jan 102016
 

edwin_the_connected_duckEen van de producten die in “Forbes 10 Under 10 Influencers in Tech” voorbij kwam was “DuckDuckDuck”, the “though leaders in rubber ducks”. Toen was het een grapje. Maar niet op CES 2016. Want daar kwam dit interview voorbij over Edwin The Duck, een “connected” badeend die je kunt kopen voor $99,-
De badeend maakt via bluetooth verbinding met je smartphone of tablet. Daarbij kun je hem gebruiken als besturing binnen interactieve verhalen. Maar er zit ook een thermometer ingebouwd, zodat je via het voorhoofd van je kind kunt meten of ze koorts hebben (tja, dat lijkt me niet zo’n goed idee) of waarmee je kunt kijken of het badwater niet te heet is (kun je zelfs een notificatie van op je Apple Watch krijgen!)
Je kunt er ook muziek naar streamen, in het interview wordt gerept van een familie die er altijd een paar bij zich heeft als de kinderen gaan zwemmen. Edwin heeft op het moment voornamelijk ondersteuning voor iOS, de mogelijkheden via Android zijn nog een stuk beperkter.

Moeten we deze nu niet ook testen in het iXperium om zijn educatieve meerwaarde te kunnen inschatten?
Lees verder….

Deel dit bericht:

Omdat het kan: PiNoculars

 Gepubliceerd door om 08:22  Grappig, Hardware, Raspberry Pi
jan 072016
 

PiNocularsGoed, praktisch is het  niet. En er zijn vast betere oplossingen voor, in de praktijk zal het maken van foto’s ongetwijfeld ook tegenvallen. Maar alleen al voor het “the making of'” filmpje (zie hieronder) scoort Josh Williams meer dan genoeg bonuspunten voor een blogpost. De uitgebreidere instructable is hier beschikbaar.

Het idee is simpel en eenvoudig af te leiden uit de foto hiernaast: Josh heeft een gewone verrekijker (“Binoculars”) genomen, een Raspberry Pi, een LCD-scherm voor de Raspberry Pi (in dit formaat een euro of 30-40), een Raspberry Pi webcamera (euro of 25) en dat allemaal aan elkaar verbonden zodat je een verrekijker krijgt met LCD scherm en de mogelijkheid om foto’s te maken.

De foto’s hebben een lelijke zwarte rand er omheen (of je zou dat de charme van het concept kunnen noemen), vandaar mijn bedenkingen bij de praktische toepasbaarheid. Maar als je het versnelde filmpje hieronder ziet van het assemblageproces en dan met name het “even snel” ontwerpen van het frame dat met een lasersnijder gesneden worden, dan zou je haast meteen naar de winkel rennen om er zelf eentje te kopen (die zijn daar, tenzij ze uit China komen, echter veel te duur voor, dan kun je beter naar een Fablab rennen).

Hoe dan ook zeker eentje die in de categorie “omdat het kan” een plekje moest krijgen.

 

(gevonden via Raspberry Pi.org)

Deel dit bericht:
dec 302015
 

Mocht je nog op zoek zijn naar een mooie toepassing van 3D printen om met je studenten uit te voeren (niet die uit het basisonderwijs, die uit voortgezet onderwijs en hoger lijkt me), dan bij deze: de digitale zonnewijzer uit de 3D-printer. En niet zo maar een zonnewijzer, kijk maar naar bovenstaand filmpje van Mojoptix. Sowieso al een leuke setting waarin de podcast is opgenomen. Maar de uitleg bij de zonnewijzer is ook heel helder én zou een mooie uitdaging moeten/kunnen zijn voor studenten. Het ‘gewoon’ printen en samenstellen zou het meest eenvoudige zijn, maar stap is het zelf aanpassen van de zonnewijzer. Zorg er bv voor dat het laatste cijfer niet steeds een 0 is, maar dat het op de 5-tallen weergegeven wordt. Of, is het mogelijk om er eentje te maken die beiden kan?

Alle materialen zijn beschikbaar. Openscad is gratis (en best eenvoudig te leren heb ik gemerkt), de benodigde bestanden (zowel voor Openscad als voor het direct printen) zijn beschikbaar, kortom, je kunt zó met ze aan de slag.

Nu nog kijken of ik de collega’s van het iXperium zo ver krijg dat ze er eentje op de printer maken. Dan kunnen we hem ook zelf testen en demonstreren! 🙂

(getipt door Ton Zijlstra)

Deel dit bericht:
dec 042015
 

Soms zie je iets, verbaas je je erover en kun je je daarna uren bezig houden met het nadenken over de vraag hoe je dit nutteloze ding wellicht wél nuttig zou kunnen maken. Om dan te constateren dat het daarmee eigenlijk een prima studentenopdracht zou zijn.

Waar gaat het om? Kijk daarvoor eerst even naar het filmpje hierboven. Ik begon te kijken omdat de tekst erbij was dat je een robot kon bouwen die ook goed op niet vlakke ondergrond kon bewegen. En dat lijkt in ieder geval te kloppen. Maar toen ik het filmpje bekeken had realiseerde ik me dat:

  1. dit concept moeilijk op te schalen is naar grotere afmetingen omdat je dan naar verwachting een moeizame verhouding tussen kracht en gewicht van de motor, benodigde dikte van de zijplaten om dat weer te dragen etc. krijgt.
  2. de robot kan alleen vooruit en achteruit, er is geen sturen mogelijk. Ook niet als je er bv een Arduino aan koppelt.

Maar goed, op de een of andere manier wilde mijn hoofd niet meteen accepteren dat dit waarschijnlijk ook een zeer nutteloze robot maakt. Ik ben er ook nog niet helemaal uit óf het zo is, met andere woorden: wat zou nodig zijn om deze robot te kunnen laten sturen én tot welke afmeting zou je dit kunnen opschalen?

De maker is er in ieder geval nog enthousiast over. Niet alleen heeft hij op zijn kanaal meerdere andere robots staan, hij heeft ook al een uitbreiding op de robot uit het filmpje hierboven, namelijk een versie die tegel muren en oppervlaktes van metaal kan klimmen.

Wil je weten hoe dat gaat, kijk dan even naar het volgende filmpje.

Lees verder….

Deel dit bericht:
 Reacties uitgeschakeld voor Bouw zelf een heerlijk functionele, leerzame maar nutteloze robot  Tags: , ,
nov 192015
 

Um El-FaroudIk vond het wel een grappig bericht in de categorie “zijn we nu zó zeer aan het vergeten wat echt is?”. Reuters heeft namelijk het volgende verzoek de deur uit gedaan:

“I’d like to pass on a note of request to our freelance contributors due to a worldwide policy change.. In future, please don’t send photos to Reuters that were processed from RAW or CR2 files. If you want to shoot raw images that’s fine, just take JPEGs at the same time. Only send us the photos that were originally JPEGs, with minimal processing (cropping, correcting levels, etc).”

Samengevat: het vriendelijk (doch dringend) verzoek aan freelance fotografen om voortaan geen RAW of CR2 bestanden te gebruiken (als basis voor PNG of JPG foto’s) maar “originele” JPEGs (bron).

Ehm, hoezo?

Nou, er blijken twee redenen te zijn. De eerste is op zich nog een beetje te begrijpen: een JPEG wordt meteen door het toestel opgeslagen. In theorie kun je die seconden later bij het nieuwsbureau hebben zónder extra handelingen (via WiFi automatisch doorgestuurd naar laptop/tablet die via dataverbinding de foto doorstuurt).
RAW-foto’s moeten “ontwikkeld” worden en vergen eigenlijk altijd wel een handmatige handeling. Natuurlijk zou je technisch het ontwikkelen (= converteren naar JPEG) kunnen automatiseren maar dan raak je de voordelen van de extra data en de controle die je hebt over het conversieproces kwijt.
De tweede reden is wat grappiger: Omdat je bij het ontwikkelen de foto aan kunt passen, ziet Reuters de geconverteerde foto als potentieel minder waarheidsgetrouw.

En dat vind ik dan wel weer een heel grappige redenatie. In theorie kan dat waar zijn (maar ook een JPEG is te bewerken) maar ik gebruik zelf juist RAW bij het foto’s maken onder water vanwege de mogelijkheid om waarheidsgetrouwe kleuren te reproduceren bij het ontwikkelen. Want onder water is het steeds vaststellen van de juiste witbalans niet altijd even eenvoudig.
Natuurlijk, ik heb ook de optie RAW+JPEG aan staan, dus mijn toestel maakt steeds zowel een RAW bestand als een JPEG bestand. Maar als ik er met de witbalans naast zit, dan heb ik niet veel aan het JPEG-bestand, dan heb ik de RAW versie nodig.

Dus mijn barracuda’s bij het wrak van Um El-Faroud zouden zoals je ze hier ziet (klik er even op als je de originele versie wilt zien) zouden niet voldoen voor Reuters. Toch ben ik wel benieuwd hoe ze dat gaan achterhalen. Als ik naar de EXIF info van de foto kijk, dan zie ik niet direct iets waar ik uit kan afleiden dat de bron een RAW bestand was. En sowieso kan ik er in Lightroom voor kiezen om die extra metadata niet toe te voegen.

Tja, blijft toch raar, dat een geautomatiseerd mechanisme, dat lang niet altijd perfect is nu de voorkeur krijgt boven het menselijk oog.

Deel dit bericht:
 Reacties uitgeschakeld voor Grappig: Reuters ziet JPG-foto’s als “echt” en RAW niet  Tags: , , ,
sep 092015
 


Hoe oud was jij toen je je eerste smartwatch kreeg? En toen je hem zelf samenstelde? Of toen je voor het eerst een succesvol Kickstarter project had waarmee je geld binnen haalde voor je eigen smartwatch?
Ik denk niet dat veel mensen kunnen zeggen dat ze dat deden toen ze 8 jaar oud waren. Omkar, die je hierboven in het filmpje ziet kan dat wel.

De O-Watch is gebaseerd op een Arduino compatible TinyDuino en zit een een behuizing die van de 3D printer komt. Het is dan zeker ook niet een product dat je koopt voor je kind om de hele dat mee rond te lopen, zoals een gewone horloge. Het is een ding dat je steunt via Kickstarter als je je kind wil laten zien hoe zo’n smartwatch in principe werkt. De actie loopt nog 24 dagen en het minimumbedrag is al gehaald. Voor een dikke 1000 dollar heb je er 10 in huis voor als je er mee in de klas aan de slag wilt (natuurlijk, dan heb je meer dan 10 leerlingen maar er samen aan werken is dan een pré).

Deel dit bericht:
jul 292015
 

Voor mezelf heb ik deze MOOC “Hoe overleef je je promotieonderzoek” niet direct nodig. Maar ik ben het wel eens met de uitspraak van de cursusleidster: “You need to be smart to begin a PhD – but you need to be resilient to finish one” waarbij ik dan dat slim zijn nog wel wil relativeren, met hard werken kom je al een heel eind. Wellicht heb ik er wel wat aan mocht ik zelf promovendi gaan begeleiden (lijkt me ook heel leuk om te doen).

De MOOC gaat op 26 augustus 2015 van start. De onderwerpen tijdens de weken lijken zich vooral te richten op de verschillende gemoedstoestanden waarin je kunt terecht komen: zelfvertrouwen, frustratie, angst, nieuwsgierigheid, verwarring, verveling, liefde (voor het onderwerp). Geen idee of het je daadwerkelijk gaat helpen bij het overleven van je promotieonderzoek , maar meer dan wat tijd kost het je ook niet.

p.s. Dr Inger Mewburn heeft een eigen weblog: de Thesis Wisperer (“Just like the horse whisperer – but with more pages”).

Deel dit bericht:
jul 022015
 

Feitelijk nut: waarschijnlijk nul.
Coolfactor: heel hoog.

In de categorie “gewoon omdat het kan” is deze LEGO scanner en printer natuurlijk niet over te slaan.  Het praktisch nu van dit apparaat is waarschijnlijk nul, maar dat iemand dit verzint en bouwt is gewoon heel cool.

De werking: je legt een afbeelding op de ene helft, het apparaat scant de afbeelding en hij bouwt hem dan na met de kleuren die uit de houder komen. Hoe verzin je het. 🙂

 

Deel dit bericht:
jun 282015
 

Omvang_proefschrift Op het weblog van Pedro De Bruyckere staat een mooi plaatje van PhD Comics met de relatie tussen de lengte van je proefschrift, de kans dat de commissie het proefschrift in zijn geheel gaat lezen en de geloofwaardigheid ervan. Nou wil ik bestrijden dat de geloofwaardigheid écht alleen maar toeneemt met de omvang. Mijn begeleider zei altijd dat een lang proefschrift een teken van onvolwassenheid van de promovendus was. Hij of zij had namelijk nog niet geleerd om hoofdzaken en bijzaken van elkaar te onderscheiden. Waar ik me wél heel wat bij kan voorstellen is dat de kans dat de commissie hem daadwerkelijk in zijn geheel leest toeneemt als het proefschrift korter is.

Nieuwsgierig werd ik door de vermelding van een soort optimum: 50.000 woorden.
Dat getal lijkt niet helemaal zomaar uit de lucht gegrepen te zijn, al kan ik in de blogposts van de studie die Marcus Beck erover uitvoerde, dat getal niet vinden. Mogelijk hebben ze het zelf uit de data gedestilleerd. Ik begrijp dat 50.000 woorden ook de omvang van een roman zoals die gehanteerd wordt bij de National Novel Writing Month , anderen hanteren normen die wat hoger liggen (zie ook deze) maar deze hanteert weer wat lagere aantallen (dank je voor de tip Marit!).
Hoe dan ook, ik was nieuwsgierig en heb mijn eigen proefschrift even in Word ingeladen. In de screenshot zie je de gegevens.

Totaal aantal woorden: 54.018 (inclusief voet- en eindnoten, dankwoord, samenvatting in Nederlands en Engels).

Best aardig in de buurt van die 50.000 woorden dus.

Nou weet ik van het onderzoek van Marcus Beck dat het aantal woorden per vakgebied erg kan verschillen. Maar toch de vraag: Hoe lang is die van jou?

p.s. Bij Wikipedia staan proefschriften gelukkig wel nog gewoon bij het kopje “non-fiction” 😉

Deel dit bericht: