En soms moet je het helaas ook weer afbreken. Zoals bij ons ICT en Onderwijs Lab. In 2007 kreeg ik de opdracht om het lab in te richten. Daar hebben we toen dat jaar hard aan gewerkt. In 2008 gingen we open, maar toen was al duidelijk dat het ons in die setting en onder de geldende randvoorwaarden niet zou gaan lukken om kostendekkend te opereren. De details daarvan zijn niet voor hier online.

En dan kun je de bui natuurlijk al zien hangen op het moment dat de afdeling (nu dienst) moet gaan bezuinigen. Vandaag hebben we de spullen uit het lab gehaald, komende maand wordt het geheel omgetoverd in een leslokaal.

Jammer, maar helaas. Gelukkig hebben we er veel mooie en leuke dingen kunnen doen. Zoals de serie bijeenkomsten in 2008 toen we ook voor het eerst ervaring opdeden met het opnemen van presentaties. Of de SURFnet Richmedia pilot waar we aan mee gedaan hebben, en de deelname aan NAP OASE als gevolg daarvan (en natuurlijk mijn promotieonderzoek) die gewoon door gaat. De training voor het digitaal schoolbord die we mochten verzorgen, de ervaringen in en presentaties over ons eigen stukje in Second Life (dat voorlopig gewoon open blijft). De videoconferencing sessies met o.a. Zuid Afrika (ook de set blijft gelukkig voor ons beschikbaar en staat nu opgesteld in een vergaderruimte). De verschillende filmpjes voor en door collega’s voor het green screen, de gezichten van collega’s als ze voor het eerst een iMac zagen (“waar staat nou de computer dan?”) …..

Kortom, het doet best pijn om iets te moeten afbreken wat je zelf opgebouwd hebt. Maar als er voldoende herinneringen aan mooie zaken zijn dan helpt dat wel een beetje.