Pierre

Geek, Trendwatcher, Edublogger, Screencaster, Blogger. Ik heb verstand van ICT en Onderwijs, Elektronische Boeken, Weblectures.
Ik ben gepromoveerd op het gebruik van recorded lectures door studenten en werk bij Fontys Hogescholen (maar dit blog is 100% op persoonlijke titel!!). Ik ben gek op fietsen, Bodypump en Spinning.

dec 052017
 

De vraag/opdracht was heel ruim: maak iets rond het thema “Engel” dat als surprise kan dienen voor Sinterklaas.

Het werd al heel snel een Kerstboom met engeltjes en een ster er op. Met in de kerstboom LED-lampjes die aangestuurd worden door een ATTiny85 chip die van stroom voorzien wordt door een knoopcelbatterij. Oorspronkelijk was het idee om de ster met behulp van een servo te laten bewegen, maar die functionaliteit is door tijdgebrek geschrapt.

Ook hebben we er bewust voor gekozen om de “technologie” zichtbaar te maken. Dat betekent dat je aan de achterkant van de kerstboom de draadjes, de ATTiny85, de batterij etc. kunt zien zitten. Een deel van de “bekabeling”, de “ground” terug vanuit de LEDs gaat nu via kopertape. Achteraf gezien was het mooier geweest ook de voedingslijnen met kopertape te doen, maar dit kan ook.

We waren in dit geval mijn twee tieners en ikzelf. Ik prijs mezelf namelijk heel gelukkig dat zij inmiddels de leeftijd en interesse hebben om zo’n project als een familieproject te zien. We zijn aan de tafel begonnen met overleggen, mijn oudste dochter kan goed tekenen, zij tekende dus uit de vrije hand een kerstboom. Mijn jongste kan prima overweg met de elektrische figuurzaag en nam het uitzagen en verven voor zijn rekening. Het versieren van de ster liet hij over aan zijn zus, de andere versieringen hebben ze met z’n tweeën verzorgd.

Lees verder….

Deel dit bericht:

Het programmeren van een ATTiny85

 Gepubliceerd door om 06:52  Arduino, Hardware
dec 042017
 

Hoewel ik al ervaring had met het programmeren van een ATTiny85 als die onderdeel was van een Digispark board (links op de foto),  heb ik dit weekend geleerd dat het programmeren van een losse chip (rechts op de foto, de andere 9 exemplaren zitten in het buisje erboven) iets ingewikkelder is/was. Was eigenlijk omdat het nu ik het een keer gedaan heb weet en het niet echt moeilijker is.

Het Digispark board had zelf nog een USB-aansluiting, die had ik nu niet. Nou dacht ik dat ik daar een oplossing voor had in de vorm van een “Pluggable Development Board Voor ATtiny13A/ATtiny25/ATtiny45/ATtiny85 Programmering Editor Micro Usb Power Connector” (link). Inmiddels heb ik begrepen dat het  mogelijk moet zijn om, door eerst een bootloader op de ATTiny85 te zetten, ik iets kan met dat board. Maar vooraf nog niet.

Dus moest ik aan de slag met de “bekend” alternatieve optie waarbij een Arduino Uno gebruikt wordt om de code op de ATTiny85 te zetten. Daarvoor is de volgende constructie nodig:

De detailbeschrijving van het aansluiten kun je hier vinden.

De Arduino Uno moet dan een script krijgen dat standaard te vinden is in de IDE via Bestand > Voorbeelden > ArduinoISP > ArduinoISP

Daarna was het even zoeken naar de dingen die ik moest doen om het ATTiny85 script *via* de Arduino Uno naar de ATTiny85 te krijgen.

Uiteindelijk heb ik hier de url voor de Board managers voor “attiny” (https://raw.githubusercontent.com/damellis/attiny/ide-1.6.x-boards-manager/package_damellis_attiny_index.json) en “ATTinyCore” (http://drazzy.com/package_drazzy.com_index.json) gevonden, die toegevoegd via Bestand > Voorkeuren en daarna de beide boards geïnstalleerd.

Daarna was het een kwestie van het instellen van board, de programmer moest omgezet naar “Arduino as ISP” en wonder boven wonder werkte het allemaal daarna.

Dát het werkte wist ik was toen ik de chip aangesloten had op het circuit dat ik eerst getest had met het Digispark board. Dat is een werkwijze die ik iedereen kan aanraden. Het programmeren van de Digispark via USB gaat veel sneller, je hoeft niet en chip om te prikken etc.
Maar dat kan dus wellicht straks ook met het ontwikkelboard, nadat ik een bootloader op een ATTiny85 chip gezet heb.

Ik kan het me helemaal voorstellen als je denkt “Wat een gedoe!”. Dat klopt. Maar daar staat tegenover dat de ATTiny85 ook een pareltje is. Qua afmetingen, qua prijs (minder dan 1 euro per stuk), het gegeven dat je hem gewoon op een 3V knoopcelbatterij kunt aansluiten. Kortom, voor “kleine” projecten, papercircuits etc. is het een fantastische chip.

p.s. het script waarmee ik aan de gang ging dit weekend kwam hier vandaan. Blijkt ook prima op de ATTiny85 te draaien.

Deel dit bericht:

Channel4: Rise of the Robots

 Gepubliceerd door om 15:24  Hardware, Media
dec 032017
 

Met dank aan het (per ongeluk?) liken van de Facebook pagina van Channel 4, kwam er in mijn tijdlijn een verwijzing voorbij met een interessante vraag: “would you trust an AI robot?”.

Het bleek een aankondiging te zijn van een documentaire die onderdeel uitmaakt van een week van aandacht voor robots bij Channel 4. Ze hebben in totaal 5 documentaires en films zoals Ex Machina en Robocop.

Het kunnen bekijken van de documentaires was nog niet zo eenvoudig. Ze zijn alleen beschikbaar voor IP-adressen vanuit het Verenigd Koninkrijk. Willem en Per-Ivar verwezen me door naar https://hola.org/ een gratis VPN-dienst waarmee je het kunt doen lijken alsof je in het VK bent. Kwestie van installeren en de extensie in Chrome installeren. Frans verwees naar een bericht waaruit blijkt dat het gebruik van Hola niet helemaal zonder bedenkingen is. Jouw verbinding kan tijdens het gebruik namelijk ook voor/door anderen gebruikers ingezet worden. Met mate gebruiken dus en tussendoor de plugin uitzetten. Of beter nog: een betaalde VPN gebruiken die dit nadeel niet heeft.

Na het aanmaken van een account met een adres in de VK, het weer aanzetten van de Flash-player in Chrome, kon ik eindelijk kijken.

Ik heb twee van de documentaires inmiddels bekeken. De eerste was “How to build a robot“, de tweede “The robot will see you now“. Bij de eerste kreeg David McGoran met zijn de opdracht om een robot te ontwikkelen die in staat is om ook een verbinding met mensen te krijgen. Mooi bij deze documentaire is zeker het ontwerpproces met de verschillende prototypes, tests (“knuffelen”) en de shots van het handwerk in de werkplaats van het team. Pure promotie voor STEAM.

Op het YouTube-kanaal van het bedrijf van David vind je deze video die (zonder de mooie shots van de werkplaats) ook al een beeld van het ontwerptracject:

De scenes met het prototype, die vooral gesprekken op gang wist te brengen met kinderen en jonge vrouwen, waren voorspelbaar. Teleurstellend was het echter dat ik tot nu toe nergens online meer informatie heb kunnen vinden. Hoe lagen de verhoudingen precies? Hoeveel kinderen kwamen er voorbij en hoeveel daarvan reageerden positief/negatief? Wat kunnen we hier nu over meenemen bij het ontwerpen van andere robots? Alleen de boodschap dat het wellicht een idee is om ze letterlijk knuffelbaar te maken?

Er had wat meer in gezeten. En diezelfde kritiek had ik uiteindelijk ook bij de tweede documentaire.

Lees verder….

Deel dit bericht:
dec 022017
 

Google heeft weer een geinig nieuw experiment de wereld in gestuurd: Paper Signals. Het principe is heel simpel: je print een vouwmodel op papier, knipt het uit volgens de instructies. Je neemt een ESP8266, een servomoter en 3 kabels. Vouw het geheel samen. Maak een account aan bij Google zodat je via je smartphone en Google Assistent commando’s aan het “signal” door kunt geven. Zet de benodigde code op de ESP8266 (kwestie van wat variabelen in een bestandje aanpassen voor jouw wifi-netwerk, jouw code bij Google etc en dan uploaden). En klaar.

Het resultaat is dan bv een signal met een paraplu er op die open gaat wanneer het gaat regenen. Je geeft dan via de Google Assistent, met stemcommando’s, door dat die bepaalde signal het weer in jouw woonplaats bij moet houden.  Zo hebben ze al een voorbeeld voor een signal voor raketlanceringen, een countdown klok (leuk voor in de klas om af te tellen naar de Kerstvakantie), eentje voor het weer die aangeeft of het korte broeken weer is of niet (voor de meeste leraren is het nooit korte broeken weer in de klas!!). Maar je kunt ook zelf nieuwe sjablonen verzinnen.

Google gebruikt voor hun kit de Adafruit Feather HUZZAH en die is niet heel goedkoop. Maar als ik naar de bijgevoegde code kijk, dan zit daar op het eerste oog niets in dat niet op een willekeurig ESP8266 zou kunnen draaien. Ik heb het nog niet kunnen testen, maar dit zou ook op een Wemos D1 mini van 2 euro uit China moeten kunnen werken. Logisch ook omdat de ESP8266 niet veel hoeft te doen. Hij hoeft alleen via WiFi contact te maken met de Google dienst, te luisteren naar opdrachten die hem vertellen hoe de servo moet draaien en de servo op basis daarvan aansturen.

Let op! Ik ga er vanuit dat dit een experiment is van Google dat met name op de Google Assistant gericht is. Garantie dat de API en de dienst jaren in de lucht blijft heb je bij Google sowieso niet vaak. Maar ja, dan haal je de onderdelen toch weer uit elkaar en gebruik je ze voor wat anders?

 

 

Deel dit bericht:

Charlieplexing en de ATTiny85

 Gepubliceerd door om 22:30  Algemeen, Hardware
nov 302017
 

Een nadeel van zo’n “kleine” processor als de ATTiny85 is het beperkte aantal I/O (input/output) poorten. En dan maakt het niet uit of je de “grote” versie gebruikt op een Digispark bordje met USB-aansluiting of alleen de kale chip.

Je moet het in de praktijk doen met 5 effectieve output pinnen. Met zo’n pin kun je de waarde van een sensor lezen of je kunt een LED aanschakelen (of een relais als je iets groters dan een LED wilt schakelen).

Maar wat nou als je 20 LEDs individueel wilt kunnen schakelen met die 5 poorten? Hoe doe je dat dan?

Het blijkt te kunnen. Ik heb het niet zelf verzonnen, zelfs nog geen tijd gehad om de bijbehorende schakeling zelf te realiseren (staat nog op de uitdagingenlijst), maar het systeem heet “Charlieplexing” of “matrix-mulitplexing”. Wikipedia weet me te vertellen dat de naam afkomstig is van Charlie Allen, de bedenker/voorvechter van het principe.

Het idee is simpel, maar ook weer niet. Het eerste deel is waarschijnlijk redelijk eenvoudig te begrijpen en heeft te maken met het principe dat LEDs alleen licht geven als de plus en de min goed aangesloten zijn. Als je naar onderstaande afbeelding kijkt, dan zie je dat je door het omwisselen van de plus en min, de ene of de andere LED aanschakelt.

En toen begreep ik het zelf eerst even niet meer. Want wat als je allebei de LEDs aan wilt schakelen? Dat kan in principe niet. Maar je kunt het wel laten lijken alsof het zo is door de plus en min steeds om te wisselen. Je schakelt dus beide om en om LEDs snel genoeg aan (en uit) waardoor het lijkt alsof ze beiden aan zijn.

Voeg je nu een derde aansluiting toe dan kun je in totaal 6 LEDs aansluiten en schakelen:

Daarbij is het niet voldoende om tussen 0V en 5V te schakelen, je moet een van de 3 pinnen als het ware elke keer loskoppelen van de schakeling. Dat hoef je gelukkig niet te doen door het kabeltje los te trekken, het is voldoende om de I/O pin op “input” te zetten.
Met 5 I/O pinnen kom je dan uiteindelijk tot de maximaal 20 LEDs.

In het filmpje hierboven, afkomstig van instructables.com kun je zien dat het inderdaad lijkt alsof alle LEDs branden terwijl ze dus eigenlijk snel aan/uit geschakeld worden. Het is even wat meer werk, maar het resultaat is op zijn minst intrigerend.

 

Deel dit bericht:
nov 282017
 

Bij de Gelderlander valt vandaag te lezen dat uitgever F&L Publishing uit Nijmegen failliet is. Ja, ik zie dat bericht daar toevallig omdat ik sinds ik in Nijmegen werk ook de Gelderlander volg (online, digitaal, niet op papier). Ik schrijf er echter niet alleen over omdat het bedrijf in Nijmegen gevestigd vind, maar omdat ik het toch wel jammer vind dat het gebeurt. Sowieso, als er 80 mensen op straat komen te staan is dat nooit fijn. Maar F&L is ook uitgever van een aantal computerbladen. Nee, de iCreate las ik nooit, maar c’t magazine wel (af en toe, losse verkoop).

Ik zie op de site dat het blad inmiddels 20 jaar bestaat. De aanbieding van 10 exemplaren voor €20,- is inmiddels (logisch) niet meer in de lucht (ook de webshop van F&L is uitgezet). Ik moet bekennen dat ik er waarschijnlijk ook nu geen gebruik van gemaakt zou hebben omdat de op internet beschikbare informatie voor mij in alle gevallen actueler, completer en eenvoudiger te vinden is.

Deze blogpost is dus ook een beetje nostalgie op de dinsdagochtend. Ik ben nog even gaan kijken online en vond de Reshiftstore. Ik zie dat Computer!Totaal nog gewoon beschikbaar is, net als hét computervakblad dat je “vroeger” niet mocht missen: PCM. Op Wikipedia lees ik dat het blad op het hoogtepunt een oplage had van 400.000 exemplaren. Dat zijn er nu, zo lees ik, nog ruim 50.000 exemplaren.

Het is niet anders. Zelfs bij Hardware.info ben ik absoluut fan van hun “TV” uitzendingen, maar heb ik nog nooit een exemplaar op papier gekocht.

Ik vrees dat het gewoon een onomkeerbare ontwikkeling is. Voor de bladen en de betrokkenen hoop ik dan ook van harte dat ze een overnamekandidaat vinden. Maar als investering lijkt het me een hele ingewikkelde.

Deel dit bericht:
nov 272017
 

Ondanks alles zijn kinderen nog lang niet zo’n nerd of geek als hun papa is. En hoewel ik natuurlijk sowieso helemaal niet over ze mag klagen, kreeg ik vandaag toch nog wel weer wat meer hoop. Vandaag kwam namelijk weer eens een pakje uit China binnen. Nu met zo’n “bekende” 37-in-1 sensorkit. Een zakje (ik had niet gekozen voor de duurdere versie met doosje) met daarin 27 verschillende sensoren voor aan de Arduino, de ESP8266 of de micro:bit.

Totale kosten zo’n 10 euro, geen geld dus. Ongetwijfeld niet de meest hoogstaande kwaliteit, maar elke sensor zit al op zijn eigen printplaatje met pinnen om meteen een dupont-kabeltje op aan te sluiten.

Wat me positief verraste was de belangstelling en de nieuwsgierigheid die het pakje met sensoren opwekte. Niet omdat ze iets moesten of wilden bouwen. Nee, gewoon nieuwsgierig naar waar al die 27 sensoren voor dienden, wat je er mee kon doen. Sommigen kenden ze al (relais, thermometer etc.) maar andere ook weer niet. Het bijbehorende kaartje bevat niet meer dan alleen een afbeelding van de sensoren en de bijbehorende naam. Ze kunnen er via YouTube dus heel eenvoudig achter komen.

Maar dat moet nog even wachten want komend weekend “moeten” we eerst nog een Sinterklaas surprise in elkaar knutselen op basis van een servo, een ATtiny85, LEDjes, hout, verf,…..
De week erna hebben we wél tijd. Ik ben eens benieuwd hoe ver we komen.

Dat kinderen alleen maar willen gamen en tv kijken is net zoveel onzin als dat hele digital natives verhaal van voorheen. 🙂

Deel dit bericht:
nov 262017
 

Ik hou van de instructiefilmpjes op YouTube van Andreas Spiess. Zijn openingszinnetje “Greetings YouTubers, here is the guy with the Swiss accent” is ook bij mijn kinderen al bekend omdat ik de filmpjes ook vaak vanaf mijn laptop of iPad naar de tv cast als ik ze zit te bekijken.

Het helpt natuurlijk dat hij het vaak over onderwerpen heeft waar ik zelf wél geïnteresseerd in ben, maar meestal te weinig tijd voor heb om uit te zoeken. Of anders wel al (deels) uitgezocht heb maar dan weer niet de tijd voor gehad heb om helemaal uit te schrijven. Bovenstaand filmpje is daar ook een voorbeeld van. Het gaat over het gebruik van infrarood signalen om data te versturen, zoals bij je afstandsbediening gebeurt. Maar je kunt het ook gebruiken om obstakels te herkennen.
Mevrouw Spiess speelt een hoofdrol in dit filmpje en dat maakt het extra grappig. Vooral omdat Andreas normaal gesproken een nogal droge stem heeft. Ik weet niet of Zwitserse humor voor iedereen is, daar moet je het filmpje zelf maar voor bekijken.

Deel dit bericht:
nov 242017
 

Vandaag, om 16:15 uur wordt tijdens de conferentie over digitale geletterdheid in het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid in Hilversum het Handboek Digitale Geletterdheid gelanceerd. Ik ben daar niet bij, maar heb gisteren toen het persbericht voorbij kwam wel al even een exemplaar van het handboek opgevraagd. Het zijn 171 pagina’s met deels informatie die je zou kunnen/moeten weten als je al met digitale geletterdheid bezig bent, deels ook zaken die je nog niet weet (omdat het beschrijvingen zijn van voorbeelden die je nog niet kende), maar handig en nieuw is sowieso dat het allemaal bij elkaar in één handboek staat.

Het handboek bestaat uit drie delen:
1) Visievorming (waarom is digitale geletterdheid nodig; begrippenkader; visie ontwikkelen en keuze maken; integrale aanpak)
2) Van visie naar praktijk (invulling van “kennis en vaardigheden” – integratie in het curriculum; invulling van “samenleven” – het sociale perspectief; de invulling van “zijn” – in de digitale wereld; pionier in digitale geletterdheid; schoolvoorbeelden)
3) Bijlagen (checklists en adviezen; lestips, lesmateriaal en projectideeën; leerlijnen en leerdoelen; praten met leerlingen over internet; praten met ouders; verder lezen)

Nu ik de inhoudsopgave zo intyp, heb ik wat meer moeite met het zien van de logische structuur dan dat ik bij het lezen had. Toen voelde het eigenlijk heel logisch. Het handboek start met de vraag waarom we aandacht aan digitale geletterdheid moeten besteden. Logisch om daar mee te starten. Daarna kun je lezen hoe media-educatie, mediawijsheid en digitale geletterdheid met elkaar samenhangen en hoe SLO samen met kennisnet daar een competentieprofiel bij gemaakt heeft. Ook nog logisch.
Bij hoofdstuk 3 start dan voor mij de visievorming pas echt en gaat het over de uitgangspunten die je als school kunt hebben. Het gaat over mensvisie, maatschappijvisie en onderwijsvisie. Hoofdstuk 4 geeft eigenlijk al een invulling van visie naar praktijk als het gaat over de integrale aanpak. Maar het hoofdstuk maakt het ook allemaal een stuk ingewikkelder, want het introduceert “kennis en vaardigheden”, “samenleven” en “zijn” als de kapstok voor de verdere uitwerking in deel 2 zónder dat de link terug naar het SLO-model helder wordt.

Deel 2 heeft dan eerst een heel duidelijk hoofdstuk 5 met een viertal fasen voor het aan de slag gaan met digitale geletterdheid. Dat wordt nu door de titel gelinkt aan “kennis en vaardigheden”, maar heeft wat mij betreft net zo goed betrekking op de hoofdstukken erna die over samenleven en zijn gaan. Het maakt uiteindelijk niet zo heel veel uit als je de hoofdstukken achter elkaar leest.
Het hoofdstuk “Pioniers in digitale geletterdheid” heeft geen handige titel. Zo wek je namelijk de indruk dat je uitputtend bent en dat is de lijst, met alle respect voor de schoolleider, de docent Nederlands en docent mbo die er nu aan het woord komen bij lange na niet.

Deel 3 heet een beetje bescheiden “bijlagen”, het zijn checklists, adviezen, ideeën en tips, voorbeelden van leerlijnen, leerdoelen en leestips. Iets waar je zeker even in wilt grasduinen.

Het handboek richt zich op scholen zonder echt aandacht te besteden aan de vaardigheden die leraren nodig hebben. Te begrijpen, je kunt niet alles in één handboek stoppen. Maar het lijkt me goed dat scholen zich realiseren dat die trajecten met elkaar verweven zijn. Je hoeft niet eerst volledig digitaal geletterde leraren te hebben om hier mee aan de slag te gaan. Het werken aan digitale geletterdheid van leerlingen en leraren moet hand in gaan. Het starten van zo’n traject voor leerlingen kan een prima aanleiding zijn voor leraren om na te denken over de vraag “wat weet ik eigenlijk allemaal nog niet?” en “wat wil/moet ik nog leren?”.
Iets voor versie 2 van het handboek.

Het handboek is vanaf 16:15 uur te downloaden vanaf http://kn.nu/handboekDG

Deel dit bericht:
nov 222017
 

De titel van het bericht bij “Don’t Buy a Cheap Android Tablet on Black Friday“. Ik wil hem breder trekken: koop gewoon nooit een (te) goedkope Android tablet!

Ik heb niks tegen Android, kan er prima mee werken op mijn smartphone. Ik heb geen iPhone, hoef ik ook niet meer. Maar ik heb wel een iPad Mini en geen Android tablet. Want op tablets is Android een heftige uitdaging. Er zijn een paar bedrijven die het voor elkaar krijgen. De Amazon Fire tablets blijken binnen het Amazon ecosysteem goed te werken en hun geld waard te zijn.

Want zelfs de voorbeelden van A-merken tablets met Android, zoals de Samsung Galaxy Tab E 16GB worden zover ik kan zien verkocht met antieke versies van Android.
Gelukkig hebben we hier geen “Black Friday” en al die bedrijven die dat proberen in Nederland te introduceren moeten een stevige schop onder hun achterwerk ontvangen. Maar in het algemeen blijft het advies staan.

Deel dit bericht: