MOOC die ontwikkeld werd door een leverancier van medische apparatuur:

Ook in 2015 loopt er een MOOC gericht op medici, deze MOOC “Introduction to Cataract Surgery” gaat oktober 2015 van start en richt zich op staar en operaties op dat gebied.
En eigenlijk is het ook helemaal niet zo gek. Je zult inderdaad waarschijnlijk geen chirurg willen hebben die alleen maar een online training gehad heeft. Maar een chirurg of medicus die ook online zichzelf bijspijkert, die lijkt mij juist wel extra veilig.

 

Deel dit bericht:
jun 212015
 

Eerlijk gezegd kende ik de MOOC “Miracles of Human Language” van de Universiteit Leiden nog niet, totdat ik vandaag hun verzoek om een bijdrage voor extra modulen zag. Ik vind het een interessant concept. In principe zou je denken dat het niet zou moeten lukken. Immers, dan ga je er vanuit dat mensen iets dat ze gratis kunnen krijgen ook alleen gratis willen hebben.
Maar tot nu toe ziet het er naar uit dat het tegendeel waar is. De teller staat op € 8.690,- dus op 87% van het €10.000,- streefbedrag. En dat is zonder de donaties van dit weekend volgens mij want ik geloof dat hij zojuist niet omhoog gegaan is.

Ze hebben nog een dikke week voor de resterende € 310,- (iets minder dus waarschijnlijk). Je kunt ze dus nog helpen met een bijdrage. 
En als terzijde: ze maken gebruik van een Nederlands Crowdfunding platform. Dat doet vermoeden dat de logistiek achter het hele crowdfunding verhaal voor de Universiteit Leiden geregeld wordt. Het verklaard waarschijnlijk ook waarom elke donatie maar liefst € 0,40 aan onkosten met zich meebrengt. Je krijgt bij het doneren de optie om die kosten ook voor jouw rekening te nemen. Die transactiekosten zijn onafhankelijk van het gedoneerde bedrag of betaalwijze.

Doneren_MOOC

Deel dit bericht:

Zijn onderzoekers STAPELgek?

 Gepubliceerd door om 22:41  Internet, Onderzoek
jun 202015
 

Volkskrant_StapelEen verontrustend bericht op de site van de Volkskrant vandaag: “De verzinsels van frauderende wetenschappers als Diederik Stapel en Dirk Smeesters zijn nog steeds onder ons. Haast de helft van de formeel allang teruggetrokken studies wordt nog steeds geciteerd door nietsvermoedende collega-onderzoekers.”

Ik kwam er via een verkorte versie van het bericht op Omroep Brabant en op basis daarvan denk je al snel “zijn die onderzoekers die dat doen helemaal gek geworden?”.

Maar als je het bericht bij de Volkskrant leest dan merk je dat het iets genuanceerder ligt.
Voor de duidelijkheid: er zaten/zitten dingen écht fout. Persberichten die nog online blijven staan en naar de studies verwijzen zijn onhandig als ze van de onderzoeksinstelling zelf zijn. De actie “check al onze nieuwsberichten ooit zowel centraal als decentraal opgesteld voor deze studie” zal niet in het interne protocol van het afhandelen van zulke zaken gestaan hebben. Kan ik me ook wel weer iets bij voorstellen. Onderzoeken die hadden moeten worden terug getrokken en dat uiteindelijk niet bleken te zijn, dat is meer dan slordig.

De andere verklaringen van de onderzoekers die wél nog naar Stapel verwijzen klinken eveneens plausibel als je een beetje weet hoe zaken soms gaan. Als een onderzoek terug getrokken wordt en niet meer via het oorspronkelijke journal te verkrijgen is en/of als bij dat journal expliciet een vermelding staat dat het onderzoek niet te vertrouwen bleek, dan ziet een andere onderzoeker dat alleen als hij/zij bij die site terecht komt en het dan daar ziet.

Het vinden van PDF’s van artikelen is vaak echter een uitdaging. Niet iedereen werkt voor een universiteit die een abonnement op alle journals heeft die jij als onderzoeker nodig hebt. Losse artikelen kopen kost vaak best veel geld $30 – $50 dollar per artikel is geen uitzondering, terwijl je vaak pas bij het lezen ervan er achter komt of het een zinvol artikel was. Dan is Google gebruiken om de PDF op te sporen of bij bevriende onderzoekers navragen of zij de PDF toevallig hebben een veel goedkopere manier. Maar dan zie je dus ook geen melding bij de uitgever / bij het oorspronkelijke journal. Ja, je bent als onderzoeker verantwoordelijk voor je bronnen, maar nee, geen enkele onderzoeker zal kunnen beweren dat hij/zij dat altijd voor alle gebruikte bronnen doet. Kun je het ze dan kwalijk nemen? (het gemakkelijke antwoord is natuurlijk ja, maar toch)

Wellicht dat Google Scholar een duidelijkere notificatie kan geven bij terug getrokken artikelen? Of een “report this article” optie of zo. In een aantal gevallen kun je de “retraction notice” wel al gewoon zien als je zoekt:

DiederikStapelDe arcering in het geel is van mij.

Via Google Scholar kun je overigens zelf ook redelijk eenvoudig achterhalen welke artikelen die in 2015 gepubliceerd zijn nog naar terug getrokken artikelen verwijzen.

Deel dit bericht:
jun 152015
 

Ik wilde even bovenstaande Periscolumn van Suzanne Unck met je delen. Kijk even door de rechtopstaande smartphone heen. Luister ook even door de bijna 6 minuten die in 3 minuten samengevat hadden kunnen worden.

Luister even naar haar boodschap: ik ging alleen naar Pinkpop, vond het eigenlijk niet leuk, doe normaal al veel via sociale media en had nu via Periscope de mogelijkheid om Pinkpop met andere mensen te delen. Die keken en reageerden en dat vond ik eigenlijk gewoon heel cool. Nou weet ik wel dat het eigenlijk niet mag, maar kunnen we hier niet gewoon chill mee om gaan en niet straks gaan proberen dit soort toepassingen te verbieden, onmogelijk te maken?

Op NOS.nl kun je de officiële reacties lezen. Kort samengevat: het mag niet, het is in strijd met de voorwaarden van Twitter/Periscope, streams worden (achteraf/zo snel mogelijk) offline gehaald, het is niet echt een probleem omdat de kwaliteit ver af staat van wat de officiële uitzenders doen.

Ik zeg: het gaat een probleem worden, het aantal streams zal toenemen, de kwaliteit ook. Dus doe er wat aan. Niet verbieden, maar exploiteren. Twitter kan zien waar jij bent, laat ze er een kans in zien en festivals de mogelijkheid bieden om geld te verdienen aan jouw streams. Door niet storende reclame voor de band/spelers/….

Natuurlijk, iedereen moet zelf kunnen beslissen wat er met opnames van zijn/haar optreden gebeurt. En je kunt altijd voorbeelden verzinnen waarom je het moet kunnen verbieden. Ja, een docent die voor de klas boos staat te wezen moet er vanuit kunnen gaan dat hij niet op Periscope terecht komt, maar die moet ook leren dat dat waarschijnlijk niet de beste reactie is. En ja, een student moet zich kwetsbaar kunnen opstellen in een klas (tijdens een presentatie, discussie, rollenspel, groepsdiscussie), zonder bang te hoeven zijn dat hij/zijn live gestreamd wordt.
Maar laten we ook kijken hoe groot we het witte of grijze gebied kunnen houden als het om gebruik van nieuwe technologie gaat! Muse zal er geen dollar inkomsten minder door krijgen immers.

Deel dit bericht:
jun 152015
 

Coursera_MOOC

Mocht je het nou niet razend druk hebben met de naderende zomer voor de deur, dan kun je die extra tijd zonder problemen invullen met een of meerdere onderwijs en ICT gerelateerde MOOCs die van start gaan (of net van start zijn gegaan).

De MOOC “ICT in Primary Education: Transforming children’s learning accross the curriculum” is al in zijn derde week, maar je kunt nog toegang krijgen tot de MOOC en kunt er heel veel aanvullende bronnen (links/documenten/scoop.it bronnen) vinden ook als je niet voor het certificaat gaat.

Vanaf 22 juni start bij Canvas: “Teaching Online: Reflections on Practice“. Deze MOOC heeft al vaker gelopen. Zie dit filmpje voor een introductie.  Deze MOOC heeft een lange doorlooptijd, hij loopt tot 10 augustus.

Bij Coursera kun je in juli weer terecht voor de MOOC “Learning to Teach Online“. Deze MOOC werd vorig jaar al een keer uitgevoerd en loopt dit jaar van 6 juli tot 17 augustus. De video’s van (de eerdere versie) kun je ook op YouTube vinden. De bronnenbank is hier te vinden, zie ook dit bericht over hun uitleg bij de peer-assessments.
Ook op 6 juli en bij Coursera start de MOOC “Foundations of Virtual Instruction“. Deze MOOC is gericht op kinderen in de leeftijd 5-18 jaar, dus niet specifiek hbo-studenten.

De MOOC “Blended Learning with EdX” is self paced, wat zoveel betekent als “je kunt beginnen wanneer je wil”. Met 3-4 uur is het ook meer een snuffelcursus dan een volledige MOOC.

Ken je nog andere Onderwijs en ICT gerelateerde MOOCs die binnenkort van start gaan? Laat het dan hieronder weten!

Deel dit bericht:
jun 022015
 

cybercrimeIk moet toegeven dat ik even dacht “Responsible wat?” toen ik de berichten in de RSS-feed van de SURF Kennisbank voorbij zag komen. Daar staan sinds gisteren:

De bijbehorende PDF-documenten lijken overigens uit 2014 te komen. Maar de vraag die beantwoordt wordt in de stukken is nog heel actueel. Want wat is Resposible Disclosure? Het wordt in het document omschreven als:

“het op een verantwoorde wijze en in gezamenlijkheid tussen melder en organisatie openbaar maken van ICT-kwetsbaarheden op basis van een door organisaties hiervoor vastgesteld beleid voor responsible disclosure”

Of voor gewone mensen, de omschrijving zoals hij bij Rijksoverheid.nl staat (in gegeneraliseerde vorm):

“Hoe kan ik een zwakke plek in een ICT-systeem van jullie organisatie melden?”

Het melden van een zwakke plek in een ICT-systeem (website of anderzijds) aan een bedrijf is namelijk niet helemaal zonder risico’s. Het strafrecht in Nederland maakt namelijk geen verschil tussen kwaadaardig hacken en ethisch hacken. Dus ook als je een systeem “alleen maar op mogelijke kwetsbaarheden wilde controleren omdat je het heel belangrijk vindt dat het veilig is, maar er geen enkele slechte bedoelingen mee had”, kan het je overkomen dat het openbaar ministerie je strafrechtelijk vervolgt.

Dat zou tot gevolg kunnen hebben dat je er voor kiest om de kwetsbaarheid dan maar níet te melden. En dat is ook niet zo handig (gezien vanuit het algemeen belang). En daarom is het handig/verstandig om beleid te hebben voor Responsible Disclosure. Daarmee zeg je als organisatie “als jij je aan deze afspraken houdt, dan gaan wij niet achter jou aan”, in de hoop daarmee de meldingskans te vergroten en de kans dat de melding gebeurt op een manier die voor jou als organisatie ook handig is.

Toch eens navragen of mijn werkgever die ook al heeft.

Deel dit bericht:
mei 182015
 


Bij European Schoolnet loopt op dit moment een MOOC over Creative use of Tablets in Schools. OK, eerlijk is eerlijk, zelf noemen ze het helemaal geen MOOC, maar gewoon een “online course” en het is ook zeker niet het enig eindproduct van dit Europese project. Ze hebben ook ‘gewoon’ een eindconferentie gehad, leveren rapportages op, verzorgen een webinar-serie, etc.

Maar goed, neem het even als idee: een MOOC na afronding van een project waarin de resultaten van het project, de lessons learned ‘gepresenteerd’ worden. Natuurlijk, was ik een connectivist, dan zou ik roepen “nee, niet pas aan het einde, meteen al aan het begin, maar het een gezamenlijk leertraject”. En inderdaad, alleen ‘presenteren’ is dan wel wat mager. Immers, je bent al tijdens het project met het materiaal bezig geweest, je zou daar als projectleden natuurlijk over in discussie moeten kunnen gaan. De juiste vragen kunnen formuleren voor anderen om dat wat je gevonden hebt te toetsen aan hun ideeën, uit te breiden met hun voorbeelden.

Als je het als een MOOC (of online course) doet, dan bereik je waarschijnlijk een groter, diverser, ander publiek dan wanneer je het in de vorm van een enkele conferentie op één locatie doet. Immers, lang niet iedereen die je er bij zou willen hebben heeft ook tijd en budget om er dan te zijn.
Ik denk dat je er dan wel al tijdens het project rekening mee moet houden. Een MOOC ontwikkelen is immers toch niet iets meer dan het bij elkaar gooien van wat content. Net als bij ‘gewoon’ onderwijs heb je bepaalde doelen voor de deelnemers, kies je daar geschikte werkvormen bij etc.

Toch zou het wel mooi zijn als we in de volgende tranche projecten voor Open en Online Onderwijs van SURF/OCW er ook eentje bij hebben zitten die zoiets doet: een MOOC ontwikkelen over het ontwikkelen van Open en Online Onderwijs…zoiets als die summerschool van EMMA, maar dan als MOOC.

Deel dit bericht:

EZTV stopt er mee!

 Gepubliceerd door om 21:31  Internet, Media
mei 182015
 

eztvAls je geen idee hebt wie of wat EZTV is of was, dan is dit bericht niet voor jou. Weet je dat wel, lees dan zeker even dit bericht!

Geen idee wie de opvolger wordt.

Zucht. Zou het nou zo raar zijn als ik voor het bedrag dat ik maandelijks aan Ziggo moet betalen voor TV, ik gewoon naar een site zoals EZTV was kon gaan om daar die shows te downloaden die ik wil zien? En dan echt gewoon zoals ze daar worden aangeboden: alle seizoenen van alles wat er geproduceerd wordt? Ik snap wel dat er ingewikkelde verdienmodellen achter al die TV-netwerken zitten, maar dan kregen ze tenminste geld van al die mensen die echt niet zitten te wachten op NCIS afleveringen van 10 jaar geleden. Gewoon, omdat ze die 10 jaar geleden al gezien hebben (en er toen ook al voor betaald hebben via abonnement + kijk/luistergeld).

Deel dit bericht:

Hoe ziet Facebook jouw website?

 Gepubliceerd door om 20:48  Internet
mei 122015
 

Open_Graph_DebuggerHet was er echt zo eentje in de categorie “huh?” (ok, ik gebruikte andere termen maar dit is netter voor hier). Ik had afgelopen weekend de AddThis plugin vervangen door de AddToAny (ik vond de opties in de nieuwste versie van AddThis niet zo handig, AddToAny was werkbaar alternatief).

Dat had ik zowel hier op ictoblog.nl gedaan als op activegeek.nl. Alleen, op activegeek werkte het delen naar Facebook niet. Ik kreeg steeds een 404 Not Found fout te zien in de popup. Natuurlijk dacht ik meteen aan een fout in AddToAny, maar de setup op beide plekken in WordPress was identiek.

Het werd nóg vreemder: als ik de URL rechtstreeks in een statusupdate van Facebook plakte, dan kreeg ik eveneens een 404 Not Found fout. Terwijl als ik diezelfde URL in de browser plakte, dan werkte alles zonder problemen.

Het heeft even geduurd voordat ik via een forum de Facebook Open Graph Object Debugger tegen kwam. Het is een pagina waar je een URL in kunt plakken en precies kunt zien wat Facebook aan informatie krijgt (“ziet”) als je een URL invult in een status-update. Dat kan rechtstreeks zijn of via een plugin.

En wat bleek: Facebook gebruikte IPv6 om de pagina’s van mijn weblog op te halen. En dat was minder vanzelfsprekend dat het lijkt want ik had wel voor ictoblog.nl in de DNS aangegeven wat het IPv6 adres was, maar nog niet voor activegeek.nl
En ook de Apache webserver wist niet dat hij voor het IPv6 adres van mijn server in combinatie met de header activegeek.nl de juiste pagina’s moest versturen. In plaats daarvan probeerde hij de pagina’s bij de default site te versturen.
Apart is echter dat ik alleen de instelling voor de webserver hoefde aan te passen, niet die in het DNS (heb ik inmiddels wel gedaan om het consistent te maken). Het zou kunnen zijn dat Facebook intern in hun eigen DNS systeem inmiddels een koppeling heeft gelegd tussen het IPv4-adres van mijn server en het bijbehorende IPv6-adres, maar je zou toch denken dat ze daar ook van tijd tot tijd mijn DNS voor bevragen.

Hoe dan ook, de pagina is een handig middel als je moet debuggen. Of als je wilt weten of de metadata in je pagina geschikt is voor Facebook als ze zaken als titel, omschrijving etc. proberen af te leiden uit de pagina.

 

Deel dit bericht:
mei 112015
 

RSS_pollHet was een voorbeeld van een absoluut niet representatieve steekproef met te weinig reacties om ook maar enigszins representatief te zijn voor welke populatie dan ook.

Maar ik misbruik hem toch maar even heel schaamteloos om duidelijk te maken dat Google het zichzelf extra moeilijk maakt door ook de nieuwe “Collections” functionaliteit van Google+ niet van RSS te voorzien. Net als Flipboard kiezen ze voor een systeem waarbij je als gebruiker wél content toe kunt voegen aan het online platform van (in dit geval) Google, maar jezelf en andere gebruikers geen andere manier hebben om die content te benaderen dan via de website zelf.

Dat is voor Google+ niet nieuw. Voorheen hadden de Communities nog een niet formeel ondersteunde mogelijkheid om een RSS-feed te genereren, maar ook daar is die optie weg.

En dat is zonde! (die opvoeding raak ik nooit helemaal kwijt geloof ik). Want net als alle (onzinnige) claims over het gegeven dat RSS “dood” zou zijn, dat niemand het meer gebruikt, is dat ook niet waar voor Google+. Er zijn of waren (helaas lijkt een aantal recent stil te vallen) daar ook levendige communities met interessante berichten te vinden (kijk bijvoorbeeld maar eens bij 3D Printers and printing NL, Sociale media in het onderwijs, Arduino (actief!), 3D Printing (actief!), Video Ondersteund leren (niet meer erg actief), Underwater Video.
Maar het volgen van de berichten in die communities is moeilijk zonder RSS. En het maken van Collections is onhandig als je afhankelijk bent van de vraag hoe lang Google er ondersteuning voor gaat bieden.

Het is jammer. Want Google+ lijkt het zoveelste gefaalde experiment te worden. En ik weet zeker dat RSS in ieder geval een beetje had kunnen bijdragen aan het behoud ervan.

Deel dit bericht: