Jan 282016
 

LoRaNormaal gesproken willen we voor draadloze netwerken vooral dat ze sneller worden. Meer bandbreedte betekent probleemloos video kijken, bestanden versturen. Eerst thuis, via WiFi, nu ook onderweg via 3G en bij voorkeur 4G.

Maar niet in alle gevallen heb je MB’s aan bandbreedte nodig. Als je sensoren hebt die de gesteldheid van de grond van een maisveld in de gaten houdt, die elke minuut meet of de zuurgraad goed is, als je de positie van een vrachtwagen door wilt geven, wilt weten of een lantaarnpaal nog goed functioneert, hoeveel fietsers er op een bepaalde plek voorbij komen, of een afvalbak in het park vol is. Het zijn allemaal toepassingen die steeds maar 1-2 kB aan data versturen. Maar die ook vaak op plekken voorkomen waar WiFi niet handig is (een WiFi verbinding opzetten kost even tijd en kost vaak relatief veel energie voor een apparaat dat normaal gesproken “slaapt” en bv 1x per minuut wakker wordt om een meting te doen) en waarbij een mobiel datanetwerk eigenlijk te duur is (want als je 1000 of 10.000 sensoren actief hebt wil je die niet elk hun eigen data abonnement geven).

Bij een Low Power Wide Area Network (LPWAN) gaat het om netwerken met een kleine bandbreedte waarbij over een groot gebied data uitgewisseld wordt. Ideaal dus voor bovengenoemde apparaten. Omdat je, net als bij WiFi, afspraken moet maken over de manier waarop apparaten dat doen (het protocol) werken bedrijven samen om zulke afspraken op te stellen.

LoRa en LoRaWAN zijn nu onderwerp van dit bericht, maar zijn merknamen van de LoRa alliance, het is niet uitgesloten dat er andere protocollen en communicatiewijzen komen die hetzelfde doen als LoRa. Maar op dit moment staan beiden in de belangstelling van zowel kleine “jongens” en de wat grotere.

Zo heeft The Things Network afgelopen jaar een Kickstarter succesvol afgesloten waarbij backers een router konden bestellen waarmee ze zelf onderdeel van het netwerk kunnen worden. Met die router kun je je huis veranderen in een toegangspunt waarbij devices dat via het juiste protocol proberen te communiceren via jouw toegangspunt en je internetverbinding met hun thuisbasis data kunnen uitwisselen. Daar merk je zelf niet van omdat het maar om kleine hoeveelheden data gaat. Door het grote bereik van zo’n router, heb je er, in tegenstelling tot bij WiFi maar een paar nodig om een relatief groot gebied te dekken. In mijn geval had ik met een router heel Deurne (Brabant, NL, niet bij Antwerpen) van dekking kunnen voorzien.

Lees verder….

Deel dit bericht:
Jan 222016
 

20160121_102905_HDRTijdens de Bett werden de nodige hands-on workshops gegeven, onder andere over het gebruik van Mindcraft op de Raspberry Pi. Bij een van die sessies gebruikten ze een hele mooie Raspberry Pi All-in-one setup. Niet dat het de eerste en de enige van zijn soort was, op Google vind je heel wat voorbeelden. Ik vond het wel mooi omdat het enerzijds functioneel was (en stevig door het frame van metaal), maar je anderzijds toch nog de hardware aan de voorkant kon bereiken. Ik dacht eerst dat het 2 Pi’s waren (eentje voor de server, eentje voor het programmeren), maar het linker bordje is het LCD-board, rechts zit de Pi.

Ik heb helaas niet kunnen achterhalen of de frames zo te bestellen waren of dat ze ze speciaal hadden laten maken.

 

Deel dit bericht:

Quicknote: HP Sprout Pro

 Gepubliceerd door om 08:41  Hardware, Onderwijs
Jan 202016
 

20160120_143648 - kopieDe Sprout Pro van HP (meer info – PDF) is een raar apparaat . Ik kan het eigenlijk niet anders zeggen. En daarmee bedoel ik dat als je hem voor de eerste keer ziet je even moet kijken wát het nou eigenlijk is wat je ziet. Het is een all-in-one PC, d.w.z. dat de computer in het beeldscherm zelf zit (“net als bij een iMac” zouden de Apple fans dan zeggen). Op dat scherm zit een soort kap die er uit ziet als een een bureaulamp. Nou, lampjes zitten er ook daadwerkelijk in, maar daarnaast ook een projector en een camera. Met de projector kun je dingen die je op het beeldscherm ziet voor je op de “mat” projecteren. Maar omgekeerd kun je ook dingen die je daar ziet met de camera op het scherm laten zien, óf als je er een beamer aan hebt hangen, op die beamer. En naar wens kun je de beelden op het beeldscherm en de beelden van de camera naast elkaar weergeven op die beamer.

Betekent dus dat je als docent een verhaal kunt vertellen, bijvoorbeeld over de Romeinen, maar dan een object (verzameling munten was het hier in de demo) kunt hebben, die leg je op de mat en laat je op het scherm zien. Dan kun je ook een foto maken van die munten zodat je de fysieke munten aan de leerlingen kunt rond geven terwijl de afbeelding gewoon beschikbaar blijft op het scherm.20160120_144607_HDR - kopie Maak je gebruik van het los aan te schaffen scan-plateau, dan kun je de Sprout Pro ook gebruiken als 3D-scanner. Je ziet dat op de foto hiernaast. De scanner werkt met zwarte lijnen (weerkaatsen niet maar breken) en verschillende scangangen. Dat betekent dat je een voorwerp bv eerst op zijn linkerkant legt, scant, dan rechtop zet, scant, dan een keer op zijn rechterkant, scant en zo verder.
Na elke scangang zie je het compleet gescande beeld en kun je ook zien wat de scanner nog niet goed heeft kunnen scannen. Je kunt dan zo veel scangangen als dat je nodig hebt toevoegen zodat je de vorm helemaal compleet hebt. Ik heb het me laten demonstreren en het ging super simpel.

Ik denk niet dat het een systeem is om persé in elk klaslokaal te hebben staan, daar is het met zo’n 2.000 euro (compleet met het scanplateau) wat duur voor, maar in een iXperium zou het niet misstaan. Qua gebruikersvriendelijkheid (mits de software ook stabiel blijkt bij veel gebruik) zag het er goed uit.

Deel dit bericht:

Quicknote: BBC Micro Bit

 Gepubliceerd door om 07:11  Hardware, Leertechnologie
Jan 202016
 

20160120_112351Met het risico dat ik alle tijd die ik beschikbaar heb om te typen vanochtend hier aan ga besteden wil ik toch beginnen met de micro:bit. Ik was vooraf aan de Bett nogal kritisch over de micro:bit van de BBC. Het is een klein embedded system apparaat, zoiets als een Arduino, dat door de BBC in samenwerking met 28 verschillende partners ontwikkeld wordt voor gebruik in het onderwijs. Voor de zomer van 2016 moeten er in totaal 1 miljoen exemplaren verspreid worden onder “year 7” (kinderen van 11 jaar oud in het basisonderwijs) in het Verenigd Koninkrijk. De kosten van deze actie, maar ook de achterliggende technologie, de programmeeromgevingen, de uitbreidingen, trainingen etc worden door die partners geleverd. De BBC levert het idee, concept en het projectmanagement.

De micro:bit ziet er op het eerste oog niet indrukwekkend uit. En ook de specs, 16MHz ARM Cortex-M0 microcontroller, 256KB Flash, 16KB RAM, vallen in het niet bij bijvoorbeeld een Raspberry Pi. Maar qua direct gebruik wint de micro:bit het waarschijnlijk wel direct van de Arduino. Want hoewel er geen WiFi ingebouwd is zoals bij de ESP8266 heeft de micro:bit wel bluetooth. En dat betekent dat je ze eenvoudig kunt koppelen aan bv een smartphone, tablet of laptop. Geen gedoe met kabels en COM-poorten. En die communicatie gaat twee kanten op. Samsung was er om te laten zien dat je bv vanaf een Samsung telefoon een eenvoudig programma kon maken waarbij de micro:bit als hij bewoog (er zit een kompas en accelerometer in) een opdracht naar de telefoon stuurt om een foto te maken.

De micro:bit heeft GPIO-poorten. Er waren al heel wat voorbeelden te zien van waar de micro:bit andere apparaten aan kon sturen, bv een robot of een spel Whac-A-Mole, de BBC had al lesmethodes beschikbaar, er is een keuze uit programmeer talen van meer visueel naar tekst gebaseerd waarmee je het programma aan de praat krijgt, er is een online simulator beschikbaar zodat je je code al kunt testen (inclusief het  bewegen of de knoppen) voordat je hem op de micro:bit zet.

Lees verder….

Deel dit bericht:
Jan 192016
 

Vanochtend kwam ik toevallig op de site van Frederick Vandenbosch terecht. Het is (vind ik) een schitterende site met in detail gedocumenteerde “tinkerer” projecten. Het eerste project dat ik er tegen kwam was deze “Raspberry Pi Zero Internet Connected Information Display” maar een recent project dat meteen het woord “tinkerer” voor mij toelicht. En dan niet volgens de eerste definitie die je op freedictionary.com kunt vinden, maar de tweede: “a person who enjoys testing innovative ideas”.

Grappig vind ik ook dat de constructie die hij gebouwd heeft om te zien of de batterij van zijn mini-quadcopter helemaal opgeladen is eigenlijk heel houtje-touwtje is. Maar het ziet er ondanks dat indrukwekkend uit.

Ik zou zeggen, lees de uitleg in zijn blogpost, bekijk een paar van zijn andere projecten, wellicht brengt het je op ideeën voor eigen projecten!

Deel dit bericht:
Jan 182016
 

Via Michael Horne kwam ik bij een blogpost over een heel mooi project. De auteur beschrijft niet waarvoor hij het gedaan heeft, of het was “omdat hij wilde weten of het kon” (lijkt mij altijd valide reden) of dat het ook in zijn geval voor een project binnen zijn hogeschool of universiteit was (want dat niveau heeft de opdracht lijkt mij wel).

Het filmpje laat de verschillende vereisten mooi een voor een zien. Zo kan de auto een bocht volgen en rechtdoor rijden (op basis van een wel heel smalle weg overigens), een obstakel herkennen, een stopbord herkennen, een groen en rood licht herkennen.
Als je de tekst leest bij zijn blogpost dan zie je dat er het nodige rekenwerk aan te pas komt.

Er zouden nog heel wat variaties op deze opdracht te verzinnen zijn, herkenning van voetgangersoversteekplaatsen, bredere straten, kruisend verkeer. Eigenlijk alles waarbij je niet meer dan een camera, herkenning van beelden en een ultrasone sensor (afstand tot obstakels aan de voorkant) nodig hebt. Een Google auto is een stuk complexer, maar voor het onderwijs is dit een stuk haalbaarder en betaalbaarder.

Deel dit bericht:
Jan 162016
 

20160116_153712_NormalAls zaterdagmiddagproject vandaag weer eens iets waarvan de titel vast geen duizenden views gaat trekken. Ik had afgelopen week een klein LCD-schermpje binnen gekregen. Het is 1.44 inch groot en heeft een resolutie van 128×128 pixel. Een resolutie van 2x niks zou je zeggen, maar ja het schermpje kost dan ook €2,98 incl. verzendkosten. En als je een ESP8266 gebruikt en alleen maar even wat statusinformatie wilt laten tonen, dan heb je helemaal niet veel nodig.

De uitdaging bij dit soort schermpjes is altijd het vinden van de juiste aansluitingen voor de vaak vele pins die zo’n scherm heeft, deze heeft er 8 én het vinden van de juiste library voor Arduino / ESP8266. Ik noem die laatste twee overigens wel in één adem, maar ook hier is het zo dat er nét een beetje verschil zat tussen hoe je e.e.a. zou moeten doen op een “echte” Arduino versus een ESP8266.

Op de foto hier bij het bericht zie je het eindresultaat met naast het LC scherm en de ESP8266 aan de rechterkant een DHT11 die luchtvochtigheid en temperatuur meet.

Als library heb ik gebruik gemaakt van deze library van “sumotoy” (Max MC Costa uit Milaan, Italië) . Belangrijk daarbij is dat het hier dan gaat om de “Pre-Release-1.0r4” (mogelijk werkt 1.0r5 ook, maar die heb ik niet getest). De “master” branch heeft namelijk nog geen ondersteuning voor de ESP8266.

De 8 aansluitingen stonden daar ook netjes aangegeven:

TFT kant   -------- ESP8266  
- Vcc       -->     +3V3V(!!!!)
- Gnd       -->     Gnd
- CS        -->     D0
- RST       -->     D2
- A0        -->     D1
- SDA       -->     Mosi (D7)
- SCK       -->     Sclk (D5)
- LED       -->     +3V3V

Ik heb voor mijn scherm geen weerstand aangesloten al zou een regelbare weerstand hier helemaal niet verkeerd zijn geweest omdat het scherm nu nog ernstig last heeft van licht “bleed” om de randen heen. You get what you pay for zullen we maar zeggen al ga ik er even vanuit dat dat weg valt als je het schermpje in een enclosure opneemt.
De library heeft een groot aantal voorbeelden aan boord, daarbij moet je even opletten dat bij de ESP8266 de 3 #define statements voor de poorten in de scripts moet zijn:

#define __CS 16
#define __DC 5
#define __RST 4

Dat is niet in alle voorbeelden meteen zo, dus dat moet je dan even aanpassen.
Daarnaast kreeg ik eerst boven in het venstertje een balk met ruis te zien. Ik gok dat het ongeveer 32 pixels hoog was. De library is namelijk geschikt voor verschillende schermpjes en Sumotoy heeft zelf blijkbaar een aantal schermpjes die 128×160 pixels zijn. De oplossing was eenvoudig. In de library map zit ook een map genaamd “_settings” met daarin een bestand genaamd “TFT_ILI9163C_settings.h”. In dat bestand staan bovenin een aantal #define statements. Je moet hier de voor jou juiste kiezen. Standaard is “#define __144_RED_PCB__//128×128” gekozen en omdat ik een rode PCB had zou dat moeten kloppen. Maar het bleek dat in mijn geval “#define __144_BLACK_PCB__//128×128” het gewenste effect gaf.

Lees verder….

Deel dit bericht:
Jan 152016
 

Net voor de kerst kwamen ze binnen:

En afgelopen week maakten Frank en Koen een iXperium Review van de Ozobots. Ik zou zeggen, kijk en luister eerst even naar de video hierboven.

Qua conclusie ben ik het niet met Frank en Koen oneens, maar ik wilde er wel nog een paar dingen aan toevoegen. Frank heeft de Ozobot (enkelvoud) getest met groep 8. Dat was eigenlijk niet meteen de doelgroep van de Ozobot. Het idee achter de Ozobot was namelijk dat je vanaf heel jong, dus nog voordat je met Blockly en het op een tablet/latop programmeren aan de slag gaat. En voor die jongste groep lijkt mij de Ozobot volstrekt ongeschikt. En dan met name vanwege de kwetsbaarheid ervan. Van de drie exemplaren die het iXperium had verloor er één zijn wiel bij het eerste gebruik en een van de andere twee weigerde na een paar keer om op te laden. Als je dat vergelijkt met bv de robuustheid en relatieve repareerbaarheid van de LEGO Mindstorm sets (die weliswaar een stuk duurder zijn) of de Beebots, dan schiet de Ozobot tekort.

Daarnaast is het programmeren met de kleurcodes in de lijnen minder gemakkelijk dan je zou denken. Ook hier geldt dat het voor een groep 8 wel te doen is, maar dus niet als doorlopend bruikbaar apparaat dat je vanaf groep 3 t/m 8 kunt inzetten.

Heb jij (andere) ervaringen met de Ozobot? Laat het dan even weten! Kan hieronder, maar beter nog is op de iXperium website.

Deel dit bericht:
Jan 102016
 

edwin_the_connected_duckEen van de producten die in “Forbes 10 Under 10 Influencers in Tech” voorbij kwam was “DuckDuckDuck”, the “though leaders in rubber ducks”. Toen was het een grapje. Maar niet op CES 2016. Want daar kwam dit interview voorbij over Edwin The Duck, een “connected” badeend die je kunt kopen voor $99,-
De badeend maakt via bluetooth verbinding met je smartphone of tablet. Daarbij kun je hem gebruiken als besturing binnen interactieve verhalen. Maar er zit ook een thermometer ingebouwd, zodat je via het voorhoofd van je kind kunt meten of ze koorts hebben (tja, dat lijkt me niet zo’n goed idee) of waarmee je kunt kijken of het badwater niet te heet is (kun je zelfs een notificatie van op je Apple Watch krijgen!)
Je kunt er ook muziek naar streamen, in het interview wordt gerept van een familie die er altijd een paar bij zich heeft als de kinderen gaan zwemmen. Edwin heeft op het moment voornamelijk ondersteuning voor iOS, de mogelijkheden via Android zijn nog een stuk beperkter.

Moeten we deze nu niet ook testen in het iXperium om zijn educatieve meerwaarde te kunnen inschatten?
Lees verder….

Deel dit bericht:

Omdat het kan: PiNoculars

 Gepubliceerd door om 08:22  Grappig, Hardware, Raspberry Pi
Jan 072016
 

PiNocularsGoed, praktisch is het  niet. En er zijn vast betere oplossingen voor, in de praktijk zal het maken van foto’s ongetwijfeld ook tegenvallen. Maar alleen al voor het “the making of'” filmpje (zie hieronder) scoort Josh Williams meer dan genoeg bonuspunten voor een blogpost. De uitgebreidere instructable is hier beschikbaar.

Het idee is simpel en eenvoudig af te leiden uit de foto hiernaast: Josh heeft een gewone verrekijker (“Binoculars”) genomen, een Raspberry Pi, een LCD-scherm voor de Raspberry Pi (in dit formaat een euro of 30-40), een Raspberry Pi webcamera (euro of 25) en dat allemaal aan elkaar verbonden zodat je een verrekijker krijgt met LCD scherm en de mogelijkheid om foto’s te maken.

De foto’s hebben een lelijke zwarte rand er omheen (of je zou dat de charme van het concept kunnen noemen), vandaar mijn bedenkingen bij de praktische toepasbaarheid. Maar als je het versnelde filmpje hieronder ziet van het assemblageproces en dan met name het “even snel” ontwerpen van het frame dat met een lasersnijder gesneden worden, dan zou je haast meteen naar de winkel rennen om er zelf eentje te kopen (die zijn daar, tenzij ze uit China komen, echter veel te duur voor, dan kun je beter naar een Fablab rennen).

Hoe dan ook zeker eentje die in de categorie “omdat het kan” een plekje moest krijgen.

 

(gevonden via Raspberry Pi.org)

Deel dit bericht: